Oei

Vanmorgen extra vroeg m'n bed uitgekomen om te kijken hoe de 'achterhoeker', en toch ook wel Nederlands trots op dit WK, Guus Hiddink het er met Zuid Korea vanaf brengt. Jammer maar helaas, moest ik mijn marathon na een half uurtje al staken, omdat er nog en afspraak staat bij de GGD.
Voor mijn vakantie moet ik, na de drie eerder verkregen spuiten, nog even terug voor een TBC test. De eerste keer was was goed verlopen en dat met zelfs drie spuiten, dus geen vuiltje aan de lucht. De vriendelijk balie mederwerkster kijkt in mij inentingenboekje en zegt "Oh, dit wordt een makkie als ik zie wat je de vorige keer al gekregen hebt". Daar gaan we dan... Het ergste dit keer is dat de het vreemde gevoel niet ophield nadat de spuit in mijn linker onderam gezet werd. Sterker nog... de vloeistof die onder mijn huid gespoten werd voelde je zelfs ook nog. "Klaar.... bla bla bla". Heb het verhaal maar half mee gekregen... Nog nooit voelde ik mij van het ene op het andere moment zo ongelooflijk misselijk. Was dan ook erg blij dat ik even moest blijven zitten i.v.m. tabletten die ik nog mee zou krijgen. Op dat moment had ik ook niet op mijn benen kunnen staan... Denk er dan voorlopig ook maar niet aan dat ik acht weken na mijn vakantie nog een keer terug moet voor zo'n spuit/onderzoek.
Overigens eindige de wedstrijd Zuid-Korea - Verenigde Staten in een 1 - 1 gelijkstand.