Ik heb wat betreft de onweer en regen, gelijk gekregen. Het heeft enorm te keer gegaan. Op het moment zit ik ook weer in het donker, omdat de elektriciteit uitgevallen is. :-)
Ben zojuist, 15 minuten na het uitvallen van de elektriciteit naar kantoor gelopen. Het vreemde was namelijk dat ik wel met Internet verbonden bleef, terwijl ik in het donker zat. Dat duidde erop dat de stroom niet overal uitgevallen was. Op kantoor, zo wist ik nu zeker, was dat dus niet het geval. Daar begint namelijk de Internet aansluiting. Later zo bleek was het ook alléén mijn appartement, waar de stroom eraf gegaan is. Nadat de ik de schakelaar van de automatische stop, die naast m’n voordeur onder een klepje verborgen zit, weer had teruggezet, was het allemaal weer in orde. :-) Gelukkig wel…
De stroom uitval van gisteren, bleef niet bij die ene keer. Na het gedonder en gebulder ging het er even rustig aan toe. Later bleek dat het letterlijk en figuurlijk de stilte voor de storm was. Heb nog nooit zoveel geweld en in regen in korte tijd gezien en gehoord. Het onweerde en flikkerde aan alle kanten en niet zo heel zachtjes. De ramen in m’n keuken zouden tijdens het gedonder bijna springen. Gelukkig bleef het slechts bij gerammel. Tijdens de eerste bliksem in slagen was het gelijk gebeurd met de elektriciteit in m’n appartement. Na even snel naar buiten gekeken te hebben via de voordeur, zag ik dat alleen ik weer een probleem had. Niemand anders zat zonder elektriciteit. Niets aan de hand dacht ik nog. Even de schakelaar omzetten en klaar… Niet dus. Blijkt het niet hier zat en het ergens anders mis gegaan was.
Heb m’n tweede en wat oudere paar slipper aangetrokken en ben het balkon op gegaan naar het appartement van m’n Chinese collega’s. Vlakbij het appartement aangekomen, stond ik met m’n slippers (en gelukkig blote voeten) in een laag water. Het regende zo hard, dat de afvoer putjes in het balkon het water niet meer konden verwerken. Op het balkon dat ook scheef blijkt te zijn, stond gewoon een paar centimeter water! :-) Onvoorstelbaar… Heb wel gelachen hoor. Wat een gedoe was dat zeg.
Uiteindelijk heeft de huisbaas ervoor gezorgd dat ik weer van elektriciteit werd voorzien. Iets verder weg van m’n appartement in het tweede trappenhuis, dat men hier niet gebruikt, zitten ook schakelaars die de stroom eraf kunnen halen. Deze zitten echter achter grote groene deuren, die dicht gelast zijn, om te voorkomen dat er anderen vanuit het trappenhuis hier de verdieping op kunnen komen. Dat wist ik in eerste instantie niet. Nu ik het wel weet kan ik het in geval van nood zelf doen.
Ben vanmorgen even kort als paard door het leven gegaan. Ik zat tussen de lessen door, in de pauze’s in de gang op een soort van muurtje met een collega van me. Op een gegeven moment lag en hing er iemand achter op mijn rug. Na omgekeken te hebben, voor zover als dat ging, zag ik dat het m’n allerbeste, leukste leerling van de nummer 12 basisschool was. Hij was achter mij op het muurtje geklommen en begon op mij te hangen. Opeens grijp ik zijn benen en loop met hem op mijn rug weg. Dat was toch wel mooi en daar kwamen de eerste hand gebaren van een ruiter. :-) Wat een heerlijk jong. Toen hij de hardloop baan zag, moest ik daar van hem naartoe, niet ziende dat het regende. Ik ren – van rennen mag je eigenlijk niet spreken – met hem de regen in naar de hardloop baan en toen was het gelijk van “No, no, no!”. Hij werd namelijk nu nat. :-)
Naast dat het m’n leukste en liefste leerling is, is hij ook nog eens ontzettend slim. Qua niveau ligt hij ver voor op de rest van de kinderen, in de eerste klas. Hij kan het hele Engelse boek, waarin ik les geef oplezen, al gaat dat laatste niet altijd helemaal goed wat betreft de uitspraak. Andere leerlingen kunnen amper één zin lezen. Het liefst zou ik zo’n jong mee terug naar Nederland nemen en hem daar op school zetten. Hij zou dan zoveel meer kunnen leren en zou een veel betere toekomst hebben dan hij nu heeft. Heb hem overigens al eens uit gekheid gezegd dat ik hem mee wilde nemen. “Nee”, zegt hij toen. “Doe maar niet… dan mist m’n moeder mij en wordt ze verdrietig!” :-)
Zojuist tussen de bedrijven door even snel boodschappen wezen doen. Het heeft vanaf vanmorgen onafgebroken geregend en ongeveer een uurtje geleden – ten opzichte van dit schrijven - stopte het even. Voor mij reden om snel even wat boodschappen te doen, ook al had ik helemaal geen zin om te gaan. Moest echter wel even gaan en heb het nu ook weer mooi achter de rug en het tevens ook droog weten te houden.
Vandaag loopt alles niet helemaal zoals gepland. Het begon vanmorgen al. Een lerares die ingehuurd was door hier, kwam niet op de school opdagen, waardoor ik de lessen over moest nemen. Nu had ik dus opeens weer niet vier lessen van veertig, maar acht van twintig minuten. Opeens iets geheel anders dus.
Thuis aangekomen krijg ik ook opeens te horen, dat de vergadering die elke woensdag middag plaats vind niet door gaat. Iets dat ik niet zal missen, moet ik eerlijk zeggen. Er komt tenslotte in mijn ogen toch niets zinnigs aan bod. De reden van het niet doorgaan is een collega die met hoofdpijn naar huis was gegaan.
