Gisteren avond wederom naar het kartcentrum geweest. Het begint wat dat betreft bijna een dagelijks ritueel te worden. Dit keer moest ik er echter heen, om m’n brand veilige muts weer op te halen. Deze was ik verloren en vermoedde dat hij daar nog lag. Navraag leerde me gelijk dat dit inderdaad het geval was. Hij was op de grond gevallen waardoor ik hem bij vertrek, de dag ervoor, niet meer zag en er dus ook niet aan gedacht heb.
Tja… en natuurlijk is een bezoek aan de kartbaan met wat voor ’n reden dan ook niet mogelijk zonder gereden te hebben. Ik was het niet van plan, maar werd er dit keer meer toe aangezet om het te rijden. Misschien maar goed ook. Was de enige op dat moment aanwezig en heb nog nooit zo snel gereden al kon het voor mijn gevoel wel beter. Reed op de openingsronde en de eerste ronde erna, door koude banden, een 57 en 55. Daarna reed ik alleen 54’ers en waren de laatste twee ronden zelfs in de 53, met een 53,57 als snelste ronde! Wat gaaf zeg… ben nog niet eerder in de 53 gekomen en redde dat nu tot twee maal toe. De tweede heat ging het minder goed. De eerste twee ronden gingen nog goed. De openingsronde was een 56’er en de ronde erna een 53’er. Daarna ging het minder goed. Er kwamen twee anderen op de baan en daardoor had ik last van verkeer en werd de baan trager. Tot overmaat van ramp ging ik ook nog een keer in de fout, waardoor ik spinde en had ik een ronde voor het eind een lege tank, waardoor m’n kart begon te stotteren in de bochten. :-) Goed… terugkijkend op dit avontuurtje, mag ik niet klagen en heb ik toch weer een mooie avond beleefd.
Had ook gelijk m’n fototoestel meegenomen. Wilde nog altijd met Wen, de baan medewerker op de foto en het kwam er maar nooit van, doordat ik m’n fototoestel telkens vergat. Na het karten zat ik in de kantine nog even televisie te kijken. Wen kwam even later ook nog binnen en toen ook gelijk maar gevraagd of hij op de foto wilde. Geen probleem. Zei tegen hem dat ik hem een foto zou opsturen, zodra ik weer thuis was. Gelijk kreeg ik een hand aangeraakt en was het van “Dank je, dank je”. Het nieuws dat ik over anderhalve maand vertrek sloeg wel gelijk als een bom in. Kon duidelijk aan hem merken dat hij dat niet leuk vond en dat hij me zou gaan missen. Ook de balie medewerkerster die me geholpen heeft met m’n helm was niet blij. Kon ook goed aan haar merken dat ze het jammer vond dat ik spoedig weer naar huis zou gaan. Om ook nog een herinnering aan haar te hebben, ben ik ook nog met haar op de foto gegaan. Voorlopig zal ik er nog wel even komen, maar voor ik het weet is het weer afgelopen en wordt het afkicken geblazen. Miscchien moet ik zelf maar een kartbaan in Nederland starten. :-)
Wen was me gelijk weer aan het aansporen, om mee te doen aan de race. Ik ben voor zijn gevoel een beetje zijn leerling, aangezien hij me wat tips gegeven heeft over deze baan en hoe ik bepaalde dingen moest doen hier. Hij ziet mij dan ook maar al te graag mee doen aan deze race. Denk er nog even over na. Heb nog ongeveer twee weken de tijd om me alsnog in te schrijven. Weet wel dat het drukker gaat worden. De laatste keer was het vanwege SARS minder druk, maar nu waren er toch al tien inschrijvingen.
Vandaag is het hier in China museum dag. Dit houdt in dat ieder museum geopend is en de toegang bovendien gratis is. Aanleiding om ook hier maar eens naar het museum te gaan. Ben eigenlijk helemaal geen museum mens en dat werd vandaag nog maar weer eens duidelijk. Kwam het museum binnen en was er ook snel weer weg. Bah… er hingen alleen maar foto’s aan de muur, in het eerste deel van het museum. Het tweede deel had wat eigen gemaakte tekeningen en de andere twee vertrekken hadden oude potten en tot slot oude spiegels van een paar honderd jaar oud. Om één of andere reden kan ik dergelijke dingen niet waarderen en heb ik er totaal geen interesse in. Gelukkig was ik niet de enige. :-) Denk niet dat ik nog snel een museum in zal lopen…
Na het museum bezoek naar de enige grote supermarkt hier in Zhu Hai geweest. Ik wist dat daar een kodak fotowinkel zit, gezien ik in de supermarkt altijd boodschappen doe. Wilde proberen om de foto’s, die ik gisteren gemaakt had met Wen en de balie medewerkster, te laten ontwikkelen. Tijdens het lopen van de bus naar de supermarkt, kwam ik al bij een andere fotowinkel terecht waar ik mijn geheugenkaartje kon laten ontwikkelen. Morgen kan ik de foto’s op komen halen. :-) Kan ik Wen en de balie medewerkster blij maken met de foto van mij met hen. Had eerder het idee om het thuis te laten doen, maar aangezien het adres van de kartbaan niet in het Engels bekent is, kan ik het niet opsturen. Kan het wel proberen met een gedeeltelijk Chinees adres, maar ben bang dat het niet aankomt. Nu kan ik het nog mooi persoonlijk geven. E-Mail was nog makkelijker geweest, maar Wen kent dat niet. :-)
Men denkt hier gelijk altijd dat je van Amerika komt, aangezien je Engels spreekt. Gisteren vroeg Wen waar ik vandaan kwam, waarop ik hem lied raden. Amerika was het eerste dat hij zei, zoals alle anderen dat hier doen. Toen hij te horen kreeg ik dat uit Nederland kwam was het van oooh, aaah… Holland. :-) “Je komt uit een heel mooi land, met windmolens zegt de balie medewerkster.” Iedereen hier kent Nederland van haar windmolens en tulpen. Leuk om dat te horen…
Tja… en natuurlijk is een bezoek aan de kartbaan met wat voor ’n reden dan ook niet mogelijk zonder gereden te hebben. Ik was het niet van plan, maar werd er dit keer meer toe aangezet om het te rijden. Misschien maar goed ook. Was de enige op dat moment aanwezig en heb nog nooit zo snel gereden al kon het voor mijn gevoel wel beter. Reed op de openingsronde en de eerste ronde erna, door koude banden, een 57 en 55. Daarna reed ik alleen 54’ers en waren de laatste twee ronden zelfs in de 53, met een 53,57 als snelste ronde! Wat gaaf zeg… ben nog niet eerder in de 53 gekomen en redde dat nu tot twee maal toe. De tweede heat ging het minder goed. De eerste twee ronden gingen nog goed. De openingsronde was een 56’er en de ronde erna een 53’er. Daarna ging het minder goed. Er kwamen twee anderen op de baan en daardoor had ik last van verkeer en werd de baan trager. Tot overmaat van ramp ging ik ook nog een keer in de fout, waardoor ik spinde en had ik een ronde voor het eind een lege tank, waardoor m’n kart begon te stotteren in de bochten. :-) Goed… terugkijkend op dit avontuurtje, mag ik niet klagen en heb ik toch weer een mooie avond beleefd.
