Peter's lifelog

Zit hier nog altijd te balen van de aardbeving en de gevolgen ervan. De buitenwereld is nu al dagen lang voor mij onbereikbaar en kan helemaal niets. Dat kan soms best frustrerend zijn als je contact wilt zoeken met alles buiten China. Internet doet het nog steeds niet en ook ligt het GSM netwerk nog op zijn gat. Lastig, want ik kan ook nog altijd geen sms berichten versturen. Het enige dat ik kan bereiken is Gmail, maar dat is weer niet mijn primaire mail adres. Verder is alles buiten China slecht bereikbaar op Internet. De alinea hierboven heb ik gisteren al geschreven en vandaag, op oudjaarsdag, had ik heel even een GSM verbinding. Kon wel ontvangen maar weer niet versturen. Om bijna 12 uur 's middags kreeg ik een sms, die me er aan deed herinneren dat het vandaag de laatste dag van 2006 is. Goh... had er niet eens bij stil gestaan en het was zo voorbij gegaan als ik geen sms gehad had. Nu ben ik er vandaag toch wel mee bezig geweest in gedachten. Overigens was de het GSM netwer...

Geen kampioen... geen trofee... helemaal niets, behalve een laatste, aller laatste plaats... Het is niet gelukt, waarvoor ik gekomen ben. De race, de hele avond is uitgelopen op een grote teleurstelling. Helaas, maar zal zonder trofee weer huiswaards moeten gaan. De avond begon voor mij al bij de loting. Bakje met lootjes en daar moest iedereen een nummer uit halen. Ik had nummer 12. De kart waar ik dus mee moest gaan rijden. Dat was de bedoeling althans, want het liep allemaal wat anders. Voor de echte kwalificatie gaat iedereen nog even de baan op, om de kart te testen. Als ik de baan op wil zie ik iemand anders in kart twaalf zitten. Een recreant die ook even wil rijden en juist in mijn kart. Lekker, want er zijn geen karts over en ik sta dus aan de kant. Slecht geregeld in mijn ogen, maar is niet anders. Als de vrije ronden voorbij zijn wil ik rijden, maar dan schijnt de kwalificatie al te beginnen. Ik zwaai met mijn ticket rond en de baas van de baan laat mij even nog rijden. 2 ro...

Sinds eergisteren heb ik weer iets nieuws te eten ontdekt en vraag me niet wat het is, want ik weet het niet! Ha ha ha... Kan alleen maar zeggen dat het erg lekker is en je het volgens mij ook in Nederland wel hebt. Het is niet echt een broodje shoarma of zoiets, maar iets anders. Hoe dan ook... ik koop het hier op de straat voor ongeveer 50 Eurocent. Meestal koop ik het tussen elf en twaalf uur als ik van de kartbaan terug komen naar het hotel. Halverwege koop ik het broodje, dat dan zo heet is dat het niet te eten is. Als ik bij het hotel ben, is het zo afgekoeld dat het precies goed is. Hoe ze het ook klaar maken is alleen al een kunst. Snijden vlees af van een grote stuk vlees, groente erbij en dan met twee grote slagers messen maar rammen op een plaat op het vlees en de groente. Dat alles natuurlijk niet geheel zonder lawaai! Lol. Gisteren me wat rustig gehouden. Lag namelijk tot vier uur 's nachts wakker van het lawaai buiten op straat en in het hotel. Weet niet wat er allema...

Iedere dag gebeurt hier wel weer iets. Ook al doe je de hele dag niets, heb je vanzelf wel weer iets te schrijven. Daar blijf ik mezelf ook iedere keer over verbazen. Vaak denk ik al aan de volgende dag en wat ik toch weer moet schrijven in mijn dagboek. Maar vreemd genoeg komt er altijd wel weer iets op mijn pad. Neem gisteren morgen. Het was nog maar half negen en ik hoor een hoop gerommel en gestommel op de gang van het hotel. Weet niet precies wat ze aan het doen zijn daar, maar ik baal als een stekker. Half negen! Hallo... wil uitslapen hier hoor. Rekeninghouden met gasten is er dus niet bij. Het werk moet gewoon door. Als ik een paar uur later mijn douche gehad heb en klaar sta om naar buiten te gaan trek ik de deur los. Zie tot mijn verbazing dat ze opeens de vloerbedekking uit de hele gang getrokken hebben en dat het er een grote puinhoop is. Niemand verder te bekennen ook... maar de vloer ligt er wel uit! Dan begint het gezeur van die dag pas... krijg SMS... leuk en wil dus ...