Ben zojuist, 15 minuten na het uitvallen van de elektriciteit naar kantoor gelopen. Het vreemde was namelijk dat ik wel met Internet verbonden bleef, terwijl ik in het donker zat. Dat duidde erop dat de stroom niet overal uitgevallen was. Op kantoor, zo wist ik nu zeker, was dat dus niet het geval. Daar begint namelijk de Internet aansluiting. Later zo bleek was het ook alléén mijn appartement, waar de stroom eraf gegaan is. Nadat de ik de schakelaar van de automatische stop, die naast m’n voordeur onder een klepje verborgen zit, weer had teruggezet, was het allemaal weer in orde. :-) Gelukkig wel…
De stroom uitval van gisteren, bleef niet bij die ene keer. Na het gedonder en gebulder ging het er even rustig aan toe. Later bleek dat het letterlijk en figuurlijk de stilte voor de storm was. Heb nog nooit zoveel geweld en in regen in korte tijd gezien en gehoord. Het onweerde en flikkerde aan alle kanten en niet zo heel zachtjes. De ramen in m’n keuken zouden tijdens het gedonder bijna springen. Gelukkig bleef het slechts bij gerammel. Tijdens de eerste bliksem in slagen was het gelijk gebeurd met de elektriciteit in m’n appartement. Na even snel naar buiten gekeken te hebben via de voordeur, zag ik dat alleen ik weer een probleem had. Niemand anders zat zonder elektriciteit. Niets aan de hand dacht ik nog. Even de schakelaar omzetten en klaar… Niet dus. Blijkt het niet hier zat en het ergens anders mis gegaan was.
Heb m’n tweede en wat oudere paar slipper aangetrokken en ben het balkon op gegaan naar het appartement van m’n Chinese collega’s. Vlakbij het appartement aangekomen, stond ik met m’n slippers (en gelukkig blote voeten) in een laag water. Het regende zo hard, dat de afvoer putjes in het balkon het water niet meer konden verwerken. Op het balkon dat ook scheef blijkt te zijn, stond gewoon een paar centimeter water! :-) Onvoorstelbaar… Heb wel gelachen hoor. Wat een gedoe was dat zeg.
Uiteindelijk heeft de huisbaas ervoor gezorgd dat ik weer van elektriciteit werd voorzien. Iets verder weg van m’n appartement in het tweede trappenhuis, dat men hier niet gebruikt, zitten ook schakelaars die de stroom eraf kunnen halen. Deze zitten echter achter grote groene deuren, die dicht gelast zijn, om te voorkomen dat er anderen vanuit het trappenhuis hier de verdieping op kunnen komen. Dat wist ik in eerste instantie niet. Nu ik het wel weet kan ik het in geval van nood zelf doen.
Ben vanmorgen even kort als paard door het leven gegaan. Ik zat tussen de lessen door, in de pauze’s in de gang op een soort van muurtje met een collega van me. Op een gegeven moment lag en hing er iemand achter op mijn rug. Na omgekeken te hebben, voor zover als dat ging, zag ik dat het m’n allerbeste, leukste leerling van de nummer 12 basisschool was. Hij was achter mij op het muurtje geklommen en begon op mij te hangen. Opeens grijp ik zijn benen en loop met hem op mijn rug weg. Dat was toch wel mooi en daar kwamen de eerste hand gebaren van een ruiter. :-) Wat een heerlijk jong. Toen hij de hardloop baan zag, moest ik daar van hem naartoe, niet ziende dat het regende. Ik ren – van rennen mag je eigenlijk niet spreken – met hem de regen in naar de hardloop baan en toen was het gelijk van “No, no, no!”. Hij werd namelijk nu nat. :-)
Naast dat het m’n leukste en liefste leerling is, is hij ook nog eens ontzettend slim. Qua niveau ligt hij ver voor op de rest van de kinderen, in de eerste klas. Hij kan het hele Engelse boek, waarin ik les geef oplezen, al gaat dat laatste niet altijd helemaal goed wat betreft de uitspraak. Andere leerlingen kunnen amper één zin lezen. Het liefst zou ik zo’n jong mee terug naar Nederland nemen en hem daar op school zetten. Hij zou dan zoveel meer kunnen leren en zou een veel betere toekomst hebben dan hij nu heeft. Heb hem overigens al eens uit gekheid gezegd dat ik hem mee wilde nemen. “Nee”, zegt hij toen. “Doe maar niet… dan mist m’n moeder mij en wordt ze verdrietig!” :-)
Zojuist tussen de bedrijven door even snel boodschappen wezen doen. Het heeft vanaf vanmorgen onafgebroken geregend en ongeveer een uurtje geleden – ten opzichte van dit schrijven - stopte het even. Voor mij reden om snel even wat boodschappen te doen, ook al had ik helemaal geen zin om te gaan. Moest echter wel even gaan en heb het nu ook weer mooi achter de rug en het tevens ook droog weten te houden.
Vandaag loopt alles niet helemaal zoals gepland. Het begon vanmorgen al. Een lerares die ingehuurd was door hier, kwam niet op de school opdagen, waardoor ik de lessen over moest nemen. Nu had ik dus opeens weer niet vier lessen van veertig, maar acht van twintig minuten. Opeens iets geheel anders dus.
Thuis aangekomen krijg ik ook opeens te horen, dat de vergadering die elke woensdag middag plaats vind niet door gaat. Iets dat ik niet zal missen, moet ik eerlijk zeggen. Er komt tenslotte in mijn ogen toch niets zinnigs aan bod. De reden van het niet doorgaan is een collega die met hoofdpijn naar huis was gegaan.