Gisteren heb ik al geschreven over het feit dat de Chinese leraressen hier als beesten behandeld worden. – Eigenlijk schijf ik dit stuk een dag eerder, maar het is bedoeld voor morgen. – Heb medelijden met de manier waarop men hier te werk gaat en vooral om gaat met de nieuwe leraressen. Heb het er regelmatig over met m’n collega, Cayley. Het komt vooral te sprake op het moment dat wij wel weer iets krijgen en zijn niet, of als je hun kamer in komt lopen. Zo hebben zij daar eigenlijk helemaal niets. Ze hebben één slaapkamer, dat net zo groot is de helft van mijn appartement. Hierin staan twee stapelbedden. Daarnaast is er nog een woonkamer, met slaapkamer voor ze. In de woonkamer staat een tafel, met wat gewone stoelen. Niets comfortabels. Verder staat er op dit moment een koelkast en een kast, waarop tot voor kort een televisie stond en nu nog slechts alleen een video cd speler. Achter een gordijn, zoals ik dat hier ook heb, bevind zich de tweede slaapkamer met vier stapelbedden.
Nu komt het… waar ik nogal over verbaasd was, is het feit dat er gewoon niet genoeg bedden voor ze zijn. Een paar collega’s moeten dus samen 1 bed delen! Water, zoals dat voor mij vergoed word, moeten ze allemaal zelf betalen. Ze hadden ze lange tijd geen water, omdat ze het niet konden betalen en konden dagen niet drinken! Zo zijn er wel meer dingen die erg krom en niet menselijk meer zijn. Het ergste is nog dat ze te bang zijn er iets van te zeggen. Ze zijn in opleiding en kunnen ieder moment eigenlijk nog vervangen worden. Ze zijn daardoor bang hun mening te geven en vertellen het alleen in het geniep aan hun buitenlandse collega’s.
Met m’n Canadese collega is het de afgelopen dagen niet zo lekker verlopen. Heb er niet veel van gemerkt, maar ze had het duidelijk niet naar d’r zin. Ze was al zelfs twee dagen geleden zover dat ze haar spullen wilde pakken en wilde vertrekken. – Doet me denken aan mijn eerste keer in Beijng/Peking. – Heb gisteren avond een paar uur op balkon staan praten met d’r en kreeg dit toen te horen. Ze heeft het best moeilijk doordat ze alleen is. Wat haar vooral dwars zit is de manier waarop sommige mensen hier leven. Ik ben er wel aan gewend, maar voor haar is het allemaal nog moeilijk. Heb haar gezegd dat ze in het vervolg als er iets is, ze bij me kan komen en kan praten. Ze wilde dat al weer eerder doen, maar wilde niet overkomen als een zeurderig typ. Vind het erg sneu voor d’r en weet wat ze doormaakt. Hoop dat ik haar zo een beetje kan helpen. :-) Voel me soms net zo’n maatschappelijk werker.
Kreeg gisteren een briefje van een collega, geschreven door m’n assistente, met de volgende tekst: “Thank you for your care. I heard that you are worried about me. Cay told me about it this afternoon. I’m getting better and better from now on. Thank you very much!” Vind dit ontzettend leuk om te horen. Kan ook goed zien dat ze het prettig vind, dat iemand voor d’r op komt hier. Ze is zelf nog te bang en verlegen. Ze heeft het nu ook wat rustiger gekregen. Dat had ze ook zeker nodig. Een half uur nadat ik dit briefje gekregen had, kwam ze bij me aan de deur. Jie opende de deur en kreeg een tas in haar handen gedrukt. In de tas zaten twee pakken koekjes, voor mij en Jie. Dit kwam nog samen met het briefje. Ondanks dat ze géén geld heeft hier en maar 400 yuan (50 euro) per maand krijgt – zolang ze in training is –, doet ze dit toch wel! Een erg mooi gebaar dat recht uit haar hart komt.
Vanmorgen de eerste lessen gehad met m’n nieuwe assistente. Moet zeggen dat het heel erg goed ging en heb eigenlijk niets op of aan te merken. Normaal gesproken zou je toch weer aan elkaar moeten wennen, maar het verliep allemaal op rolletjes. Alsof we al lange tijd samen werkten. Een goed begin is het halve werk, denk ik dan maar.
Vanmiddag moest ik weer naar de oude school, waar ik al vier maanden kom. Daar aangekomen dacht ik twee lessen van 40 minuten te doen en vier van 10 minuten. Dat verliep iets anders dan gepland. Men had me vergeten te vertellen dat het vier lessen van 20 minuten hadden moeten zijn, i.p.v. de twee van 40. Daarbij kwam ook nog eens dat ik ze moest lesgeven uit een boek dat ik niet eens heb! :-) Niet dat het moeilijk is om 20 minuten te vullen zonder boek, maar het zou de volgende keer wel handig zijn, dat ik weer wat ik ze moet leren. Deze klassen waren overigens nieuw voor mij. Had deze kinderen nog nooit les gegeven. Er zaten wel oud leerlingen van me her en der verspreid in de klassen, maar de meeste gezichten waren nieuw.
