Heb het op het moment weer ontzettend warm. Kom zojuist (19:30) terug van het boodschappen doen. Een T-shirt was weer eens niet voldoende om aan te trekken en een trui is weer net te warm. Om niet ziek te worden heb ik er toch maar voor gekozen een trui aan te trekken. De hele weg terug lopen met twee tassen vol boodschappen, zorgt er niet bepaald voor dat ik het zo erg warm krijg. Het laatste stukje hier doet het hem. De bult oplopen en tevens alle trappen naar boven die erbij komen, maken het niet zwaar, maar wel dat ik het ontzettend warm krijg.
Vergadering(en). Ja, laat ik daar weer eens over schrijven. De vergadering van morgenvroeg gaat niet door. Er is weer iets anders tussen gekomen en dus zijn de vergaderingen afgelast. Daar kwam ik vanmiddag achter door te vragen. Niet alleen de vergadering van morgen gaat niet door. Vanmorgen werd namelijk nadat m’n wekker al voor de tweede keer afgelopen was, op m’n deur geklopt. Een paar tellen later werd met m’n naam geroepen, waarop ik terug roep. “This morning we have a holiday”. Of ook wel: je wekker is inmiddels twee keer afgelopen, bent wakker en hoeft niet naar de vergadering te komen, want deze gaat niet door. M’n Canadese collega vroeg me vanmiddag al, of ze dat niet eerder hadden kunnen vertellen. Dan had zij ook kunnen blijven liggen. Heb d’r maar verteld dat ze daar maar vast aan moet wennen. :-) Dagelijkse gang van zaken...
Vanmiddag was het weer een middag van beroemd zijn en je beroemd voelen. Kinderen kunnen hier soms erg enthousiast zijn en dat is goed te merken! Soms zijn ze een beetje te enthousiast. Stond tijdens de pauze met m’n collega op de gang – van de school waar ik gisteren ook les heb gegeven - te praten toen er opeens wat kinderen om ons heen kwamen staan. Ze wilden een beetje Engels met ons praten. Op het moment dat er één op het idee kwam om pen en papier te halen en om een handtekening te vragen, brak de hel los. Uit alle hoeken en gaten kwam de kinderen aan met lesboeken, stukjes papier en schriften. Iedereen wilde en handtekening of je naam op papier. De Chinese leraressen moesten ons uit de groep bevrijden. Er zelf uitkomen was inmiddels een onmogelijke taak geworden.
Na m’n laatste les, van de drie liep ik de klas uit en kreeg ik weer een schrift met pen aangereikt via het raam. Snel dacht ik even en krabbel neer te zetten. Tja… dat had ik beter niet kunnen doen. De hele klas stormde het lokaal uit en dat terwijl er les was. :-) Moest snel te trap afrennen om de menigte van me af te schudden en terug de les in te krijgen.
Na het aflopen van de lessen was het wederom mis. Kon niet het gebouw uit komen en op het schoolplein rustig blijven wachten, zonder weer achtervolgd te worden. De school eindelijk verlaten, zat ik onder de pennen strepen. M’n T-shirt zat vol en zelfs in m’n gezicht had ik nog een pennen streep. :-)
Nu alles zo’n gangetje gaat en lijkt te werken, gaat het weer met Internet mis. Eerst was het de televisie. Geen normale kabel uitzendingen meer en dus niets om naar te kijken. Dit probleem is er overigens nog steeds. Denk ook niet dat daar voor mijn vertrek verandering in gaat komen. Goed, daarna kwamen de problemen met de elektriciteit. De stroom viel regelmatig uit en dat soms voor uren lang. Nu dat probleem verholpen lijk te zijn (zeker ben je nooit) begint Internet of liever gezegd ADSL problemen te geven. Kan de laatste dagen regelmatig niet op Internet, omdat mijn gebruikersnaam en wachtwoord niet zouden kloppen. Ben er dus nooit zeker van dat ik op Internet kan, mijn dagboek kan plaatsen en e-mail kan controleren. Ach ja… het zorgt er wel mooi voor dat ik nog wat te schrijven heb.
Vergadering(en). Ja, laat ik daar weer eens over schrijven. De vergadering van morgenvroeg gaat niet door. Er is weer iets anders tussen gekomen en dus zijn de vergaderingen afgelast. Daar kwam ik vanmiddag achter door te vragen. Niet alleen de vergadering van morgen gaat niet door. Vanmorgen werd namelijk nadat m’n wekker al voor de tweede keer afgelopen was, op m’n deur geklopt. Een paar tellen later werd met m’n naam geroepen, waarop ik terug roep. “This morning we have a holiday”. Of ook wel: je wekker is inmiddels twee keer afgelopen, bent wakker en hoeft niet naar de vergadering te komen, want deze gaat niet door. M’n Canadese collega vroeg me vanmiddag al, of ze dat niet eerder hadden kunnen vertellen. Dan had zij ook kunnen blijven liggen. Heb d’r maar verteld dat ze daar maar vast aan moet wennen. :-) Dagelijkse gang van zaken...
Vanmiddag was het weer een middag van beroemd zijn en je beroemd voelen. Kinderen kunnen hier soms erg enthousiast zijn en dat is goed te merken! Soms zijn ze een beetje te enthousiast. Stond tijdens de pauze met m’n collega op de gang – van de school waar ik gisteren ook les heb gegeven - te praten toen er opeens wat kinderen om ons heen kwamen staan. Ze wilden een beetje Engels met ons praten. Op het moment dat er één op het idee kwam om pen en papier te halen en om een handtekening te vragen, brak de hel los. Uit alle hoeken en gaten kwam de kinderen aan met lesboeken, stukjes papier en schriften. Iedereen wilde en handtekening of je naam op papier. De Chinese leraressen moesten ons uit de groep bevrijden. Er zelf uitkomen was inmiddels een onmogelijke taak geworden.
Na m’n laatste les, van de drie liep ik de klas uit en kreeg ik weer een schrift met pen aangereikt via het raam. Snel dacht ik even en krabbel neer te zetten. Tja… dat had ik beter niet kunnen doen. De hele klas stormde het lokaal uit en dat terwijl er les was. :-) Moest snel te trap afrennen om de menigte van me af te schudden en terug de les in te krijgen.
Na het aflopen van de lessen was het wederom mis. Kon niet het gebouw uit komen en op het schoolplein rustig blijven wachten, zonder weer achtervolgd te worden. De school eindelijk verlaten, zat ik onder de pennen strepen. M’n T-shirt zat vol en zelfs in m’n gezicht had ik nog een pennen streep. :-)
Nu alles zo’n gangetje gaat en lijkt te werken, gaat het weer met Internet mis. Eerst was het de televisie. Geen normale kabel uitzendingen meer en dus niets om naar te kijken. Dit probleem is er overigens nog steeds. Denk ook niet dat daar voor mijn vertrek verandering in gaat komen. Goed, daarna kwamen de problemen met de elektriciteit. De stroom viel regelmatig uit en dat soms voor uren lang. Nu dat probleem verholpen lijk te zijn (zeker ben je nooit) begint Internet of liever gezegd ADSL problemen te geven. Kan de laatste dagen regelmatig niet op Internet, omdat mijn gebruikersnaam en wachtwoord niet zouden kloppen. Ben er dus nooit zeker van dat ik op Internet kan, mijn dagboek kan plaatsen en e-mail kan controleren. Ach ja… het zorgt er wel mooi voor dat ik nog wat te schrijven heb.