Het is echt een opluchting voor een Internet verslaafde als mij, om ADSL in m'n appartement(je) te hebben. Kan nu ongestoord mijn muziek beluisteren en lekker surfen, E-mailen en nieuws lezen.
Vooral het eerste is lekker. Lekker weer wat top 40 muziek luisteren. Nou heb ik wel niet helemaal door wat er op het moment in Nederland speelt qua muziek, maar kan in ieder geval mijn keuze weer luisteren en afspelen. Heerlijk! I love Internet…
Dat ik af en toe bijzonder ben op straat en in de klas is me inmiddels wel bekend. Mensen staren naar me en kijken me na. Kinderen op school komen op me af, roepen “Hello” of “Peter” en weet ik allemaal niet wat meer. Niet zolang geleden kreeg ik een opmerking over m’n haren. Ja, die zijn echt donker blond en dat is toch bijzonder.
Gisteren was het weer raak tijdens mijn laatste les… Het jochie van 10 die wilde dat ik zijn computer na zou kijken, zag opeens dat ik blauwe ogen had. Ja, dat moet dan even goed bekeken worden hè. Zwaar onder de indruk ging hij weer zitten… Het is toch wel bijzonder hoor als je donker blond bent en ook nog blauw/grijze ogen hebt.
Ik was gisteren avond even in de veronderstelling dat ik al meer berichten geschreven zou hebben en de 50 morgen zou bereiken. Was er heilig van overtuigd dat ik al bij nummer 48 aanbeland was. Kijk ik vanmorgen naar m’n homepage en zie ik dat ik pas op nummer 46 zit. Nou is dit voor mij al heel wat, aangezien ik normaal niet zo’n schrijver ben. Moet alleen nog even wachten voor ik de 50 ga bereiken. Als het goed blijft gaan, er genoeg te schrijven blijft en er niets mis gaat, zal ik zaterdag de 50 gaan bereiken. Op het moment lijkt het ver weg, maar als ik dan bedenk hoe snel het al weer woensdag is geworden dan is het ook zo weer zaterdag.
De kinderen hier op school leren hier verhalen in het Engels. De verhalen die ze op het moment leren zijn Rood kapje, Sneeuwwitje en het lelijke eentje. In de laatste twee verhalen komen bepaalde regels voor die met lelijk en mooi te maken hebben. Als leraar kan je dan ook gelijk vanuit gaan dat als je vraagt of de lerares mooi is, iedereen “yes” zegt. Als je vervolgens vraagt of jij knap bent, komt er een gelijk zonder enige aarzeling een “no” gebrul uit de klas. Heb het vandaag ik drie klassen geprobeerd, met in elke klas hetzelfde resultaat... En wat een schik de kinderen dan hebben zeg. Erg leuk. Opvallend in dit alles was overigens dat het meest vervelende jochie van de school “Yes” riep op de vraag of ik knap ben, terwijl de rest “No” riep…
Kwam vanmiddag m’n eerste les inlopen en zag daar een groepje gebogen over een tafel te kijken wat de persoon in het aan het doen was. Nadat ik mijn spullen weggelegd had ben ik ook maar eens gaan kijken. Het meisje, dat op dat moment het middelpunt van de belangstelling was, had een verzamelboekje voor stikkers. Het zijn die boekjes, waar je dan iedere keer plaatjes voor moet kopen. Na 20 keer iets gekocht te hebben heb je alleen maar dubbele plaatjes.
Dit doet me gelijk aan mijn eigen jeugd denken. Heb zelf ook van deze boeken gehad, maar dan over voetbal. Het begon op school door de leraar uit klas vier. Deze kocht voor iedereen een boek en ja, dan moet je natuurlijk net zoals de rest van de klas mee sparen. Heb ooit één keer een boek vol weten te krijgen door extra na te bestellen. Dit was het boek Fifa 86 voor zover ik met kan herinneren. Als het boek vol is gaat het boek de kast in en kijk je er niet meer naar. Leuk om dit nu bij de kinderen van nu weer terug te zien. Kennen we dit in Nederland ook nog?
