Gisteren avond had ik niet zo'n trek in het eten dat klaar gemaakt was. De keuze, om later die avond naar de McDonalds te gaan, was dan ook snel gemaakt.
Zo gezegd, zo gedaan. Rond een uurtje of 23:00 ben ik de auto in gestapt, reed ik wat rond om vervolgens om 23:30 bij de McDonalds te arriveren. De bestelling: 2 hamburgers, een kleine friet en Fristi. “Dat is dan € 4,25 en u mag doorrijden naar het eerste raampje, meneer.” Verder dan 5 meter kwam ik niet, gezien er nog een hele rij voor mij stond die ook allemaal nog naar het eerste raampje moesten. Intussen, terwijl ik weer enkele meters door kan rijden, graai ik in de linker achterzak van m'n spijkerbroek. Vlug tellen en dan vloeken en balen... kom tot € 4,20 en dus net vijf cent te kort. De vijf cent ik op m’n bureau had laten liggen, omdat ik deze niet nodig achtte. Dan maar een briefje van € 20 aanbreken. Na een kwartier was ik eindelijk aangekomen bij het eerste raampje... en toen... toen deed de kassa het niet. :-S Er moest iemand bij komen en m'n bestelling werd gecontroleerd. "Mag ik uw bestelling nog een keer weten", vroeg de zojuist tot hulp geschoten collega, waarop ik de bestelling nog een keer door geef. "Had u er géén kip nuggets bij?". Daarop krijgt de medewerker een negatief antwoord, terwijl men in de rij achter mij al ongeduldig begint te toeteren. "Weet u nog de prijs die u moest betalen?". Daarop antwoord ik gelijk met "€ 4,25", waarna ik gelijk baal... De bediende tikt het bedrag gewoon in en op dat moment besef ik dat ik mijn kleine geld kwijt had kunnen raken, door € 4,20 te zeggen en dan mijn € 20 briefje niet had hoeven gebruiken... Nu heb ik nog meer klein geld dan voorheen... omdat ik te eerlijk was.
Zo gezegd, zo gedaan. Rond een uurtje of 23:00 ben ik de auto in gestapt, reed ik wat rond om vervolgens om 23:30 bij de McDonalds te arriveren. De bestelling: 2 hamburgers, een kleine friet en Fristi. “Dat is dan € 4,25 en u mag doorrijden naar het eerste raampje, meneer.” Verder dan 5 meter kwam ik niet, gezien er nog een hele rij voor mij stond die ook allemaal nog naar het eerste raampje moesten. Intussen, terwijl ik weer enkele meters door kan rijden, graai ik in de linker achterzak van m'n spijkerbroek. Vlug tellen en dan vloeken en balen... kom tot € 4,20 en dus net vijf cent te kort. De vijf cent ik op m’n bureau had laten liggen, omdat ik deze niet nodig achtte. Dan maar een briefje van € 20 aanbreken. Na een kwartier was ik eindelijk aangekomen bij het eerste raampje... en toen... toen deed de kassa het niet. :-S Er moest iemand bij komen en m'n bestelling werd gecontroleerd. "Mag ik uw bestelling nog een keer weten", vroeg de zojuist tot hulp geschoten collega, waarop ik de bestelling nog een keer door geef. "Had u er géén kip nuggets bij?". Daarop krijgt de medewerker een negatief antwoord, terwijl men in de rij achter mij al ongeduldig begint te toeteren. "Weet u nog de prijs die u moest betalen?". Daarop antwoord ik gelijk met "€ 4,25", waarna ik gelijk baal... De bediende tikt het bedrag gewoon in en op dat moment besef ik dat ik mijn kleine geld kwijt had kunnen raken, door € 4,20 te zeggen en dan mijn € 20 briefje niet had hoeven gebruiken... Nu heb ik nog meer klein geld dan voorheen... omdat ik te eerlijk was.