De laatste twee weken kom ik hier een hoop kikkers tegen. Vooral ’s avonds als ik de even naar buiten ga voor een wandeling of wat dan ook, kom ik ze regelmatig tegen op het pad dat vanaf de flat naar beneden loopt. In de meeste gevallen kom ik ze tegen, wanneer het donker is. Vraag me af dat deze beesten hier doen. De zee is een aardige wandeling vanaf hier en hier in de buurt is geen water te vinden.
Ben gisteren avond even naar de zee gelopen en heb een tijdje op de boulevard zitten genieten en denken. Het denken en praten ging over het wel of niet verlengen van mijn contract met twee maanden. Vooralsnog ben ik er nog steeds niet uit en het begint inmiddels toch wel kort dag te worden. Het wordt tijd dat ik de knoop door hak. De voor –en nadelen wegen alleen nog altijd redelijk tegen elkaar op en dus blijft de keuze moeilijk. Daarbij zijn er inmiddels ook wat andere dingen in Nederland gaande, die ik ook wil afwachten. Het kan namelijk invloed hebben op m’n beslissing.
Moest vandaag zoals de laatste twee of drie weken weer naar de basisschool, Jilian. Dit is de school waar men ooit dacht dat ik de SARS ziekte had en waar de kinderen de dag erna vervolgens met mondkapjes op liepen. M’n dag begint op de zondag al om acht uur en stopt pas om twaalf uur. In die vier uur tijd heb ik acht lessen mogen afwerken en kan ik voor een pauze van ongeveer anderhalf uur naar huis. De dag is dan jammer genoeg nog niet voorbij. Om half drie zit er namelijk al weer een klas te wachten, die ik moet voorzien van een les. Daarna mag ik er nog vier afwerken, oftewel na acht lessen in de morgen, mag ik in de middag er ook nog eens vijf doen. Dertien lessen in één dag is toch echt wel teveel en erg vermoeiend. Soms heb ik echt een hekel aan lesgeven en krijg het anders op deze manier wel…
Heb vandaag, hoe stom het misschien ook wel klinkt, voor het eerst in m’n leven zelf een ei gebakken. :-) Kon al wel gebakken aardappelen maken, maar een ei bakken heb ik nog nooit gedaan. Dat heb ik vanmiddag tijdens de lunch voor het eerst gedaan. Het is niet op de Hollandse manier gegaan en dus met boter. Nee, hier gaat alles met olie. Heb dus een ei gebakken met behulp van olie. Denk dat ik het alleen liever met boter doe. Met olie spettert de boel nogal hard en dat is niet bepaald prettig, als je daar met een t-shirt achter het fornuis staat en het spettert alle kanten op.
Ik sluit vandaag met het leukste feit af. Ik ben vandaag waarschijnlijk in het plaatselijke nieuws ter sprake gekomen i.v.m. de SARS ziekte! Er was vanmiddag op de lokale zender tijdens het nieuws, iets over de ziekte. Daar kwam een buitenlandse leraar in de hij vorm te sprake. Men dacht dat deze persoon de ziekte bevatte en is daarvoor gecontroleerd. Dit kwam samen te sprake, samen met het gedeeltelijke verhaal van m’n ex collega, die een vriendin verloren in Canada. Mijn naam werd niet genoemd natuurlijk, maar Jie – zij heeft het nieuws gezien – vermoed dat het over mij ging. Ik was pas geleden namelijk de klos en de onderwijs inspectie was daarvoor ook speciaal naar hier gekomen. De kans is dus heel groot dat men het over mij gehad heeft. De feiten doen er wel aan denken. :-) Men werd gelijk ook verteld dat het onderzoek het tegendeel bewezen heeft en dat er niets aan de hand is. Sterker nog. Tot zover hebben ze hier in Zhu Hai nog géén enkel persoon gevonden met deze ziekte. Dat klinkt goed.
Ben gisteren avond even naar de zee gelopen en heb een tijdje op de boulevard zitten genieten en denken. Het denken en praten ging over het wel of niet verlengen van mijn contract met twee maanden. Vooralsnog ben ik er nog steeds niet uit en het begint inmiddels toch wel kort dag te worden. Het wordt tijd dat ik de knoop door hak. De voor –en nadelen wegen alleen nog altijd redelijk tegen elkaar op en dus blijft de keuze moeilijk. Daarbij zijn er inmiddels ook wat andere dingen in Nederland gaande, die ik ook wil afwachten. Het kan namelijk invloed hebben op m’n beslissing.
Moest vandaag zoals de laatste twee of drie weken weer naar de basisschool, Jilian. Dit is de school waar men ooit dacht dat ik de SARS ziekte had en waar de kinderen de dag erna vervolgens met mondkapjes op liepen. M’n dag begint op de zondag al om acht uur en stopt pas om twaalf uur. In die vier uur tijd heb ik acht lessen mogen afwerken en kan ik voor een pauze van ongeveer anderhalf uur naar huis. De dag is dan jammer genoeg nog niet voorbij. Om half drie zit er namelijk al weer een klas te wachten, die ik moet voorzien van een les. Daarna mag ik er nog vier afwerken, oftewel na acht lessen in de morgen, mag ik in de middag er ook nog eens vijf doen. Dertien lessen in één dag is toch echt wel teveel en erg vermoeiend. Soms heb ik echt een hekel aan lesgeven en krijg het anders op deze manier wel…
Heb vandaag, hoe stom het misschien ook wel klinkt, voor het eerst in m’n leven zelf een ei gebakken. :-) Kon al wel gebakken aardappelen maken, maar een ei bakken heb ik nog nooit gedaan. Dat heb ik vanmiddag tijdens de lunch voor het eerst gedaan. Het is niet op de Hollandse manier gegaan en dus met boter. Nee, hier gaat alles met olie. Heb dus een ei gebakken met behulp van olie. Denk dat ik het alleen liever met boter doe. Met olie spettert de boel nogal hard en dat is niet bepaald prettig, als je daar met een t-shirt achter het fornuis staat en het spettert alle kanten op.
Ik sluit vandaag met het leukste feit af. Ik ben vandaag waarschijnlijk in het plaatselijke nieuws ter sprake gekomen i.v.m. de SARS ziekte! Er was vanmiddag op de lokale zender tijdens het nieuws, iets over de ziekte. Daar kwam een buitenlandse leraar in de hij vorm te sprake. Men dacht dat deze persoon de ziekte bevatte en is daarvoor gecontroleerd. Dit kwam samen te sprake, samen met het gedeeltelijke verhaal van m’n ex collega, die een vriendin verloren in Canada. Mijn naam werd niet genoemd natuurlijk, maar Jie – zij heeft het nieuws gezien – vermoed dat het over mij ging. Ik was pas geleden namelijk de klos en de onderwijs inspectie was daarvoor ook speciaal naar hier gekomen. De kans is dus heel groot dat men het over mij gehad heeft. De feiten doen er wel aan denken. :-) Men werd gelijk ook verteld dat het onderzoek het tegendeel bewezen heeft en dat er niets aan de hand is. Sterker nog. Tot zover hebben ze hier in Zhu Hai nog géén enkel persoon gevonden met deze ziekte. Dat klinkt goed.