De leraressen hebben eergisteren dan eindelijk hun contract onder ogen gekregen. Het was alleen allemaal wat anders dan verwacht. Men is er niet bepaald tevreden over en twijfelt dus ook nog, of ze wel of niet moeten tekenen. Van m’n eigen assistente weet ik inmiddels dat ze blijft. Dit is haar eerste baantje en ze denkt dat de baan wel geschikt voor d’r is. Van twee anderen hoor ik dat ze nog niet getekend hebben en dat waarschijnlijk ook niet zullen doen. Sterker nog… deze twee willen weg. Dit zijn tevens de beste collega’s die m’n Canadese collega heeft. Ze heeft daar een goede band mee en hun vertrek zal dan ook extra hard bij haar gaan aankomen, ben ik bang. Goed. Het is nog niet zover en zal vandaag of morgen eens polsen, hoe het er voor staat.
Had vanmorgen weer eens flink last van m’n keel en m’n stem. Het slikken van medicijnen voor m’n keel, helpt ook al niet veel meer. Tegenwoordig word ik iedere ochtend met pijn in m’n keel wakker. Na het eten van een sterk snoepje, dat zou moeten helpen, ging het meestal wel, maar dat werkt nu ook niet meer. Tijdens de laatste les in de morgen, was het bijna afgelopen voor me. M’n stem begon opeens flink te hameren en verdween langzaam. Een paar minuten later ging het weer redelijk en kon ik weer aardig praten. Dit kan volgens mij nooit goed zijn.
De vierde les vanmorgen begon ook iets anders dan andere lessen. De kinderen hadden namelijk in de les voordat ik kwam, een soort van molentje gevouwen dat bij wint moet gaan draaien. Je ziet ze nog wel eens af en toe bij kleine kinderen op de fiets. Toen ik de les binnen kwam, werd ik opeens overspoeld met molentjes. Een paar leerlingen gaven de molentjes aan mij en wilden dat ik deze mee zou nemen. Heb dat ook gedaan, al neem ik niet alles mee naar huis. Denk dat ik er goede uit zoek en die mee neem naar huis.
Werd vanmiddag in m’n middag pauze opeens naar kantoor geroepen. Had opeens een gesprek en het klonk behoorlijk ernstig. Op kantoor aangekomen, vroeg ik aan het hoofd of het ernstig was of niet en daarop kreeg ik geen antwoord. M’n Canadese collega en ik keken elkaar al aan van… “dit is ernstig”. Zij zat inmiddels ook al op kantoor en hoorde ook bij dit gesprek. Waar het uiteindelijk op neer kwam, was dat men de reistijd die we noteren niet meer wil vergoeden. Tenminste dat probeert men er nu door te drukken! Na vijf maanden m’n reistijd vergoed te hebben gekregen, wil men dat opeens stoppen. Heb toen duidelijk gemaakt dat men dat opeens echt niet kan doen. Na een hoop gepraat en gedoe is eruit gekomen dat men met de baas gaat praten. We willen weten waarmee de baas over de brug gaat komen, ter compensatie voor we akkoord gaan. Nu is het zo dat er voor elk ritje met de bus 20 minuten geteld wordt, ongeacht het nu langer of korter duurt. Ben benieuwd waar men mee gaat komen.
Tijdens dit gesprek kwam ook mijn vertrek en contract weer naar boven. De reden dat dit naar boven kwam, was mijn uitspraak dat ik een verandering van reistijd voor 1 maand wel wil overwegen, mits men met iets goeds komt. Men kwam er toen opeens weer achter dat mijn contract over een paar weekjes afloopt. Toen werd me gelijk gevraagd om te blijven. Heb min of meer al een nieuw contract voor nog eens zes maanden aangeboden gekregen. Ben er niet zozeer op ingegaan en heb ze gezegd dat ze eerst maar eens met iets concreets moeten komen. Ze hebben het tenslotte snel tussendoor laten weten dat ze willen dat ik blijf, maar niet iets concreets geboden. Ik wacht rustig af al weet ik voor 99% zeker dat ik niet op zes maanden durend contract in ga. Twee maanden wil ik wel overwegen.
M’n Canadese collega kwam vanmiddag net toen ik thuis was, aan m’n deur kloppen. Bij het openen van de deur, kreeg ik een briefje van het postkantoor in m’n handen geduwd. Het was een briefje van het postkantoor met de mededeling dat er wat voor me klaar ligt. De envelop met opgevraagde informatie die moeder al lange tijd geleden doorgestuurd had, zou nu gearriveerd moeten zijn.
Ben vanavond dus maar even naar het postkantoor gegaan. Krijg ik opeens i.p.v. een envelop weer een 5 kilo zware doos in m’n handen geduwd. Dat is even heel wat anders en een complete verrassing. Daar had ik niet opgerekend. Verbaasd als ik was weer terug naar buiten gelopen en had het na een paar honderd meter al wel gezien. Dat hele eind teruglopen met zo’n doos was niets. Heb dus vanavond voor het eerst een bakfietser gehuurd en me voor ongeveer 50 eurocent naar huis laten rijden. Lekker lui en gemakkelijk. :-) Denk dat ik dat maar vaker doe.
