Het weekend zit er zo goed als op, voor zover je het weekend kunt noemen. Heb namelijk gewoon moeten werken. Niet in Zhu Hai, maar in Dong Guan. Deze andere plaats is op twee en een half rijden met de bus. Niet bepaald een comfortabel ritje. De bus op de heenweg was beter dan de terug weg. De terugweg was helemaal slecht. Na een kwartier zitten had je al pijn aan je achterwerk en moest je nog ruim twee uur in een slechte bus op de slechte wegen hier zitten.
Daar aangekomen werd ik in een klein appartementje gedumpt. Er stond een bed, bank tafel, bureautje en tv met DvD. Dit was de kamer van mijn oude vriend Ryan. De gekke Canadees. Deze was die morgen dat ik kwam, vertrokken naar Canada. Ben blij voor hem dat hij eindelijk kon gaan. Wist namelijk dat hij erg graag met de Kerst thuis wilde zijn. Hij is de afgelopen twee jaar ook niet geweest en heeft een beetje de wereld rond gezworven.
De lessen zijn daar verder goed verlopen. Het materiaal dat daar gebruikt wordt is hetzelfde als hier, omdat de lessen allemaal door het Zhu Tong Training Center verzorgd worden. De leraressen waren ontzettend slecht daar. Ze spraken vrijwel of helemaal geen woord Engels en begrepen dan ook negen van de tien keer niet wat je bedoelde. Dat maakt het lesgeven niet echt bepaald makkelijk. Som wil je de kinderen namelijk iets laten doen en kun je het ze niet duidelijk maken. De lerares moet het dan vertalen en uitleggen.
We zijn een dag eerder terug gekomen dan eigenlijk gepland was. Gisteren avond ging ik namelijk op m'n bed zitten en de achterkant of ook wel het voeten einde begaf het waardoor het hele zaakje aan het hoofdeinde omhoog kwam. Lekker dus... Heb het bed nog wel zo kunnen maken dat ik de afgelopen nacht erin heb kunnen slapen. Durfde het niet aan om het nog een nacht te proberen en daarbij was de stad ook niet bepaald je van het. Gelukkig had ik een gunstig rooster. Kon zaterdag uitslapen en moest vandaag in de morgen lesgeven. Op de zaterdag avond slenterde je maar door het naast gelegen winkel centrum om maar niet op je kamer te hoeven zitten. Na terugkomst nog even een filmpje gekeken en toen slapen.
Ook daar vind je naast de rijkdom en de mooie gebouwen de armoede. Er zat een jochie van een jaar of drie misschien vier op de stoep met een paar maanden oude baby te bedelen om geld. Gelukkig heb ik het niet gezien, maar de baby scheen geen bovenlip te hebben. De neus was zijn bovenlip om het maar zo te zeggen. De baby voor zover ik het gezien heb, zag er ook meer dood dan levend uit... Walgelijk om zoiets te moeten zien hier. Op zo'n moment zou ik dat kind mijn hand willen geven om met hem kleding en eten kopen. Ben bang dat als je het kind alleen al aanraakt 2 of drie ziektes oploopt...
Op het moment verlang ik al terug naar mijn eigen bed. Begint al goed... Het is me nog niet 1 keer gelukt om een hele nacht door te slapen hier. De bedden zijn zo ontzettend hard. Het is net als op een blok beton liggen. Heb een extra dekbed tussen de lakens en de matras gedaan om het nog enigszins draaglijk te maken. Door deze fijne bedden heb ik de afgelopen 4 dagen ook ontzettend veel pijn gehad in m'n onderrug. Nu is mijn linker knie de pineut... heb te lang opzij gelegen en is de spier te belast. Als ik even zit of niets doe wordt deze hele maal stijf.
Merk overigens wel goed dat ik hier in een tropische omgeving zit... Zo af en toe komt er hier wat ongedierte de kamer binnen. Gadver damme... Heb al 1 kakkerlak hier gehad en zojuist liep er een soort van klein salamandertje door m'n woonkamer en zit waarschijnlijk nu achter mijn kleding kast. :-(( Bah.. het idee al... Baal daar wel enorm van en kan dan ook niet wachten tot ik weer thuis ben en geen last meer heb van dit ongedierte.
