Het is zover! Ik heb eindelijk vakantie. Sinds vanmorgen 12 uur, toen ik de nummer twaalf school uit liep en m’n schoenen nog een keer op de natte matjes zette, hoef ik niet meer aan school, werk of wat dan ook te denken. Vijf dagen lang geen gedachten over werk aan m’n hoofd. Vijf dagen lang genieten van de rust en lekker lang uitslapen. Heerlijk!
In één van m’n klassen op de nummer twaalf school, zit een geestelijk gehandicapte jongen. Was daar in één van de eerste lessen op die school, daar helemaal niet van op de hoogte. Zo kwam hij destijds een keer naar voren naar het bord en begon gewoon wat te schrijven. Vol verbazing keek ik naar hem en zag ik ook hoe hij heel rustig weer ging zitten. Tijdens zijn tweede poging, stormde toen een klein manneke op hem af die hem weer terugstuurde. Kreeg toen te horen wat er met hem aan de hand was en sinds dat moment houd je daar rekening mee.
Vandaag had hij weer zo’n dag dat hij telkens naar voren kwam lopen, om een som op het bord te schrijven. De uitkomst zette hij er alleen niet bij. Nee, de uitkomst zette ik er telkens neer en dat had een goed effect. Iedere keer dat hij weer zat en zag dat ik de uitkomst er neer gezet had, had hij de grootste schik. Het duurde dan ook niet lang voor hij naar voren kwam, om een nieuwe som op te schrijven. Na een paar keer, bleef hij zelfs al staan kijken of ik de uitkomst er wel of niet achter zette. Zodra hij zag dat ik weer begon te schrijven, liep hij weer terug naar z’n plaats, ging hij zitten en keek aandachtig naar het bord. :-)
M’n pauze’s heb ik vanmorgen tussen de lessen door besteed aan voetbal. Tussen de vier lessen door, hadden de kinderen telkens tien minuten pauze en waren op het betonnen sportveld aan het voetballen. Toen ik tijdens de eerste pauze een bal voorbij zag vliegen vanuit het klaslokaal, kon ik het niet laten om even naar buiten te lopen om ook even een trap tegen de bal te geven. Het gebeurt volgens mij niet vaak of misschien zelfs helemaal niet, dat een leraar buiten komt om mee te voetballen. Diverse kinderen stonden dan ook vanaf de diverse verdiepingen en klaslokalen naar beneden te kijken naar hoe de kinderen en ik aan het voetballen waren. :-) Voetballen kun je het niet echt noemen. Het doel was niet echt duidelijk voor mij en twijfel aan het feit of deze er ook wel was. Daarnaast rent de hele groep achter één – halve lege – bal aan en kun je amper een bal wegschieten, zonder iemand te raken. Desondanks was het wel een leuke ontspanning.
Ben vanmiddag met Jie en Martin – m’n Canadese collega - naar het visum bureau geweest. Martin wilde graag weten wat een nieuw visum kost. Martin is namelijk druk over zijn contract en salaris aan het onderhandelen en heeft nu na één maand nog steeds niet getekend. Martin is niet tevreden met het salaris, dat voor iedere buitenlander hetzelfde is. Zijn visum verloopt echter wel zeer spoedig en moet verlengd worden. De zaak wil het visum alleen voor hem verlengen, wanneer hij getekend heeft. Op deze manier wil men voorkomen dat hij met een nieuw visum ervan door gaat. Om een lang verhaal kort te maken… Martin wil niet tekenen en Shu Tong wil zijn visum niet betalen…Een leuk kat een muis spel om aan te zien, dat inmiddels al weer een paar dagen speelt. Ben benieuwd wanneer beidde partijen het eens gaan worden.