Thuis aangekomen, de doos snel los gemaakt om de inhoud ervan te bewonderen. Heel veel chocolade en andere lekkere dingen! :-) Dit alles alvast voor Pasen! Ik heb echt geweldig lieve ouders…!
Had vanmorgen weer eens flink last van m’n keel en m’n stem. Het slikken van medicijnen voor m’n keel, helpt ook al niet veel meer. Tegenwoordig word ik iedere ochtend met pijn in m’n keel wakker. Na het eten van een sterk snoepje, dat zou moeten helpen, ging het meestal wel, maar dat werkt nu ook niet meer. Tijdens de laatste les in de morgen, was het bijna afgelopen voor me. M’n stem begon opeens flink te hameren en verdween langzaam. Een paar minuten later ging het weer redelijk en kon ik weer aardig praten. Dit kan volgens mij nooit goed zijn.
De vierde les vanmorgen begon ook iets anders dan andere lessen. De kinderen hadden namelijk in de les voordat ik kwam, een soort van molentje gevouwen dat bij wint moet gaan draaien. Je ziet ze nog wel eens af en toe bij kleine kinderen op de fiets. Toen ik de les binnen kwam, werd ik opeens overspoeld met molentjes. Een paar leerlingen gaven de molentjes aan mij en wilden dat ik deze mee zou nemen. Heb dat ook gedaan, al neem ik niet alles mee naar huis. Denk dat ik er goede uit zoek en die mee neem naar huis.
Werd vanmiddag in m’n middag pauze opeens naar kantoor geroepen. Had opeens een gesprek en het klonk behoorlijk ernstig. Op kantoor aangekomen, vroeg ik aan het hoofd of het ernstig was of niet en daarop kreeg ik geen antwoord. M’n Canadese collega en ik keken elkaar al aan van… “dit is ernstig”. Zij zat inmiddels ook al op kantoor en hoorde ook bij dit gesprek. Waar het uiteindelijk op neer kwam, was dat men de reistijd die we noteren niet meer wil vergoeden. Tenminste dat probeert men er nu door te drukken! Na vijf maanden m’n reistijd vergoed te hebben gekregen, wil men dat opeens stoppen. Heb toen duidelijk gemaakt dat men dat opeens echt niet kan doen. Na een hoop gepraat en gedoe is eruit gekomen dat men met de baas gaat praten. We willen weten waarmee de baas over de brug gaat komen, ter compensatie voor we akkoord gaan. Nu is het zo dat er voor elk ritje met de bus 20 minuten geteld wordt, ongeacht het nu langer of korter duurt. Ben benieuwd waar men mee gaat komen.
Tijdens dit gesprek kwam ook mijn vertrek en contract weer naar boven. De reden dat dit naar boven kwam, was mijn uitspraak dat ik een verandering van reistijd voor 1 maand wel wil overwegen, mits men met iets goeds komt. Men kwam er toen opeens weer achter dat mijn contract over een paar weekjes afloopt. Toen werd me gelijk gevraagd om te blijven. Heb min of meer al een nieuw contract voor nog eens zes maanden aangeboden gekregen. Ben er niet zozeer op ingegaan en heb ze gezegd dat ze eerst maar eens met iets concreets moeten komen. Ze hebben het tenslotte snel tussendoor laten weten dat ze willen dat ik blijf, maar niet iets concreets geboden. Ik wacht rustig af al weet ik voor 99% zeker dat ik niet op zes maanden durend contract in ga. Twee maanden wil ik wel overwegen.
M’n Canadese collega kwam vanmiddag net toen ik thuis was, aan m’n deur kloppen. Bij het openen van de deur, kreeg ik een briefje van het postkantoor in m’n handen geduwd. Het was een briefje van het postkantoor met de mededeling dat er wat voor me klaar ligt. De envelop met opgevraagde informatie die moeder al lange tijd geleden doorgestuurd had, zou nu gearriveerd moeten zijn.
Ben vanavond dus maar even naar het postkantoor gegaan. Krijg ik opeens i.p.v. een envelop weer een 5 kilo zware doos in m’n handen geduwd. Dat is even heel wat anders en een complete verrassing. Daar had ik niet opgerekend. Verbaasd als ik was weer terug naar buiten gelopen en had het na een paar honderd meter al wel gezien. Dat hele eind teruglopen met zo’n doos was niets. Heb dus vanavond voor het eerst een bakfietser gehuurd en me voor ongeveer 50 eurocent naar huis laten rijden. Lekker lui en gemakkelijk. :-) Denk dat ik dat maar vaker doe.
Thuis aangekomen, de doos snel los gemaakt om de inhoud ervan te bewonderen. Heel veel chocolade en andere lekkere dingen! :-) Dit alles alvast voor Pasen! Ik heb echt geweldig lieve ouders…!