Ben het gisteren vergeten te schrijven. Misschien maar goed ook, want dan heb ik nu nog eens wat te schrijven. Begin namelijk nogal moeite te krijgen met het vinden van dingen waarover ik kan schrijven.
Goed… waar dit stukje eigenlijk over moet gaan is over het feit dat ik gisteren hier precies vier weken ben. Wat kort nog eigenlijk, zeker als je gevoel zegt dat je er al veel langer zit.
Zoals zo vaak gaan we (ik en de andere leraressen) met de bus naar school. Zoals altijd, als we met de bus gaan is deze behoorlijk vol. Zo ook vandaag weer. Stond dit keer bij de deur waar men uit stapt. Heb een tijdje zitten kijken naar die deuren, want die sluiten niet eens helemaal en kun je zo open duwen. Kijk ik naar voren in de bus zie ik dat het daar het precies hetzelfde geval is. Daar sluiten de deuren ook niet. Stond dus de hele rit lekker op de tocht. Nou was het goed weer vandaag dus is dan is dat ook nog wel lekker. In Nederland zou zo’n rammelde en bus vol mankementen al 10 jaar geleden van de weg gehaald zijn. Hier niet… :-)
In de bus, ja het is weer zover, werd me weer eens verteld dat ik vier in plaats van 2 lessen heb. Nee, nu geen 10 minuten, maar 20 minuten per les. Zeg er ondertussen maar niets meer over, maar vind het niet prettig dat ik het telkens zo laat moet horen. Heb dan vaak ook één of twee boeken niet bij me, omdat ik niet weet dat ik daarin les moet geven. Ik vraag me af of er ooit een dag gaat komen dat ze me het op tijd gaan zeggen. Als dat het geval is, hang ik gelijk de vlag uit!
Verder in de lessen vandaag niet veel gedaan. Een beetje de dingen zitten herhalen en spelletjes gedaan. Zo worden de kinderen hier wat bijgebracht en geleerd. Alles gaat op een kinderlijke manier. Soms gaat het voor mijn gevoel te kinderlijk. Toen ik in de derde klas van de basisschool zat kreeg ik ook niet meer op zo’n manier les. Hier krijgen ze in de zesde klas nog op deze manier les. Zal wel het verschil in cultuur zijn.
Voor mijn gevoel lopen Nederlandse kinderen wat dat betreft veel verder voorop dan de kinderen hier. Kinderen zijn thuis rustiger en niet zo kinds als hier.
M’n laatste les vandaag was een nieuwe klas voor me. Aangezien ik de enigste buitenlandse leraar ben en de freelancer er weer niet was en niemand weet wanneer ze wel of niet komt, moest ik de les overnemen. De kinderen keken nogal verbaasd op over het feit dat ik opeens de les binnen kwam. Ben nieuw dus is het allemaal toch weer even anders voor de kinderen en voor mij. Weet niet hoe de kinderen zijn of kunnen zijn en moet dat dus weer allemaal opnieuw uitzoeken. Van de andere klassen weet ik het inmiddels wel en anders aardig goed…
Een moeder stond op de gang, gedurende de hele les, te wachten op haar dochtertje. Ze komen uit Taiwan en spreken aardig Engels. Na de les kwam de moeder al naar me toe. Ze vroeg mij of ik volgende week weer les zal geven in deze klas. Dat antwoord moest ik helaas schuldig blijven, omdat ik nooit weet waaraan ik toe ben. Ze zei al een beetje bezorgd: “Every week I see new teachers in this class”. Heb daarop maar tegen haar gezegd dat ik volgende week waarschijnlijk weer les ga geven in deze klas. Is ze weer wat geruster. Met een tevreden blik reikte ze me haar hand aan en stelde zich netjes voor. Dit is de eerste ouder die überhaupt wat tegen me zegt en dan zich ook nog netjes voor stelt!
Voor mijn eerste les begon stond ik rond te kijken op het balkon van de vierde (voor Nederlanders de derde) verdieping.
Zal het even kort uitleggen om het wat duidelijker te maken, anders is het wellicht niet duidelijk op het einde.. De school is als het ware in een vierkant vorm gebouwd. Middenin bevind zich een grote hal. Je kunt vanaf een hogere verdieping dus naar beneden kijken in de klas van een lagere verdieping. Zo stond ik een beetje te turen toen er opeens een jongen, die voor de klas stond op de derde (voor ons tweede verdieping), zomaar begon te zwaaien. Ik zwaai dus terug en de klas kreeg dat in de gaten. Dus één voor één beginnen te zwaaien. Allemaal zwaaien naar die buitenlandse leraar… Begin steeds populairder te worden hier in de school. Ken deze klas namelijk niet eens…
Goed… waar dit stukje eigenlijk over moet gaan is over het feit dat ik gisteren hier precies vier weken ben. Wat kort nog eigenlijk, zeker als je gevoel zegt dat je er al veel langer zit.