Kreeg vanavond m’n rooster voor vanmorgen. Heb morgen de hele ochtend vrij! :-) Dat word lekker uitslapen geblazen!
Nu komt het… waar ik nogal over verbaasd was, is het feit dat er gewoon niet genoeg bedden voor ze zijn. Een paar collega’s moeten dus samen 1 bed delen! Water, zoals dat voor mij vergoed word, moeten ze allemaal zelf betalen. Ze hadden ze lange tijd geen water, omdat ze het niet konden betalen en konden dagen niet drinken! Zo zijn er wel meer dingen die erg krom en niet menselijk meer zijn. Het ergste is nog dat ze te bang zijn er iets van te zeggen. Ze zijn in opleiding en kunnen ieder moment eigenlijk nog vervangen worden. Ze zijn daardoor bang hun mening te geven en vertellen het alleen in het geniep aan hun buitenlandse collega’s.
Met m’n Canadese collega is het de afgelopen dagen niet zo lekker verlopen. Heb er niet veel van gemerkt, maar ze had het duidelijk niet naar d’r zin. Ze was al zelfs twee dagen geleden zover dat ze haar spullen wilde pakken en wilde vertrekken. – Doet me denken aan mijn eerste keer in Beijng/Peking. – Heb gisteren avond een paar uur op balkon staan praten met d’r en kreeg dit toen te horen. Ze heeft het best moeilijk doordat ze alleen is. Wat haar vooral dwars zit is de manier waarop sommige mensen hier leven. Ik ben er wel aan gewend, maar voor haar is het allemaal nog moeilijk. Heb haar gezegd dat ze in het vervolg als er iets is, ze bij me kan komen en kan praten. Ze wilde dat al weer eerder doen, maar wilde niet overkomen als een zeurderig typ. Vind het erg sneu voor d’r en weet wat ze doormaakt. Hoop dat ik haar zo een beetje kan helpen. :-) Voel me soms net zo’n maatschappelijk werker.
Kreeg gisteren een briefje van een collega, geschreven door m’n assistente, met de volgende tekst: “Thank you for your care. I heard that you are worried about me. Cay told me about it this afternoon. I’m getting better and better from now on. Thank you very much!” Vind dit ontzettend leuk om te horen. Kan ook goed zien dat ze het prettig vind, dat iemand voor d’r op komt hier. Ze is zelf nog te bang en verlegen. Ze heeft het nu ook wat rustiger gekregen. Dat had ze ook zeker nodig. Een half uur nadat ik dit briefje gekregen had, kwam ze bij me aan de deur. Jie opende de deur en kreeg een tas in haar handen gedrukt. In de tas zaten twee pakken koekjes, voor mij en Jie. Dit kwam nog samen met het briefje. Ondanks dat ze géén geld heeft hier en maar 400 yuan (50 euro) per maand krijgt – zolang ze in training is –, doet ze dit toch wel! Een erg mooi gebaar dat recht uit haar hart komt.
Vanmorgen de eerste lessen gehad met m’n nieuwe assistente. Moet zeggen dat het heel erg goed ging en heb eigenlijk niets op of aan te merken. Normaal gesproken zou je toch weer aan elkaar moeten wennen, maar het verliep allemaal op rolletjes. Alsof we al lange tijd samen werkten. Een goed begin is het halve werk, denk ik dan maar.
Vanmiddag moest ik weer naar de oude school, waar ik al vier maanden kom. Daar aangekomen dacht ik twee lessen van 40 minuten te doen en vier van 10 minuten. Dat verliep iets anders dan gepland. Men had me vergeten te vertellen dat het vier lessen van 20 minuten hadden moeten zijn, i.p.v. de twee van 40. Daarbij kwam ook nog eens dat ik ze moest lesgeven uit een boek dat ik niet eens heb! :-) Niet dat het moeilijk is om 20 minuten te vullen zonder boek, maar het zou de volgende keer wel handig zijn, dat ik weer wat ik ze moet leren. Deze klassen waren overigens nieuw voor mij. Had deze kinderen nog nooit les gegeven. Er zaten wel oud leerlingen van me her en der verspreid in de klassen, maar de meeste gezichten waren nieuw.
Kreeg vanavond m’n rooster voor vanmorgen. Heb morgen de hele ochtend vrij! :-) Dat word lekker uitslapen geblazen!