Deel tien al weer. De tijd gaat enorm hard hier... veel harder dan ik gedacht had. Heb gelukkig nog wel even vakantie, maar merk dat ik nu pas echt tot rust begin te komen.
Gisteren scheen de zon gelukkig weer, net als vandaag en ben ik er nog even op uit gegaan. Wilde nog een ding zien van hier. Het vissersmeisje. Een standbeeld in de zee van een vissermeisje dat hier een trekpleister is. Eigenlijk stelt het niets voor, maar ken het nog van drie jaar geleden. Ben daar met de bus even naar toe gegaan. Na het maken van foto's ben ik verder gelopen.
Na een tijdje lopen ben ik bij de kabelbaan aangekomen. Drie jaar geleden ben ik daar twee keer naar boven geweest, waarvan de tweede keer met een rodelbaan naar beneden. Vandaag niet, omdat ik anders geen foto's kon maken van de stad, als ik naar beneden ga. Boven op de berg wilde ik een oud slotje opzoeken. Er ligt daar een grote rots met een ijzerenkabel eromheen gespannen. Door middel van een slotje met je naam erop kun je je geluk daar vast laten leggen en zo heb ik dat destijds ook gedaan. De berg sloten is echter al zo groot geworden dat ik het slot van mij niet meer terug kan vinden. Jammer, want ik had toch gehoopt dat ik het terug had kunnen vinden.
Als ik na een tijdje weer naar beneden ga, probeer ik foto's van de stad te maken. Dit gaat echter alleen erg moeilijk omdat de lucht nogal vuil is en er niet veel te 0zien is op de foto. Jammer.
Een vreemde gewaarwording is een man die met zijn vriendin naar boven gaat. Hij zit mij en pakt zijn foto toestel en wil een foto van me maken. Hij lijkt wel niet goedwijs. Ik steek mijn handen uit voor mijn gezicht zodat hij geen foto kan maken. Kom op zeg... ben geen attractie. Als de man vlak langs komt en lacht kijk ik boos terug en schud mijn hoofd. Hij heeft door dat ik er niet van gediend ben dat hij zo foto's van mij probeert te maken.
Als ik terug kom bij de bushalte iets verder van waar ik uitgestapt ben, pak ik bus 99 die verder door rijd. Nee, ga niet terug maar rijd verder. Na een tijdje heb ik het idee dat ik weer in de buurt ben van het Olympisch dorp en dus de nummer 12 school. Als ik later door heb dat het ook echt zo is, besluit ik uit te stappen. Wie weet zie ik mijn kleine grote vriend wel. Als ik naar de school loop, word mijn naam al een paar keer geroepen. De kinderen die ik gisteren gesproken heb, komen al weer naar me toe. Ze vragen of ik een Shutong leraar ben. Helaas... dat ben ik niet meer.
Even later zie ik mijn kleine grote vriend lopen. Had gisteren toch gelijk. Hij loopt aan de overkant van de straat en de kinderen die bij mij staan vragen of hij mijn oud leerling is. Ja... dat is hij en hij loopt verder naar huis. Ben blij hem toch even gezien te hebben. Missie geslaagd.
Karten, karten en nog eens karten... het gaat maar door. Gisteren avond met een stel uit Macau rond gereden. Ze komen aan staande vrijdag ook voor de race en kwamen gisteren nog even trainen. Als ik vrijdag niet kart nummer 26 gelood krijg, ben ik de pineut ?Karts worden verlood onder de deelnemers en het is dus maar afwachten wat je krijgt. Het verschil tussen de karts is enorm). De jongens zijn erg goed en rijden constant 54 en soms 53. Met kart 26 was ik wel sneller dan ze en reed ik 53 en regelmatig 52. Daar waren ze niet echt blij mee. De reacties waren niet positief op mijn tijden. De kart zou nieuwe banden hebben, etc. etc. Het zal wel denk ik dan. Wen was in ieder geval tevreden en ik ook. Hoop alleen dat ik wel een goede kart krijg. Anders maak ik weinig kans tegen deze jongens.
Als ik een tijdje met kart 26 rond gereden heb, krijg ik een lekke band. Naar links sturen gaat en en naar rechts nog wel. Kom binnen en leg uit wat er aan de hand is. Moet wachten... Later zal blijken dat mijn kart het begeven heeft en de rest van de avond niet meer terug zal komen. Een karter hier uit China, met een eigen kart, die ik iedere avond tref, bied mijn zijn kart aan. We hebben daarvoor nog even samen gereden en hij had een 51.21 gereden. Hij was door het dolle heen. Als ik met zijn kart mag rijden, een wedstrijd kart die zeker niet de beste is hier, rijd ik een tijd in de 50... Ha ha ha... De man gaat compleet uit zijn dak! Ik ga nog sneller met zijn kart, terwijl ik voor het eerst met het ding rijd, dan hij. Hij is enorm blij dat het mogelijk is zo hard te gaan met zijn kart. Altijd goed om blije gezichten te zien.
