Ik zou eigenlijk een vrije dag hebben vandaag. Had het gisteren nog na gevraagd en dat werd bevestigd. Vandaag kwam daar opeens verandering in. Liep over het balkon van het kantoor terug toen een lerares me aansprak. Vandaag hebben we les om drie uur en daarna nog een les op de andere school.
Het is en blijft een ongeregeld gedoe hier. Niemand weet hier iets en kan je iets vertellen. Soms kan dat best frusterend zijn. Aangezien ik de rest van de week ook gewoon moet werken, betekent dat dat ik aan het einde van deze week 12 dagen achter elkaar gewerkt heb zonder maar 1 vrije dag.
Gisteren naar de supermarkt geweest om boodschappen te doen. Volgens mij kom ik inmiddels iedere dag al bij de supermarkt, omdat we iedere keer wel iets vergeten of later pas aan iets denken. Verbaas me soms over de chaos in de supermarkten hier. Zo af en toe staan ze daar met grote microfoons te schreeuwen om maar mensen naar hun aanbiedingen te lokken. Was er ook zo'n één die op een ladder in de supermarkt zit en de hele dag daar zit te schreeuwen. Niet normaal meer!
Hier in de supermarkt verkopen ze ook mobiele telefoons. Eigenlijk kun je op elke hoek van de straat wel mobiele telefoons kopen, maar in een supermarkt had ik nog niet gezien. Heb zelf een erg mooi en klein toestelletje gezien van Alcatel. Weet dat Alcatel toestelletjes fijne dingen zijn en zou deze dan ook graag kopen. :-) Het is volgens mij één van de allerlaatste modellen. Hij is hier te koop als een grijs zilver toestelletje. Hij is ook te koop in andere kleuren. Hij is erg compact en weegt amper iets. Weet alleen het toestel nummer niet. [UPDATE] Het is de Alcatel OneTouch 511 of 512, weet niet zeker welke van de twee. Ze zien er beidde hetzelfde uit. Hij kost hier omgerekend 190 euro. Had al eens een ander toestel gezien van Alcatel. Broer had deze ook, maar kostte al 270 euro thuis. Volgens mij is het nieuwe toestel vergeleken met Europa een stuk goedkoper hier. Toch blijft het een hoop geld en weet ik ook niet of ik het wel ga doen. Misschien na een paar maandjes sparen. Iemand nog een Nokia 3310 kopen? Hij is nog geen 6 maanden oud en heeft nog garantie! :-))
Ik zit nog steeds te wachten tot de ADSL aansluiting verlengd wordt naar m'n kamer. Hoor en zie daar nog steeds niets over. De hoofd hier is nog steeds weg en niemand schijnt te weten waar ze is. Ja, ze is bezig ouders te overtuigen kinderen hier naar school te doen om Engels te leren. Wanneer ze terugkomt is niet bekent. Zo wil ik ook al langere tijd de aansluiting op m'n computer testen. Niemand weet wat de gebruikersnaam en het wachtwoord is. Ook lekker handig. Daarbij komt ook nog dat de computer die deze aansluiting al wel heeft, het niet meer doet. Moet daar later vandaag even naar kijken.
Vandaag was het een ander soort les dan normaal. Vandaag heb ik voor het eerst op de kleuterschool les gegeven aan kinderen van een jaar of drie, vier. Normaal doe je je standaard dingetjes, maar nu was het even wat anders. De ouders werden vandaag uitgenodigd om te zien hoe hun kinderen het doen op school. De opkomst viel me een beetje tegen. Er waren in totaal iets van 30 kinderen, waarvan er maar ongeveer 10 ouders kwamen opdagen. Niet veel, maar wel extra publiek waardoor je wel nog iets beter je best moet doen. De kinderen moeten goed overkomen bij hun ouders om ze zo ervan te overtuigen dat het goed is dat ze Engelse les krijgen.
