24 uur heeft het geduurd van het moment dat ik op stond tot het moment dat aan de balie stond bij het hotel. Een reis die gisteren morgen vroeg begon...
8:15... vader komt mijn kamer op gelopen om me wakker te maken. Hadden afgesproken om 8:30 naar Schiphol te gaan en had netjes mijn wekker daar op ingesteld. Helaas liep de wekker niet af omdat mijn "herhalingsdagen" niet goed ingesteld stonden. Al een fout begin van de reis zou ik bijna zeggen.
Op schiphol ging het ook al bijna mis. Had afscheid genonem en liep vertrekhal 1 binnen. Uiteraard moest ik in vertrek hal drie zijn en loop rustig die kant uit. Ga in de rij staan bij Cathay Pacific en loop naar de balie als ik aan de beurt ben. "Uw ticket meneer?" Ik heb geen ticket zeg ik tegen de dame achter de balie. Heb via Internet geboekt. "Volgens ons systeem moet u een papieren ticket hebben." Ik weet nergens van en zeg tegen de dame in kwestie dat ik niets ontvangen heb. Alleen mailtjes. Of ik die dan bij me had... Nee, die heb ik niet bij me om dat ik gewend ben met alleen paspoort in te checken. Na wat gepruts in de computer blijkt het allemaal vals alarm en is er niets aan de hand. Ik sta gewoon in het systeem. Gelukkig...
Als ik ingechecked ben, begint ze over het feit dat het vliegtuig overboekt is en of ik niet via Frankfurt naar Hong Kong wil vliegen. Krijg dan een paar honderd Euro in cash retour. Daar had ik wel oren naar en de eerste vraag was dan ook "Hoe laat ga ik dan aankomen in Hong Kong?" 14:10 uur. Dan laat maar. 14:10 betekent dat ik het niet ga redden om mijn visum te kopen en om naar China te komen in die tijd. Een visum aanvraag duurt alleen al 4 uur. Ik blijf bij mijn vlucht.
Spijt? Als ik bij de douane in de rij sta, denk ik er nog wel continue aan en twijfel. Alles is nu precies op elkaar afgestemd en had bewust gekozen met deze vroege vlucht te gaan, zodat ik tijd had om alles rustig te regelen. Achteraf heb ik geen spijt.
Voor ik naar de wachtruimte ga en door de controle ben, raak ik aan de praat met een opa en kleindochter. Hij 80 en zij 17... Opa zegt tegen me dat hij dat wel goed gedaan heeft "he, met zo'n jong ding". Ik moet erg om hem lachen. De man heeft echt humor. Dat mag ik wel. Zijn twee leuke mensen om mee te praten. Ze gaan samen naar Nieuw Zeeland. Opa heeft daar familie zitten en de kleindochter gaat mee, ook om hem te helpen. Als het boarden begint gaan we ieders ons eigen weg.
Stap in en heb een mooie plek. Lekker tegen de muur aan met de stoel dus niemand achter me. Ook nog een stoel in het gangpad, dus beter kon haast niet. Haast niet... want ik had geen kussen. En tja... wat doe je dan? Of ik in dit geval... pak de kussen op de ongebruikte stoel naast me. 10 minuten laten staan Opa en kleindochter voor me neus. "Hey, zit jij ook hier? Dat is toevallig." Dat is zeker toeval. Ze zitten op de twee stoelen naast me en laat ik nou net een kussen van die stoel afgehaald hebben. Voel me nu best even vervelend.
Als de vlucht onderweg is en de lampen uit gaan, probeert iedereen te slapen. Ook opa, maar het lukt niet... hij heeft geen kussen zeg hij tegen me met zijn zachte lieve piepende stem. Echt een oud opa stemmetje. Ik weet waarom hij geen kussen heeft en voel me nu nog beroerder. Bied de man aan om een kussen voor hem te vragen loop naar achter en haal bij de stewardessen een kussen voor hem. Nu kan hij ook lekker slapen, hoop ik.
