Ik ben weer uit bed. Het is inmiddels al weer twaalf uur geweest en heb m’n douche en eerste kop koffie er al op zitten. Zit nu net m’n dagboek bij te werken en het begin weer te lezen. Heb nu de eerste dagen van m’n dagboek gelezen en moet zeggen dat het toch wel vreemd is. Zou me normaal gesproken niet alles meer zo specifiek kunnen herinneren, maar door m’n dagboek zie ik alles precies weer zoals het gebeurt is. Wat ben ik blij dat ik alles opgeschreven heb. Zou anders ongetwijfeld een hoop gedachten kwijt geraakt zijn.
Het dagboek doet me gelijk ook weer aan twee andere dingen denken. Beidde hebben te maken met contact houden. Eerst was er de gekke Noor die ik in het vliegtuig heb leren kennen. Hij wilde m’n adres en deze kon ik niet geven op dat moment, omdat het niet duidelijk was. Hij gaf dus mij zijn adres en wilde dat ik hem zou schrijven. Dat heb ik inmiddels een tijdje geleden gedaan, maar heb ‘jammer genoeg’ niets van hem gehoord. Denk dat als ik in Nederland ben, nog wel eens een keer een brief naar het adres van zijn broer in Maleisië stuur. Ik ben namelijk bang dat de brief hier in China verloren is gegaan.
Dan tot slot is er nog m’n oude Canadese collega. Ryan. Hij is precies acht dagen na mijn arriveren, zo las ik weer in m’n dagboek, vertrokken. Het moment dat hij aanklopte en afscheid nam, vroeg hij nog naar mijn E-mail adres. Heb dit gegeven, maar nooit meer iets van hem gehoord. :-( Jammer… we konden namelijk toch erg goed met elkaar overweg, ondanks dat we beidde totaal verschillend waren.
De reden van Ryan’s vertrek is me inmiddels een paar dagen geleden ook een stuk duidelijker geworden. Het huidige hoofd, of ik kan haar naam wel noemen, Tracey vertelde me dit. Ze wist namelijk de reden van zijn vertrek. Weet niet hoe zij het te weten is gekomen, want zij was op dat moment nog niet eens hier. Goed… de reden voor zijn ruzie met Shu Tong hier was: jaloezie. Ik kreeg alles wat mij thuis tijdens mijn E-mail contact beloofd was. Dat was toch wel meer dan gemiddelde persoon hier en kreeg bovendien hetzelfde salaris als hem, ondanks dat Engels mijn tweede taal is. Dit alles viel niet zo lekker bij hem en dat was voor hem aanleiding om naar meer salaris te vragen bij Shu Tong. Zij gingen daar echter niet op in en toen ontstond de ruzie. Dit was de aanleiding voor zijn vertrek. Heb dit nooit helemaal geweten, maar wel af en toe zo’n idee gehad.
M’n lessen van vanmiddag zitten er inmiddels ook al weer op. Wat ontzettend lekker zo’n korte dag. Na veel lange dagen gehad te hebben, waarin veel uren gedraaid werden is een korte dag als vandaag wel eens lekker. Had vanmiddag twee lessen van 40 minuten en vier lessen van 10 minuten. Echter, toen we (ik, Cayley en twee collega’s) naar school liepen kreeg Cayley opeens te horen dat zij de klassen van 10 minuten moest doen en niet ik. Ik had deze gisteren al gedaan en daarom was zij aan de beurt. Zo worden onze rooster een beetje afgewisseld en in evenwicht gehouden. Had dus opeens een stuk minder werk en was dus gelijk ook een stuk vroeger thuis.
Zojuist kwam het hoofd (Tracey) binnen gewandeld. Moest even meekomen om medicijnen te halen voor m’n stem. Morgen wordt weer een lange en drukke dag en ook zondag gaat het waarschijnlijk erg druk worden. Uit voorzorg krijg ik dus al vast wat voor m’n stem, om hem zo alsnog werkend te houden. Moet zeggen dat het me ook nog best wel mee valt en dat het nog steeds aardig goed gaat. Merk wel dat het af en toe te veel is, doordat hij een beetje weg valt, maar daar blijft het voor alsnog bij. Nog niet zo lang geleden zou ik denken dat ik hem voor een tijdje kwijt zou raken.