Gelukkig verliepen de lessen goed... deze groep kinderen hebben meer aandacht voor de leraar dan de oudere kinderen. Dat heeft zeker geholpen! Zag de ouders af en toe lachen en vrolijk kijken. Dat is dus een goed teken. Missie geslaagd!
Het is en blijft een ongeregeld gedoe hier. Niemand weet hier iets en kan je iets vertellen. Soms kan dat best frusterend zijn. Aangezien ik de rest van de week ook gewoon moet werken, betekent dat dat ik aan het einde van deze week 12 dagen achter elkaar gewerkt heb zonder maar 1 vrije dag.
Gisteren naar de supermarkt geweest om boodschappen te doen. Volgens mij kom ik inmiddels iedere dag al bij de supermarkt, omdat we iedere keer wel iets vergeten of later pas aan iets denken. Verbaas me soms over de chaos in de supermarkten hier. Zo af en toe staan ze daar met grote microfoons te schreeuwen om maar mensen naar hun aanbiedingen te lokken. Was er ook zo'n één die op een ladder in de supermarkt zit en de hele dag daar zit te schreeuwen. Niet normaal meer!
Hier in de supermarkt verkopen ze ook mobiele telefoons. Eigenlijk kun je op elke hoek van de straat wel mobiele telefoons kopen, maar in een supermarkt had ik nog niet gezien. Heb zelf een erg mooi en klein toestelletje gezien van Alcatel. Weet dat Alcatel toestelletjes fijne dingen zijn en zou deze dan ook graag kopen. :-) Het is volgens mij één van de allerlaatste modellen. Hij is hier te koop als een grijs zilver toestelletje. Hij is ook te koop in andere kleuren. Hij is erg compact en weegt amper iets. Weet alleen het toestel nummer niet. [UPDATE] Het is de Alcatel OneTouch 511 of 512, weet niet zeker welke van de twee. Ze zien er beidde hetzelfde uit. Hij kost hier omgerekend 190 euro. Had al eens een ander toestel gezien van Alcatel. Broer had deze ook, maar kostte al 270 euro thuis. Volgens mij is het nieuwe toestel vergeleken met Europa een stuk goedkoper hier. Toch blijft het een hoop geld en weet ik ook niet of ik het wel ga doen. Misschien na een paar maandjes sparen. Iemand nog een Nokia 3310 kopen? Hij is nog geen 6 maanden oud en heeft nog garantie! :-))
Ik zit nog steeds te wachten tot de ADSL aansluiting verlengd wordt naar m'n kamer. Hoor en zie daar nog steeds niets over. De hoofd hier is nog steeds weg en niemand schijnt te weten waar ze is. Ja, ze is bezig ouders te overtuigen kinderen hier naar school te doen om Engels te leren. Wanneer ze terugkomt is niet bekent. Zo wil ik ook al langere tijd de aansluiting op m'n computer testen. Niemand weet wat de gebruikersnaam en het wachtwoord is. Ook lekker handig. Daarbij komt ook nog dat de computer die deze aansluiting al wel heeft, het niet meer doet. Moet daar later vandaag even naar kijken.
Vandaag was het een ander soort les dan normaal. Vandaag heb ik voor het eerst op de kleuterschool les gegeven aan kinderen van een jaar of drie, vier. Normaal doe je je standaard dingetjes, maar nu was het even wat anders. De ouders werden vandaag uitgenodigd om te zien hoe hun kinderen het doen op school. De opkomst viel me een beetje tegen. Er waren in totaal iets van 30 kinderen, waarvan er maar ongeveer 10 ouders kwamen opdagen. Niet veel, maar wel extra publiek waardoor je wel nog iets beter je best moet doen. De kinderen moeten goed overkomen bij hun ouders om ze zo ervan te overtuigen dat het goed is dat ze Engelse les krijgen.
Gelukkig verliepen de lessen goed... deze groep kinderen hebben meer aandacht voor de leraar dan de oudere kinderen. Dat heeft zeker geholpen! Zag de ouders af en toe lachen en vrolijk kijken. Dat is dus een goed teken. Missie geslaagd!