Vandaag is het een wat koudere dag... weer een koudere zeg ik maar, omdat het de laatste twee dagen niet bepaald warm is geweest. Ik mag eigenlijk niet klagen over het weer, want tot nu toe heb ik het erg goed hier. Toch wil ik even aanhalen dat ik de warme zon hier op het moment best mis.
De leraressen vonden het wel bijzonder spannend dat ik met ongeveer 16 tot 18 graden nog in een t-shirt liep. Alle Chinezen trekken hier gelijk wat warmers aan. Heb dan vandaag ook meer dan zes keer antwoord moeten geven op de vraag "Are you cold?". Nee... heb het niet koud. Voor mij is dit nog steeds lekker weer. Dat snappen ze niet...
Op mijn lesrooster stonden twee lessen... De eerste klas was een vrij onrustige klas. De lerares heeft deze kinderen niet altijd onder controle en dat geeft af en toe wel eens problemen. De tweede les leek makkelijker... Er zaten maar 10 kinderen in de klas waarvan negen de aandacht er goed bij hadden... één zo'n snotneus heeft het gepresteerd bijna de hele les niets te doen. Hij is nog te lui z'n ogen open te houden, laat staan dat hij wat zegt. Heb hem vandaag er flink bij gehaald en duidelijk laten blijken dat hij ook maar eens wat moet leren! De hele klas is goed bij, behalve hij... Simpele vragen die een kind van 4 hier kan beantwoorden in het Engels, kan hij gewoon niet beantwoorden. Klasgenoten moeten het hem voor zeggen en dan kan hij geen woord naar buiten brengen. Het is echt zo'n jochie die je later aan de rand van de straat bedelend om geld terug vind, omdat hij gewoon te luit is om wat te doen. Zou ontzettend graag willen weten wat er over 20 jaar van hem terecht is gekomen...
Dit was gelijk ook de klas waar ik vorige week me had liggen grappen. Voor dat deze les begint hebben de kinderen altijd 10 minuten pauze. Ze hebben er dan namelijk al een les opzitten. Vorige week waren ze me een beetje aan het uitdagen en kwam ik met een hoop lawaai en geschreeuw telkens achter ze aanrennen. Wat is er nou leuker als een leraar jou achterna komt rennen en een hoop lawaai maakt.
Vandaag zat ik rustig achter in de klas. Ik was wat vroeger en de pauze was nog niet begonnen. Had ook totaal niet meer gedacht aan de week ervoor... Je zult het ongetwijfeld al raden: de kinderen waren dit duidelijk niet vergeten en op het moment dat de pauze begon was het dus ook gelijk raak. Werd fijn herinnert aan wat ik de vorige keer gedaan had...
Dit keer daar niet te veel op in gegaan totdat de les begon. Het leukste voor mij, maar ook voor de kinderen is als zoiets onverwacht komt. Zo is er één jochie die me graag mag uitdagen. Dit is het mannetje met 1 zwarte tand in zijn bovengebit. Hij mag graag dollen met me en vind het maar wat leuk als ik dat terug doe... Ik deed een spelletje met de kinderen en één voor één mochten ze dan naar het bord komen om iets uit te vegen. - Klinkt misschien raar, maar leg het spel ooit nog wel een keer uit als ik niets te schrijven heb. - Dat desbetreffende jochie mocht komen en kwam trots aanlopen... todat ik een ontzettend brullend geluid maak en hij zich enorm te pletter schrikt! Heerlijk als je al die kinderen inclusief dat jochie dan ziet en hoort lachen! Deze overwachtte moment maken het zo leuk.
Op de terugreis in de bus zat één van m'n favoriete leerlingen in de bus. "My friend", zoals ik het altijd noem is altijd erg enthousiast als hij me ziet en zwaait en roept gelijk. Zo ook in de bus... "Hi Peter..." Op het moment dat ik naast hem kwam zitten - aan de andere kant van het gangpad - was het afgelopen. Hij werd verlegen en wist even niet meer wat hij moest zeggen. Heb een beetje met hem zitten dollen in de bus. We verstaan elkaar wel niet altijd maar kunnen wel met elkaar dollen. Dat hadden de andere mede reizigers, die achter hem zaten, ook wel door. De twee mannen lachten net zo hard met ons twee mee, al denk ik dat ze niet eens wisten waar ze om lachten! Volgens mij weten ze niet eens wat de woorden "Ugly & Handsome" oftwel lelijk en knap betekenen.
Het ziet er naar uit dat ik volgend jaar (na 5 maanden en 1 week op het moment van schrijven) alleen terug ga keren naar Nederland. We hebben vanuit hier wat speurwerk gedaan naar de visa en blijkt dat we niet aan een eisen voldoen. Er is hier een website over visa's en lezen daar veel over het falen van mensen. Heb daar een bericht in het Engels achter gelaten waar op een persoon reageerde. Deze persoon is erg thuis in de regeltjes en de visa's en heb hem wat vragen gesteld. Hij heeft de info opgezocht voor me en nu blijken we niet aan alle regeltjes (die voornamelijk met geld en inkomen te maken hebben) te voldoen...
We zijn er ook nog niet uit of we het dus wel willen proberen of niet. Het gaat namelijk nogal wat geld kosten en het resultaat is vrijwel zeker een afwijzing.
Je zou denken waarom weet je dat niet eerder... deze nieuw informatie heb ik nooit doorgekregen van de ambassade op het moment dat ik naar de regels vroeg, dus was daar niet van op de hoogte. Denk dat ik de ambassade van de week maar eens bel... mocht het echt zo zijn dat we aan bepaalde criteria moeten voldoen, waaraan we nu niet voldoen, dan kom ik alleen terug...
