Gisteren middag was het moment daar. Nadat ik samen met Cayley naar het ziekenhuis geweest ben, voor het SARS onderzoek, was het snel gedaan. Bij terugkomst hier in de flat werd er nog even kort gebabbeld en gebeld en toen werden de koffers, eigenlijk de sporttassen, er bij gepakt en toen was de tijd van vertrekken aangekomen. Met een stel zijn we naar beneden gelopen naar de straat, om een taxi vervolgens vol te laden. Moesten nog even met z’n allen op de foto en toen was het eigenlijke moment daar. Na omhelzingen en zwaaien is mijn beste mede buitenlandse collega vertrokken. Wat heb ik een ontzettende hekel aan afscheid nemen zeg. Zie na dit voorval dan ook erg op tegen mijn afscheid. Zeker gezien dat persoonlijker gaat zijn.
Nu ik het besluit genomen heb om niet langer te blijven ben ik ook gelijk maar opzoek gegaan naar een vliegticket. Men moet dat hier tenslotte voor me aanschaffen. Jie heeft een adres op Internet gevonden, waar tickets gekocht kunnen worden. Ben van plan om vanaf Shanghai naar Nederland te vliegen. Hoef dan niet naar Hong Kong, wat me hopelijk een hoop ellende zal gaan besparen. Goed, het is nog vroeg en duurt nog een paar weken. Er kan dus nog van alles gebeuren. Het goedkoopste ticket gaat neer komen op iets meer dan 500 euro. Dat is de helft van wat het mij gekost heeft om naar hier te vliegen! :-(
Ben er inmiddels ook achter dat er al een paar dagen televisie is hier in het gebouw. Men heeft hier een aansluiting aangevraagd en deze aansluiting is er inmiddels in een appartement op de zevende verdieping. Niemand die daar zijn mond natuurlijk over los trekt, omdat ze waarschijnlijk bang zijn dat ik weer kom vragen naar iets. In dit geval zou ik dus moeten vragen of men mij dan nu eindelijk ook kunnen doorverbinden met deze kabel, zodat ik ook gewoon tv kan kijken. Probeer het hoofd daar nu al twee dagen over aan te spreken, maar telkens als ik d’r wil spreken is ze weer niet in het gebouw. Word er een beetje moedeloos van. Vraag me af of het gaat lukken, om voor mijn vertrek verbonden te zijn. Wonderen verwacht ik hier niet, maar zou toch wel leuk zijn dat ze dat na vijf maanden toch voor elkaar gekregen hebben.
Kreeg vanmiddag toen ik thuis was voor de lunch opeens een e-mailtje van m’n inmiddels ex-collega, die gisteren vertrokken was. Was ze bij haar vertrek nog erg verdrietig en had ze de tranen in d’r ogen, was ze nu weer erg vrolijk. Ze was goed aangekomen in Hong Kong en werd daar opgevangen door kennissen, etc. Hoor veel dingen over hoe mooi Hong Kong wel niet is. Verder heb ik inmiddels ook van d’r mogen vernemen dat de ziekte een stuk erger is, dan ik op dit moment weet. Ze moest in Hong Kong met mondkapje en handschoenen over straat. Er mag niets aangeraakt worden en eten in openbare plaatsen word sterk afgeraden. Ze was erg verbaasd over hoe erg het eigenlijk wel niet was.
Had het vanmorgen wel erg moeilijk met lesgeven. Wist van narigheid niet meer hoe ik op m’n benen moest blijven staan. Tjonge jonge. Merk echt dat de pap op is en ben dan ook blij dat ik morgenvroeg lekker kan uitslapen. Heb echt een paar dagen vrij nodig, om weer mezelf weer op te laden. Om overigens tijdens de lessen van vanmorgen mezelf wat rust te geven, heb ik een paar kinderen naar het bord laten komen om wat te tekenen. Ze moesten in dit geval vijf tekeningen namaken, welke later tijdens het spelletje ‘Golden touch’ weer gebruikt zouden gaan worden. Kon terwijl de kinderen aan het tekenen waren, mooi even gaan zitten. :-) Even lekker niets doen.
Het is op het moment een tijd van komen en gaan, wat betreft nieuwe collega’s. Is m’n Canadese collega gisteren middag vertrokken, is er inmiddels nu al weer één voor in de plaats gekomen. Dit keer niet van het vrouwelijke, maar van het mannelijke geslacht. Hij is vanmiddag mee geweest naar de Juizhou basisschool om te kijken en heb dus al even de kans gehad met hem te praten. Als je puur op uiterlijk hem moet beoordelen, verwacht je niet veel van hem. Na een poosje met hem gepraat te hebben, kijk ik toch weer compleet anders tegen hem aan. Ben benieuwd hoe hij het gaat vinden hier.
