Sinds ik ziek geweest ben, ben ik duidelijk niet meer mezelf. Ben volgens mij nogal veel afgevallen en kan dat aan m’n eigen gezicht zien. Daarnaast heb ik het gevoel dat ik een weerstand heb van nul komma nul. Heb het hele dagen koud, ondanks dat ik toch lekker aangekleed ben. Kan het niet snel warm krijgen en moet daardoor gelijk aan vader denken. Die heeft het vanwege zijn beroep ook altijd koud thuis en heeft de verwarming het liefst altijd hoog. Denk dat ik nog wel even nodig zal hebben om op krachten te komen. Hoop dan ook vooral dat de winter snel voorbij is hier, zodat ik het in ieder geval snel minder koud zal hebben.
Gisteren avond weer even lekker wezen uitwaaien. Was een beetje aan de slappe kant en ben dus even lekker naar de zee gelopen. Heerlijk uitwaaien en een frisse neus halen. Daar kan een mens echt van opknappen zeg. Zo’n wandeling langs de zee van Zhu Hai naar Macao is altijd fijn. Wat zou het lekker zijn als ik de zee thuis ook op 10 tot 15 minuten loop afstand zou hebben. Moet er wel een strand bij zijn… dat heb ik hier namelijk niet. Kan alleen over de boulevard lopen. Aan de andere kant wil je nu ook niet met je blote voeten in de steenkoude zee lopen, wel?
In de veronderstelling dat ik vanmiddag pas om half vier hier in de flat moest les geven was ik lekker op pad. Even de stad in wandelen om wat te eten. Hier in huis was niets te eten en tijd voor boodschappen doen was er niet. Na wat in de stad gegeten te hebben keer ik weer rustig huiswaarts. Daar aangekomen krijg ik te horen dat de andere leraressen al vertrokken zijn en ik naar de andere school moet. Oeps… Snel de taxi in gesprongen en naar school gegaan. Daar aangekomen was ik nog ruim 10 minuten te vroeg en dus mooi niet te laat. :-) Het scheelde alleen niet veel…
Tegenwoordig word ik op school niet alleen meer aangevallen door leerlingen. Raak er inmiddels wel aan gewend al blijf ik me soms verbazen over hoeveel kinderen me wel niet begroeten. Volgens mij weet de hele school m’n naam al bijna. Vreemde kinderen spreken me tegenwoordig ook al met m’n voornaam aan en de ouders komen daar nu ook bij. De ouders van de kinderen spreken me wel niet met m’n voornaam aan, maar beginnen me wel steeds vaker begroeten. Dat is toch wel leuk. Zolang ze er nog altijd bij lachen als ik ze terug begroet en de kinderen enthousiast zijn, ben ik tevreden.
Je kunt het hier op straat gelijk zien, wanneer het weer buiten weer eens wat beter is. Vandaag was het weer ook weer eens een flink stuk beter. De winterjassen gaan dan weer de kast in of worden niet aangetrokken en de stoeltjes komen allemaal weer naar buiten. Men zit dan gelijk weer op de stoep voor zijn/haar winkel(tje). De kapper hier iets verderop zat ook weer buiten. Een groepje van twee of drie vrouwen en mannen zaten met elkaar te praten. Alles wordt goed in de gaten gehouden en als ik dan aan kom lopen wordt er al weer gekeken of ik het wel ben of niet. Ben ik het echt… gaan de armen weer de lucht in en wordt er weer even gelachen, gezwaaid en gebrabbeld naar me. Ja, noem het maar brabbelen, want ik snap er totaal niets van. Het is en blijft toch wel leuk om zo begroet te worden en dat nadat ik daar pas één keer m’n heb laten knippen.
Dacht gisteren avond weer even mooi een filmpje te kijken. Mooi niet dus… Had er laatst twee meegenomen bij de video winkel en er één van bekeken. De andere moest gisteren maar eens gedraaid worden. Dat is ook wel gebeurd, alleen jammer genoeg in het Chinees! De Engelse taal was nooit op de CD gezet, waardoor je alleen een slechte Chinese vertaling hoort. Je kent dat vast wel. In Duitsland doen ze dat ook met elke serie en film. Heb er nog wel een poosje naar zitten kijken en je krijgt wel een deel in grote lijnen mee, maar het is toch niet prettig. Halverwege de eerste CD (na ongeveer een half uur) heb ik het opgegeven en ben ik gestopt met kijken. Ben maar weer achter de computer gaan zitten. Tja… wat moet je anders als je géén tv of wat dan ook hebt hier. Dan blijft er weinig over. Heb weer een klein stapje voorwaarts gemaakt met m’n nieuwe homepage, al is er nog wel ontzettend veel werk te verzetten.