Het woord dat ik gisteren zocht was 'scheren'! Blijkt achteraf ook dat ik het verkeerd ingetoetst heb in mijn mobiel, terwijl ik over straat liep. Het woord scheren stond wel in het woordenboek, maar was mijn fout uiteindelijk. Ha ha ha... Moet dus even terug naar gisteren vroeg. Liep vanuit het hotel naar het barretje. Wilde eten en het meisje in de bar kan Chinees voor me bestellen. Heel handig. Terwijl ik naar de bar loop zie ik een man op de rand van de stoep zitten. Hier plaatsen ze om bomen van die lage metalen hekjes van een centimeter of 10 tot 20 hoog die je amper ziet. Als je dus niet op let, struikel je daar lekker over. Is mij drie jaar geleden ook al eens gebeurd. Maar goed, om terug te gaan naar het verhaal. Er zit daar dus zo'n man op zo'n hekje, met een scheermes in zijn handen. Niet zo'n goed ding. Nee, zo'n plastic geval dat nergens in mee geeft en wat het goedkoopste van het goedkoopste is. Zit hij daar lekker zijn sik te scheren, zonder spieg...

Er gaat geen keer voorbij dat, als ik aan de bar zit met Taiwan Peter, ik enorm moet lachen om zijn hele doen en laten. Gisteren middag zaten we ook even aan de bar. Hij en een partner van hem (runnen dat barretje) zaten bij elkaar en ik zat er naast. Was nog vroeg in de middag. Kijk de straat op, als ik Taiwan Peter en zijn partner hoor praten. Weet precies waar ze het over hebben, ook al versta ik er geen bal van. Er loopt een man met een enorm lange jas op straat. Echt een potloodventer. Ha ha ha... Stoot beter aan en we moeten al lachen. Ik zeg alleen maar.... "When he open's his coat...". Verder kom ik niet wat Peter heeft zijn antwoord al klaar... "Yes, yes... big penis! Very big penis" en gaat staat op zijn kruk en begint druk te gebaren. Ik schaamde me dood, maar wat heb ik weer ontzettend om hem moeten lachen. De man heeft echt humor. Zijn hele houding maakt hem echt komisch. Oooh zie dat het inmiddels al weer 16:00 is. De tijd vliegt voorbij en kan vo...

Fijne Kerst allemaal... De eerste SMS berichten met "Ho! Ho! Ho! Merry Christmas..." waren al vroeg binnen vandaag, naast de overige SMS berichten en ecards die mij er aan moeten herinneren dat het vandaag toch echt Kerst is. En dat terwijl ik juist daarom naar hier gekomen ben, omdat ik geen zin had om Kerst alleen (in de zin van zonder partner) door te brengen. Hoe dan ook... kom er niet onderuit en wordt door iedereen er aan herinnert dat het vandaag Kerst is. Hier merk je er niet zo heel veel van moet ik zeggen (hoorde overigens wel even Wham met Last Christmas bij een winkel). Je ziet hier her en der wel wat versieringen, maar ook niet echt veel meer dan dat. Men wil wel aan Kerst doen en doet het voor hun gevoel ook, maar het is gewoon niet zoals elders. Had het vandaag nog met Taiwanse Peter er over. Kerst is hier heel anders. Voelt totaal niet als Kerst en men heeft ook volgens mij niet echt het idee wat Kerst nu echt inhoud. Ze roepen tenslotte al dagen lang Merry Ch...

Gisteren was ik wat later met mijn verhaal. Net zoals vandaag en dat weet kennelijk niet iedereen te waarderen merk ik al. Krijg al mail over het feit dat mijn verhaal te laat is en dat er op gewacht wordt. Ben blij dat de verhalen zo goed over komen. Erg fijn. Waar zal ik eens beginnen. Heb mijn telefoon naast me liggen en kijk naar de punten die ik opgeschreven heb. Zie het punt "ongeduldig met betalen"... Hmmm ja, dat is ook nog zoiets. Men is hier ontzettend ongeduldig. Dat heb ik vroeger wel eens mee gemaakt toen ik met Chinees Nieuwjaar naar Xi'an ging met de trein. 26 uur treinen geloof ik dat het was. Bij het instappen ontstonden soms vechtpartijen om wie er het eerste er in kon. Niet te geloven. Gisteren stond ik ook zo bij de bus en probeert men al voor te kruipen om er in te komen. Maak me een beetje breed met mij smalle lichaampje en stap in. Heb niet even zo snel 3 Yuan in de hand en moet dus in de portemonnee bezig. Zie gelijk al weer handen naast mijn naar ...

Beginnen waar we gisteren gestopt zijn. Bij Taiwan Peter. Wat ik gisteren ontzettend met hem aan de bar gelachen zeg. Niet normaal meer gewoon. We zaten wat te kletsen en hij zette andere muziek op. Italiaanse muziek. Even later slaat hij een arm om me heen en zegt dat hij het jammer vind dat hij nu geen vrouw/vriendin heeft hier. De muziek klinkt nogal zwaar romantisch en het raakt hem. Ha ha ha... lachen. Maar hoezo geen vrouw, zeg ik tegen hem en wijs naar de dames (hoeren) op de straat. Hij moet lachen... nee, dat was niet wat zei hij... zijn allemaal te plat. Zit niets aan en alles, maar dan ook alles is plat. De voorkant en de achterkant. Nee, hij wilde een vrouw met mooie vormen en maakte daar gebaren bij, terwijl hij zit te lachen... En dan zeg ik met mijn grote mond weer iets dat ik natuurlijk niet had moeten zeggen. Ik zeg tegen hem dat hij vast ook "big boobs" wil hebben. Oooh god... toen had ik het gedaan. "YES, YES!", "I really love the really big ...