De leraressen vonden het wel bijzonder spannend dat ik met ongeveer 16 tot 18 graden nog in een t-shirt liep. Alle Chinezen trekken hier gelijk wat warmers aan. Heb dan vandaag ook meer dan zes keer antwoord moeten geven op de vraag "Are you cold?". Nee... heb het niet koud. Voor mij is dit nog steeds lekker weer. Dat snappen ze niet...
Op mijn lesrooster stonden twee lessen... De eerste klas was een vrij onrustige klas. De lerares heeft deze kinderen niet altijd onder controle en dat geeft af en toe wel eens problemen. De tweede les leek makkelijker... Er zaten maar 10 kinderen in de klas waarvan negen de aandacht er goed bij hadden... één zo'n snotneus heeft het gepresteerd bijna de hele les niets te doen. Hij is nog te lui z'n ogen open te houden, laat staan dat hij wat zegt. Heb hem vandaag er flink bij gehaald en duidelijk laten blijken dat hij ook maar eens wat moet leren! De hele klas is goed bij, behalve hij... Simpele vragen die een kind van 4 hier kan beantwoorden in het Engels, kan hij gewoon niet beantwoorden. Klasgenoten moeten het hem voor zeggen en dan kan hij geen woord naar buiten brengen. Het is echt zo'n jochie die je later aan de rand van de straat bedelend om geld terug vind, omdat hij gewoon te luit is om wat te doen. Zou ontzettend graag willen weten wat er over 20 jaar van hem terecht is gekomen...
Dit was gelijk ook de klas waar ik vorige week me had liggen grappen. Voor dat deze les begint hebben de kinderen altijd 10 minuten pauze. Ze hebben er dan namelijk al een les opzitten. Vorige week waren ze me een beetje aan het uitdagen en kwam ik met een hoop lawaai en geschreeuw telkens achter ze aanrennen. Wat is er nou leuker als een leraar jou achterna komt rennen en een hoop lawaai maakt.
Vandaag zat ik rustig achter in de klas. Ik was wat vroeger en de pauze was nog niet begonnen. Had ook totaal niet meer gedacht aan de week ervoor... Je zult het ongetwijfeld al raden: de kinderen waren dit duidelijk niet vergeten en op het moment dat de pauze begon was het dus ook gelijk raak. Werd fijn herinnert aan wat ik de vorige keer gedaan had...
Dit keer daar niet te veel op in gegaan totdat de les begon. Het leukste voor mij, maar ook voor de kinderen is als zoiets onverwacht komt. Zo is er één jochie die me graag mag uitdagen. Dit is het mannetje met 1 zwarte tand in zijn bovengebit. Hij mag graag dollen met me en vind het maar wat leuk als ik dat terug doe... Ik deed een spelletje met de kinderen en één voor één mochten ze dan naar het bord komen om iets uit te vegen. - Klinkt misschien raar, maar leg het spel ooit nog wel een keer uit als ik niets te schrijven heb. - Dat desbetreffende jochie mocht komen en kwam trots aanlopen... todat ik een ontzettend brullend geluid maak en hij zich enorm te pletter schrikt! Heerlijk als je al die kinderen inclusief dat jochie dan ziet en hoort lachen! Deze overwachtte moment maken het zo leuk.
Op de terugreis in de bus zat één van m'n favoriete leerlingen in de bus. "My friend", zoals ik het altijd noem is altijd erg enthousiast als hij me ziet en zwaait en roept gelijk. Zo ook in de bus... "Hi Peter..." Op het moment dat ik naast hem kwam zitten - aan de andere kant van het gangpad - was het afgelopen. Hij werd verlegen en wist even niet meer wat hij moest zeggen. Heb een beetje met hem zitten dollen in de bus. We verstaan elkaar wel niet altijd maar kunnen wel met elkaar dollen. Dat hadden de andere mede reizigers, die achter hem zaten, ook wel door. De twee mannen lachten net zo hard met ons twee mee, al denk ik dat ze niet eens wisten waar ze om lachten! Volgens mij weten ze niet eens wat de woorden "Ugly & Handsome" oftwel lelijk en knap betekenen.
Het ziet er naar uit dat ik volgend jaar (na 5 maanden en 1 week op het moment van schrijven) alleen terug ga keren naar Nederland. We hebben vanuit hier wat speurwerk gedaan naar de visa en blijkt dat we niet aan een eisen voldoen. Er is hier een website over visa's en lezen daar veel over het falen van mensen. Heb daar een bericht in het Engels achter gelaten waar op een persoon reageerde. Deze persoon is erg thuis in de regeltjes en de visa's en heb hem wat vragen gesteld. Hij heeft de info opgezocht voor me en nu blijken we niet aan alle regeltjes (die voornamelijk met geld en inkomen te maken hebben) te voldoen...
We zijn er ook nog niet uit of we het dus wel willen proberen of niet. Het gaat namelijk nogal wat geld kosten en het resultaat is vrijwel zeker een afwijzing.
Je zou denken waarom weet je dat niet eerder... deze nieuw informatie heb ik nooit doorgekregen van de ambassade op het moment dat ik naar de regels vroeg, dus was daar niet van op de hoogte. Denk dat ik de ambassade van de week maar eens bel... mocht het echt zo zijn dat we aan bepaalde criteria moeten voldoen, waaraan we nu niet voldoen, dan kom ik alleen terug...