De dag begon vandaag verkeerd. Werd afgelopen nacht regelmatig wakker en weet niet waarom. Normaal is dat niet zo erg, als je maar weer in slaap valt. Dat laatste wilde echter niet helemaal en dan is het wel vervelend dat je telkens wakker word. Volgens mij komt het puur door de hitte hier.
Gedurende de nacht laat ik m’n slaapkamer raam open, zodat het hier in huis een beetje kan afkoelen. Had dat beter niet kunnen doen. Men is er hier in de flat namelijk vaak vroeg bij en dat gaat niet zachtjes. Daarnaast kwamen de kinderen die ik op de zaterdagmorgen les geef ook nog een keer lekker over het balkon rennen en bleven bij het slaapkamer raam praten. Gelukkig waren ze snel weer weg, aangezien ze weten dat ik niet wil dat ze hier voor het huis hangen. :-) Komt eigenlijk doordat ze eerder niet op of om keken naar de was die buiten hing en er gewoon tussen door lopen, etc. en met hun vieze handen aan de was zaten. Heb er toen wat van gezegd en sinds dien zijn ze snel weer weg of komen ze vaak al niet eens meer.
Vanmorgen had ik weer één les van een uurtje. Een les waarin ik niet veel gedaan heb met de kinderen. Heb de kinderen net zoals gisteren het boek laten lezen en daarna een spel laten spelen. Ze wilden gelijk al een spel spelen, maar ben daar niet op ingegaan. Zeker gezien hun kennis. De Chinese leraressen leveren echt ontzettend slecht werk af. Veel van de kinderen weten vaak nog niet wat er nu eigenlijk in het boek staat. Als ze het dus moeten lezen vallen gewoon stil. Ik moet dan telkens bij springen om ze te helpen. Vind het echt slecht dat de Chinese leraressen gewoon hun werk niet goed doen en het dus maar wat afraffelen. Maar wie ben ik… er iets van zeggen helpt toch niet, wijst de ervaring uit. Wat dat betreft kan ik net zo goed tegen een muur aan praten.
Sinds ik naar de kapper geweest ben, heb ik het idee dat ik nog maar nagekeken word op straat. M’n haren lijken een stuk blonder dan voorheen en dat is volgens mij toch wel interessant. Overal waar ik loop of kom, kijkt men me aan en na. Mannen en vrouwen. Allemaal laten ze een oogje op me vallen en soms zolang dat ik moet blijven terugkijken voor men het in de gaten heeft dat ik het vervelend vind dat ze staren. Met terugstaren bereik ik precies wat ik wil en dat is dat men weer de andere kant op kijkt. Wat zal het wat dat betreft vreemd zijn als ik straks weer thuis ben. Word dan plots niet meer (zoveel) nagekeken. Wie weet ga ik het dan zelfs nog missen.
Ben eigenlijk over aanstaren begonnen, omdat dit vanmiddag gebeurde toen ik naar de supermarkt liep. Ik moest even vlug wat drinken en yoghurt inslaan. Na dat gedaan te hebben, was ik nog geen vijf minuten thuis, toen de regen vanuit het niets met bakken te gelijk weer de lucht uit kwam. Alles staat dan ook gelijk weer blank, al was het bij lange na niet zo erg als pas geleden. Een uurtje later is het weer gedaan met de regen en lijkt het weer helemaal op te klaren. Begin van avond ging het echter weer mis en kwam de regen wederom met bakken tegelijk naar beneden. Het is inmiddels wel weer opgehouden, maar voorspeld niet veel goeds voor de komende dagen.
Gedurende de nacht laat ik m’n slaapkamer raam open, zodat het hier in huis een beetje kan afkoelen. Had dat beter niet kunnen doen. Men is er hier in de flat namelijk vaak vroeg bij en dat gaat niet zachtjes. Daarnaast kwamen de kinderen die ik op de zaterdagmorgen les geef ook nog een keer lekker over het balkon rennen en bleven bij het slaapkamer raam praten. Gelukkig waren ze snel weer weg, aangezien ze weten dat ik niet wil dat ze hier voor het huis hangen. :-) Komt eigenlijk doordat ze eerder niet op of om keken naar de was die buiten hing en er gewoon tussen door lopen, etc. en met hun vieze handen aan de was zaten. Heb er toen wat van gezegd en sinds dien zijn ze snel weer weg of komen ze vaak al niet eens meer.
Vanmorgen had ik weer één les van een uurtje. Een les waarin ik niet veel gedaan heb met de kinderen. Heb de kinderen net zoals gisteren het boek laten lezen en daarna een spel laten spelen. Ze wilden gelijk al een spel spelen, maar ben daar niet op ingegaan. Zeker gezien hun kennis. De Chinese leraressen leveren echt ontzettend slecht werk af. Veel van de kinderen weten vaak nog niet wat er nu eigenlijk in het boek staat. Als ze het dus moeten lezen vallen gewoon stil. Ik moet dan telkens bij springen om ze te helpen. Vind het echt slecht dat de Chinese leraressen gewoon hun werk niet goed doen en het dus maar wat afraffelen. Maar wie ben ik… er iets van zeggen helpt toch niet, wijst de ervaring uit. Wat dat betreft kan ik net zo goed tegen een muur aan praten.
Sinds ik naar de kapper geweest ben, heb ik het idee dat ik nog maar nagekeken word op straat. M’n haren lijken een stuk blonder dan voorheen en dat is volgens mij toch wel interessant. Overal waar ik loop of kom, kijkt men me aan en na. Mannen en vrouwen. Allemaal laten ze een oogje op me vallen en soms zolang dat ik moet blijven terugkijken voor men het in de gaten heeft dat ik het vervelend vind dat ze staren. Met terugstaren bereik ik precies wat ik wil en dat is dat men weer de andere kant op kijkt. Wat zal het wat dat betreft vreemd zijn als ik straks weer thuis ben. Word dan plots niet meer (zoveel) nagekeken. Wie weet ga ik het dan zelfs nog missen.
Ben eigenlijk over aanstaren begonnen, omdat dit vanmiddag gebeurde toen ik naar de supermarkt liep. Ik moest even vlug wat drinken en yoghurt inslaan. Na dat gedaan te hebben, was ik nog geen vijf minuten thuis, toen de regen vanuit het niets met bakken te gelijk weer de lucht uit kwam. Alles staat dan ook gelijk weer blank, al was het bij lange na niet zo erg als pas geleden. Een uurtje later is het weer gedaan met de regen en lijkt het weer helemaal op te klaren. Begin van avond ging het echter weer mis en kwam de regen wederom met bakken tegelijk naar beneden. Het is inmiddels wel weer opgehouden, maar voorspeld niet veel goeds voor de komende dagen.