Gisteren had ik een dagje vrij. Hoefde niet te werken... lekker. Even de stad in met z'n twee om het één en ander te laten zien. Tevens was boodschappen doen. Tja... moet wel blijven eten en drinken hier. Eten gebeurt wel meer buiten de deur dan binnen de deur, maar moet toch ook iets in huis hebben. Verder eigenlijk deze dag niet veel gedaan.
Gisteren avond was een wat minder prettige avond. Heb hier een Canadese vriend, waar ik veel me opschiet. Vooral de eerste week. De eerste week deden bijna alles samen. Samen naar school, samen eten en veel de stad in met z'n twee.
Ik wist al dat hij een tijdje niet blij was hier. Er is te vaak tegen hem gelogen en te veel beloofd. Hij komt uit een Engels sprekend land, maakt ontzettend veel overuren hier en is een zeer goede leraar. Daarvoor wilde hij betaald worden. Te vaak moest hij naar zijn geld vragen... ken inmiddels alle verhalen wel zo'n beetje.
Kwam 's avonds uit de stad terug en hij zat op kantoor. Dat is al vreemd in zijn geval. De hoofd hier zat er ook en was aan de telefoon bezig. Hij waarschuwde me al dat het snel afgelopen kon zijn. Even later hoorde ik hem zelf aan de telefoon en niet al te blij. Na zijn telefoongesprek kwam hij me opzoeken. Hij gaf aan dat het wel eens over kon zijn. Hij had er genoeg van. Geloofde hem niet. Er werden nog enkele gesprekken tussen hem en de hoofd gevoerd hier en toen was het over. Hij vertrok naar zijn kamer en de radio ging hard aan. 2 uur later klopte hij op m'n deur en gaf een hand... "I'm sorry man... I tried to negotiate and I give them time. They don't call back so I am gone. It's over!". Daar stond ik dan... de enige goede vriend die ik heb hier vertrekt... "Give me your e-mail adres. I can write you when I get home!".
Baal enorm van dit moment... Ondanks dat we twee totaal verschillende personen zijn, konden we het ontzettend goed met elkaar vinden. Misschien wel omdat wij de enige twee buitenlanders waren hier en anders tegen het leven hier aankijken. Nu ben ik als enige buitenlandse leraar hier over... Neem nu zijn uren hier waar tot een ander erbij komt. Word raar lesgeven. Op vrijdag heb ik vier klassen in 40 minuten. Dus dat betekent dat ik per klas 10 minuten heb. Ben benieuwd wat dat gaat worden.
Gisteren avond was een wat minder prettige avond. Heb hier een Canadese vriend, waar ik veel me opschiet. Vooral de eerste week. De eerste week deden bijna alles samen. Samen naar school, samen eten en veel de stad in met z'n twee.
Ik wist al dat hij een tijdje niet blij was hier. Er is te vaak tegen hem gelogen en te veel beloofd. Hij komt uit een Engels sprekend land, maakt ontzettend veel overuren hier en is een zeer goede leraar. Daarvoor wilde hij betaald worden. Te vaak moest hij naar zijn geld vragen... ken inmiddels alle verhalen wel zo'n beetje.
Kwam 's avonds uit de stad terug en hij zat op kantoor. Dat is al vreemd in zijn geval. De hoofd hier zat er ook en was aan de telefoon bezig. Hij waarschuwde me al dat het snel afgelopen kon zijn. Even later hoorde ik hem zelf aan de telefoon en niet al te blij. Na zijn telefoongesprek kwam hij me opzoeken. Hij gaf aan dat het wel eens over kon zijn. Hij had er genoeg van. Geloofde hem niet. Er werden nog enkele gesprekken tussen hem en de hoofd gevoerd hier en toen was het over. Hij vertrok naar zijn kamer en de radio ging hard aan. 2 uur later klopte hij op m'n deur en gaf een hand... "I'm sorry man... I tried to negotiate and I give them time. They don't call back so I am gone. It's over!". Daar stond ik dan... de enige goede vriend die ik heb hier vertrekt... "Give me your e-mail adres. I can write you when I get home!".
Baal enorm van dit moment... Ondanks dat we twee totaal verschillende personen zijn, konden we het ontzettend goed met elkaar vinden. Misschien wel omdat wij de enige twee buitenlanders waren hier en anders tegen het leven hier aankijken. Nu ben ik als enige buitenlandse leraar hier over... Neem nu zijn uren hier waar tot een ander erbij komt. Word raar lesgeven. Op vrijdag heb ik vier klassen in 40 minuten. Dus dat betekent dat ik per klas 10 minuten heb. Ben benieuwd wat dat gaat worden.