Later raak ik aan de praat met een andere man. Hij rijd voor het Qix racing team, dat hier nogal groot en bekend schijnt te zijn. Wen had me een uurtje daarvoor al gezegd dat hij goed was en ik rijd dezelfde tijden als hem. Kreeg dan ook een compliment over mijn tijden, aangezien die gelijk waren en mijn stelste tijd 0.02 seconden sneller was dan die van hem. Dat, met de kart van de Chinees. Later bied deze man mij een nog snellere kart aan om in te rijden. Ik ben in mijn nopjes en zeg natuurlijk ja. Koop snel een ticket en ga terug naar de pits. Weer een wedstrijd kart waar ik in mag rijden. Je voelt het aan alles. Als je al gaat zitten. De stoel... de stand van het stuur... Het voelt allemaal zo lekker aan. Als ik het gaspedaal nog maar iets intrap voel ik vermogen al op de achterwielen. De kick wordt als maar groter en groter... De eerste twee ronden rustig aan en dan gaan met die banaan. De banden zijn nu warm en maar gassen. Oei oei oei... ben nog lang niet op zijn limiet en vlieg met hoge snelheid door de bochten. De eerste keer met de kart en rijd in de buurt van de 50.50 als snelste. Moet nog erg leren met dit soort karts te rijden. Ze voelen allemaal anders aan en hebben veel meer grip dan ik kan dromen. Fantastisch. Althans... dat vind ik... Wen niet. Was niet goed genoeg zei hij. Had had geluisterd en gehoord dat ik met de wedstrijd kart geen gas in de bochten gegeven heb. Boos is hij nog net niet, maar wijst me er wel op. Ik geef hem aan waarom ik het niet gedaan heb: het is niet mijn kart. Als ik het wel gedaan had volgens Wen, had ik een 49 kunnen rijden. Whoei... hoop dat ik vanavond nog een keer de kans krijg om een snelle kart te besturen. :-)
Gisteren scheen de zon gelukkig weer, net als vandaag en ben ik er nog even op uit gegaan. Wilde nog een ding zien van hier. Het vissersmeisje. Een standbeeld in de zee van een vissermeisje dat hier een trekpleister is. Eigenlijk stelt het niets voor, maar ken het nog van drie jaar geleden. Ben daar met de bus even naar toe gegaan. Na het maken van foto's ben ik verder gelopen.
Na een tijdje lopen ben ik bij de kabelbaan aangekomen. Drie jaar geleden ben ik daar twee keer naar boven geweest, waarvan de tweede keer met een rodelbaan naar beneden. Vandaag niet, omdat ik anders geen foto's kon maken van de stad, als ik naar beneden ga. Boven op de berg wilde ik een oud slotje opzoeken. Er ligt daar een grote rots met een ijzerenkabel eromheen gespannen. Door middel van een slotje met je naam erop kun je je geluk daar vast laten leggen en zo heb ik dat destijds ook gedaan. De berg sloten is echter al zo groot geworden dat ik het slot van mij niet meer terug kan vinden. Jammer, want ik had toch gehoopt dat ik het terug had kunnen vinden.
Als ik na een tijdje weer naar beneden ga, probeer ik foto's van de stad te maken. Dit gaat echter alleen erg moeilijk omdat de lucht nogal vuil is en er niet veel te 0zien is op de foto. Jammer.
Een vreemde gewaarwording is een man die met zijn vriendin naar boven gaat. Hij zit mij en pakt zijn foto toestel en wil een foto van me maken. Hij lijkt wel niet goedwijs. Ik steek mijn handen uit voor mijn gezicht zodat hij geen foto kan maken. Kom op zeg... ben geen attractie. Als de man vlak langs komt en lacht kijk ik boos terug en schud mijn hoofd. Hij heeft door dat ik er niet van gediend ben dat hij zo foto's van mij probeert te maken.