Vanavond ga ik het opnieuw proberen met een film. Heb de andere film vandaag omgeruild en heb dus weer een kans op een avondje voor de buis te zitten.
Gisteren avond weer even lekker wezen uitwaaien. Was een beetje aan de slappe kant en ben dus even lekker naar de zee gelopen. Heerlijk uitwaaien en een frisse neus halen. Daar kan een mens echt van opknappen zeg. Zo’n wandeling langs de zee van Zhu Hai naar Macao is altijd fijn. Wat zou het lekker zijn als ik de zee thuis ook op 10 tot 15 minuten loop afstand zou hebben. Moet er wel een strand bij zijn… dat heb ik hier namelijk niet. Kan alleen over de boulevard lopen. Aan de andere kant wil je nu ook niet met je blote voeten in de steenkoude zee lopen, wel?
In de veronderstelling dat ik vanmiddag pas om half vier hier in de flat moest les geven was ik lekker op pad. Even de stad in wandelen om wat te eten. Hier in huis was niets te eten en tijd voor boodschappen doen was er niet. Na wat in de stad gegeten te hebben keer ik weer rustig huiswaarts. Daar aangekomen krijg ik te horen dat de andere leraressen al vertrokken zijn en ik naar de andere school moet. Oeps… Snel de taxi in gesprongen en naar school gegaan. Daar aangekomen was ik nog ruim 10 minuten te vroeg en dus mooi niet te laat. :-) Het scheelde alleen niet veel…
Tegenwoordig word ik op school niet alleen meer aangevallen door leerlingen. Raak er inmiddels wel aan gewend al blijf ik me soms verbazen over hoeveel kinderen me wel niet begroeten. Volgens mij weet de hele school m’n naam al bijna. Vreemde kinderen spreken me tegenwoordig ook al met m’n voornaam aan en de ouders komen daar nu ook bij. De ouders van de kinderen spreken me wel niet met m’n voornaam aan, maar beginnen me wel steeds vaker begroeten. Dat is toch wel leuk. Zolang ze er nog altijd bij lachen als ik ze terug begroet en de kinderen enthousiast zijn, ben ik tevreden.
Je kunt het hier op straat gelijk zien, wanneer het weer buiten weer eens wat beter is. Vandaag was het weer ook weer eens een flink stuk beter. De winterjassen gaan dan weer de kast in of worden niet aangetrokken en de stoeltjes komen allemaal weer naar buiten. Men zit dan gelijk weer op de stoep voor zijn/haar winkel(tje). De kapper hier iets verderop zat ook weer buiten. Een groepje van twee of drie vrouwen en mannen zaten met elkaar te praten. Alles wordt goed in de gaten gehouden en als ik dan aan kom lopen wordt er al weer gekeken of ik het wel ben of niet. Ben ik het echt… gaan de armen weer de lucht in en wordt er weer even gelachen, gezwaaid en gebrabbeld naar me. Ja, noem het maar brabbelen, want ik snap er totaal niets van. Het is en blijft toch wel leuk om zo begroet te worden en dat nadat ik daar pas één keer m’n heb laten knippen.
Dacht gisteren avond weer even mooi een filmpje te kijken. Mooi niet dus… Had er laatst twee meegenomen bij de video winkel en er één van bekeken. De andere moest gisteren maar eens gedraaid worden. Dat is ook wel gebeurd, alleen jammer genoeg in het Chinees! De Engelse taal was nooit op de CD gezet, waardoor je alleen een slechte Chinese vertaling hoort. Je kent dat vast wel. In Duitsland doen ze dat ook met elke serie en film. Heb er nog wel een poosje naar zitten kijken en je krijgt wel een deel in grote lijnen mee, maar het is toch niet prettig. Halverwege de eerste CD (na ongeveer een half uur) heb ik het opgegeven en ben ik gestopt met kijken. Ben maar weer achter de computer gaan zitten. Tja… wat moet je anders als je géén tv of wat dan ook hebt hier. Dan blijft er weinig over. Heb weer een klein stapje voorwaarts gemaakt met m’n nieuwe homepage, al is er nog wel ontzettend veel werk te verzetten.
Vanavond ga ik het opnieuw proberen met een film. Heb de andere film vandaag omgeruild en heb dus weer een kans op een avondje voor de buis te zitten.