M’n uitstapje naar Frankrijk en Italië zit er vandaag, na een erg leuke tijd, er helaas weer op. Heb ontzettend goed naar m’n zin gehad en heb ontzettend veel gelachen met Marcel, Karin en kleine Laura.
Het hoogte punt voor mij en voor Marcel, als Formule 1 fans, was de Formule 1 race in Italië, het land van Ferrari! Dat uitstapje heeft diepe sporen nagelaten in mijn geheugen, mag ik wel zeggen. Het ging ook niet allemaal geheel zonder slag of stoot, dat zaterdag op de heenweg al begon.
Marcel en ik zijn zoals gezegd, zaterdag al naar Italië vertrokken. ’s middags rond een uurtje of twee zijn we de auto ingestapt en zijn we in de richting van Italië vertrokken. De gehele reis verliep voorspoedig, tot we bij Milaan aankwamen. Vanaf daar ging het allemaal niet zo lekker. We reden in de richting van Monza, maar nergens werd aangegeven waar je nou af moest om naar Monza te gaan. Erg handig. Na veel te ver door gereden te zijn, hebben we ons omgekeerd om vervolgens niets anders dan lichtreclames tegen te komen, waarop aangegeven werd waar je wel niet af moest om naar Monza te gaan. Handig dat ze het aan slecht één weghelft aangeven. In dit geval de lange autobaan uit de richting van Venetië.
In Monza aangekomen was het even kort zoeken. We waren de eerste keer al wel goed in de richting gereden, maar hadden iets over het hoofd gezien en zijn toen gekeerd. Even later, na wat verder zoeken, zagen we de aanwijzingen wel en zijn we door gereden tot we niet verder mochten. De politie stond namelijk voor een ingang, waar alleen pendelbussen en de FIA/FOA door mocht. Wij hadden echter geluk en konden de auto tien meter verderop parkeren. Beter kon gewoon niet. Snel wat dingen bij elkaar geraapt en toen op verkenningstocht. Het plan was om in de auto te gaan slapen en daarvoor even te kijken waar het circuit was. Zo gezegd zo gedaan, tot we erachter kwamen dat we de hele nacht op het circuit konden verblijven. We hebben ons toen omgedraaid en zijn terug gelopen tot het oude circuit gedeelte. Monza is namelijk ook bekend om haar oude betonnen circuit, met oval bochten, waar vroeger op geracet werd. Met behulp van een zetje van Marcel, kon ik zo bovenop de oval klimmen vanwaar ik een mooi uitzicht had in één van de twee oval bochten. Een erg mooi gezicht… Kon er helaas geen foto van maken, aangezien beneden in die bocht bewaking stond en ik anders echt de klos was geweest, had men me gezien.
Na de hele voettocht terug naar de auto – dat zeker geen kort loopje was – hebben we onze spullen en kleren gepakt en zijn we weer terug gelopen naar het circuit. Daar kreeg ik weer honger en zijn we snel terug gelopen naar het eettentje waar we tijdens de eerste loop naar het circuit ook al kort hebben zitten eten. Daar aangekomen zaten we nog niet aan een tafel of het begon te regenen. Maar goed ook, want we hebben daar een geweldige tijd gehad met een groepje Italiaanse mannen en dames. Wat hebben wij daar een lol gehad zeg. Echt mooi en leuk om zo de tijd tijdens de regen door te brengen. De gesprekken gingen van Formule 1 tot politiek. Dit heeft tot ergens rond een uur of twee geduurd. Na pogingen in slaap te vallen aan de tafel in de tent, besloten we maar om het circuit op te gaan, alwaar we op de tribune wilden slapen.
