Gisteren avond - tot diep in de nacht - een lang gesprek met Marcel - een zeer goede vriend - gevoerd. Het ging over het starten van een eigen onderneming. Marcel, voor alle duidelijkheid, heeft gedurende mijn vakantie twee klanten voor me weten te ritselen. Dank daarvoor Marcel! – Voor de één moet ik een nieuwe homepage ontwerpen dat als thema autoverkoop heeft. De andere klant gaat verder dan dat. Moet voor deze klant de homepage gaan onderhouden, met de mogelijkheid dat ik meer voor ze kan doen als men tevreden is. Van beide dingen is overigens nog niet alles zeker…
Om niet al te ver af te dwalen. Dit was aanleiding om een gesprek te gaan voeren over het starten van een eigen onderneming in de avond uren, naast een reguliere baan. De meeste webdesign bureau’s missen iets en daar wil ik (alleen of samen met Marcel) graag op in springen… Een hoop dromen en gedachten verder zit ik nu weer achter de computer dit verhaal te typen en blijft de vraag in m’n achterhoofd circuleren… Wel of niet proberen? Heb gelukkig nog even de tijd om erover na te denken voor ik terug ben in Nederland.
Het is inmiddels al weer een paar uur geleden dat ik bovenstaande alinea geschreven heb. Opeens heb ik een ingeving. Een onderneming beginnen is niet makkelijk. Waarom zou ik dan niet als stichting starten? Volgens mij heb ik dan veel minder te verliezen… Moet dat maar eens gaan uitzoeken. :-)
Vanmiddag heeft het appartement een flinke schoonmaak beurt gekregen. Wat een vuil kwam eruit zeg! Niet normaal meer! Heb de vloer twee keer met de zwabber moeten bewerken, om het schoon te krijgen. Het resultaat… een schoon en blinkend appartement waar weer lekker in geleefd kan worden.
Na het schoonmaken de koelkast en de keuken – mag je géén keuken noemen – gelijk ook maar even weer gevuld. Veel groenten, vis en vlees ingeslagen voor de komen de dagen. Ben alleen bang dat het net als normaal snel weggewerkt zal zijn. Ach ja, zolang het gezond is, kan het weinig kwaad.
Vanavond wederom weer eens naar het ‘kleine schaapje’ geweest, om te eten. Kan het vaak toch niet laten, om er naartoe te gaan. Het eten is daar zo ontzettend lekker! Merk alleen wel dat ik bij ieder bezoek steeds sneller vol begin te raken. Dat is toch wel jammer… mag daar graag eten en kan dan toch minder lang genieten.
Na het eten was het tijd om weer een rondje te karten. Een zeer slecht potje karten mag ik wel zeggen. M’n kart was een niet al te stabiel ding en had totaal geen grip. Bij het gas geven brak de achterkant aan alle kanten uit, wat het rijden er niet makkelijker, maar wel leuker op maakt. Daarnaast was er nog een groepje van ik geloof 4 jongens en 1 meisje aanwezig, die het volgens mij voor de eerste keer deden. Dat kan leuk zijn, maar als men constant in de bandenstapel vast zit, wordt het toch iets minder leuk en gaan de ronden tijden omhoog, omdat je moet afremmen. Ach ja… de volgende keer gaan we gewoon weer sneller, met een goede kart en zijn we deze avond ook weer vergeten.
Na het karten nog even snel bij de video winkel langs geweest. Denk dat ik één maand geleden voor het laatst daar geweest ben. Was ook wel te merken. Er waren gelijk een hoop nieuwe films die ik niet eerder gezien had. Nadat er twee uitgezocht waren liep ik naar de kassa. Bij de kassa stond een andere buitenlander die net een DVD gekocht had. Hij vertelde me dat als ik met ze zou onderhandelen ik ze voor minder dan 20 Yuan zou krijgen, niet wetende dat ik 2 video cd’s kocht i.p.v. van 1 DVD. Dit was de eerste buitenlander die tegen me praat hier! Ooit ben ik eens begroet door een andere buitenlander, maar dat was ook alles. Buitenlanders begroeten elkaar hier eigenlijk helemaal niet en kijken je het liefst ook nog niet eens aan! Doet met gelijk aan het “alleen op de wereld” gevoel denken.