In Hong Kong help ik ze nog even verder op weg, voor ik mijn koffer ga halen. Ze hebben een tussenstop van 8 uur en hebben een hotel geboekt, maar weten niet hoe het werkt. Ik help ze en vraag de weg voor ze en breng ze naar de balie waar ze moeten zijn. Het meisje vraagt mijn telefoonnummer voor het geval ze nog nodig hebben en ik geef opa een hand. Nu gaan we echt ieder ons eigen weg.
Net als de vorige keer bestel ik mijn visum op het vliegveld. Nu alleen bij een andere balie en andere dame. Die van de vorige waren er nog wel, maar zag deze persoon als eerste. Foto's had ik niet bij me en die moesten ter plekke gemaakt worden. Met een mobiele telefoon wel te verstaan! Geheugenkaartje in de mobiel, ik achter de balie staan en schieten maar. Grappig. Met een kliene foto printer werden de foto's geprint en was mijn paspoort onderweg. 12:00 kon ik hem ophalen en het was nog maar 8:15.... pfff... op naar de Ierse pub. In de pub ben ik gaan zitten op de plek waar ik een half jaar geleden ook nog zat, maar toen samen met een Pool. Toen kletsen nu zat ik Engels voetbal te kijken, voor zover het lukt. Was erg vermoeid en had nog lang te gaan.
12:00 stond ik bij de balie en geen paspoort... was nog niet klaar en waren toch minder snel dan ze beloofd hadden. 12:30 moest ik terug komen en kon iets verderop wachten. Na twee keer tikken werd ik wakker. Was op de bankjes in slaap gevallen en de dame van het paspoort maakte me wakker. Laatste dingen ondertekenen en klaar om te gaan... naar de bus.
De bus. Ook zo'n leuk iets. Herinner me dat het de vorige keer allemaal veel makkelijker ging dan dit keer. Maar heb mijn kaartje te pakken weten te krijgen voor bus A21 en stap in. Plattegrond van Hong Kong had ik mee gekregen dus dat moest wel goed komen. Niet dus. In de bus vragen waar we nu zaten, want ik zag het niet. De berichten op het display kwamen niet overeen met wat ik op de plattegrond zag staan. Hmmm... ben nu toch we blij dat ik niet met die andere vlucht gegaan ben. Als ik dit 's avonds allemaal had moeten doen, was ik nooit op tijd geweest.
Uiteindelijk krijg ik instructies waar uit te stappen en het klopt ook nog met de plattegrond. Maar... was het niet zo dat ik de vorige keer gelijk al bij de terminal was? Sta nu midden in een winkelstraat van Hong Kong met mijn koffer in de rechter hand en mijn helm in de linker. En nu? De weg vragen. Snap er niets van, want de vorige keer zag het er niet zo uit. Ben echt ergens anders nu. Uiteindelijk na drie keer de weg vragen was ik op de plaats van bestemming. De terminal waar ik in 2002 voor de eerste keer de boot naar Zhu Hai nam en zeker niet de terminal waar ik de vorige keer was. Ben echt ergens anders, maar wat kan mij het schelen... kan mijn ticket kopen en weer anderhalf uur wachten. Pfff... en ik verlang al zo naar een bed.
Op de boot papiertjes invullen over gezondheid, etc. en heb natuurlijk geen pen. Dat is nou altijd iets dat ik vergeet mee te nemen. Een oude man heeft een pen en vraag hem of ik hem even mag lenen. Gelukkig is hij zo vriendelijk mij de pen te lenen en kan ik rustig mijn papiertjes invullen en vervolgens tien keer in slaap wakker en even zoveel keer wakker worden omdat mijn hoofd omvalt. :-) Zal vast een grappig gezicht geweest zijn. Maar goed... ben nu al bijna 24 uur wakker. Niet helemaal, want ik schijn in het vliegtuig ook geslapen te hebben, volgens de 17 jarige kleindochter. Geen idee...