Dat ik zondag ook moet werken, betekent gelijk dat ik vrije dag te goed heb. Heb deze week namelijk géén vrije dag gehad.
Het dagboek doet me gelijk ook weer aan twee andere dingen denken. Beidde hebben te maken met contact houden. Eerst was er de gekke Noor die ik in het vliegtuig heb leren kennen. Hij wilde m’n adres en deze kon ik niet geven op dat moment, omdat het niet duidelijk was. Hij gaf dus mij zijn adres en wilde dat ik hem zou schrijven. Dat heb ik inmiddels een tijdje geleden gedaan, maar heb ‘jammer genoeg’ niets van hem gehoord. Denk dat als ik in Nederland ben, nog wel eens een keer een brief naar het adres van zijn broer in Maleisië stuur. Ik ben namelijk bang dat de brief hier in China verloren is gegaan.
Dan tot slot is er nog m’n oude Canadese collega. Ryan. Hij is precies acht dagen na mijn arriveren, zo las ik weer in m’n dagboek, vertrokken. Het moment dat hij aanklopte en afscheid nam, vroeg hij nog naar mijn E-mail adres. Heb dit gegeven, maar nooit meer iets van hem gehoord. :-( Jammer… we konden namelijk toch erg goed met elkaar overweg, ondanks dat we beidde totaal verschillend waren.
De reden van Ryan’s vertrek is me inmiddels een paar dagen geleden ook een stuk duidelijker geworden. Het huidige hoofd, of ik kan haar naam wel noemen, Tracey vertelde me dit. Ze wist namelijk de reden van zijn vertrek. Weet niet hoe zij het te weten is gekomen, want zij was op dat moment nog niet eens hier. Goed… de reden voor zijn ruzie met Shu Tong hier was: jaloezie. Ik kreeg alles wat mij thuis tijdens mijn E-mail contact beloofd was. Dat was toch wel meer dan gemiddelde persoon hier en kreeg bovendien hetzelfde salaris als hem, ondanks dat Engels mijn tweede taal is. Dit alles viel niet zo lekker bij hem en dat was voor hem aanleiding om naar meer salaris te vragen bij Shu Tong. Zij gingen daar echter niet op in en toen ontstond de ruzie. Dit was de aanleiding voor zijn vertrek. Heb dit nooit helemaal geweten, maar wel af en toe zo’n idee gehad.
M’n lessen van vanmiddag zitten er inmiddels ook al weer op. Wat ontzettend lekker zo’n korte dag. Na veel lange dagen gehad te hebben, waarin veel uren gedraaid werden is een korte dag als vandaag wel eens lekker. Had vanmiddag twee lessen van 40 minuten en vier lessen van 10 minuten. Echter, toen we (ik, Cayley en twee collega’s) naar school liepen kreeg Cayley opeens te horen dat zij de klassen van 10 minuten moest doen en niet ik. Ik had deze gisteren al gedaan en daarom was zij aan de beurt. Zo worden onze rooster een beetje afgewisseld en in evenwicht gehouden. Had dus opeens een stuk minder werk en was dus gelijk ook een stuk vroeger thuis.
Zojuist kwam het hoofd (Tracey) binnen gewandeld. Moest even meekomen om medicijnen te halen voor m’n stem. Morgen wordt weer een lange en drukke dag en ook zondag gaat het waarschijnlijk erg druk worden. Uit voorzorg krijg ik dus al vast wat voor m’n stem, om hem zo alsnog werkend te houden. Moet zeggen dat het me ook nog best wel mee valt en dat het nog steeds aardig goed gaat. Merk wel dat het af en toe te veel is, doordat hij een beetje weg valt, maar daar blijft het voor alsnog bij. Nog niet zo lang geleden zou ik denken dat ik hem voor een tijdje kwijt zou raken.
Dat ik zondag ook moet werken, betekent gelijk dat ik vrije dag te goed heb. Heb deze week namelijk géén vrije dag gehad.