De tijd vliegt. 14 oktober 2002 kreeg ik een e-mailtje van Kily Lee, zoals de vrouwelijke persoon heet. Ze schreef me terug nadat ik gereageerd had op een advertentie op een Chinese werk site. Twee weken later stond ik met mijn koffer op schiphol en nam ik afscheid van thuis, een beeld dat ik de rest van m’n leven niet zal vergeten. Door de douane gelopen draaide ik me nog een keer om, om te zwaaien. Vanaf dat moment was ik alleen… en moest ik het zelf allemaal maar doen.
Vliegen naar Hong Kong… en dan? Dan met de trein naar een winkelcentrum. Daar op de bus naar de boot. Met de boot naar Zhu Hai en van daaruit met de taxi naar school. Dit alles met een lood zware koffer… Dat heb ik geweten!
Vandaag, zaterdag 28 december 2002, zit ik hier al weer twee maanden en gaan we hard richting de 3 maanden of ook wel het keerpunt. Vanaf 28 januari 2003 wordt het namelijk aftellen naar 0 en kom ik weer thuis, waar alles werk en het gewoon doet.
Denk eraan om vanmiddag een poging te gaan wagen, om mijn geld om te wisselen naar Hong Kong Dollars. Heb pas geleden een uitleg gekregen van waar ik een winkel kan vinden dat bereid is om het om te wisselen. Als ik het gewisseld kan krijgen, kan ik met de Hong Kong Dollars weer naar de Bank of China. Daar kan ik het dan eindelijk omwisselen naar Euro’s en het naar Nederland overmaken.
Reden voor de plotselinge terugkeer van het geld wissel verhaal: heb gisteren mijn salaris weer ontvangen. :-)) Ben benieuwd of het nu eindelijk eens een keer gaat lukken…
Laten we het weer eens gezellig over de tandarts hebben. Het begint nu, zo lijkt het, bijna een soap te worden. Eergisteren avond was een vulling van m’n gebit afgebroken. Goed… kan gebeuren. Gisteren naar de tandarts geweest om dit te laten maken. Na ruim een half uur in die stoel, in de etalage gelegen te hebben, was mij gebit weer mooi gerepareerd. Sta ik gisteren avond na het douchen voor de spiegel en wil ik eens zien hoe het eruit zag, zag ik weer dat gat. :-o De reparatie heeft het nog geen 24 uur uitgehouden en ben hem dus al weer kwijt. Kan dus vanmiddag weer bij haar langs. :-( Ja, heb daar al twee keer dezelfde vrouwelijke tandarts gehad, dus vandaar ‘haar’.
Ole ole! Het is me dan nu toch eindelijk gelukt om geld te wisselen. Heb vanmiddag de schoenenwinkel weten te vinden, waar ik geld heb kunnen wisselen. Nadat ik weer bij de tandarts langs geweest ben, ben ik opzoek gegaan naar de bewuste winkel. Daar aangekomen gezegd wat ik wilde en daar moesten we meekomen naar de kassa. Kon daar netjes zitten en dan gaat het kluisje open. Een envelop met vreemd geld of in dit geval Hong Kong Dollars wordt eruit gehaald. Op de rekenmachine alles netjes uitrekenen en dan uitbetalen. :-) Heb hiermee een enorm grote stap weten te zetten in het ‘geld naar huis kunnen sturen’ verhaal. Ik kan maandag als het goed dit geld omwisselen voor Euro’s en dan overmaken naar mijn rekening in Nederland. Dit zou moeten werken! Kan wel een gat in de lucht springen, maar blijf voorzichtig. Je weet hier tenslotte maar nooit!
Ben met m’n nieuwe homepage weer een heel stuk verder gekomen. Het tabellen werk is gedaan en daarmee staat het hele raamwerk van m’n nieuwe homepage, zoals ik het wilde hebben. Ben wel niet helemaal tevreden, aangezien ik twee i.p.v. één tabel nodig had. Had een oplossing voor de geval verzonnen, maar de Internet-browsers, Internet Explorer, Netscape, Mozilla en Opera kunnen dit niet ten uitvoer brengen. Flink balen dus. Het resultaat zal er overigens niet anders door zijn, maar m’n broncode zal er wat rommeliger door worden en dat wilde ik nou juist niet. Tja… blijkbaar kun je niet alles krijgen zoals je zou wensen.
Vanavond weer eens lekker wezen uit eten. Wederom bij de “Kleine schaap”. Heb hier een maandje geleden ook gegeten en dat is toen goed bevallen. Moest naderhand wel veel naar het toilet, maar dat kwam hoogst waarschijnlijk doordat mijn soep niet goed warm was. Je maakt al je eten namelijk gaar in de grote pan soep, die in de tafel boven een brander hangt.
