Vandaag is het een bijzondere dag voor alle Formule 1 liefhebbers en mij. De Formule 1 is weer van start gegaan en dat inclusief Nederlands beste autocoureur coureur, Jos Verstappen! Ook voor mij is het seizoen goed begonnen. Heb het geheel allemaal kunnen volgen, dankzij Marcel! Marcel, hartelijk dank! Heb alles op Internet via een webcam kunnen zien en horen. Ben daar ontzettend blij mee. Een Formule 1 race missen en dat terwijl je voor de sport leeft, kan gewoon niet! De race was overigens ook nog een erg mooie! Er gebeurde van alles wat en het was vanaf het begin tot einde eigenlijk niet saai. Van mij mogen alle races wel zo verlopen.
Het balen van gisteren heeft inmiddels plaats gemaakt voor vreugde. M’n oud collega (Chris) had met het verkeerde E-mail adres van Helen van doorgegeven. Heb nog eens goed gekeken naar het adres toen ik het E-mail bericht terug kreeg en vond een vreemd iets in het adres. Heb het E-mail adres aangepast en toen wederom een E-mail gestuurd! Wat blijkt… heb ik het adres goed aangepast een kreeg ik gisteren avond een reactie terug! :-) Ben hier zo ontzettend blij mee en voel me net een klein kind! Ben erg blij van haar te horen en nu een manier gevonden te hebben, waardoor we contact kunnen blijven houden. Hoop overigens wel in de tijd dat ik hier nog zit haar een keer te kunnen opzoeken, of tenminste even te zien. Dat is overigens wederzijds. Kreeg te horen van d’r dat ze mij en Zhu Hai toch wel erg mist. Kreeg daarop een hoop herinneringen opgestuurd aan de tijd dat ik hier met haar gewerkt heb. Mooi om dat allemaal weer te lezen en dan ook nog te horen dat ze daar nog regelmatig aan denkt.
Vanmiddag na de Formule 1 en een chat sessie, die abrupt door (ik vermoed) een tijdelijke ADSL storing verbroken werd, was het tijd voor en douche. Na het douchen, werden de spullen bij elkaar geraapt en begon de reis naar school. De vervelende school, waar ik ooit een keer met een T-shirt vol pennenstrepen, van terug kwam. De reis ging niet volledig zoals gepland. Ik zeg het eigenlijk verkeerd. Het duurde langer voor we in de bus zaten dan gepland en dat om 12,5 eurocent per persoon! :-) Als je dat omrekent is het toch wel lachen. Het probleem was dat er namelijk niet genoeg kleingeld was. Op het moment dat bus 9 kwam, moesten we blijven wachten. De eerste bus kostte namelijk 25 eurocent vanwege de airco, waarmee de bus is uitgerust. Alsof je daar bij een temperatuur van 13-14 graden behoefte aan hebt! De bus van 12,5 eurocent kwam later, dit met tot gevolg dat we uiteindelijk 10 minuten te laat in de school waren.
Soms kan ik erg flauw zijn in de bus en zeker als mensen me strak in de ogen kijken. Zo stapte ik in de bus en zaten er op de voorste rij twee vrouwen van mijn leeftijd, waarvan er één me strak in de ogen aankijkt en lacht. Daarop glimlachte ik terug en dat kwam goed over. Ze begon gelijk te giechelen en te smoezen met haar vriendin. Ik loop verder naar achter naar de bus en blijf staan bij de deur waar men uitstapt. Vier haltes verder moesten deze dames de bus uit. Ze kwamen al iets eerder naar achteren lopen en de voorste was natuurlijk net de géén die me aangekeken had. Niet wetende dat ik ook een heel klein beetje Chinees kan praten en zeg ik opeens op het moment dat ze naast me staat en me weer aankijkt, uit het niets: “Je bent erg knap!”. :-) M’n collega’s voelden al zo’n opmerking aankomen en moesten dan ook gelijk lachen. Daar stond ze dan… verbaasd, verlegen en met een gezicht zo rood als een tomaat! Moet je maar geen oogcontact zoeken met een donker blonde buitenlander. :-) Wat kan het soms leuk zijn, als je een paar woorden Chinees kunt praten.