Volgens mij heb ik nog niet verteld over het restaurantje om de hoek. Het is wel niet helemaal om de hoek, maar dichtbij. Een minuutje of vijf tot 10 lopen. De eerste avond dat ik kwam heeft Ryan me daar mee naartoe genomen. We zijn er later met z'n twee nog een keer geweest. Afgelopen donderdag heb ik Cao Jie daar mee naartoe genomen. De dame daar die de bestelling komt opnemen kwam gelijk naar me toe. Ze spreekt geen woord Engels, maar vroeg gelijk of het één of twee porties moest worden. Ryan en ik bestelden daar Rijst, met ei, kip en groente. Het is een bepaalde mix dat goed te eten is voor een buitenlander en ook goed vult. Moest wel lachen. Ze had al gezegd tegen Cao Jie dat ik daar zo vaak kwam en dat ze daardoor wist wat ik wilde eten.
Ze was dan ook erg verbaasd dat ik nu ook soep aan het eten was naast m'n normale bestelling. Ze wilde dan ook gelijk weten of het wel smaakte. Tevens wilde ze nu wel eens weten waar ik vandaan kwam en wat ik hier nu deed. Leuk mens.
Mis - hoe gek het misschien ook klinkt - Ryan toch echt wel. Mis zo nu en dan de aanspraak van een ander hier. Er lopen wel andere leraressen rond hier, maar zijn geen van allen in staat een normaal gesprek in Engels te voeren. Dat is wellicht ook de reden dat Ryan vanaf het moment dat ik hier was, zo naar mij toe trok en ik naar hem.
Ben benieuwd of ik spoedig een mailtje van hem ga krijgen. Tijdens zijn vertrek heeft hij nog om m'n e-mail adres gevraagd om contact te houden. Hoop echt dat hij iets van zich laat horen. Heb met m'n stomme kop vergeten te vragen naar zijn adres. Had hem anders al wat kunnen sturen. Nu moet ik wachten tot ik wat van hem hoor.
Sinds Ryan hier weg is... zijn ze opzoek naar een extra leraar of lerares voor hier in Zhu Hai. Iemand interesse? :-) Stuur me maar een mailtje en kan je een hoop vertellen en helpen!
Daar aangekomen werd ik in een klein appartementje gedumpt. Er stond een bed, bank tafel, bureautje en tv met DvD. Dit was de kamer van mijn oude vriend Ryan. De gekke Canadees. Deze was die morgen dat ik kwam, vertrokken naar Canada. Ben blij voor hem dat hij eindelijk kon gaan. Wist namelijk dat hij erg graag met de Kerst thuis wilde zijn. Hij is de afgelopen twee jaar ook niet geweest en heeft een beetje de wereld rond gezworven.
De lessen zijn daar verder goed verlopen. Het materiaal dat daar gebruikt wordt is hetzelfde als hier, omdat de lessen allemaal door het Zhu Tong Training Center verzorgd worden. De leraressen waren ontzettend slecht daar. Ze spraken vrijwel of helemaal geen woord Engels en begrepen dan ook negen van de tien keer niet wat je bedoelde. Dat maakt het lesgeven niet echt bepaald makkelijk. Som wil je de kinderen namelijk iets laten doen en kun je het ze niet duidelijk maken. De lerares moet het dan vertalen en uitleggen.
We zijn een dag eerder terug gekomen dan eigenlijk gepland was. Gisteren avond ging ik namelijk op m'n bed zitten en de achterkant of ook wel het voeten einde begaf het waardoor het hele zaakje aan het hoofdeinde omhoog kwam. Lekker dus... Heb het bed nog wel zo kunnen maken dat ik de afgelopen nacht erin heb kunnen slapen. Durfde het niet aan om het nog een nacht te proberen en daarbij was de stad ook niet bepaald je van het. Gelukkig had ik een gunstig rooster. Kon zaterdag uitslapen en moest vandaag in de morgen lesgeven. Op de zaterdag avond slenterde je maar door het naast gelegen winkel centrum om maar niet op je kamer te hoeven zitten. Na terugkomst nog even een filmpje gekeken en toen slapen.
