Mijn dagboek is vandaag een heel stuk langer dan normaal gesproken het geval is. Dit komt vooral door de kart wedstrijd van gisteren. Hier viel veel over te schrijven en voor mij zeker een mooie herinnering op deze manier. Als ik eerlijk ben, maak ik de mooiste tijden hier door op de kartbaan. Vind het rijden heerlijk en kan er geen genoeg van krijgen! Misschien moet ik toch maar eens een indoorkart aanschaffen in Nederland. Kan ik wat vaker rijden en is ook wat minder duur dan een outdoorkart, denk ik. Karten is wat dat betreft een onderdeel van m’n leven geworden.
Nu dan toch even wat anders. Kan nog wel een paar pagina’s vol schrijven over het karten, maar dan word het ook wel eentonig. Heb voor het eerst in m’n leven m’n eigen was gedraaid. Moet zeggen dat het aardig lukt, op een Chinese wasmachine. Vind die dingen maar niets en kan er niets van lezen. Heb uitleg gekregen van hoe het ding werkt en dat gaat goed. Heb tijdens het schrijven van het kart verhaal al een was gedraaid en tijdens dit schrijven is de tweede gedaan. Naast dit moet ik eigenlijk ook het huis weer eens schoonmaken, maar kan mezelf er nog niet echt toe aanzetten. Vind het een rot klus. Zeker nu ik het alleen moet doen.
Had overigens vanmorgen ook nog een les van een uurtje. Deze werd verkort tot een les van vijftig minuten, nadat een collega van me, iets te lang door gegaan was en de kinderen wel recht hebben op een pauze van tien minuten. De les is snel en vlot verlopen. Vind de boeken waarin ik privé lessen geef alleen erg slecht en kan daar niets mee. Het boek is gewoon een verhaal met daar tussen door wat andere Engelse dingen. De helft van het boek stelt dus niets voor en is juist het gedeelte waar de nadruk op ligt. Kan daar niet over uit en blijf het een slechte zaak vinden. Goed, er iets van zeggen helpt niet. Dat heb ik inmiddels wel geleerd.
Kreeg vanmiddag opeens onverwacht telefoon. De telefoon rinkelt hier eigenlijk nooit en als hij gaat, is het op dat moment nog wel even schrikken. Het eerste dat ik hoorde na oppakken is “Ja, Peter?”. Had ik opeens moeder aan de telefoon en later vader nog even om mij te feliciteren met m’n kart overwinning. Erg leuk om zo in eens verrast te worden met een telefoontje uit Nederland.
Met m’n kiespijn gaat het helemaal weer de verkeerde kant op. Het leek gisteren allemaal de goede kant op te gaan, is het sinds ik vanmorgen wakker werd weer helemaal mis. Had weer veel last van de kies. In de loop van de ochtend en dag zakte de pijn en was het bijna helemaal weg. Nu op het moment van schrijven is het weer mis en begint het weer meer en meer pijn te doen. Pfff… word er niet goed van. Denk dat ik morgen alsnog naar de tandarts kan. Bah… :-(
Nu dan toch even wat anders. Kan nog wel een paar pagina’s vol schrijven over het karten, maar dan word het ook wel eentonig. Heb voor het eerst in m’n leven m’n eigen was gedraaid. Moet zeggen dat het aardig lukt, op een Chinese wasmachine. Vind die dingen maar niets en kan er niets van lezen. Heb uitleg gekregen van hoe het ding werkt en dat gaat goed. Heb tijdens het schrijven van het kart verhaal al een was gedraaid en tijdens dit schrijven is de tweede gedaan. Naast dit moet ik eigenlijk ook het huis weer eens schoonmaken, maar kan mezelf er nog niet echt toe aanzetten. Vind het een rot klus. Zeker nu ik het alleen moet doen.
Had overigens vanmorgen ook nog een les van een uurtje. Deze werd verkort tot een les van vijftig minuten, nadat een collega van me, iets te lang door gegaan was en de kinderen wel recht hebben op een pauze van tien minuten. De les is snel en vlot verlopen. Vind de boeken waarin ik privé lessen geef alleen erg slecht en kan daar niets mee. Het boek is gewoon een verhaal met daar tussen door wat andere Engelse dingen. De helft van het boek stelt dus niets voor en is juist het gedeelte waar de nadruk op ligt. Kan daar niet over uit en blijf het een slechte zaak vinden. Goed, er iets van zeggen helpt niet. Dat heb ik inmiddels wel geleerd.
Kreeg vanmiddag opeens onverwacht telefoon. De telefoon rinkelt hier eigenlijk nooit en als hij gaat, is het op dat moment nog wel even schrikken. Het eerste dat ik hoorde na oppakken is “Ja, Peter?”. Had ik opeens moeder aan de telefoon en later vader nog even om mij te feliciteren met m’n kart overwinning. Erg leuk om zo in eens verrast te worden met een telefoontje uit Nederland.
Met m’n kiespijn gaat het helemaal weer de verkeerde kant op. Het leek gisteren allemaal de goede kant op te gaan, is het sinds ik vanmorgen wakker werd weer helemaal mis. Had weer veel last van de kies. In de loop van de ochtend en dag zakte de pijn en was het bijna helemaal weg. Nu op het moment van schrijven is het weer mis en begint het weer meer en meer pijn te doen. Pfff… word er niet goed van. Denk dat ik morgen alsnog naar de tandarts kan. Bah… :-(