Gisteren avond was er weer een bespreking. Iedere donderdag avond hebben we hier een bespreking om de lessen voor de komende week voor te bereiden. Er wordt dan wat geoefend en gekenen naar hoe ver de kinderen zijn, zodat ik weet wat ik ze moet leren en/of moet herhalen. Aan het einde van de bespreking kreeg ik een vreemde vraag voorgeschoteld... of ik donderdag morgen (inmiddels voor mij vandaag - het moment van schrijven) de Engelse leraressen les wil geven in Engels... je leest het goed ja! Engelse les geven aan de Engelse leraressen. De leraressen spreken inderdaad niet allemaal even goed Engels en dus willen ze dat ik dat ga bijspijkeren, terwijl Engels niet eens mijn moedertaal is. Tja... that's China!
Vanmorgen m'n eerste Engelse les gegeven aan de Engelse lerarressen hier. Valt niet mee... Het is echt een stuk moeilijker les geven aan ouderen die al Engels kunnen spreken. Gelukkig komt het vooral op spreek vaardigheid terecht en moet ik ze vooral corrigeren wanneer de uitspraken niet kloppen. Verder gebruiken we een groot boek met Engelse verhalen en teksten. Hun lezen de teksten voor en ik corrigeer en stel ze vragen die ze in het Engels moeten beantwoorden.
Heb vandaag een beetje een vreemde ervaring gehad. Gisteren zat ik wat te eten, weet niet precies meer wat. Het was 's avonds en zat voor de buis tv te kijken. Opeens voelde ik iets hards tussen het kauwen door. Daarna was het weg en heb er verder geen aandacht aan geschonken.
Vanmorgen na het douchen stond ik voor de spiegel m'n haren te kammen. Kijk en zie iets tussen m'n voorste tanden zitten. Wil dat weg halen, maar dat ging dus niet... Ik heb daar blijkbaar een kleine vergeten vulling zitten - vraag me niet waarom kan me niet herinneren dat ik daar ooit een gaatje gehad heb - die eruit gegaan was. Dat was dus het géén dat ik gisteren gegeten heb! :-)
Ben na het lesgeven hier, maar naar de winkel gelopen... de tandartswinkel om precies te zijn. Wist er gelukkig één te zitten hier, omdat ik daar regelmatig voorbij kom lopen als ik uit school kom. Het probleem laten zien en mocht plaats nemen en hoefde niet te wachten. Even uitleggen: men loopt hier pas naar de tandarts als het nodig is. Men heeft dus geen vaste tandarts hier en kan bij elke tandarts naar binnen lopen. Afspraken kennen ze ook niet. Het is namelijk een soort van winkel. Er staan vier tandarts stoelen op een rij, waar tegelijk gewerkt kan worden. Daar lag ik dan... in stoel nummer 1 en in de etalage! Met stoel, hulpje en m'n vrouwelijk tandarts - is weer eens iets anders - zat ik vast achter het raam. Grappig hoor. Mensen die voorbij lopen stonden vooral vreemd te kijken dat daar een buitenlander lag.
Mijn eigen tandarts zou dit klusje in 15 minuten geklaard hebben. Snel schoonmaken en dan een nieuwe vulling erin. Weet niet of het is omdat ik een man was, zij vrouw en ik tevens buitenlander, maar ze was wel erg lang en érg netjes bezig. Druk in de weer met watjes en potjes hier en potjes daar. Middeltje dit, middeltje dat... Heb totaal geen idee wat ze wel allemaal niet voor de dag gehaald heeft. Na ongeveer een half uur was het klusje geklaard en hoe! Heb nog nooit zoiets zo ontzettend netjes gemaakt zien worden. Kan m'n tandarts nog wat van leren! ;-) Uiteindelijk moest ik 100 yuan betalen. Omgerekend is dat ongeveer 12,50 euro. Dat kost hem de kop ook weer niet... en heb weer een leuke ervaring erbij! Weet nu dus dat ik met een gerust hard hier naar de tandarts kan.
Ik kan nu ook al niet meer ongemerkt over straat lopen. Op het moment dat ik namelijk terug liep van de tandarts naar m'n appartement hoorde ik opeens iemand roepen. "Teacher, teacher..." Kijk om me heen en daar lopen twee kleine meisjes van een jaar of vijf, zes te zwaaien. Blijkbaar zitten ze in één van mijn klassen. Ik zie zoveel nieuwe gezichten dat ik ze nog niet allemaal herken. Heb maar erg enthousiast terug gezwaaid en gegroet, waarop een glimlach op een van de gezichtjes verscheen en ze weer tevreden doorliepen.