De lessen op school waren ontzettend saai. Gezien hoe ik de eerste keer mijn tijd op die school doorbracht, bij het laten zien van mijn gezicht, had ik niet gedacht dat de kinderen vandaag zo verlegen zouden zijn. Er kwam bijna niets uit de kinderen en dat is toch best vervelend als vader of moeder achter in de klas zit te kijken naar haar zoon of dochters eerste Engelse les. Om de één of andere reden kwamen de kinderen gewoon niet los. Het werd op een gegeven moment wel iets beter, toen ik de ouders achter uit de klas naar voren liet komen om wat dingen te laten doen. Jammer genoeg had ik alleen niet elke les ouders achterin zitten, die ik erbij kon betrekken.
Het balen van gisteren heeft inmiddels plaats gemaakt voor vreugde. M’n oud collega (Chris) had met het verkeerde E-mail adres van Helen van doorgegeven. Heb nog eens goed gekeken naar het adres toen ik het E-mail bericht terug kreeg en vond een vreemd iets in het adres. Heb het E-mail adres aangepast en toen wederom een E-mail gestuurd! Wat blijkt… heb ik het adres goed aangepast een kreeg ik gisteren avond een reactie terug! :-) Ben hier zo ontzettend blij mee en voel me net een klein kind! Ben erg blij van haar te horen en nu een manier gevonden te hebben, waardoor we contact kunnen blijven houden. Hoop overigens wel in de tijd dat ik hier nog zit haar een keer te kunnen opzoeken, of tenminste even te zien. Dat is overigens wederzijds. Kreeg te horen van d’r dat ze mij en Zhu Hai toch wel erg mist. Kreeg daarop een hoop herinneringen opgestuurd aan de tijd dat ik hier met haar gewerkt heb. Mooi om dat allemaal weer te lezen en dan ook nog te horen dat ze daar nog regelmatig aan denkt.
Vanmiddag na de Formule 1 en een chat sessie, die abrupt door (ik vermoed) een tijdelijke ADSL storing verbroken werd, was het tijd voor en douche. Na het douchen, werden de spullen bij elkaar geraapt en begon de reis naar school. De vervelende school, waar ik ooit een keer met een T-shirt vol pennenstrepen, van terug kwam. De reis ging niet volledig zoals gepland. Ik zeg het eigenlijk verkeerd. Het duurde langer voor we in de bus zaten dan gepland en dat om 12,5 eurocent per persoon! :-) Als je dat omrekent is het toch wel lachen. Het probleem was dat er namelijk niet genoeg kleingeld was. Op het moment dat bus 9 kwam, moesten we blijven wachten. De eerste bus kostte namelijk 25 eurocent vanwege de airco, waarmee de bus is uitgerust. Alsof je daar bij een temperatuur van 13-14 graden behoefte aan hebt! De bus van 12,5 eurocent kwam later, dit met tot gevolg dat we uiteindelijk 10 minuten te laat in de school waren.
Soms kan ik erg flauw zijn in de bus en zeker als mensen me strak in de ogen kijken. Zo stapte ik in de bus en zaten er op de voorste rij twee vrouwen van mijn leeftijd, waarvan er één me strak in de ogen aankijkt en lacht. Daarop glimlachte ik terug en dat kwam goed over. Ze begon gelijk te giechelen en te smoezen met haar vriendin. Ik loop verder naar achter naar de bus en blijf staan bij de deur waar men uitstapt. Vier haltes verder moesten deze dames de bus uit. Ze kwamen al iets eerder naar achteren lopen en de voorste was natuurlijk net de géén die me aangekeken had. Niet wetende dat ik ook een heel klein beetje Chinees kan praten en zeg ik opeens op het moment dat ze naast me staat en me weer aankijkt, uit het niets: “Je bent erg knap!”. :-) M’n collega’s voelden al zo’n opmerking aankomen en moesten dan ook gelijk lachen. Daar stond ze dan… verbaasd, verlegen en met een gezicht zo rood als een tomaat! Moet je maar geen oogcontact zoeken met een donker blonde buitenlander. :-) Wat kan het soms leuk zijn, als je een paar woorden Chinees kunt praten.
De lessen op school waren ontzettend saai. Gezien hoe ik de eerste keer mijn tijd op die school doorbracht, bij het laten zien van mijn gezicht, had ik niet gedacht dat de kinderen vandaag zo verlegen zouden zijn. Er kwam bijna niets uit de kinderen en dat is toch best vervelend als vader of moeder achter in de klas zit te kijken naar haar zoon of dochters eerste Engelse les. Om de één of andere reden kwamen de kinderen gewoon niet los. Het werd op een gegeven moment wel iets beter, toen ik de ouders achter uit de klas naar voren liet komen om wat dingen te laten doen. Jammer genoeg had ik alleen niet elke les ouders achterin zitten, die ik erbij kon betrekken.