De laatste dagen heb ik problemen met slapen. Het probleem ontstaat op het moment ik naar bed moet en in slaap zou moeten vallen. Om één of andere lukt het me gewoon niet om in slaap te komen, ondanks dat ik toch wel moe ben. Het komt volgens mij voornamelijk door het feit dat het hier zo ontzettend warm is en dat ook in de slaap kamer is. Maakt het slapen er niet echt bepaald prettig om, moet ik zeggen. Vaak is het heen en weer blijven draaien voor een uur of soms tot wel twee uur lang. Laat het dus maar weer snel afkoelen. :-)
Ik moest vanmorgen voor de verandering weer eens vroeg beginnen. Nadat ik vele dagen achter elkaar lekker uit heb kunnen slapen, was het vanmorgen weer vroeg dag. Om twintig over zeven liep de wekker voor het eerst af en tien minuten later nog een keer. Onder de douche gegaan, snel een e-mailtje van thuis lezen en toen weer naar de bus lopen. Moest weer naar de nummer twaalf basisschool, waar ik vier lessen van veertig minuten had. Kreeg daar op school ook gelijk te horen dat ik vanmiddag weer eens een vergadering had. Men had het weer eens niet doorgeven. Lekker handig, zeker gezien ik net gepland had om naar het reisbureau te gaan.
Tijdens mij tweede les op deze dag, heb ik een geestelijk gehandicapte jongen in m’n klas. Deze bijzondere leerling heeft iets met rekenen en mag dat maar al te graag doen. Regelmatig komt hij van achter uit de klas naar voren gelopen om een som op het bord te schrijven. Het zijn altijd sommen die met optellen of aftrekken te maken hebben. Het antwoord van iedere som laat hij altijd achterwege in de hoop dat ik deze dan voor hem invul als hij weer terug naar zijn plaats loopt of er al weer zit. Dat invullen van de uitkomst, doe ik maar al te graag gezien zijn reactie. Zodra ik het invul zie je hem aandachtig kijken naar de uitkomst en na een paar tellen begint hij te lachen. Dan is het antwoord goed en heeft hij de grootste schik in z’n eentje. Heerlijk om zo’n jong in m’n klas te hebben. Je kan hem wel niets leren, maar hij heeft toch veel lol. Je kunt echt zien dat hij op zo’n moment geniet.
Ben vanmiddag voor de aanvang van de vergadering toch maar naar het reisbureau gegaan. Vergadering of niet… ik had dit in de planning staan en als ik iets gepland heb staan, moet het ook gebeuren. Had vanmorgen weer een nieuw reisbureau ontdekt, voor ik naar school ging en ben daar maar even naartoe gelopen. – Men plaats hier vaak een reisbureau naast een groot hotel, zo werd mij verteld. Dit is een service voor buitenlanders, zodat men het gemakkelijk kan vinden. – Daar aangekomen geïnformeerd naar de vluchten van Hong Kong naar Amsterdam. Er waren er twee… Eén van de KLM en één van Cathay Pacafic. Beidde heb ik inmiddels gevlogen en ben zeer te spreken over de laatste. De vliegtuigen van deze maatschappij zijn een stuk verzorgder en de service is net zo goed als de KLM. Daarnaast ligt de prijs ook nog een stuk lager. Tussen beide zit toch mooi een verschil tussen beidde van bijna 100 euro! De keuze is wat dat betreft snel gemaakt. Zodra ik aan het einde van deze maand m’n salaris binnen heb, ga ik m’n vlucht van Hong Kong naar Amsterdam boeken.
De vergadering van vanmiddag stond volledig in het teken van de manier van lesgeven van de buitenlandse leraren. Ieder van ons – in totaal zijn er vier buitenlandse leraren – moest een klas doen van 20 minuten om te zien, hoe één ieder les geeft. Na het geven van de voorbeelden, moest men elkaar beoordelen. De buitenlandse leraren moesten elkaar beoordelen en de Chinese leraren moesten ons daarna ook nog eens beoordelen. Ik kwam als tweede uit de bus en gezien het commentaar dat ik en de anderen kregen, klopt daar totaal niets van. Mijn manier van lesgeven was erg goed, zo werd me verteld. Ik was verantwoordelijk voor de hele klas en kreeg als enig minpunt te horen dat ik af en toe in de les een beetje te veel loop. De andere kregen daarin tegen nogal wat op– en aanmerkingen over hun klassen en manier van lesgeven, waardoor ik niet snap dat een andere collega net boven mij geëindigd is. Goed… weet nu in ieder geval wel dat ik mijn werk goed doe en dat men niets te klagen heeft over mijn manier van lesgeven. Daar ben ik ontzetten blij mee en kan dus mooi op deze manier doorgaan met lesgeven.
Kreeg na de vergadering ook een iets minder prettige mededeling. Basisschool Xiawan heeft namelijk naar hier gebeld, met de mededeling dat we er weer les mogen gaan geven. :-( De meest vervelende school van allemaal geeft weer toestemming om daar te komen. Daar hadden ze van mij en de anderen nog wel even mee mogen wachten… :-) Dit betekent dat ik morgen ook niet meer kan uitslapen, maar naar school moet. Kan er wel om lachen… werkelijk iedere leraar/lerares hier heeft de grootste hekel aan deze school. Niemand die er ook les wel geven en/of er naartoe wil. Als school heb je dan ook een lekkere reputatie!
Ik ben erg benieuwd hoe het hier binnenkort gaat verlopen. De Chinese leraressen krijgen in deze dagen hun salaris en twee zullen dan hun biezen pakken en vertrekken. Dit betekent dat er dan twee leraressen/assistentes minder zijn en dat men hier weer een probleem heeft met de invulling van de lessen. Gelukkig blijven mijn twee assistentes nog even en zal ik waarschijnlijk geen vervanger krijgen. Iedereen werkt namelijk anders en het werkt in het begin zeker niet prettig, als je voor het eerst met elkaar aan de slag moet en elkanders werkwijze niet kent.
