Vanmorgen weer een poosje bezig geweest in HTML bestanden (Internet pagina’s) te sleutelen. Moest nog een gastenboek op een eerder gemaakte homepage aan de praat krijgen.
Dit wilde in eerste instantie niet lukken, omdat het script (simpel gezegd de software) niet voor dat systeem geschreven was. Met behulp van de provider waar de homepage draait, is het nu gelukt.
Als dergelijke dingen dan werken, is het zaak de pagina’s zo aan te passen dat het helemaal in de homepage past. Een aardig en leuk klusje, omdat je vrijwel gelijk resultaat van je werk ziet. Je kunt namelijk gelijk zien wat je gedaan hebt en of het werkt of niet. I love Internet!
Het uiteindelijk bouwen van een homepage aan de hand van een ontwerp is en blijft voor mij het mooiste. Zeker als je ziet dat het ontwerp dat je gemaakt hebt ook daadwerkelijk werkt en precies zo op Internet komt te staan. De complexer de beter… …de uitdaging blijft dan het grootst.
Denk er overigens over om van de week ook maar m’n .NL domein naast m’n huidige peterverbrugge.com aan te vragen. Heb dit nog niet en zou er best wel één willen hebben. Ben er alleen nog niet helemaal voor mezelf uit wat ik voor .NL zou willen hebben. Moet daar nog maar eens goed over denken. Het is tenslotte wel iets waar je het een jaar of langer mee zult moeten doen. :-)
De provider waar ik het zou moeten aanvragen en m’m homepage ga laten draaien staat voor mij al wel vast. Heb inmiddels al twee keer met ze te maken gehad en ben zeer onder de indruk van de service die ze leveren. Menig hosting-provider kan daar nog wat van leren. Heb ze twee keer een vraag voorgelegd en had binnen 24 uur een antwoord. Service is en blijft toch één van de meest belangrijke dingen voor mij, naast betrouwbaarheid van het netwerk en de servers die ze gebruiken. Als de betrouwbaarheid van de homepage slecht is en mijn homepage is niet vaak te bezoeken, dan schiet ik er ook weinig mee op…
Ik zou bijna weer een nieuwe homepage kunnen beginnen over mijn dromen. Thuis (Nederland) kan ik mij nooit herinneren dat ik gedroomd heb en twijfel ik vaak zelfs aan het feit of ik dat wel doe. Hier niet… sinds ik hier ben, droom ik iedere nacht de gekste dingen en heb vaak geen idee waar ik het allemaal vandaan haal. Sommige dingen kun je echter wel weer terug koppelen aan iets dat je die dag gezien of gedaan hebt. Echter een weggespoelde straat, met een kloof van een meter of twee tot drie diep voor je huis in Nederland is niet iets dat je zomaar bedenkt, zoals afgelopen nacht. Vraag me werkelijk af waar ik dat vandaan heb weten te halen. Laten we maar hopen dat dromen bedrog blijven…
Vandaag zijn de lessen weer rustig verlopen. Zou vandaag eigenlijk drie lessen hebben, maar het werden er twee. De les die ik hier in de flat zou moeten geven ging niet door. De reden: de kinderen kwamen niet opdagen. Niemand weet eigenlijk waar de kinderen nu waren. Men vermoed dat ze een oefening aan het voorbereiden waren, hier op het sport terrein naast de flat. Zulke dingen worden dan helaas niet doorgeven aan de leraressen hier en dus sta je hier maar te wachten.
Over de bespreking van vanavond ben ik snel uitgesproken. Het hoofd van hier was er niet en dus dan duurt het niet zolang als normaal. Normaal gesproken is de bespreking van 19:00 tot 21:00 uur. Vandaag was het met een uurtje al bekeken en is er eigenlijk weinig nieuws besproken. Heb een nieuw spel geleerd dat ik met de leerlingen kan doen en we hebben de rest van de stof nog even herhaald. De situatie voorleggen zoals die gisteren plaats heeft gevonden op de kleuterschool heeft zonder hoofd geen zin. Als ze (lees hoofd) terug is, zal ik het haar nog wel even voorleggen.
De dag dat ik mijn webcam voor de tweede keer ging halen, kwamen Jie en ik met een oude zwever aan de praat, terwijl we op de bus naar huis stonden te wachtten. Normaal gesproken heb ik een hekel aan zwevers en bedelaars hier, omdat ze niet van ophouden weten en alleen op je geld uit zijn. Echter deze oude man kwam niet naar me toe om geld te vragen, maar om te horen hoe ik spreek. Hij wilde graag de Engelse taal horen en wilde weten of ik altijd zo spreek.
Wat een lieve oude man… Vooral de gedachte aan het lege schoteltje zonder geld, dat hij vast hield laat me maar niet los en komt iedere dag wel weer even voorbij in mijn gedachten. Vind het ontzettend jammer dat ik géén klein geld had. Ik had die man erg graag wat willen geven. Alleen al omdat hij niet uit was naar mijn geld, maar omdat hij zo vriendelijk was en slechts een praatje kwam maken.
Voel me eerlijk gezegd een klein beetje rot. Had in eerste instantie niet door wat hij van me wilde en reageerde nogal bot naar hem, omdat ik dacht dat hij op m’n geld uit was. Dit bleek niet zo te zijn en dat geeft met toch best een rot gevoel. Soms zou ik weer op de bus willen springen om naar die plaats toe reizen in de hoop hem nog één keer daar in de buurt tegen te komen en hem wat geld te kunnen geven. Ben bang dat ik hem alleen nooit meer zal zien…
Dit wilde in eerste instantie niet lukken, omdat het script (simpel gezegd de software) niet voor dat systeem geschreven was. Met behulp van de provider waar de homepage draait, is het nu gelukt.