Moest vanmiddag, nadat ik op de basisschool les gegeven had, hier in de les nog één les geven. Kreeg halverwege de les opeens te horen dat de kinderen een proefwerk voorgeschoteld krijgen. Daar zat ook een gedeelte luistertoets bij en dat geluid moest door mij geproduceerd worden. :-) Ik was opeens een luistertoets voor een kort gedeelte. Leuk om een proefwerk zo af te moeten nemen. Doet me denken aan de tijd dat ik nog in de klas zat. Bah… ben blij dat ik voor de klas sta, i.p.v. erin zit.
Nu ik het besluit genomen heb om niet langer te blijven ben ik ook gelijk maar opzoek gegaan naar een vliegticket. Men moet dat hier tenslotte voor me aanschaffen. Jie heeft een adres op Internet gevonden, waar tickets gekocht kunnen worden. Ben van plan om vanaf Shanghai naar Nederland te vliegen. Hoef dan niet naar Hong Kong, wat me hopelijk een hoop ellende zal gaan besparen. Goed, het is nog vroeg en duurt nog een paar weken. Er kan dus nog van alles gebeuren. Het goedkoopste ticket gaat neer komen op iets meer dan 500 euro. Dat is de helft van wat het mij gekost heeft om naar hier te vliegen! :-(
Ben er inmiddels ook achter dat er al een paar dagen televisie is hier in het gebouw. Men heeft hier een aansluiting aangevraagd en deze aansluiting is er inmiddels in een appartement op de zevende verdieping. Niemand die daar zijn mond natuurlijk over los trekt, omdat ze waarschijnlijk bang zijn dat ik weer kom vragen naar iets. In dit geval zou ik dus moeten vragen of men mij dan nu eindelijk ook kunnen doorverbinden met deze kabel, zodat ik ook gewoon tv kan kijken. Probeer het hoofd daar nu al twee dagen over aan te spreken, maar telkens als ik d’r wil spreken is ze weer niet in het gebouw. Word er een beetje moedeloos van. Vraag me af of het gaat lukken, om voor mijn vertrek verbonden te zijn. Wonderen verwacht ik hier niet, maar zou toch wel leuk zijn dat ze dat na vijf maanden toch voor elkaar gekregen hebben.
Kreeg vanmiddag toen ik thuis was voor de lunch opeens een e-mailtje van m’n inmiddels ex-collega, die gisteren vertrokken was. Was ze bij haar vertrek nog erg verdrietig en had ze de tranen in d’r ogen, was ze nu weer erg vrolijk. Ze was goed aangekomen in Hong Kong en werd daar opgevangen door kennissen, etc. Hoor veel dingen over hoe mooi Hong Kong wel niet is. Verder heb ik inmiddels ook van d’r mogen vernemen dat de ziekte een stuk erger is, dan ik op dit moment weet. Ze moest in Hong Kong met mondkapje en handschoenen over straat. Er mag niets aangeraakt worden en eten in openbare plaatsen word sterk afgeraden. Ze was erg verbaasd over hoe erg het eigenlijk wel niet was.
Had het vanmorgen wel erg moeilijk met lesgeven. Wist van narigheid niet meer hoe ik op m’n benen moest blijven staan. Tjonge jonge. Merk echt dat de pap op is en ben dan ook blij dat ik morgenvroeg lekker kan uitslapen. Heb echt een paar dagen vrij nodig, om weer mezelf weer op te laden. Om overigens tijdens de lessen van vanmorgen mezelf wat rust te geven, heb ik een paar kinderen naar het bord laten komen om wat te tekenen. Ze moesten in dit geval vijf tekeningen namaken, welke later tijdens het spelletje ‘Golden touch’ weer gebruikt zouden gaan worden. Kon terwijl de kinderen aan het tekenen waren, mooi even gaan zitten. :-) Even lekker niets doen.
Het is op het moment een tijd van komen en gaan, wat betreft nieuwe collega’s. Is m’n Canadese collega gisteren middag vertrokken, is er inmiddels nu al weer één voor in de plaats gekomen. Dit keer niet van het vrouwelijke, maar van het mannelijke geslacht. Hij is vanmiddag mee geweest naar de Juizhou basisschool om te kijken en heb dus al even de kans gehad met hem te praten. Als je puur op uiterlijk hem moet beoordelen, verwacht je niet veel van hem. Na een poosje met hem gepraat te hebben, kijk ik toch weer compleet anders tegen hem aan. Ben benieuwd hoe hij het gaat vinden hier.
Moest vanmiddag, nadat ik op de basisschool les gegeven had, hier in de les nog één les geven. Kreeg halverwege de les opeens te horen dat de kinderen een proefwerk voorgeschoteld krijgen. Daar zat ook een gedeelte luistertoets bij en dat geluid moest door mij geproduceerd worden. :-) Ik was opeens een luistertoets voor een kort gedeelte. Leuk om een proefwerk zo af te moeten nemen. Doet me denken aan de tijd dat ik nog in de klas zat. Bah… ben blij dat ik voor de klas sta, i.p.v. erin zit.