Waar o waar moet ik toch beginnen vandaag. Heb een hele lijst met dingen van gisteren terwijl ik niet eens zoveel gedaan heb. Dat is ook echt het punt hier... ook al doe je helemaal niets, maak je van alles mee en zie je ook van alles. Soms wel handig, want op deze manier heb ik wel telkens iets om over naar huis te schrijven. Word echt gek hier van de snelheid van het Internet. Het is niet normaal meer, zo traag het gaat de laatste dagen. De eerst twee dagen ging het nog wel goed, maar nu is het echt al dagen hommeles. Moet echt minuten wachten voor er iets op mijn scherm komt en soms, in het geval van de webmail van xs4all, moet ik de pagina een paar keer herladen. Volgens mij alleen omdat het om een beveiligde lijn gaat. Wil iemand nog een hondje hebben? Een lief klein schattig pluizig gevalletje? Gisteren toen ik het Internet café uit kwam zat er een vrouw om de hoek van het gebouw met een wasmand en vier kleine puppies. Echt schatjes om te zien. Zou ze zo mee kunnen nemen, alleen ...

Weer een nieuwe dag... Eigenlijk niet helemaal. Het is later op de dag (woensdag) en het is net avond geworden. Ben weer even het Internet cafe ingedoken, omdat het buiten wat kouder werd en ik aan de bar zat. Zat de dobbelen met iemand. Is een spel dat ze hier veel spelen aan de bar. Beetje lastig uitleggen zo snel, maar in principe dobbel je met 10 stenen. Ieder 5. Vervolgens moet je elkaar bluffen met hoevaak een getal gedobbeld is zeg maar. Bijvoorbeeld 4 x 5... en zo elkaar afbluffen tot je denkt dat de ander liegt. Best wel grappig. Had het al wel eens vaker gezien, maar begreep het nooit. Vandaag was er een man uit Taiwan die me het spel uitlegde waardoor ik mee kon doen. Iedere keer als ik aan de bar zit, raak ik wel eens in gesprek met iemand. Zijn geen diepgaande gesprekken. Ze vragen meestal waar ik vandaan kom en wat ik hier nu eigenlijk doe. Hoe lang ik hier op vakantie ben, etc. Beetje het standaard praatje zeg maar. Zo ook gisteren. Zat even 's middags aan de bar en...

Weet niet zo goed waar ik vandaag beginnen moet. Ben niet echt in de stemming om veel te schrijven en heb nog zoveel dat ik moet uitwerken. Loop ook de hele dag met mijn mobiel bij me een schrijf daarin op waar ik allemaal nog over moet schrijven. Zo verzamel ik een lijstje met punten als een geheugensteuntje. Moet eigenlijk nog even terug naar het begin van mijn aankomst in het hotel. Probleem hier blijft toch de taal en het feit dat men na genoeg geen Engels kent in het hotel. Niet echt handig, zeker niet als je komt inchecken en ook nog eens vragen hebt. Zo was was er de eerste dag al het probleem met de borg. Je moet uit voorzorg hier een borg betalen voor de kamer. Weet niet precies waarom, maar dat is zo. Er wordt een rekening gemaakt voor de borg uit voorzorg op mijn creditcard. Deze wordt later aan het einde van de vakantie verscheurd, indien ik eerder zou weg gaan of langer zou blijven. Dan wordt er een nieuwe rekening gemaakt. Zo moesten ze dat dus uitleggen aan mij en dat wa...

Dag twee... Ga nog even terug naar de dag van gisteren. Was gisteren, net zoals vandaag overigens, vroeg in het Internet cafe. In die zin van vroeg dat de avond nog niet begonnen is. Het is momenteel bijna 17:00 en dus is de dag hier nog lang niet ten einde. Gisteren avond na het mailen en schrijven, naar huis en mijn dagboek, ben ik terug gegaan naar het hotel. Al ruim 24 uur niet geslapen en toch niet naar bed gaan. Kon het niet over mijn hart verkrijgen om niet naar de kartbaan te gaan en een bezoekje te plegen aan mijn goede niet Engels sprekende vriend en (kart) leraar Wen. Heb een oude spijkerbroek aan gedaan en een truitje dat ik onlangs in Turkije, toen we met het bedrijf daar op vakantie waren, gekocht had voor het karten. Vlug naar de kartbaan. Moe was ik wel, maar dat mocht op dat moment de pret niet drukken. Moest en zou gaan. Onderweg door de drukke (hoeren) straat. Het is echt niet normaal meer en er lijken wel steeds meer dames rond te lopen hier die zichzelf aan de man ...