Ik weet niet zo goed hoe ik m’n dagboek vandaag moet beginnen. Het is normaal gesproken altijd zo, dat ik naar de computer loop als ik iets weet voor m’n dagboek en dat dan even snel noteer. Later die dag als ik dan mijn dagboek voor die dag open, weet ik weer wat ik wilde schrijven. Vandaag had ik echter weer eens niets te noteren wat eigenlijk wil zeggen dat ik weer eens niets te schrijven heb. Kan wel schrijven dat ik gisteren avond wat eten ben wezen halen in het smalle vieze straatje en daardoor het tweede deel van de film “Band of Brothers” bijna gemist heb, maar dat is nou ook weer niet iets waarmee ik m’n dagboek kan vullen. Ik had wat dat betreft gisteren beter niet over de hele dag kunnen schrijven. Had iets moeten bewaren voor vandaag, maar dat niet gedaan…
Ik zou vanmorgen de eerste wekker bijna missen. Heb de laatste dagen niet zo vast geslapen als afgelopen nacht. Ik werd met een enorme schok wakker toen de wekker af ging. Het was ook gelijk weer voor het eerst sinds lange tijd, dat ik het niet zo moeilijk had met wakker worden. Ik geef mezelf tien minuten om wakker te worden. Na deze tien minuten begint de wekker weer te pieppen. Met andere woorden betekent dat, dat het dan toch echt tijd word, om uit bed te komen. Zo heel af en toe gun ik me zelf nog wel eens vijf minuten extra door de wekker snel nog een keer te verzetten, waarna ik nog vier en een halve minuut kan blijven liggen. :-) Moet me dan wel iets sneller klaarmaken dan normaal, maar dat kan toch echt soms die vier minuten waard zijn.
Moest vanmorgen voor het eerst sinds anderhalve week ook naar basisschool Xiawan. In die anderhalve week er is jammer genoeg niets veranderd. Niet dat ik dat verwacht had, maar had het zeker wel prettig gevonden. Niets van dit alles dus… Betekent gewoon dat ik de eerste twee lessen normaal verliepen en de laatste twee weer een rommeltje waren. Heb niet eens een poging gedaan om er wat van te maken tijdens de laatste twee lessen. Heb de kinderen gewoon hoofdstuk acht over laten schrijven en dat wat het dan. Had dit als huiswerk opgegeven. Dat laatste heeft men liever niet. Dan maar op school maken en dus is men een stuk ijveriger, dan normaal. Wat dat betreft was het dan ook beter lesgeven/toe kijken dan normaal.
Tot slot begin ik nog weer een keer over het feit dat men hier altijd dingen te laat weet te melden of doorgeeft. Zo was men gisteren weer eens te laat met het doorgeven van een vergadering, die later die middag plaats zou vinden. Vandaag had men het nog beter voor elkaar. Het hoofd kan naar met toe met de vraag of eigenlijk met de mededeling dat ik morgen m’n spullen zou moeten pakken, omdat ik voor het weekend naar een andere plaats zou moeten. Had inmiddels al begrepen van collega’s dat er iets speelde. Zo had men Martin (Canadese collega) gevraagd om te gaan. Hij heeft - om een lang verhaal kort te maken - nog geen contract en wil geld voor een bepaald deel van zijn reis naar hier zien. Zolang hij beidde niet heeft weigert hij om op het verzoek in te gaan en andersom ook. Nu was het dus de beurt aan mij. Nu zou ik dus maar moeten gaan… Niet dus! Heb dat gelijk, net zoals Martin, geweigerd. Men komt daar veel te laat mee en denkt dat ze je zomaar even ergens anders naartoe kunnen sturen. Daar trap ik niet meer in… Heb het twee keer gedaan en twee keer is het niet zo gegaan als men beloofde. Ik weet hoe het balletje hier inmiddels rolt en voor extra dingen in andere plaatsen ben ik niet thuis, als men daar ook niet voor thuis is terwijl dat wel mondeling beloofd was. Daarnaast vind ik het niet verstandig om te gaan zitten reizen in een provincie waar het aantal SARS infecties het hoogst is.