Het mooiste komt dan nog deze dag. Ben nog niet de grens over of er komt een mannetje naar me toe. "Taxi?" Ik negeer hem, maar hij komt me achterna. "Sir taxi! New taxi, look..." en dan laat hij de sleutel van zijn nieuw Honda zien. Zeg hem in het Engels dat ik wel een gewone taxi pak. Had iemand aan gesproken, maar moest naar het instappunt. Had ik niet gezien en dus liep ik daar maar naar toe. Kon niet bij diezelfde persoon instappen, maar moest bij iemand er voor in stappen. De taxi chaffeur er achter roept iets, maar weet niet wat. Versta er geen bal van.
In de taxi laat ik het kaartje van Kindo Hotel zien. Hij weet waar hij heen moet en rijdt vervolgens om. Althans... dat probeert hij, want ik ben ook niet gek! Als hij anders rijd, zeg ik tegen hem "Gongbei!". Dat is de wijk waar ik zijn moet en hij kijkt me aan. Met en lach op mijn gezicht wijs ik de andere kant op. Hij knikt met zijn hoofd en begint vervolgens discreet te roggelen en zijn keel te schrapen. Langzaam gaat zijn raampje open. Het is druk en er staan allemaal auto's in de rij. Wij moeten ook afremmen en mijn chauffeur zit ruimte tussen twee auto's die achter elkaar staan en tuft vervolgens lekker tussen die auto's in. Geweldig! Dat is China ik lag me rot op de achterbank. De chauffeur kijkt om en lacht. Hij roggelt nog een keer flink en tuft nu weer naar buiten! Niet tussen de auto's in... nee, lekker tegen een vrachtwagen op! Ha ha ha... Ik schiet weer in de lach. Hij vraagt of ik moet lachen om de radio, maar zeg in het Chinees dat ik het niet kan verstaan. Zal hij snappen dat ik moest lachen om zijn getuf?
8:15... vader komt mijn kamer op gelopen om me wakker te maken. Hadden afgesproken om 8:30 naar Schiphol te gaan en had netjes mijn wekker daar op ingesteld. Helaas liep de wekker niet af omdat mijn "herhalingsdagen" niet goed ingesteld stonden. Al een fout begin van de reis zou ik bijna zeggen.
Op schiphol ging het ook al bijna mis. Had afscheid genonem en liep vertrekhal 1 binnen. Uiteraard moest ik in vertrek hal drie zijn en loop rustig die kant uit. Ga in de rij staan bij Cathay Pacific en loop naar de balie als ik aan de beurt ben. "Uw ticket meneer?" Ik heb geen ticket zeg ik tegen de dame achter de balie. Heb via Internet geboekt. "Volgens ons systeem moet u een papieren ticket hebben." Ik weet nergens van en zeg tegen de dame in kwestie dat ik niets ontvangen heb. Alleen mailtjes. Of ik die dan bij me had... Nee, die heb ik niet bij me om dat ik gewend ben met alleen paspoort in te checken. Na wat gepruts in de computer blijkt het allemaal vals alarm en is er niets aan de hand. Ik sta gewoon in het systeem. Gelukkig...
Als ik ingechecked ben, begint ze over het feit dat het vliegtuig overboekt is en of ik niet via Frankfurt naar Hong Kong wil vliegen. Krijg dan een paar honderd Euro in cash retour. Daar had ik wel oren naar en de eerste vraag was dan ook "Hoe laat ga ik dan aankomen in Hong Kong?" 14:10 uur. Dan laat maar. 14:10 betekent dat ik het niet ga redden om mijn visum te kopen en om naar China te komen in die tijd. Een visum aanvraag duurt alleen al 4 uur. Ik blijf bij mijn vlucht.
