Ik lag gisterenavond nog geen tien minuten op bed, toen ik een e-mailtje kreeg. Ik stapte nog snel oven uit m’n bed om te kijken wat het was. Het was e-mail berichtje van (één van) m’n vaste homepage bezoekers, Rita. Het bericht begon met: “Heb je het al gehoord ? Je staat in het Veronica Magazine met de volgende tekst…”. Wat kan ik zeggen. Ben trots, hoe stom het misschien mag klinken van iemand die het zelf zegt! Trots op het feit dat ik als simpele (Achterhoekse) Nederlander met een homepage opgenomen wordt in het Veronica magazine en ook nog eens op de site van Veronica vermeld sta onder de WWW link in week 19. :-) Eerst had ik geluk om bij Planet Internet vermeld te worden en nu weer bij Veronica Mazagine en Veronica.nl. Wat volgt…?
Ik word zo langzamerhand echt gek van een bepaald collega van me. Iedere woensdag is zij mijn assistente en heeft ze de neiging steeds vroeger en vroeger aan me deur te staan en te roepen. Er is hier een algemene afspraak dat je veertig minuten voor de aanvang van de les vertrekt. Deze ene collega doet daar niets mee en begon in de loop der tijd vijftig minuten van te voren aan te kloppen en te roepen. Nu vanmorgen was ze nog eerder… Niet te geloven. Kom net onder de douche vandaan en stond ze al te roepen. Een uur eerder en dus twintig minuten te vroeg! Totaal overbodig, aangezien niemand eerder vertrekt en je anders alleen maar langer op de bus staat te wachten.
Zoals elke woensdag, was ik vanmiddag weer vrij. Heb de middag gebruikt om weer even wat boodschappen te doen. Was gisterenavond ook al naar de supermarkt geweest, maar was weer te laat voor de groente. Alles was weg en zoals zo vaak was het geen dat er nog was, slecht. Zo slecht dat je het niet eens in je handen hoeft te nemen om te zien hoe slecht het wel niet was. Wat dat betreft is het in de middag een stuk beter winkelen en is er wel gewoon het één en ander te krijgen.
Heb een paar dagen geleden twee kaartjes geboekt voor de Formule 1 Grand Prix van Italië. Dit was goed gegaan en moest alleen de vlucht van en naar Frankrijk nog boeken, waar ik een paar dagen zal overnachten op de camping. Het boeken van de vlucht verliep alleen iets minder voorspoedig dan ik gehoopt en verwacht had. Had alles netje ingevuld en toen ik m’n vlucht wilde vastleggen kreeg ik een creditcard weigering. Nog twee keer proberen en controleren van de gegevens mocht niet helpen. Gelijk een e-mailtje verstuurd naar de bank, vanwege de melding die ik kreeg. Kreeg daar vanmiddag een reactie op en er was niets aan de hand. Daarna gelijk met de creditcard maatschappij gebeld. Blijkt dat de creditcard geblokkeerd is. Had er ooit eens één via de ANWB ontvangen. Nu ik het abonnement van Nederlands wegenwacht team niet verlengd heb (heb ik weinig aan hier in China), is mijn creditcard ook gestopt. Oeps… daar had ik niet aan gedacht. Flink balen geblazen dus. Een nieuwe kan ik ook nog niet aanvragen, aangezien ik loonbriefjes moet tonen en ik die hier niet krijg. :-) Dit is tenslotte China! Gelukkig was Karin zo vriendelijk me te helpen. Ze was vanmiddag online en heeft haar/Marcel’s creditcard gebruikt om mijn vlucht te betalen. Ik betaal dan Marcel’s Formule 1 kaartje en is het probleem zo ongeveer weer opgelost.
Als ik thuis kom en weer aan de slag ben, vraag ik gelijk weer zo’n plastic geld leen kaartje aan. Het kan soms zo gemakkelijk zijn en zeker op momenten als deze handig van pas komen.
