De eerste lesdag na m’n vrije dag begon gelijk al weer verkeerd. Ik had gisterenavond nog geen rooster en ben daarom naar kantoor gelopen. Het hoofd heeft toen de begin tijden van iedere dag op papier gezet, met de naam van de school erbij. Echter had ze de tijd van vanmorgen verkeerd gedaan. M’n wekker was net voor de tweede keer afgelopen en ik lag nog een beetje wakker te worden in bed. Word er opeens door m’n assistente op de deur geklopt en gezegd dat we vertrekken… Ja hoor. Dat is lekker! Had slechts vijf minuten om uit bed te komen, onder de douche te springen en me klaar te maken. Volgens mij heb ik hiermee een persoonlijk record neergezet. Zo snel heb ik het nog nooit gedaan.
Vanmorgen was het weer tijd om naar Xia Wan te gaan. Dit is de school die hier erg dichtbij is en tevens de enige school waar we met de taxi naartoe gaan. Ooit was er een idee om ons per fiets daar naartoe te sturen, maar dat heb ik geweigerd. Met al dat verkeer hier en niet wetende hoe de regels zijn – zijn er volgens mij niet echt – zou ik gelijk een ongeluk hebben. Nee, dank je.
Xia Wan staat bij mij vooral bekend als de school waar de eerste twee lessen goed gaan en de derde en vierde les een rommeltje zijn. Dit is gelijk ook de school waar ik een massage krijg.
Zoals ik al verwacht had, was de derde les weer eens een rommeltje. Echter, had ik nooit durven dromen dat ik na 40 minuten nog steeds niets gedaan zou hebben. Het koste mij en m’n assistente 25 minuten om de klas enigszins onder controle te krijgen. Zelfs toen was het nog slecht en barstte bij mij de bom. Ben naar de lerarenkamer gelopen en heb gezegd dat ik in die klas geen les meer geef. Men had gelijk door waarom en kwam mee… Na strenge woorden van de lerares ging het één minuut goed. Dit was de minuut dat de lerares in de klas was. Daarna ging het snel weer berg afwaarts en was het weer één chaos. De lerares kwam even terug en sprong uit haar vel. Ze heeft de kinderen toen alles wat op het schoolbord stond laten overschrijven. Toen ze klaar waren was de les gelijk ook over. Nu begreep ik ook waarom men pas bij hoofdstuk 5 was en niet bij hoofdstuk 6. Er valt geen les te geven in zo’n klas. :-)
Heb vanmorgen weer eens een lekkere schouder massage gekregen. Na de massage was het tijd om de masseur en zijn klas les te geven. Voor aanvang van de les haalde ik m’n portemonnee uit m’n broekzak en haalde daar 1 yuan (10 eurocent) uit. Liet de masseur naar voren komen en gaf hem die ene yuan voor de massage. Zijn grote ogen vergeet ik niet meer. De hele klas begon ook gelijk van “ooooh”, “aaaaah” en riep “Dit is speciaal geld! Een buitenlandse leraar geeft dit!”. Geweldig. Geniet echt van zo’n moment. Na de les kwam hij gelijk ook weer naar me toe gerend, en werd ik gelijk door hem omhelsd. Hij sloeg een arm om me heen en liep zo met mij samen naar de tweede verdieping. Dit zijn echt momenten om nooit meer te vergeten.
De kinderen op school hebben weer iets nieuws ontdekt. Ze de laatste dagen erg druk met het schrijven van geheime briefjes en het vouwen van vliegtuigjes. Soms gaan ze er zo in op, dat ze niet eens meer merken wat er in de klas gebeurt. Doet me gelijk denken aan mijn schooltijd en de streken die toen uitgehaald werden.
Vanmorgen was het weer tijd om naar Xia Wan te gaan. Dit is de school die hier erg dichtbij is en tevens de enige school waar we met de taxi naartoe gaan. Ooit was er een idee om ons per fiets daar naartoe te sturen, maar dat heb ik geweigerd. Met al dat verkeer hier en niet wetende hoe de regels zijn – zijn er volgens mij niet echt – zou ik gelijk een ongeluk hebben. Nee, dank je.
Xia Wan staat bij mij vooral bekend als de school waar de eerste twee lessen goed gaan en de derde en vierde les een rommeltje zijn. Dit is gelijk ook de school waar ik een massage krijg.
Zoals ik al verwacht had, was de derde les weer eens een rommeltje. Echter, had ik nooit durven dromen dat ik na 40 minuten nog steeds niets gedaan zou hebben. Het koste mij en m’n assistente 25 minuten om de klas enigszins onder controle te krijgen. Zelfs toen was het nog slecht en barstte bij mij de bom. Ben naar de lerarenkamer gelopen en heb gezegd dat ik in die klas geen les meer geef. Men had gelijk door waarom en kwam mee… Na strenge woorden van de lerares ging het één minuut goed. Dit was de minuut dat de lerares in de klas was. Daarna ging het snel weer berg afwaarts en was het weer één chaos. De lerares kwam even terug en sprong uit haar vel. Ze heeft de kinderen toen alles wat op het schoolbord stond laten overschrijven. Toen ze klaar waren was de les gelijk ook over. Nu begreep ik ook waarom men pas bij hoofdstuk 5 was en niet bij hoofdstuk 6. Er valt geen les te geven in zo’n klas. :-)
Heb vanmorgen weer eens een lekkere schouder massage gekregen. Na de massage was het tijd om de masseur en zijn klas les te geven. Voor aanvang van de les haalde ik m’n portemonnee uit m’n broekzak en haalde daar 1 yuan (10 eurocent) uit. Liet de masseur naar voren komen en gaf hem die ene yuan voor de massage. Zijn grote ogen vergeet ik niet meer. De hele klas begon ook gelijk van “ooooh”, “aaaaah” en riep “Dit is speciaal geld! Een buitenlandse leraar geeft dit!”. Geweldig. Geniet echt van zo’n moment. Na de les kwam hij gelijk ook weer naar me toe gerend, en werd ik gelijk door hem omhelsd. Hij sloeg een arm om me heen en liep zo met mij samen naar de tweede verdieping. Dit zijn echt momenten om nooit meer te vergeten.
De kinderen op school hebben weer iets nieuws ontdekt. Ze de laatste dagen erg druk met het schrijven van geheime briefjes en het vouwen van vliegtuigjes. Soms gaan ze er zo in op, dat ze niet eens meer merken wat er in de klas gebeurt. Doet me gelijk denken aan mijn schooltijd en de streken die toen uitgehaald werden.