Als dergelijke dingen dan werken, is het zaak de pagina’s zo aan te passen dat het helemaal in de homepage past. Een aardig en leuk klusje, omdat je vrijwel gelijk resultaat van je werk ziet. Je kunt namelijk gelijk zien wat je gedaan hebt en of het werkt of niet. I love Internet!
Het uiteindelijk bouwen van een homepage aan de hand van een ontwerp is en blijft voor mij het mooiste. Zeker als je ziet dat het ontwerp dat je gemaakt hebt ook daadwerkelijk werkt en precies zo op Internet komt te staan. De complexer de beter… …de uitdaging blijft dan het grootst.
Denk er overigens over om van de week ook maar m’n .NL domein naast m’n huidige peterverbrugge.com aan te vragen. Heb dit nog niet en zou er best wel één willen hebben. Ben er alleen nog niet helemaal voor mezelf uit wat ik voor .NL zou willen hebben. Moet daar nog maar eens goed over denken. Het is tenslotte wel iets waar je het een jaar of langer mee zult moeten doen. :-)
De provider waar ik het zou moeten aanvragen en m’m homepage ga laten draaien staat voor mij al wel vast. Heb inmiddels al twee keer met ze te maken gehad en ben zeer onder de indruk van de service die ze leveren. Menig hosting-provider kan daar nog wat van leren. Heb ze twee keer een vraag voorgelegd en had binnen 24 uur een antwoord. Service is en blijft toch één van de meest belangrijke dingen voor mij, naast betrouwbaarheid van het netwerk en de servers die ze gebruiken. Als de betrouwbaarheid van de homepage slecht is en mijn homepage is niet vaak te bezoeken, dan schiet ik er ook weinig mee op…
Ik zou bijna weer een nieuwe homepage kunnen beginnen over mijn dromen. Thuis (Nederland) kan ik mij nooit herinneren dat ik gedroomd heb en twijfel ik vaak zelfs aan het feit of ik dat wel doe. Hier niet… sinds ik hier ben, droom ik iedere nacht de gekste dingen en heb vaak geen idee waar ik het allemaal vandaan haal. Sommige dingen kun je echter wel weer terug koppelen aan iets dat je die dag gezien of gedaan hebt. Echter een weggespoelde straat, met een kloof van een meter of twee tot drie diep voor je huis in Nederland is niet iets dat je zomaar bedenkt, zoals afgelopen nacht. Vraag me werkelijk af waar ik dat vandaan heb weten te halen. Laten we maar hopen dat dromen bedrog blijven…
Vandaag zijn de lessen weer rustig verlopen. Zou vandaag eigenlijk drie lessen hebben, maar het werden er twee. De les die ik hier in de flat zou moeten geven ging niet door. De reden: de kinderen kwamen niet opdagen. Niemand weet eigenlijk waar de kinderen nu waren. Men vermoed dat ze een oefening aan het voorbereiden waren, hier op het sport terrein naast de flat. Zulke dingen worden dan helaas niet doorgeven aan de leraressen hier en dus sta je hier maar te wachten.
Over de bespreking van vanavond ben ik snel uitgesproken. Het hoofd van hier was er niet en dus dan duurt het niet zolang als normaal. Normaal gesproken is de bespreking van 19:00 tot 21:00 uur. Vandaag was het met een uurtje al bekeken en is er eigenlijk weinig nieuws besproken. Heb een nieuw spel geleerd dat ik met de leerlingen kan doen en we hebben de rest van de stof nog even herhaald. De situatie voorleggen zoals die gisteren plaats heeft gevonden op de kleuterschool heeft zonder hoofd geen zin. Als ze (lees hoofd) terug is, zal ik het haar nog wel even voorleggen.
De dag dat ik mijn webcam voor de tweede keer ging halen, kwamen Jie en ik met een oude zwever aan de praat, terwijl we op de bus naar huis stonden te wachtten. Normaal gesproken heb ik een hekel aan zwevers en bedelaars hier, omdat ze niet van ophouden weten en alleen op je geld uit zijn. Echter deze oude man kwam niet naar me toe om geld te vragen, maar om te horen hoe ik spreek. Hij wilde graag de Engelse taal horen en wilde weten of ik altijd zo spreek.
Wat een lieve oude man… Vooral de gedachte aan het lege schoteltje zonder geld, dat hij vast hield laat me maar niet los en komt iedere dag wel weer even voorbij in mijn gedachten. Vind het ontzettend jammer dat ik géén klein geld had. Ik had die man erg graag wat willen geven. Alleen al omdat hij niet uit was naar mijn geld, maar omdat hij zo vriendelijk was en slechts een praatje kwam maken.
Voel me eerlijk gezegd een klein beetje rot. Had in eerste instantie niet door wat hij van me wilde en reageerde nogal bot naar hem, omdat ik dacht dat hij op m’n geld uit was. Dit bleek niet zo te zijn en dat geeft met toch best een rot gevoel. Soms zou ik weer op de bus willen springen om naar die plaats toe reizen in de hoop hem nog één keer daar in de buurt tegen te komen en hem wat geld te kunnen geven. Ben bang dat ik hem alleen nooit meer zal zien…