Gisteren, 1 januari, hadden we met de hele Verbrugge familie het jaarlijkse dineetje op nieuwjaarsdag. Lekker met z’n allen even bij praten, voor zover dat lukt, en weer even gezellig bij elkaar zijn, ondanks dat ik als patser met gouden ketting (van Sinterklaas gekregen) een beetje buiten de boot val. Die dagen dat je bij elkaar komt, zijn ook juist die dagen dat je er achter komt wat voor ’n leuke familie je eigenlijk wel niet hebt. Niet alleen leuk, maar ook vreemd. Zo kom je erop eens achter dat sommige personen eigenlijk niet zo goed kent als je gedacht had:
Je kent dat wel. Vrouwen moeten altijd met z’n twee of meer tegelijk naar het toilet. Vraag met niet waarom, maar als iemand me wil vertellen waarom dat zo is, hoor ik het overigens graag. Ben toch altijd wel nieuwsgierig naar het ‘waarom’ en ‘nut’ ervan.
Maar misschien moet ik me maar met die vraag naar de familie Verbrugge uit Ulft richtten. Zij schijnen daar opeens alles over te weten, merkte ik gisteren op. Zo stonden plotseling… m’n ‘peet’ oom en zijn zoon gelijk op. Liepen in een gelijk, bijna vrouwelijk, drafje langs alle tafels weg en netjes achter elkaar naar het toilet toe. Vrouwelijker kon het niet en dat was zelfs de enige vrouw des huizes daar ook niet ontgaan. Wat heb ik ontzettend gelachen zeg! M’n ogen zouden er van verbazing bijna uit rollen en mijn mond verder open vallen dan ooit te voren. Frank en Bas Verbrugge: net twee dames. Had dat echt niet achter jullie gezocht.
Nog geen twee minuten later heb ik nog harder moeten lachen dan daarvoor. De twee dames… euh… vader en zoon kwamen, in het gelijke drafje waarmee ze het toilet binnen gingen weer naar buiten! Oooh, wat heb toen en zelfs nu nog, bijna één dag later, zitten genieten! Beidde heren was het kennelijk niet ontgaan dat hun uitje erg vrouwelijk over kwam en dus hebben ze zichzelf in de tussen tijd maar geprobeerd wat mannelijker en vooral patseriger te kleden, door zichzelf met een gouden ketting te versieren!
Ha ha ha… En laat ik juist diezelfde gelijke gouden ketting, die mij zo ontzettend goed staat, ook van mijn anonieme Sinterklaas gekregen hebben! Diezelfde gouden ketting die ik met trots opvallend boven over mijn kleding draag, zodat hij goed op valt en iedereen hem kan zien, zodra ik in mijn dikke Mercedes met booming geluid voorbij kom rijden!
Fantastisch, heren! Had nooit gedacht dat jullie beidde al deze weken schuil gingen achter mijn eigen anonieme Sinterklaas! Niets dan lof over jullie actie!
Perfectionist als ik ben… heb ik natuurlijk toch nog wel wat op te merken:
Alles was, zo hoorde ik achteraf, zo goed van te voren uit gedacht en gepland. Maar kennelijk hebben jullie toch nog een steekje, tot mijn enorm en zeer grote verdriet, weten te laten vallen: de juwelier. Jullie hebben vergeten om de juwelier in te plannen! Niet te geloven. Zoveel moeite gedaan om alles te plannen, uit te denken, erg mooie gedichten te schrijven en mijn cadeautje op Sinterklaas avond hier in Doetinchem af te leveren. En dan de juwelier vergeten. Weken rijd ik trots met mijn ketting rond en wat blijkt dan achteraf… is het een Gamma (Sinterklaas kan ook niet zonder de Gamma) ketting en dus niets waard!
De tranen rollen dan nu ook voluit over mijn wangen van verdriet! Volgend jaar echte, van de Kerstman?
Je kent dat wel. Vrouwen moeten altijd met z’n twee of meer tegelijk naar het toilet. Vraag met niet waarom, maar als iemand me wil vertellen waarom dat zo is, hoor ik het overigens graag. Ben toch altijd wel nieuwsgierig naar het ‘waarom’ en ‘nut’ ervan.
Maar misschien moet ik me maar met die vraag naar de familie Verbrugge uit Ulft richtten. Zij schijnen daar opeens alles over te weten, merkte ik gisteren op. Zo stonden plotseling… m’n ‘peet’ oom en zijn zoon gelijk op. Liepen in een gelijk, bijna vrouwelijk, drafje langs alle tafels weg en netjes achter elkaar naar het toilet toe. Vrouwelijker kon het niet en dat was zelfs de enige vrouw des huizes daar ook niet ontgaan. Wat heb ik ontzettend gelachen zeg! M’n ogen zouden er van verbazing bijna uit rollen en mijn mond verder open vallen dan ooit te voren. Frank en Bas Verbrugge: net twee dames. Had dat echt niet achter jullie gezocht.
Nog geen twee minuten later heb ik nog harder moeten lachen dan daarvoor. De twee dames… euh… vader en zoon kwamen, in het gelijke drafje waarmee ze het toilet binnen gingen weer naar buiten! Oooh, wat heb toen en zelfs nu nog, bijna één dag later, zitten genieten! Beidde heren was het kennelijk niet ontgaan dat hun uitje erg vrouwelijk over kwam en dus hebben ze zichzelf in de tussen tijd maar geprobeerd wat mannelijker en vooral patseriger te kleden, door zichzelf met een gouden ketting te versieren!
Ha ha ha… En laat ik juist diezelfde gelijke gouden ketting, die mij zo ontzettend goed staat, ook van mijn anonieme Sinterklaas gekregen hebben! Diezelfde gouden ketting die ik met trots opvallend boven over mijn kleding draag, zodat hij goed op valt en iedereen hem kan zien, zodra ik in mijn dikke Mercedes met booming geluid voorbij kom rijden!
Fantastisch, heren! Had nooit gedacht dat jullie beidde al deze weken schuil gingen achter mijn eigen anonieme Sinterklaas! Niets dan lof over jullie actie!
Perfectionist als ik ben… heb ik natuurlijk toch nog wel wat op te merken:
Alles was, zo hoorde ik achteraf, zo goed van te voren uit gedacht en gepland. Maar kennelijk hebben jullie toch nog een steekje, tot mijn enorm en zeer grote verdriet, weten te laten vallen: de juwelier. Jullie hebben vergeten om de juwelier in te plannen! Niet te geloven. Zoveel moeite gedaan om alles te plannen, uit te denken, erg mooie gedichten te schrijven en mijn cadeautje op Sinterklaas avond hier in Doetinchem af te leveren. En dan de juwelier vergeten. Weken rijd ik trots met mijn ketting rond en wat blijkt dan achteraf… is het een Gamma (Sinterklaas kan ook niet zonder de Gamma) ketting en dus niets waard!
De tranen rollen dan nu ook voluit over mijn wangen van verdriet! Volgend jaar echte, van de Kerstman?