Vooral het eerste is lekker. Lekker weer wat top 40 muziek luisteren. Nou heb ik wel niet helemaal door wat er op het moment in Nederland speelt qua muziek, maar kan in ieder geval mijn keuze weer luisteren en afspelen. Heerlijk! I love Internet…
Dat ik af en toe bijzonder ben op straat en in de klas is me inmiddels wel bekend. Mensen staren naar me en kijken me na. Kinderen op school komen op me af, roepen “Hello” of “Peter” en weet ik allemaal niet wat meer. Niet zolang geleden kreeg ik een opmerking over m’n haren. Ja, die zijn echt donker blond en dat is toch bijzonder.
Gisteren was het weer raak tijdens mijn laatste les… Het jochie van 10 die wilde dat ik zijn computer na zou kijken, zag opeens dat ik blauwe ogen had. Ja, dat moet dan even goed bekeken worden hè. Zwaar onder de indruk ging hij weer zitten… Het is toch wel bijzonder hoor als je donker blond bent en ook nog blauw/grijze ogen hebt.
Ik was gisteren avond even in de veronderstelling dat ik al meer berichten geschreven zou hebben en de 50 morgen zou bereiken. Was er heilig van overtuigd dat ik al bij nummer 48 aanbeland was. Kijk ik vanmorgen naar m’n homepage en zie ik dat ik pas op nummer 46 zit. Nou is dit voor mij al heel wat, aangezien ik normaal niet zo’n schrijver ben. Moet alleen nog even wachten voor ik de 50 ga bereiken. Als het goed blijft gaan, er genoeg te schrijven blijft en er niets mis gaat, zal ik zaterdag de 50 gaan bereiken. Op het moment lijkt het ver weg, maar als ik dan bedenk hoe snel het al weer woensdag is geworden dan is het ook zo weer zaterdag.
De kinderen hier op school leren hier verhalen in het Engels. De verhalen die ze op het moment leren zijn Rood kapje, Sneeuwwitje en het lelijke eentje. In de laatste twee verhalen komen bepaalde regels voor die met lelijk en mooi te maken hebben. Als leraar kan je dan ook gelijk vanuit gaan dat als je vraagt of de lerares mooi is, iedereen “yes” zegt. Als je vervolgens vraagt of jij knap bent, komt er een gelijk zonder enige aarzeling een “no” gebrul uit de klas. Heb het vandaag ik drie klassen geprobeerd, met in elke klas hetzelfde resultaat... En wat een schik de kinderen dan hebben zeg. Erg leuk. Opvallend in dit alles was overigens dat het meest vervelende jochie van de school “Yes” riep op de vraag of ik knap ben, terwijl de rest “No” riep…
Kwam vanmiddag m’n eerste les inlopen en zag daar een groepje gebogen over een tafel te kijken wat de persoon in het aan het doen was. Nadat ik mijn spullen weggelegd had ben ik ook maar eens gaan kijken. Het meisje, dat op dat moment het middelpunt van de belangstelling was, had een verzamelboekje voor stikkers. Het zijn die boekjes, waar je dan iedere keer plaatjes voor moet kopen. Na 20 keer iets gekocht te hebben heb je alleen maar dubbele plaatjes.
Dit doet me gelijk aan mijn eigen jeugd denken. Heb zelf ook van deze boeken gehad, maar dan over voetbal. Het begon op school door de leraar uit klas vier. Deze kocht voor iedereen een boek en ja, dan moet je natuurlijk net zoals de rest van de klas mee sparen. Heb ooit één keer een boek vol weten te krijgen door extra na te bestellen. Dit was het boek Fifa 86 voor zover ik met kan herinneren. Als het boek vol is gaat het boek de kast in en kijk je er niet meer naar. Leuk om dit nu bij de kinderen van nu weer terug te zien. Kennen we dit in Nederland ook nog?