Vlak voor het eten kwam ook nog twee leerlingen van me langs. Beide ouders van beide kinderen kwamen daar afzonderlijk eten en dan moeten ze natuurlijk even langs de leraar. Eenmaal daar aangekomen met moeders, werd ze opeens erg verlegen en kwam er niets meer uit. Leuk… Zulke dingen heb je niet snel door, maar als je hier woont en werkt kun je verwachten dat je leerlingen tegenkomt…
Zo, tijd voor een lekkere warme douche en dan lekker op de bank, onder de deken een film kijken. :-)
Vliegen naar Hong Kong… en dan? Dan met de trein naar een winkelcentrum. Daar op de bus naar de boot. Met de boot naar Zhu Hai en van daaruit met de taxi naar school. Dit alles met een lood zware koffer… Dat heb ik geweten!
Vandaag, zaterdag 28 december 2002, zit ik hier al weer twee maanden en gaan we hard richting de 3 maanden of ook wel het keerpunt. Vanaf 28 januari 2003 wordt het namelijk aftellen naar 0 en kom ik weer thuis, waar alles werk en het gewoon doet.
Denk eraan om vanmiddag een poging te gaan wagen, om mijn geld om te wisselen naar Hong Kong Dollars. Heb pas geleden een uitleg gekregen van waar ik een winkel kan vinden dat bereid is om het om te wisselen. Als ik het gewisseld kan krijgen, kan ik met de Hong Kong Dollars weer naar de Bank of China. Daar kan ik het dan eindelijk omwisselen naar Euro’s en het naar Nederland overmaken.
Reden voor de plotselinge terugkeer van het geld wissel verhaal: heb gisteren mijn salaris weer ontvangen. :-)) Ben benieuwd of het nu eindelijk eens een keer gaat lukken…
Laten we het weer eens gezellig over de tandarts hebben. Het begint nu, zo lijkt het, bijna een soap te worden. Eergisteren avond was een vulling van m’n gebit afgebroken. Goed… kan gebeuren. Gisteren naar de tandarts geweest om dit te laten maken. Na ruim een half uur in die stoel, in de etalage gelegen te hebben, was mij gebit weer mooi gerepareerd. Sta ik gisteren avond na het douchen voor de spiegel en wil ik eens zien hoe het eruit zag, zag ik weer dat gat. :-o De reparatie heeft het nog geen 24 uur uitgehouden en ben hem dus al weer kwijt. Kan dus vanmiddag weer bij haar langs. :-( Ja, heb daar al twee keer dezelfde vrouwelijke tandarts gehad, dus vandaar ‘haar’.
Ole ole! Het is me dan nu toch eindelijk gelukt om geld te wisselen. Heb vanmiddag de schoenenwinkel weten te vinden, waar ik geld heb kunnen wisselen. Nadat ik weer bij de tandarts langs geweest ben, ben ik opzoek gegaan naar de bewuste winkel. Daar aangekomen gezegd wat ik wilde en daar moesten we meekomen naar de kassa. Kon daar netjes zitten en dan gaat het kluisje open. Een envelop met vreemd geld of in dit geval Hong Kong Dollars wordt eruit gehaald. Op de rekenmachine alles netjes uitrekenen en dan uitbetalen. :-) Heb hiermee een enorm grote stap weten te zetten in het ‘geld naar huis kunnen sturen’ verhaal. Ik kan maandag als het goed dit geld omwisselen voor Euro’s en dan overmaken naar mijn rekening in Nederland. Dit zou moeten werken! Kan wel een gat in de lucht springen, maar blijf voorzichtig. Je weet hier tenslotte maar nooit!
Ben met m’n nieuwe homepage weer een heel stuk verder gekomen. Het tabellen werk is gedaan en daarmee staat het hele raamwerk van m’n nieuwe homepage, zoals ik het wilde hebben. Ben wel niet helemaal tevreden, aangezien ik twee i.p.v. één tabel nodig had. Had een oplossing voor de geval verzonnen, maar de Internet-browsers, Internet Explorer, Netscape, Mozilla en Opera kunnen dit niet ten uitvoer brengen. Flink balen dus. Het resultaat zal er overigens niet anders door zijn, maar m’n broncode zal er wat rommeliger door worden en dat wilde ik nou juist niet. Tja… blijkbaar kun je niet alles krijgen zoals je zou wensen.
Vanavond weer eens lekker wezen uit eten. Wederom bij de “Kleine schaap”. Heb hier een maandje geleden ook gegeten en dat is toen goed bevallen. Moest naderhand wel veel naar het toilet, maar dat kwam hoogst waarschijnlijk doordat mijn soep niet goed warm was. Je maakt al je eten namelijk gaar in de grote pan soep, die in de tafel boven een brander hangt.
Vlak voor het eten kwam ook nog twee leerlingen van me langs. Beide ouders van beide kinderen kwamen daar afzonderlijk eten en dan moeten ze natuurlijk even langs de leraar. Eenmaal daar aangekomen met moeders, werd ze opeens erg verlegen en kwam er niets meer uit. Leuk… Zulke dingen heb je niet snel door, maar als je hier woont en werkt kun je verwachten dat je leerlingen tegenkomt…
Zo, tijd voor een lekkere warme douche en dan lekker op de bank, onder de deken een film kijken. :-)