Ik zeg dus al “wilden slapen”… Het vinden van onze tribune was niet zo eenvoudig als we gedacht hadden. Alle tribunes stonden natuurlijk goed aangegeven, behalve die van ons. Dit resulteerde in een drie en half uur durende zwerftocht door de bossen, kampen en kampvuren om het Monza circuit heen, waar we diverse malen door de medewerkers in de verkeerde richting werden gestuurd. Niet normaal meer. Heb dat de volgende dag ook wel gemerkt in de benen! Rond half zes ’s ochtends hadden we dus nog niets geslapen, maar wel de tribune gevonden! :-) Op dat moment mochten we er alleen nog niet op. Vanaf zes uur mochten we er pas op. We zijn toen maar even terug gelopen naar een vrachtwagen die iets verderop stond met wat stoelen en hebben onszelf daar neer gezet. Om zes uur zijn we met z’n twee terug gegaan naar de tribune. Daar zaten we dan met z’n twee, op een lege tribune, die ook nog eens steenkoud aan het achterwerk was. De tribune was namelijk helemaal van metaal.
Voor over gebogen zaten we daar op een gegeven moment, om zo toch nog proberen iets te slapen. Volgens Marcel heb ik nog wel even iets geslapen, maar veel is het niet geweest… :-) Wat een nacht. Een geweldige nacht mag ik wel zeggen, al was het ’s morgens niet echt prettig. Had een ochtendhumeur(tje), had het steenkoud en was zo stijf als ik weet niet wat. Zo’n koude nacht op een tribune met slechts een trui en T-shirt aan was toch niet echt prettig. Alles voor de Formule 1… :-)
’s morgens om negen uur begon de eerste race, met allemaal Maserati’s, later die ochtend gevolgd door de Porsche super cup, welke ook nog eens gewonnen werd door de Nederlander, Patrick Huisman. Mooi. Het hoogte punt, was hoe dan ook natuurlijk de Formule 1 race. Daar waren we tenslotte ook voor gekomen. Het live meemaken van een race is echt mooi! De snelheid en vooral het geluid is gewoon niet te omschrijven, zo geweldig! Het enige nadeel is alleen wel dat wel een hoop dingen mist tijdens zo’n race, die je tijdens het televisie kijken niet mist, ondanks dat we wel een scherm hadden waar we op konden kijken. Met M. Schumacher en Ferrari als winnaar van de Grand Prix, was het feest natuurlijk voor mij, Marcel en al die vele andere supporters natuurlijk helemaal compleet. Het was echt geweldig en het bezoek meer, dan de moeite waard. Zou het volgend jaar graag weer overdoen… :-)
Het hoogte punt voor mij en voor Marcel, als Formule 1 fans, was de Formule 1 race in Italië, het land van Ferrari! Dat uitstapje heeft diepe sporen nagelaten in mijn geheugen, mag ik wel zeggen. Het ging ook niet allemaal geheel zonder slag of stoot, dat zaterdag op de heenweg al begon.
Marcel en ik zijn zoals gezegd, zaterdag al naar Italië vertrokken. ’s middags rond een uurtje of twee zijn we de auto ingestapt en zijn we in de richting van Italië vertrokken. De gehele reis verliep voorspoedig, tot we bij Milaan aankwamen. Vanaf daar ging het allemaal niet zo lekker. We reden in de richting van Monza, maar nergens werd aangegeven waar je nou af moest om naar Monza te gaan. Erg handig. Na veel te ver door gereden te zijn, hebben we ons omgekeerd om vervolgens niets anders dan lichtreclames tegen te komen, waarop aangegeven werd waar je wel niet af moest om naar Monza te gaan. Handig dat ze het aan slecht één weghelft aangeven. In dit geval de lange autobaan uit de richting van Venetië.
In Monza aangekomen was het even kort zoeken. We waren de eerste keer al wel goed in de richting gereden, maar hadden iets over het hoofd gezien en zijn toen gekeerd. Even later, na wat verder zoeken, zagen we de aanwijzingen wel en zijn we door gereden tot we niet verder mochten. De politie stond namelijk voor een ingang, waar alleen pendelbussen en de FIA/FOA door mocht. Wij hadden echter geluk en konden de auto tien meter verderop parkeren. Beter kon gewoon niet. Snel wat dingen bij elkaar geraapt en toen op verkenningstocht. Het plan was om in de auto te gaan slapen en daarvoor even te kijken waar het circuit was. Zo gezegd zo gedaan, tot we erachter kwamen dat we de hele nacht op het circuit konden verblijven. We hebben ons toen omgedraaid en zijn terug gelopen tot het oude circuit gedeelte. Monza is namelijk ook bekend om haar oude betonnen circuit, met oval bochten, waar vroeger op geracet werd. Met behulp van een zetje van Marcel, kon ik zo bovenop de oval klimmen vanwaar ik een mooi uitzicht had in één van de twee oval bochten. Een erg mooi gezicht… Kon er helaas geen foto van maken, aangezien beneden in die bocht bewaking stond en ik anders echt de klos was geweest, had men me gezien.
