Ben inmiddels al weer over de helft van deze lesdag. Gelukkig zeg. Na zo’n vrije dag van gisteren valt het lesgeven alleen maar zwaarder. Het is ook net alsof de pauze van één dag me niet beter doe laten voelen, maar juist het tegenovergestelde effect heeft. Voel me slapper dan gisteren en dat ondanks dat ik op tijd naar bed ben gegaan en gisteren goed uitgerust heb.
De lessen vanmorgen verliepen weer eens wat minder goed dan normaal. De boel was gisteren weer eens omgegooid en m’n Canadese collega was vanmorgen niet aanwezig op deze school. Men word daar niet over ingelicht en dus is het voor een hoop kinderen en ouders zoeken. Dit heeft tot gevolg dat de les vaak tien minuten korter waren en dat is op een half uurtje wel erg veel. Er blijft dan weinig over. Soms kwamen de kinderen zelfs nog na 15 minuten binnen wandelen, omdat ze er eindelijk achter waren gekomen dat ze naar mijn lokaal moesten.
Ik kan maar niet wennen aan deze chaotische organisatie. Het is en blijft schuiven met de buitenlandse leraren. Tot nog toe komen ze er altijd weer uit, maar als ik eerdaags weg ben, hebben ze echt een groot probleem. Met anderhalve persoon kom je niet ver. De Rus weigert immers nog altijd meer dan 20 uur te werken en zorgt er dan ook voor dat hij géén seconde langer voor de klas staat.
Heb de afwas en het eten inmiddels ook al weer achter de rug. Heb zelfs al twee keer afgewassen binnen 1 uur tijd. Had gisteren avond soep gemaakt en had de boel nog niet afgewassen. Dat heb ik alsnog maar even snel gedaan toen ik thuis kwam. Toen was het weer eten geblazen en wederom afwassen. Nu zit ik te wachten voor ik weer kan vertrekken. Ondertussen kijk ik af en toe naar de Chinese nieuwszender om nog iets van de Irak oorlog mee te krijgen. Kan er alleen weinig van maken.
Ben erg benieuwd naar wat de middag me weer gaat brengen. Moet namelijk weer aan de verliefde leerling les geven.
De foto’s zijn gemaakt. Dat heb ik inmiddels geweten zeg. Tjonge jonge. Was na m’n eerste les even naar buiten gelopen om wat water te drinken. Bij terug komst was klas inmiddels al weer gevuld met nieuwe leerlingen en de verliefde leerling, natuurlijk. Had de eerste meter nog niet gemaakt in het lokaal toen er van alle kanten al geroepen werd, dat ik op de foto moest. Het fototoestel kwam gelijk onder de tafel vandaan en moest ik gaan zitten. Heb nadat ik eerst alleen op de foto gegaan ben, haar er ook nog maar bijgeroepen. Als ze toch perse een foto van me wil hebben, dan kan het net zo goed ook gelijk ook foto van ons twee maken. Tussen de lessen door en na de laatste les moesten er ook nog foto’s gemaakt worden. Niet moest ik alleen op de foto, maar ook weer met haar en regelmatig met de andere leerlingen. Ach ja… als we toch bezig zijn, dan kunnen m’n Canadese collega en de Rus er ook nog wel bij. Zij moesten er allemaal aan geloven. Heb wel gelachen hoor. Wat een gedoe.
Ben benieuwd of ik ook nog een kopie krijg van deze foto’s. Heb er naar gevraagd en hoop dat ik ze dan ook krijg. Is toch weer een leuke herinnering aan m’n tijd hier.
Zat net het nieuws op televisie te kijken, over de oorlog. Daarin werd een filmpje getoond van een Amerikaan, die een foto of wat het dan ook mag zijn aan het vernielen was. Wat mij verbaasde, is weer hoe met het filmpje hier weer helemaal verknipt heeft. Ik heb dit zelfde filmpje een paar uur geleden op Internet gezien. Daarin is te zien dat een paar Irakezen, de Amerikanen vrolijk begroeten en zelfs helpen met het vernielen van deze foto. Dat mag hier in China natuurlijk niet getoond worden, men is immers tegen deze oorlog. Men heeft het ontvangst en de vernieling van de foto door de Irakees er precies uit geknipt! Echt walgelijk hoe men hier het nieuws weer weet te manipuleren! Ben blij dat ik de goede beelden op Internet kan zien en zie het echt eraan toe gaat!