Er is plotseling toch nog iets bijgekomen. Zat het bovenstaande verhaal nog een keer na te lezen, en opeens ging de telefoon. Geen idee wie mij hier om 22:00 zou moeten bellen en Jie zegt opeens dat het wel eens voor mijn helm kan zijn. En ja hoor! M’n helm is blijkbaar aangekomen en kan hem dus gaan ophalen en komen passen. :-) Ben erg benieuwd… kan ik gelijk ook weer even rondscheuren!
Ik zou vanmorgen de eerste wekker bijna missen. Heb de laatste dagen niet zo vast geslapen als afgelopen nacht. Ik werd met een enorme schok wakker toen de wekker af ging. Het was ook gelijk weer voor het eerst sinds lange tijd, dat ik het niet zo moeilijk had met wakker worden. Ik geef mezelf tien minuten om wakker te worden. Na deze tien minuten begint de wekker weer te pieppen. Met andere woorden betekent dat, dat het dan toch echt tijd word, om uit bed te komen. Zo heel af en toe gun ik me zelf nog wel eens vijf minuten extra door de wekker snel nog een keer te verzetten, waarna ik nog vier en een halve minuut kan blijven liggen. :-) Moet me dan wel iets sneller klaarmaken dan normaal, maar dat kan toch echt soms die vier minuten waard zijn.
Moest vanmorgen voor het eerst sinds anderhalve week ook naar basisschool Xiawan. In die anderhalve week er is jammer genoeg niets veranderd. Niet dat ik dat verwacht had, maar had het zeker wel prettig gevonden. Niets van dit alles dus… Betekent gewoon dat ik de eerste twee lessen normaal verliepen en de laatste twee weer een rommeltje waren. Heb niet eens een poging gedaan om er wat van te maken tijdens de laatste twee lessen. Heb de kinderen gewoon hoofdstuk acht over laten schrijven en dat wat het dan. Had dit als huiswerk opgegeven. Dat laatste heeft men liever niet. Dan maar op school maken en dus is men een stuk ijveriger, dan normaal. Wat dat betreft was het dan ook beter lesgeven/toe kijken dan normaal.
Tot slot begin ik nog weer een keer over het feit dat men hier altijd dingen te laat weet te melden of doorgeeft. Zo was men gisteren weer eens te laat met het doorgeven van een vergadering, die later die middag plaats zou vinden. Vandaag had men het nog beter voor elkaar. Het hoofd kan naar met toe met de vraag of eigenlijk met de mededeling dat ik morgen m’n spullen zou moeten pakken, omdat ik voor het weekend naar een andere plaats zou moeten. Had inmiddels al begrepen van collega’s dat er iets speelde. Zo had men Martin (Canadese collega) gevraagd om te gaan. Hij heeft - om een lang verhaal kort te maken - nog geen contract en wil geld voor een bepaald deel van zijn reis naar hier zien. Zolang hij beidde niet heeft weigert hij om op het verzoek in te gaan en andersom ook. Nu was het dus de beurt aan mij. Nu zou ik dus maar moeten gaan… Niet dus! Heb dat gelijk, net zoals Martin, geweigerd. Men komt daar veel te laat mee en denkt dat ze je zomaar even ergens anders naartoe kunnen sturen. Daar trap ik niet meer in… Heb het twee keer gedaan en twee keer is het niet zo gegaan als men beloofde. Ik weet hoe het balletje hier inmiddels rolt en voor extra dingen in andere plaatsen ben ik niet thuis, als men daar ook niet voor thuis is terwijl dat wel mondeling beloofd was. Daarnaast vind ik het niet verstandig om te gaan zitten reizen in een provincie waar het aantal SARS infecties het hoogst is.
Er is plotseling toch nog iets bijgekomen. Zat het bovenstaande verhaal nog een keer na te lezen, en opeens ging de telefoon. Geen idee wie mij hier om 22:00 zou moeten bellen en Jie zegt opeens dat het wel eens voor mijn helm kan zijn. En ja hoor! M’n helm is blijkbaar aangekomen en kan hem dus gaan ophalen en komen passen. :-) Ben erg benieuwd… kan ik gelijk ook weer even rondscheuren!