Als ik terug kom bij de bushalte iets verder van waar ik uitgestapt ben, pak ik bus 99 die verder door rijd. Nee, ga niet terug maar rijd verder. Na een tijdje heb ik het idee dat ik weer in de buurt ben van het Olympisch dorp en dus de nummer 12 school. Als ik later door heb dat het ook echt zo is, besluit ik uit te stappen. Wie weet zie ik mijn kleine grote vriend wel. Als ik naar de school loop, word mijn naam al een paar keer geroepen. De kinderen die ik gisteren gesproken heb, komen al weer naar me toe. Ze vragen of ik een Shutong leraar ben. Helaas... dat ben ik niet meer.
Even later zie ik mijn kleine grote vriend lopen. Had gisteren toch gelijk. Hij loopt aan de overkant van de straat en de kinderen die bij mij staan vragen of hij mijn oud leerling is. Ja... dat is hij en hij loopt verder naar huis. Ben blij hem toch even gezien te hebben. Missie geslaagd.
Karten, karten en nog eens karten... het gaat maar door. Gisteren avond met een stel uit Macau rond gereden. Ze komen aan staande vrijdag ook voor de race en kwamen gisteren nog even trainen. Als ik vrijdag niet kart nummer 26 gelood krijg, ben ik de pineut ?Karts worden verlood onder de deelnemers en het is dus maar afwachten wat je krijgt. Het verschil tussen de karts is enorm). De jongens zijn erg goed en rijden constant 54 en soms 53. Met kart 26 was ik wel sneller dan ze en reed ik 53 en regelmatig 52. Daar waren ze niet echt blij mee. De reacties waren niet positief op mijn tijden. De kart zou nieuwe banden hebben, etc. etc. Het zal wel denk ik dan. Wen was in ieder geval tevreden en ik ook. Hoop alleen dat ik wel een goede kart krijg. Anders maak ik weinig kans tegen deze jongens.
Als ik een tijdje met kart 26 rond gereden heb, krijg ik een lekke band. Naar links sturen gaat en en naar rechts nog wel. Kom binnen en leg uit wat er aan de hand is. Moet wachten... Later zal blijken dat mijn kart het begeven heeft en de rest van de avond niet meer terug zal komen. Een karter hier uit China, met een eigen kart, die ik iedere avond tref, bied mijn zijn kart aan. We hebben daarvoor nog even samen gereden en hij had een 51.21 gereden. Hij was door het dolle heen. Als ik met zijn kart mag rijden, een wedstrijd kart die zeker niet de beste is hier, rijd ik een tijd in de 50... Ha ha ha... De man gaat compleet uit zijn dak! Ik ga nog sneller met zijn kart, terwijl ik voor het eerst met het ding rijd, dan hij. Hij is enorm blij dat het mogelijk is zo hard te gaan met zijn kart. Altijd goed om blije gezichten te zien.
Later raak ik aan de praat met een andere man. Hij rijd voor het Qix racing team, dat hier nogal groot en bekend schijnt te zijn. Wen had me een uurtje daarvoor al gezegd dat hij goed was en ik rijd dezelfde tijden als hem. Kreeg dan ook een compliment over mijn tijden, aangezien die gelijk waren en mijn stelste tijd 0.02 seconden sneller was dan die van hem. Dat, met de kart van de Chinees. Later bied deze man mij een nog snellere kart aan om in te rijden. Ik ben in mijn nopjes en zeg natuurlijk ja. Koop snel een ticket en ga terug naar de pits. Weer een wedstrijd kart waar ik in mag rijden. Je voelt het aan alles. Als je al gaat zitten. De stoel... de stand van het stuur... Het voelt allemaal zo lekker aan. Als ik het gaspedaal nog maar iets intrap voel ik vermogen al op de achterwielen. De kick wordt als maar groter en groter... De eerste twee ronden rustig aan en dan gaan met die banaan. De banden zijn nu warm en maar gassen. Oei oei oei... ben nog lang niet op zijn limiet en vlieg met hoge snelheid door de bochten. De eerste keer met de kart en rijd in de buurt van de 50.50 als snelste. Moet nog erg leren met dit soort karts te rijden. Ze voelen allemaal anders aan en hebben veel meer grip dan ik kan dromen. Fantastisch. Althans... dat vind ik... Wen niet. Was niet goed genoeg zei hij. Had had geluisterd en gehoord dat ik met de wedstrijd kart geen gas in de bochten gegeven heb. Boos is hij nog net niet, maar wijst me er wel op. Ik geef hem aan waarom ik het niet gedaan heb: het is niet mijn kart. Als ik het wel gedaan had volgens Wen, had ik een 49 kunnen rijden. Whoei... hoop dat ik vanavond nog een keer de kans krijg om een snelle kart te besturen. :-)