De lessen vanmorgen verliepen weer eens wat minder goed dan normaal. De boel was gisteren weer eens omgegooid en m’n Canadese collega was vanmorgen niet aanwezig op deze school. Men word daar niet over ingelicht en dus is het voor een hoop kinderen en ouders zoeken. Dit heeft tot gevolg dat de les vaak tien minuten korter waren en dat is op een half uurtje wel erg veel. Er blijft dan weinig over. Soms kwamen de kinderen zelfs nog na 15 minuten binnen wandelen, omdat ze er eindelijk achter waren gekomen dat ze naar mijn lokaal moesten.
Ik kan maar niet wennen aan deze chaotische organisatie. Het is en blijft schuiven met de buitenlandse leraren. Tot nog toe komen ze er altijd weer uit, maar als ik eerdaags weg ben, hebben ze echt een groot probleem. Met anderhalve persoon kom je niet ver. De Rus weigert immers nog altijd meer dan 20 uur te werken en zorgt er dan ook voor dat hij géén seconde langer voor de klas staat.
Heb de afwas en het eten inmiddels ook al weer achter de rug. Heb zelfs al twee keer afgewassen binnen 1 uur tijd. Had gisteren avond soep gemaakt en had de boel nog niet afgewassen. Dat heb ik alsnog maar even snel gedaan toen ik thuis kwam. Toen was het weer eten geblazen en wederom afwassen. Nu zit ik te wachten voor ik weer kan vertrekken. Ondertussen kijk ik af en toe naar de Chinese nieuwszender om nog iets van de Irak oorlog mee te krijgen. Kan er alleen weinig van maken.
Ben erg benieuwd naar wat de middag me weer gaat brengen. Moet namelijk weer aan de verliefde leerling les geven.
De foto’s zijn gemaakt. Dat heb ik inmiddels geweten zeg. Tjonge jonge. Was na m’n eerste les even naar buiten gelopen om wat water te drinken. Bij terug komst was klas inmiddels al weer gevuld met nieuwe leerlingen en de verliefde leerling, natuurlijk. Had de eerste meter nog niet gemaakt in het lokaal toen er van alle kanten al geroepen werd, dat ik op de foto moest. Het fototoestel kwam gelijk onder de tafel vandaan en moest ik gaan zitten. Heb nadat ik eerst alleen op de foto gegaan ben, haar er ook nog maar bijgeroepen. Als ze toch perse een foto van me wil hebben, dan kan het net zo goed ook gelijk ook foto van ons twee maken. Tussen de lessen door en na de laatste les moesten er ook nog foto’s gemaakt worden. Niet moest ik alleen op de foto, maar ook weer met haar en regelmatig met de andere leerlingen. Ach ja… als we toch bezig zijn, dan kunnen m’n Canadese collega en de Rus er ook nog wel bij. Zij moesten er allemaal aan geloven. Heb wel gelachen hoor. Wat een gedoe.
Ben benieuwd of ik ook nog een kopie krijg van deze foto’s. Heb er naar gevraagd en hoop dat ik ze dan ook krijg. Is toch weer een leuke herinnering aan m’n tijd hier.
Zat net het nieuws op televisie te kijken, over de oorlog. Daarin werd een filmpje getoond van een Amerikaan, die een foto of wat het dan ook mag zijn aan het vernielen was. Wat mij verbaasde, is weer hoe met het filmpje hier weer helemaal verknipt heeft. Ik heb dit zelfde filmpje een paar uur geleden op Internet gezien. Daarin is te zien dat een paar Irakezen, de Amerikanen vrolijk begroeten en zelfs helpen met het vernielen van deze foto. Dat mag hier in China natuurlijk niet getoond worden, men is immers tegen deze oorlog. Men heeft het ontvangst en de vernieling van de foto door de Irakees er precies uit geknipt! Echt walgelijk hoe men hier het nieuws weer weet te manipuleren! Ben blij dat ik de goede beelden op Internet kan zien en zie het echt eraan toe gaat!