Men wil hier altijd graag weten waar ik vandaan kom. Het maakt niet uit of het leerlingen, leraren of mensen op straat zijn, iedereen wil het weten. Dat bleek ook gisteren wel weer. Moest het lipje van m’n schoen weer laten maken. Dat irritante lipje voor de op de neus, dat ik al eens eerder had laten plakken omdat het los was gaan zitten. Gisteren, in het begin van de avond, voor ik naar de supermarkt ging, zat ik op straat voor een mannelijk schoenmaker. Naast hem zat ik vermoed een moeder met dochter, die sleutels kopieerden met de machine die voor hen stond en daarmee hun brood (proberen te) verdienen. Ik kreeg te horen dat ik wel erg wit, van huidskleur, was en dat vind men toch wel mooi en interessant. Men wilde dan ook gelijk weten waar ik vandaan kwam. Nadat Amerika, Canada en Engeland als raad poging voorbij gekomen waren, wisten ze het nog niet. Dat ik uit Nederland kom weet men nog niet en hadden ze ook nooit van hun leven geraden… jammer voor hen, dat ze nog niet weten waar ik vandaan kom. Men zal daar wel van balen… zo vertelde Jie. Heb daarom extra niets gezegd! :-)
Ik word zo langzamerhand echt gek van een bepaald collega van me. Iedere woensdag is zij mijn assistente en heeft ze de neiging steeds vroeger en vroeger aan me deur te staan en te roepen. Er is hier een algemene afspraak dat je veertig minuten voor de aanvang van de les vertrekt. Deze ene collega doet daar niets mee en begon in de loop der tijd vijftig minuten van te voren aan te kloppen en te roepen. Nu vanmorgen was ze nog eerder… Niet te geloven. Kom net onder de douche vandaan en stond ze al te roepen. Een uur eerder en dus twintig minuten te vroeg! Totaal overbodig, aangezien niemand eerder vertrekt en je anders alleen maar langer op de bus staat te wachten.
Zoals elke woensdag, was ik vanmiddag weer vrij. Heb de middag gebruikt om weer even wat boodschappen te doen. Was gisterenavond ook al naar de supermarkt geweest, maar was weer te laat voor de groente. Alles was weg en zoals zo vaak was het geen dat er nog was, slecht. Zo slecht dat je het niet eens in je handen hoeft te nemen om te zien hoe slecht het wel niet was. Wat dat betreft is het in de middag een stuk beter winkelen en is er wel gewoon het één en ander te krijgen.
Heb een paar dagen geleden twee kaartjes geboekt voor de Formule 1 Grand Prix van Italië. Dit was goed gegaan en moest alleen de vlucht van en naar Frankrijk nog boeken, waar ik een paar dagen zal overnachten op de camping. Het boeken van de vlucht verliep alleen iets minder voorspoedig dan ik gehoopt en verwacht had. Had alles netje ingevuld en toen ik m’n vlucht wilde vastleggen kreeg ik een creditcard weigering. Nog twee keer proberen en controleren van de gegevens mocht niet helpen. Gelijk een e-mailtje verstuurd naar de bank, vanwege de melding die ik kreeg. Kreeg daar vanmiddag een reactie op en er was niets aan de hand. Daarna gelijk met de creditcard maatschappij gebeld. Blijkt dat de creditcard geblokkeerd is. Had er ooit eens één via de ANWB ontvangen. Nu ik het abonnement van Nederlands wegenwacht team niet verlengd heb (heb ik weinig aan hier in China), is mijn creditcard ook gestopt. Oeps… daar had ik niet aan gedacht. Flink balen geblazen dus. Een nieuwe kan ik ook nog niet aanvragen, aangezien ik loonbriefjes moet tonen en ik die hier niet krijg. :-) Dit is tenslotte China! Gelukkig was Karin zo vriendelijk me te helpen. Ze was vanmiddag online en heeft haar/Marcel’s creditcard gebruikt om mijn vlucht te betalen. Ik betaal dan Marcel’s Formule 1 kaartje en is het probleem zo ongeveer weer opgelost.
Als ik thuis kom en weer aan de slag ben, vraag ik gelijk weer zo’n plastic geld leen kaartje aan. Het kan soms zo gemakkelijk zijn en zeker op momenten als deze handig van pas komen.
Men wil hier altijd graag weten waar ik vandaan kom. Het maakt niet uit of het leerlingen, leraren of mensen op straat zijn, iedereen wil het weten. Dat bleek ook gisteren wel weer. Moest het lipje van m’n schoen weer laten maken. Dat irritante lipje voor de op de neus, dat ik al eens eerder had laten plakken omdat het los was gaan zitten. Gisteren, in het begin van de avond, voor ik naar de supermarkt ging, zat ik op straat voor een mannelijk schoenmaker. Naast hem zat ik vermoed een moeder met dochter, die sleutels kopieerden met de machine die voor hen stond en daarmee hun brood (proberen te) verdienen. Ik kreeg te horen dat ik wel erg wit, van huidskleur, was en dat vind men toch wel mooi en interessant. Men wilde dan ook gelijk weten waar ik vandaan kwam. Nadat Amerika, Canada en Engeland als raad poging voorbij gekomen waren, wisten ze het nog niet. Dat ik uit Nederland kom weet men nog niet en hadden ze ook nooit van hun leven geraden… jammer voor hen, dat ze nog niet weten waar ik vandaan kom. Men zal daar wel van balen… zo vertelde Jie. Heb daarom extra niets gezegd! :-)