Spijt? Als ik bij de douane in de rij sta, denk ik er nog wel continue aan en twijfel. Alles is nu precies op elkaar afgestemd en had bewust gekozen met deze vroege vlucht te gaan, zodat ik tijd had om alles rustig te regelen. Achteraf heb ik geen spijt.
Voor ik naar de wachtruimte ga en door de controle ben, raak ik aan de praat met een opa en kleindochter. Hij 80 en zij 17... Opa zegt tegen me dat hij dat wel goed gedaan heeft "he, met zo'n jong ding". Ik moet erg om hem lachen. De man heeft echt humor. Dat mag ik wel. Zijn twee leuke mensen om mee te praten. Ze gaan samen naar Nieuw Zeeland. Opa heeft daar familie zitten en de kleindochter gaat mee, ook om hem te helpen. Als het boarden begint gaan we ieders ons eigen weg.
Stap in en heb een mooie plek. Lekker tegen de muur aan met de stoel dus niemand achter me. Ook nog een stoel in het gangpad, dus beter kon haast niet. Haast niet... want ik had geen kussen. En tja... wat doe je dan? Of ik in dit geval... pak de kussen op de ongebruikte stoel naast me. 10 minuten laten staan Opa en kleindochter voor me neus. "Hey, zit jij ook hier? Dat is toevallig." Dat is zeker toeval. Ze zitten op de twee stoelen naast me en laat ik nou net een kussen van die stoel afgehaald hebben. Voel me nu best even vervelend.
Als de vlucht onderweg is en de lampen uit gaan, probeert iedereen te slapen. Ook opa, maar het lukt niet... hij heeft geen kussen zeg hij tegen me met zijn zachte lieve piepende stem. Echt een oud opa stemmetje. Ik weet waarom hij geen kussen heeft en voel me nu nog beroerder. Bied de man aan om een kussen voor hem te vragen loop naar achter en haal bij de stewardessen een kussen voor hem. Nu kan hij ook lekker slapen, hoop ik.
In Hong Kong help ik ze nog even verder op weg, voor ik mijn koffer ga halen. Ze hebben een tussenstop van 8 uur en hebben een hotel geboekt, maar weten niet hoe het werkt. Ik help ze en vraag de weg voor ze en breng ze naar de balie waar ze moeten zijn. Het meisje vraagt mijn telefoonnummer voor het geval ze nog nodig hebben en ik geef opa een hand. Nu gaan we echt ieder ons eigen weg.
Net als de vorige keer bestel ik mijn visum op het vliegveld. Nu alleen bij een andere balie en andere dame. Die van de vorige waren er nog wel, maar zag deze persoon als eerste. Foto's had ik niet bij me en die moesten ter plekke gemaakt worden. Met een mobiele telefoon wel te verstaan! Geheugenkaartje in de mobiel, ik achter de balie staan en schieten maar. Grappig. Met een kliene foto printer werden de foto's geprint en was mijn paspoort onderweg. 12:00 kon ik hem ophalen en het was nog maar 8:15.... pfff... op naar de Ierse pub. In de pub ben ik gaan zitten op de plek waar ik een half jaar geleden ook nog zat, maar toen samen met een Pool. Toen kletsen nu zat ik Engels voetbal te kijken, voor zover het lukt. Was erg vermoeid en had nog lang te gaan.
12:00 stond ik bij de balie en geen paspoort... was nog niet klaar en waren toch minder snel dan ze beloofd hadden. 12:30 moest ik terug komen en kon iets verderop wachten. Na twee keer tikken werd ik wakker. Was op de bankjes in slaap gevallen en de dame van het paspoort maakte me wakker. Laatste dingen ondertekenen en klaar om te gaan... naar de bus.