De rest van de middag was ik overwachts vrij. De school - waar ik les geef - had namelijk een picknick en er waren dus geen lessen vandaag of vanmiddag. Heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om weer naar het park te gaan. Nu was een ander park aan de beurt. De grootte van het park is ongeveer hetzelfde als de eerste die ik hier gezien heb, maar weer een stuk mooier aangelegd. Heb daar een paar uurtjes doorgebracht en ben toen weer huiswaards gegaan. Nog even snel langs de "Pizza hut" zoals het hier letterlijk genoemd word en een pizza meegenomen. Geen zin om te koken, dus dan maar zo! Een Pizza gaat er altijd wel in! ;-)
Vanmorgen m'n eerste Engelse les gegeven aan de Engelse lerarressen hier. Valt niet mee... Het is echt een stuk moeilijker les geven aan ouderen die al Engels kunnen spreken. Gelukkig komt het vooral op spreek vaardigheid terecht en moet ik ze vooral corrigeren wanneer de uitspraken niet kloppen. Verder gebruiken we een groot boek met Engelse verhalen en teksten. Hun lezen de teksten voor en ik corrigeer en stel ze vragen die ze in het Engels moeten beantwoorden.
Heb vandaag een beetje een vreemde ervaring gehad. Gisteren zat ik wat te eten, weet niet precies meer wat. Het was 's avonds en zat voor de buis tv te kijken. Opeens voelde ik iets hards tussen het kauwen door. Daarna was het weg en heb er verder geen aandacht aan geschonken.
Vanmorgen na het douchen stond ik voor de spiegel m'n haren te kammen. Kijk en zie iets tussen m'n voorste tanden zitten. Wil dat weg halen, maar dat ging dus niet... Ik heb daar blijkbaar een kleine vergeten vulling zitten - vraag me niet waarom kan me niet herinneren dat ik daar ooit een gaatje gehad heb - die eruit gegaan was. Dat was dus het géén dat ik gisteren gegeten heb! :-)
Ben na het lesgeven hier, maar naar de winkel gelopen... de tandartswinkel om precies te zijn. Wist er gelukkig één te zitten hier, omdat ik daar regelmatig voorbij kom lopen als ik uit school kom. Het probleem laten zien en mocht plaats nemen en hoefde niet te wachten. Even uitleggen: men loopt hier pas naar de tandarts als het nodig is. Men heeft dus geen vaste tandarts hier en kan bij elke tandarts naar binnen lopen. Afspraken kennen ze ook niet. Het is namelijk een soort van winkel. Er staan vier tandarts stoelen op een rij, waar tegelijk gewerkt kan worden. Daar lag ik dan... in stoel nummer 1 en in de etalage! Met stoel, hulpje en m'n vrouwelijk tandarts - is weer eens iets anders - zat ik vast achter het raam. Grappig hoor. Mensen die voorbij lopen stonden vooral vreemd te kijken dat daar een buitenlander lag.
Mijn eigen tandarts zou dit klusje in 15 minuten geklaard hebben. Snel schoonmaken en dan een nieuwe vulling erin. Weet niet of het is omdat ik een man was, zij vrouw en ik tevens buitenlander, maar ze was wel erg lang en érg netjes bezig. Druk in de weer met watjes en potjes hier en potjes daar. Middeltje dit, middeltje dat... Heb totaal geen idee wat ze wel allemaal niet voor de dag gehaald heeft. Na ongeveer een half uur was het klusje geklaard en hoe! Heb nog nooit zoiets zo ontzettend netjes gemaakt zien worden. Kan m'n tandarts nog wat van leren! ;-) Uiteindelijk moest ik 100 yuan betalen. Omgerekend is dat ongeveer 12,50 euro. Dat kost hem de kop ook weer niet... en heb weer een leuke ervaring erbij! Weet nu dus dat ik met een gerust hard hier naar de tandarts kan.
Ik kan nu ook al niet meer ongemerkt over straat lopen. Op het moment dat ik namelijk terug liep van de tandarts naar m'n appartement hoorde ik opeens iemand roepen. "Teacher, teacher..." Kijk om me heen en daar lopen twee kleine meisjes van een jaar of vijf, zes te zwaaien. Blijkbaar zitten ze in één van mijn klassen. Ik zie zoveel nieuwe gezichten dat ik ze nog niet allemaal herken. Heb maar erg enthousiast terug gezwaaid en gegroet, waarop een glimlach op een van de gezichtjes verscheen en ze weer tevreden doorliepen.
De rest van de middag was ik overwachts vrij. De school - waar ik les geef - had namelijk een picknick en er waren dus geen lessen vandaag of vanmiddag. Heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om weer naar het park te gaan. Nu was een ander park aan de beurt. De grootte van het park is ongeveer hetzelfde als de eerste die ik hier gezien heb, maar weer een stuk mooier aangelegd. Heb daar een paar uurtjes doorgebracht en ben toen weer huiswaards gegaan. Nog even snel langs de "Pizza hut" zoals het hier letterlijk genoemd word en een pizza meegenomen. Geen zin om te koken, dus dan maar zo! Een Pizza gaat er altijd wel in! ;-)