Om niet al te ver af te dwalen. Dit was aanleiding om een gesprek te gaan voeren over het starten van een eigen onderneming in de avond uren, naast een reguliere baan. De meeste webdesign bureau’s missen iets en daar wil ik (alleen of samen met Marcel) graag op in springen… Een hoop dromen en gedachten verder zit ik nu weer achter de computer dit verhaal te typen en blijft de vraag in m’n achterhoofd circuleren… Wel of niet proberen? Heb gelukkig nog even de tijd om erover na te denken voor ik terug ben in Nederland.
Het is inmiddels al weer een paar uur geleden dat ik bovenstaande alinea geschreven heb. Opeens heb ik een ingeving. Een onderneming beginnen is niet makkelijk. Waarom zou ik dan niet als stichting starten? Volgens mij heb ik dan veel minder te verliezen… Moet dat maar eens gaan uitzoeken. :-)
Vanmiddag heeft het appartement een flinke schoonmaak beurt gekregen. Wat een vuil kwam eruit zeg! Niet normaal meer! Heb de vloer twee keer met de zwabber moeten bewerken, om het schoon te krijgen. Het resultaat… een schoon en blinkend appartement waar weer lekker in geleefd kan worden.
Na het schoonmaken de koelkast en de keuken – mag je géén keuken noemen – gelijk ook maar even weer gevuld. Veel groenten, vis en vlees ingeslagen voor de komen de dagen. Ben alleen bang dat het net als normaal snel weggewerkt zal zijn. Ach ja, zolang het gezond is, kan het weinig kwaad.
Vanavond wederom weer eens naar het ‘kleine schaapje’ geweest, om te eten. Kan het vaak toch niet laten, om er naartoe te gaan. Het eten is daar zo ontzettend lekker! Merk alleen wel dat ik bij ieder bezoek steeds sneller vol begin te raken. Dat is toch wel jammer… mag daar graag eten en kan dan toch minder lang genieten.
Na het eten was het tijd om weer een rondje te karten. Een zeer slecht potje karten mag ik wel zeggen. M’n kart was een niet al te stabiel ding en had totaal geen grip. Bij het gas geven brak de achterkant aan alle kanten uit, wat het rijden er niet makkelijker, maar wel leuker op maakt. Daarnaast was er nog een groepje van ik geloof 4 jongens en 1 meisje aanwezig, die het volgens mij voor de eerste keer deden. Dat kan leuk zijn, maar als men constant in de bandenstapel vast zit, wordt het toch iets minder leuk en gaan de ronden tijden omhoog, omdat je moet afremmen. Ach ja… de volgende keer gaan we gewoon weer sneller, met een goede kart en zijn we deze avond ook weer vergeten.
Na het karten nog even snel bij de video winkel langs geweest. Denk dat ik één maand geleden voor het laatst daar geweest ben. Was ook wel te merken. Er waren gelijk een hoop nieuwe films die ik niet eerder gezien had. Nadat er twee uitgezocht waren liep ik naar de kassa. Bij de kassa stond een andere buitenlander die net een DVD gekocht had. Hij vertelde me dat als ik met ze zou onderhandelen ik ze voor minder dan 20 Yuan zou krijgen, niet wetende dat ik 2 video cd’s kocht i.p.v. van 1 DVD. Dit was de eerste buitenlander die tegen me praat hier! Ooit ben ik eens begroet door een andere buitenlander, maar dat was ook alles. Buitenlanders begroeten elkaar hier eigenlijk helemaal niet en kijken je het liefst ook nog niet eens aan! Doet met gelijk aan het “alleen op de wereld” gevoel denken.