Ben op het moment van schrijven net terug uit Guangzhou. Er loopt hier in Zhu Hai geen trein en moest daarom samen met Jie, dus reizen. Na een hoop geklungel en gedoe is Jie eindelijk op de trein gegaan en moesten we afscheid nemen. Heb het nog nooit zo zwaar gehad, met afscheid nemen. Jeetje zeg en dat ondanks dat ik wel zelf voor gekozen heb. Had niet gedacht dat het makkelijk zou zijn, maar ook niet, dat het zo hard tegen zou vallen. In het begin ging het goed. De hele reis ging het eigenlijk wel goed, tot aan het moment dat de trein weg reed. Dat was het moeilijkste moment voor me… Foei. Dit beeld staat voorlopig nog wel even op m’n netvlies…
Gelukkig had ik op de terugweg wat afleiding. Er zat namelijk een Afgaanse man naast me in de bus, die erg goed Engels kon. Hij is hier in China voor zaken en raakte met mij aan de praat. Heb aardig met hem lachen en dat heeft me we weer een eind op weg geholpen.
Thuis aangekomen is het toch wel raar. De hele dag is opeens weg en je hebt amper iets gedaan. Daarnaast is het huis opeens leeg. M’n was hing nog buiten en moest ik even binnen halen. De afwas van vanmorgen, dat ik heb laten staan, moet ook nog gedaan worden. Gelukkig is het niet veel en zal ik dat ook snel weer gedaan hebben. En dan? Dan is er niets meer te doen voor vandaag… denk dat ik even een film ga kijken, die ik al een paar dagen in huis heb liggen. Daarna ga ik maar even naar kartbaan. Even om wat afleiding te zoeken. Tegen die tijd is de dag weer helemaal om en kunnen we weer naar bed. Morgen is er weer een nieuwe dag… en moet er weer les gegeven worden. Gelukkig alleen maar in de ochtend en ben ik ’s middags weer vrij.
Gelukkig had ik op de terugweg wat afleiding. Er zat namelijk een Afgaanse man naast me in de bus, die erg goed Engels kon. Hij is hier in China voor zaken en raakte met mij aan de praat. Heb aardig met hem lachen en dat heeft me we weer een eind op weg geholpen.
Thuis aangekomen is het toch wel raar. De hele dag is opeens weg en je hebt amper iets gedaan. Daarnaast is het huis opeens leeg. M’n was hing nog buiten en moest ik even binnen halen. De afwas van vanmorgen, dat ik heb laten staan, moet ook nog gedaan worden. Gelukkig is het niet veel en zal ik dat ook snel weer gedaan hebben. En dan? Dan is er niets meer te doen voor vandaag… denk dat ik even een film ga kijken, die ik al een paar dagen in huis heb liggen. Daarna ga ik maar even naar kartbaan. Even om wat afleiding te zoeken. Tegen die tijd is de dag weer helemaal om en kunnen we weer naar bed. Morgen is er weer een nieuwe dag… en moet er weer les gegeven worden. Gelukkig alleen maar in de ochtend en ben ik ’s middags weer vrij.