Zoals zo vaak gaan we (ik en de andere leraressen) met de bus naar school. Zoals altijd, als we met de bus gaan is deze behoorlijk vol. Zo ook vandaag weer. Stond dit keer bij de deur waar men uit stapt. Heb een tijdje zitten kijken naar die deuren, want die sluiten niet eens helemaal en kun je zo open duwen. Kijk ik naar voren in de bus zie ik dat het daar het precies hetzelfde geval is. Daar sluiten de deuren ook niet. Stond dus de hele rit lekker op de tocht. Nou was het goed weer vandaag dus is dan is dat ook nog wel lekker. In Nederland zou zo’n rammelde en bus vol mankementen al 10 jaar geleden van de weg gehaald zijn. Hier niet… :-)
In de bus, ja het is weer zover, werd me weer eens verteld dat ik vier in plaats van 2 lessen heb. Nee, nu geen 10 minuten, maar 20 minuten per les. Zeg er ondertussen maar niets meer over, maar vind het niet prettig dat ik het telkens zo laat moet horen. Heb dan vaak ook één of twee boeken niet bij me, omdat ik niet weet dat ik daarin les moet geven. Ik vraag me af of er ooit een dag gaat komen dat ze me het op tijd gaan zeggen. Als dat het geval is, hang ik gelijk de vlag uit!
Verder in de lessen vandaag niet veel gedaan. Een beetje de dingen zitten herhalen en spelletjes gedaan. Zo worden de kinderen hier wat bijgebracht en geleerd. Alles gaat op een kinderlijke manier. Soms gaat het voor mijn gevoel te kinderlijk. Toen ik in de derde klas van de basisschool zat kreeg ik ook niet meer op zo’n manier les. Hier krijgen ze in de zesde klas nog op deze manier les. Zal wel het verschil in cultuur zijn.
Voor mijn gevoel lopen Nederlandse kinderen wat dat betreft veel verder voorop dan de kinderen hier. Kinderen zijn thuis rustiger en niet zo kinds als hier.
M’n laatste les vandaag was een nieuwe klas voor me. Aangezien ik de enigste buitenlandse leraar ben en de freelancer er weer niet was en niemand weet wanneer ze wel of niet komt, moest ik de les overnemen. De kinderen keken nogal verbaasd op over het feit dat ik opeens de les binnen kwam. Ben nieuw dus is het allemaal toch weer even anders voor de kinderen en voor mij. Weet niet hoe de kinderen zijn of kunnen zijn en moet dat dus weer allemaal opnieuw uitzoeken. Van de andere klassen weet ik het inmiddels wel en anders aardig goed…
Een moeder stond op de gang, gedurende de hele les, te wachten op haar dochtertje. Ze komen uit Taiwan en spreken aardig Engels. Na de les kwam de moeder al naar me toe. Ze vroeg mij of ik volgende week weer les zal geven in deze klas. Dat antwoord moest ik helaas schuldig blijven, omdat ik nooit weet waaraan ik toe ben. Ze zei al een beetje bezorgd: “Every week I see new teachers in this class”. Heb daarop maar tegen haar gezegd dat ik volgende week waarschijnlijk weer les ga geven in deze klas. Is ze weer wat geruster. Met een tevreden blik reikte ze me haar hand aan en stelde zich netjes voor. Dit is de eerste ouder die überhaupt wat tegen me zegt en dan zich ook nog netjes voor stelt!
Voor mijn eerste les begon stond ik rond te kijken op het balkon van de vierde (voor Nederlanders de derde) verdieping.
Zal het even kort uitleggen om het wat duidelijker te maken, anders is het wellicht niet duidelijk op het einde.. De school is als het ware in een vierkant vorm gebouwd. Middenin bevind zich een grote hal. Je kunt vanaf een hogere verdieping dus naar beneden kijken in de klas van een lagere verdieping. Zo stond ik een beetje te turen toen er opeens een jongen, die voor de klas stond op de derde (voor ons tweede verdieping), zomaar begon te zwaaien. Ik zwaai dus terug en de klas kreeg dat in de gaten. Dus één voor één beginnen te zwaaien. Allemaal zwaaien naar die buitenlandse leraar… Begin steeds populairder te worden hier in de school. Ken deze klas namelijk niet eens…