Na de hele voettocht terug naar de auto – dat zeker geen kort loopje was – hebben we onze spullen en kleren gepakt en zijn we weer terug gelopen naar het circuit. Daar kreeg ik weer honger en zijn we snel terug gelopen naar het eettentje waar we tijdens de eerste loop naar het circuit ook al kort hebben zitten eten. Daar aangekomen zaten we nog niet aan een tafel of het begon te regenen. Maar goed ook, want we hebben daar een geweldige tijd gehad met een groepje Italiaanse mannen en dames. Wat hebben wij daar een lol gehad zeg. Echt mooi en leuk om zo de tijd tijdens de regen door te brengen. De gesprekken gingen van Formule 1 tot politiek. Dit heeft tot ergens rond een uur of twee geduurd. Na pogingen in slaap te vallen aan de tafel in de tent, besloten we maar om het circuit op te gaan, alwaar we op de tribune wilden slapen.
Ik zeg dus al “wilden slapen”… Het vinden van onze tribune was niet zo eenvoudig als we gedacht hadden. Alle tribunes stonden natuurlijk goed aangegeven, behalve die van ons. Dit resulteerde in een drie en half uur durende zwerftocht door de bossen, kampen en kampvuren om het Monza circuit heen, waar we diverse malen door de medewerkers in de verkeerde richting werden gestuurd. Niet normaal meer. Heb dat de volgende dag ook wel gemerkt in de benen! Rond half zes ’s ochtends hadden we dus nog niets geslapen, maar wel de tribune gevonden! :-) Op dat moment mochten we er alleen nog niet op. Vanaf zes uur mochten we er pas op. We zijn toen maar even terug gelopen naar een vrachtwagen die iets verderop stond met wat stoelen en hebben onszelf daar neer gezet. Om zes uur zijn we met z’n twee terug gegaan naar de tribune. Daar zaten we dan met z’n twee, op een lege tribune, die ook nog eens steenkoud aan het achterwerk was. De tribune was namelijk helemaal van metaal.
Voor over gebogen zaten we daar op een gegeven moment, om zo toch nog proberen iets te slapen. Volgens Marcel heb ik nog wel even iets geslapen, maar veel is het niet geweest… :-) Wat een nacht. Een geweldige nacht mag ik wel zeggen, al was het ’s morgens niet echt prettig. Had een ochtendhumeur(tje), had het steenkoud en was zo stijf als ik weet niet wat. Zo’n koude nacht op een tribune met slechts een trui en T-shirt aan was toch niet echt prettig. Alles voor de Formule 1… :-)
’s morgens om negen uur begon de eerste race, met allemaal Maserati’s, later die ochtend gevolgd door de Porsche super cup, welke ook nog eens gewonnen werd door de Nederlander, Patrick Huisman. Mooi. Het hoogte punt, was hoe dan ook natuurlijk de Formule 1 race. Daar waren we tenslotte ook voor gekomen. Het live meemaken van een race is echt mooi! De snelheid en vooral het geluid is gewoon niet te omschrijven, zo geweldig! Het enige nadeel is alleen wel dat wel een hoop dingen mist tijdens zo’n race, die je tijdens het televisie kijken niet mist, ondanks dat we wel een scherm hadden waar we op konden kijken. Met M. Schumacher en Ferrari als winnaar van de Grand Prix, was het feest natuurlijk voor mij, Marcel en al die vele andere supporters natuurlijk helemaal compleet. Het was echt geweldig en het bezoek meer, dan de moeite waard. Zou het volgend jaar graag weer overdoen… :-)