Vanavond weer lekker pizza wezen eten. Had het hoofd (toen ze nog geen hoofd was) een maand of vier geleden eens een keer beloofd mee te nemen naar de Pizza Hut. Waarom ik dat beloofd heb, weet ik al niet eens meer. Goed… aangezien het nog steeds niet gebeurd was, omdat twee eerdere pogingen mislukt waren, heb ik dat vanavond maar gedaan. Deze nieuwe afspraak stond inmiddels al weer ruim anderhalve week en is eindelijk doorgegaan. Heb op deze manier gelijk ook een beetje het begin van m’n vakantie kunnen vieren. :-)
In één van m’n klassen op de nummer twaalf school, zit een geestelijk gehandicapte jongen. Was daar in één van de eerste lessen op die school, daar helemaal niet van op de hoogte. Zo kwam hij destijds een keer naar voren naar het bord en begon gewoon wat te schrijven. Vol verbazing keek ik naar hem en zag ik ook hoe hij heel rustig weer ging zitten. Tijdens zijn tweede poging, stormde toen een klein manneke op hem af die hem weer terugstuurde. Kreeg toen te horen wat er met hem aan de hand was en sinds dat moment houd je daar rekening mee.
Vandaag had hij weer zo’n dag dat hij telkens naar voren kwam lopen, om een som op het bord te schrijven. De uitkomst zette hij er alleen niet bij. Nee, de uitkomst zette ik er telkens neer en dat had een goed effect. Iedere keer dat hij weer zat en zag dat ik de uitkomst er neer gezet had, had hij de grootste schik. Het duurde dan ook niet lang voor hij naar voren kwam, om een nieuwe som op te schrijven. Na een paar keer, bleef hij zelfs al staan kijken of ik de uitkomst er wel of niet achter zette. Zodra hij zag dat ik weer begon te schrijven, liep hij weer terug naar z’n plaats, ging hij zitten en keek aandachtig naar het bord. :-)
M’n pauze’s heb ik vanmorgen tussen de lessen door besteed aan voetbal. Tussen de vier lessen door, hadden de kinderen telkens tien minuten pauze en waren op het betonnen sportveld aan het voetballen. Toen ik tijdens de eerste pauze een bal voorbij zag vliegen vanuit het klaslokaal, kon ik het niet laten om even naar buiten te lopen om ook even een trap tegen de bal te geven. Het gebeurt volgens mij niet vaak of misschien zelfs helemaal niet, dat een leraar buiten komt om mee te voetballen. Diverse kinderen stonden dan ook vanaf de diverse verdiepingen en klaslokalen naar beneden te kijken naar hoe de kinderen en ik aan het voetballen waren. :-) Voetballen kun je het niet echt noemen. Het doel was niet echt duidelijk voor mij en twijfel aan het feit of deze er ook wel was. Daarnaast rent de hele groep achter één – halve lege – bal aan en kun je amper een bal wegschieten, zonder iemand te raken. Desondanks was het wel een leuke ontspanning.
Ben vanmiddag met Jie en Martin – m’n Canadese collega - naar het visum bureau geweest. Martin wilde graag weten wat een nieuw visum kost. Martin is namelijk druk over zijn contract en salaris aan het onderhandelen en heeft nu na één maand nog steeds niet getekend. Martin is niet tevreden met het salaris, dat voor iedere buitenlander hetzelfde is. Zijn visum verloopt echter wel zeer spoedig en moet verlengd worden. De zaak wil het visum alleen voor hem verlengen, wanneer hij getekend heeft. Op deze manier wil men voorkomen dat hij met een nieuw visum ervan door gaat. Om een lang verhaal kort te maken… Martin wil niet tekenen en Shu Tong wil zijn visum niet betalen…Een leuk kat een muis spel om aan te zien, dat inmiddels al weer een paar dagen speelt. Ben benieuwd wanneer beidde partijen het eens gaan worden.
Vanavond weer lekker pizza wezen eten. Had het hoofd (toen ze nog geen hoofd was) een maand of vier geleden eens een keer beloofd mee te nemen naar de Pizza Hut. Waarom ik dat beloofd heb, weet ik al niet eens meer. Goed… aangezien het nog steeds niet gebeurd was, omdat twee eerdere pogingen mislukt waren, heb ik dat vanavond maar gedaan. Deze nieuwe afspraak stond inmiddels al weer ruim anderhalve week en is eindelijk doorgegaan. Heb op deze manier gelijk ook een beetje het begin van m’n vakantie kunnen vieren. :-)