Ook daar vind je naast de rijkdom en de mooie gebouwen de armoede. Er zat een jochie van een jaar of drie misschien vier op de stoep met een paar maanden oude baby te bedelen om geld. Gelukkig heb ik het niet gezien, maar de baby scheen geen bovenlip te hebben. De neus was zijn bovenlip om het maar zo te zeggen. De baby voor zover ik het gezien heb, zag er ook meer dood dan levend uit... Walgelijk om zoiets te moeten zien hier. Op zo'n moment zou ik dat kind mijn hand willen geven om met hem kleding en eten kopen. Ben bang dat als je het kind alleen al aanraakt 2 of drie ziektes oploopt...
Op het moment verlang ik al terug naar mijn eigen bed. Begint al goed... Het is me nog niet 1 keer gelukt om een hele nacht door te slapen hier. De bedden zijn zo ontzettend hard. Het is net als op een blok beton liggen. Heb een extra dekbed tussen de lakens en de matras gedaan om het nog enigszins draaglijk te maken. Door deze fijne bedden heb ik de afgelopen 4 dagen ook ontzettend veel pijn gehad in m'n onderrug. Nu is mijn linker knie de pineut... heb te lang opzij gelegen en is de spier te belast. Als ik even zit of niets doe wordt deze hele maal stijf.
Merk overigens wel goed dat ik hier in een tropische omgeving zit... Zo af en toe komt er hier wat ongedierte de kamer binnen. Gadver damme... Heb al 1 kakkerlak hier gehad en zojuist liep er een soort van klein salamandertje door m'n woonkamer en zit waarschijnlijk nu achter mijn kleding kast. :-(( Bah.. het idee al... Baal daar wel enorm van en kan dan ook niet wachten tot ik weer thuis ben en geen last meer heb van dit ongedierte.
Volgens mij heb ik nog niet verteld over het restaurantje om de hoek. Het is wel niet helemaal om de hoek, maar dichtbij. Een minuutje of vijf tot 10 lopen. De eerste avond dat ik kwam heeft Ryan me daar mee naartoe genomen. We zijn er later met z'n twee nog een keer geweest. Afgelopen donderdag heb ik Cao Jie daar mee naartoe genomen. De dame daar die de bestelling komt opnemen kwam gelijk naar me toe. Ze spreekt geen woord Engels, maar vroeg gelijk of het één of twee porties moest worden. Ryan en ik bestelden daar Rijst, met ei, kip en groente. Het is een bepaalde mix dat goed te eten is voor een buitenlander en ook goed vult. Moest wel lachen. Ze had al gezegd tegen Cao Jie dat ik daar zo vaak kwam en dat ze daardoor wist wat ik wilde eten.
Ze was dan ook erg verbaasd dat ik nu ook soep aan het eten was naast m'n normale bestelling. Ze wilde dan ook gelijk weten of het wel smaakte. Tevens wilde ze nu wel eens weten waar ik vandaan kwam en wat ik hier nu deed. Leuk mens.
Mis - hoe gek het misschien ook klinkt - Ryan toch echt wel. Mis zo nu en dan de aanspraak van een ander hier. Er lopen wel andere leraressen rond hier, maar zijn geen van allen in staat een normaal gesprek in Engels te voeren. Dat is wellicht ook de reden dat Ryan vanaf het moment dat ik hier was, zo naar mij toe trok en ik naar hem.
Ben benieuwd of ik spoedig een mailtje van hem ga krijgen. Tijdens zijn vertrek heeft hij nog om m'n e-mail adres gevraagd om contact te houden. Hoop echt dat hij iets van zich laat horen. Heb met m'n stomme kop vergeten te vragen naar zijn adres. Had hem anders al wat kunnen sturen. Nu moet ik wachten tot ik wat van hem hoor.
Sinds Ryan hier weg is... zijn ze opzoek naar een extra leraar of lerares voor hier in Zhu Hai. Iemand interesse? :-) Stuur me maar een mailtje en kan je een hoop vertellen en helpen!