Ik moest vanmorgen voor de verandering weer eens vroeg beginnen. Nadat ik vele dagen achter elkaar lekker uit heb kunnen slapen, was het vanmorgen weer vroeg dag. Om twintig over zeven liep de wekker voor het eerst af en tien minuten later nog een keer. Onder de douche gegaan, snel een e-mailtje van thuis lezen en toen weer naar de bus lopen. Moest weer naar de nummer twaalf basisschool, waar ik vier lessen van veertig minuten had. Kreeg daar op school ook gelijk te horen dat ik vanmiddag weer eens een vergadering had. Men had het weer eens niet doorgeven. Lekker handig, zeker gezien ik net gepland had om naar het reisbureau te gaan.
Tijdens mij tweede les op deze dag, heb ik een geestelijk gehandicapte jongen in m’n klas. Deze bijzondere leerling heeft iets met rekenen en mag dat maar al te graag doen. Regelmatig komt hij van achter uit de klas naar voren gelopen om een som op het bord te schrijven. Het zijn altijd sommen die met optellen of aftrekken te maken hebben. Het antwoord van iedere som laat hij altijd achterwege in de hoop dat ik deze dan voor hem invul als hij weer terug naar zijn plaats loopt of er al weer zit. Dat invullen van de uitkomst, doe ik maar al te graag gezien zijn reactie. Zodra ik het invul zie je hem aandachtig kijken naar de uitkomst en na een paar tellen begint hij te lachen. Dan is het antwoord goed en heeft hij de grootste schik in z’n eentje. Heerlijk om zo’n jong in m’n klas te hebben. Je kan hem wel niets leren, maar hij heeft toch veel lol. Je kunt echt zien dat hij op zo’n moment geniet.
Ben vanmiddag voor de aanvang van de vergadering toch maar naar het reisbureau gegaan. Vergadering of niet… ik had dit in de planning staan en als ik iets gepland heb staan, moet het ook gebeuren. Had vanmorgen weer een nieuw reisbureau ontdekt, voor ik naar school ging en ben daar maar even naartoe gelopen. – Men plaats hier vaak een reisbureau naast een groot hotel, zo werd mij verteld. Dit is een service voor buitenlanders, zodat men het gemakkelijk kan vinden. – Daar aangekomen geïnformeerd naar de vluchten van Hong Kong naar Amsterdam. Er waren er twee… Eén van de KLM en één van Cathay Pacafic. Beidde heb ik inmiddels gevlogen en ben zeer te spreken over de laatste. De vliegtuigen van deze maatschappij zijn een stuk verzorgder en de service is net zo goed als de KLM. Daarnaast ligt de prijs ook nog een stuk lager. Tussen beide zit toch mooi een verschil tussen beidde van bijna 100 euro! De keuze is wat dat betreft snel gemaakt. Zodra ik aan het einde van deze maand m’n salaris binnen heb, ga ik m’n vlucht van Hong Kong naar Amsterdam boeken.
De vergadering van vanmiddag stond volledig in het teken van de manier van lesgeven van de buitenlandse leraren. Ieder van ons – in totaal zijn er vier buitenlandse leraren – moest een klas doen van 20 minuten om te zien, hoe één ieder les geeft. Na het geven van de voorbeelden, moest men elkaar beoordelen. De buitenlandse leraren moesten elkaar beoordelen en de Chinese leraren moesten ons daarna ook nog eens beoordelen. Ik kwam als tweede uit de bus en gezien het commentaar dat ik en de anderen kregen, klopt daar totaal niets van. Mijn manier van lesgeven was erg goed, zo werd me verteld. Ik was verantwoordelijk voor de hele klas en kreeg als enig minpunt te horen dat ik af en toe in de les een beetje te veel loop. De andere kregen daarin tegen nogal wat op– en aanmerkingen over hun klassen en manier van lesgeven, waardoor ik niet snap dat een andere collega net boven mij geëindigd is. Goed… weet nu in ieder geval wel dat ik mijn werk goed doe en dat men niets te klagen heeft over mijn manier van lesgeven. Daar ben ik ontzetten blij mee en kan dus mooi op deze manier doorgaan met lesgeven.
Kreeg na de vergadering ook een iets minder prettige mededeling. Basisschool Xiawan heeft namelijk naar hier gebeld, met de mededeling dat we er weer les mogen gaan geven. :-( De meest vervelende school van allemaal geeft weer toestemming om daar te komen. Daar hadden ze van mij en de anderen nog wel even mee mogen wachten… :-) Dit betekent dat ik morgen ook niet meer kan uitslapen, maar naar school moet. Kan er wel om lachen… werkelijk iedere leraar/lerares hier heeft de grootste hekel aan deze school. Niemand die er ook les wel geven en/of er naartoe wil. Als school heb je dan ook een lekkere reputatie!
Ik ben erg benieuwd hoe het hier binnenkort gaat verlopen. De Chinese leraressen krijgen in deze dagen hun salaris en twee zullen dan hun biezen pakken en vertrekken. Dit betekent dat er dan twee leraressen/assistentes minder zijn en dat men hier weer een probleem heeft met de invulling van de lessen. Gelukkig blijven mijn twee assistentes nog even en zal ik waarschijnlijk geen vervanger krijgen. Iedereen werkt namelijk anders en het werkt in het begin zeker niet prettig, als je voor het eerst met elkaar aan de slag moet en elkanders werkwijze niet kent.