Kreeg gisteren avond van m’n assistente, die al een paar dagen m’n assistente niet meer geweest is, te horen dat de ouders gisteren op een andere school naar me gevraagd hadden. Vorige week zondag heb ik op een andere school lesgegeven en gisteren was ik er opeens niet meer. Blijkt achteraf dat men niet tevreden was, met m’n vervangster. Zij is een Zuid Afrikaanse en heeft een donkere huidskleur (heb haar nog nooit gezien). Daar was men niet blij mee en vroeg dus waarom ik er niet was. Blijkbaar vindt discriminatie vanwege een huidskleur ook hier nog altijd plaats. De kinderen in één van de klassen hadden ook al gevraagd waar ik was. Tjonge… begin echt populair te worden volgens mij. :-)
Vanmorgen moest ik weer naar de nummer zes school. Dit is de school waar ik op de zaterdag de hele dag les geef. Vandaag was het de beurt aan de eerste klassen op die school. De eerste drie lessen verliepen zonder weinig problemen en gingen eigenlijk wel goed, moet ik zeggen. De laatste, m’n vierde les, was echter een ramp! Dit kwam volgens mij vooral door het feit dat de kinderen weer hongerig werden en ze bijna een lange pauze hadden. De hele les (40 minuten lang) was de klas eigenlijk geen moment rustig, op één leerling na. Deze lag achterin de klas op zijn tafeltje te slapen. Na er twee keer wat van gezegd te hebben, kreeg ik van de klas te horen dat het normaal is, dat hij daar ligt te slapen. Ik vermoed dat hij thuis lange dagen maakt en/of hij ’s avonds de straat op gegooid wordt om iets te verkopen. De tijd die hij ’s avond aan slaap mist, haalt hij dus overdag op school in. Je hoeft je dus niet af te vragen hoe zijn toekomst eruit gaat zien…
De nummer zes school is ook de school waar één van m’n leerlingen op zit en ook nog eens verliefd op me is. Kwam er vandaag achter dat deze persoon nog steeds verliefd is en/of de leerlingen haar dat graag duidelijk maken. Zat na m’n derde les even tien minuten op een hekje in de school, op de binnenplaats. Een paar leerlingen kwam erbij en dan heb je snel de aandacht. Opeens hoor ik achter mij een hoop geroep naar mijn naam. Draai me om en kijk naar de derde verdieping (in Nederland de tweede) en zie daar een hoop leerlingen uit de zaterdag klas staan. Allemaal aan het zwaaien en dus zwaai ik terug. Opeens word er een hoop gewezen en word het bewuste meisje weer naar voren geduwd. Moet daar wel om lachen. Doet me gelijk denken aan de tijd dat ik nog zo jong en ontzettend verlegen was.
Vanmiddag moest ik weer naar de Juizhou school. De school waar ik de laatste maanden les gegeven heb. Had daar twee klassen van elk 40 minuten. Te lange klassen, moet ik zeggen, zeker als de kinderen onrustig zijn. Daarbij kwam ook nog eens dat ik les moest geven uit het boek Oxford English 2. Heb Oxford English 1 wel in m’n bezit en geef daar sinds kort les uit, maar boek twee heb ik niet eens. Wist dus totaal niet waarin ik les moest geven en moest een leerling om een boek vragen. Na snel gekeken te hebben wat er in de les stond, moest ik maar snel wat improviseren. Normaal kun je nadenken over het géén je wilt doen, maar dat was nu niet mogelijk. De les was dan ook een stuk rommeliger dan ik gewild had. Goed, kan er ook niets aan doen. Moeten ze me hier maar zo’n boek geven.
Na de busrit terug naar huis en een lekker kopje koffie, was het weer tijd voor de schoonmaak. Had al lange tijd de vloer niet meer gedaan, omdat ik overdag altijd druk was. En om de vloer droog te krijgen, moeten de ramen en deuren open staan. Dat doe je liever niet ’s avonds, wanneer het donker is. Dat trekt alleen maar muggen aan. Heb de boel dus vanmiddag maar even omhanden genomen, zodat het er weer eventjes tegenaan kan.
Vanmorgen moest ik weer naar de nummer zes school. Dit is de school waar ik op de zaterdag de hele dag les geef. Vandaag was het de beurt aan de eerste klassen op die school. De eerste drie lessen verliepen zonder weinig problemen en gingen eigenlijk wel goed, moet ik zeggen. De laatste, m’n vierde les, was echter een ramp! Dit kwam volgens mij vooral door het feit dat de kinderen weer hongerig werden en ze bijna een lange pauze hadden. De hele les (40 minuten lang) was de klas eigenlijk geen moment rustig, op één leerling na. Deze lag achterin de klas op zijn tafeltje te slapen. Na er twee keer wat van gezegd te hebben, kreeg ik van de klas te horen dat het normaal is, dat hij daar ligt te slapen. Ik vermoed dat hij thuis lange dagen maakt en/of hij ’s avonds de straat op gegooid wordt om iets te verkopen. De tijd die hij ’s avond aan slaap mist, haalt hij dus overdag op school in. Je hoeft je dus niet af te vragen hoe zijn toekomst eruit gaat zien…
De nummer zes school is ook de school waar één van m’n leerlingen op zit en ook nog eens verliefd op me is. Kwam er vandaag achter dat deze persoon nog steeds verliefd is en/of de leerlingen haar dat graag duidelijk maken. Zat na m’n derde les even tien minuten op een hekje in de school, op de binnenplaats. Een paar leerlingen kwam erbij en dan heb je snel de aandacht. Opeens hoor ik achter mij een hoop geroep naar mijn naam. Draai me om en kijk naar de derde verdieping (in Nederland de tweede) en zie daar een hoop leerlingen uit de zaterdag klas staan. Allemaal aan het zwaaien en dus zwaai ik terug. Opeens word er een hoop gewezen en word het bewuste meisje weer naar voren geduwd. Moet daar wel om lachen. Doet me gelijk denken aan de tijd dat ik nog zo jong en ontzettend verlegen was.
Vanmiddag moest ik weer naar de Juizhou school. De school waar ik de laatste maanden les gegeven heb. Had daar twee klassen van elk 40 minuten. Te lange klassen, moet ik zeggen, zeker als de kinderen onrustig zijn. Daarbij kwam ook nog eens dat ik les moest geven uit het boek Oxford English 2. Heb Oxford English 1 wel in m’n bezit en geef daar sinds kort les uit, maar boek twee heb ik niet eens. Wist dus totaal niet waarin ik les moest geven en moest een leerling om een boek vragen. Na snel gekeken te hebben wat er in de les stond, moest ik maar snel wat improviseren. Normaal kun je nadenken over het géén je wilt doen, maar dat was nu niet mogelijk. De les was dan ook een stuk rommeliger dan ik gewild had. Goed, kan er ook niets aan doen. Moeten ze me hier maar zo’n boek geven.
Na de busrit terug naar huis en een lekker kopje koffie, was het weer tijd voor de schoonmaak. Had al lange tijd de vloer niet meer gedaan, omdat ik overdag altijd druk was. En om de vloer droog te krijgen, moeten de ramen en deuren open staan. Dat doe je liever niet ’s avonds, wanneer het donker is. Dat trekt alleen maar muggen aan. Heb de boel dus vanmiddag maar even omhanden genomen, zodat het er weer eventjes tegenaan kan.