Had ook gelijk m’n fototoestel meegenomen. Wilde nog altijd met Wen, de baan medewerker op de foto en het kwam er maar nooit van, doordat ik m’n fototoestel telkens vergat. Na het karten zat ik in de kantine nog even televisie te kijken. Wen kwam even later ook nog binnen en toen ook gelijk maar gevraagd of hij op de foto wilde. Geen probleem. Zei tegen hem dat ik hem een foto zou opsturen, zodra ik weer thuis was. Gelijk kreeg ik een hand aangeraakt en was het van “Dank je, dank je”. Het nieuws dat ik over anderhalve maand vertrek sloeg wel gelijk als een bom in. Kon duidelijk aan hem merken dat hij dat niet leuk vond en dat hij me zou gaan missen. Ook de balie medewerkerster die me geholpen heeft met m’n helm was niet blij. Kon ook goed aan haar merken dat ze het jammer vond dat ik spoedig weer naar huis zou gaan. Om ook nog een herinnering aan haar te hebben, ben ik ook nog met haar op de foto gegaan. Voorlopig zal ik er nog wel even komen, maar voor ik het weet is het weer afgelopen en wordt het afkicken geblazen. Miscchien moet ik zelf maar een kartbaan in Nederland starten. :-)
Wen was me gelijk weer aan het aansporen, om mee te doen aan de race. Ik ben voor zijn gevoel een beetje zijn leerling, aangezien hij me wat tips gegeven heeft over deze baan en hoe ik bepaalde dingen moest doen hier. Hij ziet mij dan ook maar al te graag mee doen aan deze race. Denk er nog even over na. Heb nog ongeveer twee weken de tijd om me alsnog in te schrijven. Weet wel dat het drukker gaat worden. De laatste keer was het vanwege SARS minder druk, maar nu waren er toch al tien inschrijvingen.
Vandaag is het hier in China museum dag. Dit houdt in dat ieder museum geopend is en de toegang bovendien gratis is. Aanleiding om ook hier maar eens naar het museum te gaan. Ben eigenlijk helemaal geen museum mens en dat werd vandaag nog maar weer eens duidelijk. Kwam het museum binnen en was er ook snel weer weg. Bah… er hingen alleen maar foto’s aan de muur, in het eerste deel van het museum. Het tweede deel had wat eigen gemaakte tekeningen en de andere twee vertrekken hadden oude potten en tot slot oude spiegels van een paar honderd jaar oud. Om één of andere reden kan ik dergelijke dingen niet waarderen en heb ik er totaal geen interesse in. Gelukkig was ik niet de enige. :-) Denk niet dat ik nog snel een museum in zal lopen…
Na het museum bezoek naar de enige grote supermarkt hier in Zhu Hai geweest. Ik wist dat daar een kodak fotowinkel zit, gezien ik in de supermarkt altijd boodschappen doe. Wilde proberen om de foto’s, die ik gisteren gemaakt had met Wen en de balie medewerkster, te laten ontwikkelen. Tijdens het lopen van de bus naar de supermarkt, kwam ik al bij een andere fotowinkel terecht waar ik mijn geheugenkaartje kon laten ontwikkelen. Morgen kan ik de foto’s op komen halen. :-) Kan ik Wen en de balie medewerkster blij maken met de foto van mij met hen. Had eerder het idee om het thuis te laten doen, maar aangezien het adres van de kartbaan niet in het Engels bekent is, kan ik het niet opsturen. Kan het wel proberen met een gedeeltelijk Chinees adres, maar ben bang dat het niet aankomt. Nu kan ik het nog mooi persoonlijk geven. E-Mail was nog makkelijker geweest, maar Wen kent dat niet. :-)
Men denkt hier gelijk altijd dat je van Amerika komt, aangezien je Engels spreekt. Gisteren vroeg Wen waar ik vandaan kwam, waarop ik hem lied raden. Amerika was het eerste dat hij zei, zoals alle anderen dat hier doen. Toen hij te horen kreeg ik dat uit Nederland kwam was het van oooh, aaah… Holland. :-) “Je komt uit een heel mooi land, met windmolens zegt de balie medewerkster.” Iedereen hier kent Nederland van haar windmolens en tulpen. Leuk om dat te horen…