De bus. Ook zo'n leuk iets. Herinner me dat het de vorige keer allemaal veel makkelijker ging dan dit keer. Maar heb mijn kaartje te pakken weten te krijgen voor bus A21 en stap in. Plattegrond van Hong Kong had ik mee gekregen dus dat moest wel goed komen. Niet dus. In de bus vragen waar we nu zaten, want ik zag het niet. De berichten op het display kwamen niet overeen met wat ik op de plattegrond zag staan. Hmmm... ben nu toch we blij dat ik niet met die andere vlucht gegaan ben. Als ik dit 's avonds allemaal had moeten doen, was ik nooit op tijd geweest.
Uiteindelijk krijg ik instructies waar uit te stappen en het klopt ook nog met de plattegrond. Maar... was het niet zo dat ik de vorige keer gelijk al bij de terminal was? Sta nu midden in een winkelstraat van Hong Kong met mijn koffer in de rechter hand en mijn helm in de linker. En nu? De weg vragen. Snap er niets van, want de vorige keer zag het er niet zo uit. Ben echt ergens anders nu. Uiteindelijk na drie keer de weg vragen was ik op de plaats van bestemming. De terminal waar ik in 2002 voor de eerste keer de boot naar Zhu Hai nam en zeker niet de terminal waar ik de vorige keer was. Ben echt ergens anders, maar wat kan mij het schelen... kan mijn ticket kopen en weer anderhalf uur wachten. Pfff... en ik verlang al zo naar een bed.
Op de boot papiertjes invullen over gezondheid, etc. en heb natuurlijk geen pen. Dat is nou altijd iets dat ik vergeet mee te nemen. Een oude man heeft een pen en vraag hem of ik hem even mag lenen. Gelukkig is hij zo vriendelijk mij de pen te lenen en kan ik rustig mijn papiertjes invullen en vervolgens tien keer in slaap wakker en even zoveel keer wakker worden omdat mijn hoofd omvalt. :-) Zal vast een grappig gezicht geweest zijn. Maar goed... ben nu al bijna 24 uur wakker. Niet helemaal, want ik schijn in het vliegtuig ook geslapen te hebben, volgens de 17 jarige kleindochter. Geen idee...
Het mooiste komt dan nog deze dag. Ben nog niet de grens over of er komt een mannetje naar me toe. "Taxi?" Ik negeer hem, maar hij komt me achterna. "Sir taxi! New taxi, look..." en dan laat hij de sleutel van zijn nieuw Honda zien. Zeg hem in het Engels dat ik wel een gewone taxi pak. Had iemand aan gesproken, maar moest naar het instappunt. Had ik niet gezien en dus liep ik daar maar naar toe. Kon niet bij diezelfde persoon instappen, maar moest bij iemand er voor in stappen. De taxi chaffeur er achter roept iets, maar weet niet wat. Versta er geen bal van.
In de taxi laat ik het kaartje van Kindo Hotel zien. Hij weet waar hij heen moet en rijdt vervolgens om. Althans... dat probeert hij, want ik ben ook niet gek! Als hij anders rijd, zeg ik tegen hem "Gongbei!". Dat is de wijk waar ik zijn moet en hij kijkt me aan. Met en lach op mijn gezicht wijs ik de andere kant op. Hij knikt met zijn hoofd en begint vervolgens discreet te roggelen en zijn keel te schrapen. Langzaam gaat zijn raampje open. Het is druk en er staan allemaal auto's in de rij. Wij moeten ook afremmen en mijn chauffeur zit ruimte tussen twee auto's die achter elkaar staan en tuft vervolgens lekker tussen die auto's in. Geweldig! Dat is China ik lag me rot op de achterbank. De chauffeur kijkt om en lacht. Hij roggelt nog een keer flink en tuft nu weer naar buiten! Niet tussen de auto's in... nee, lekker tegen een vrachtwagen op! Ha ha ha... Ik schiet weer in de lach. Hij vraagt of ik moet lachen om de radio, maar zeg in het Chinees dat ik het niet kan verstaan. Zal hij snappen dat ik moest lachen om zijn getuf?