Twee weken geleden begon het enorm te kriebelen. Het gevoel dat me de afgelopen twee jaar heeft achtervolgd. Ik heb het dan over het gevoel van "Ik wil weer terug naar mijn oude woonplaats Zhu Hai, China.". Meestal gaat het naar een dag of twee wel over, maar dat was nu niet het geval. Zelfs nu op het moment van schrijven zijn de kriebels er nog altijd.
Tja... wat moet je dan, als de kriebels niet over gaan en je in gedachten al weer daar zit? Heb dus vorige week een knoop door gehakt en besloten dat ik in Maart weer terug ga. Wil zo ontzettend graag weten hoe het er nu is. Kan ik kinderen van school zien? Is de kartbaan er nog? Hoe is het met de bouwputten die ik gezien heb en zijn ze klaar met de werkzaamheden? Veel vragen en gedachten spoken dagelijks door mijn hoofd.
Bang ben ik wel een beetje. Bang dat ik veel dingen niet meer zal herkennen of dat iets niet meer bestaat. Zal het uitdraaien op een teleurstelling of gaat het zo zijn als ik het me in gedachten voorstel?
Nog maar een paar maandjes... en dan heb ik antwoord op mijn vragen.
Tja... wat moet je dan, als de kriebels niet over gaan en je in gedachten al weer daar zit? Heb dus vorige week een knoop door gehakt en besloten dat ik in Maart weer terug ga. Wil zo ontzettend graag weten hoe het er nu is. Kan ik kinderen van school zien? Is de kartbaan er nog? Hoe is het met de bouwputten die ik gezien heb en zijn ze klaar met de werkzaamheden? Veel vragen en gedachten spoken dagelijks door mijn hoofd.
Bang ben ik wel een beetje. Bang dat ik veel dingen niet meer zal herkennen of dat iets niet meer bestaat. Zal het uitdraaien op een teleurstelling of gaat het zo zijn als ik het me in gedachten voorstel?
Nog maar een paar maandjes... en dan heb ik antwoord op mijn vragen.