Dag twee...
Ga nog even terug naar de dag van gisteren. Was gisteren, net zoals vandaag overigens, vroeg in het Internet cafe. In die zin van vroeg dat de avond nog niet begonnen is. Het is momenteel bijna 17:00 en dus is de dag hier nog lang niet ten einde.
Gisteren avond na het mailen en schrijven, naar huis en mijn dagboek, ben ik terug gegaan naar het hotel. Al ruim 24 uur niet geslapen en toch niet naar bed gaan. Kon het niet over mijn hart verkrijgen om niet naar de kartbaan te gaan en een bezoekje te plegen aan mijn goede niet Engels sprekende vriend en (kart) leraar Wen. Heb een oude spijkerbroek aan gedaan en een truitje dat ik onlangs in Turkije, toen we met het bedrijf daar op vakantie waren, gekocht had voor het karten. Vlug naar de kartbaan. Moe was ik wel, maar dat mocht op dat moment de pret niet drukken. Moest en zou gaan.
Onderweg door de drukke (hoeren) straat. Het is echt niet normaal meer en er lijken wel steeds meer dames rond te lopen hier die zichzelf aan de man willen brengen. Moet zeggen dat de straat behoorlijk veranderd is. Er zijn nu nog meer barretjes. Waren er eerst aan de linker kant van de straat barretjes te vinden, zijn ze er nu ook aan de rechterkant van de straat, voor een deel. Allemaal voor de winkels, zodat je de winkels niet eens meer ziet. Moet je in Nederland eens proberen.
Terwijl ik richting de kartbaan loop, zie ik een bekend gezicht. Een meisje dat voorheen in het barretje werkte, naast de bar waar ik altijd zat (op de hoek). Ze zit nu in een andere bar. Zij was het meisje aan wie ik de vorige keer 's avonds mijn trui uitgeleend had, omdat ze het zo koud had. (Vervolgens was ik de trui dagen lang kwijt. Ha ha ha...) Natuurlijk zwaaide ze en moest ik bij haar aan de bar komen. Maar toen ik het gebaar maakte van sturen wist ze dat ik naar de kartbaan zou gaan. Zeg tegen haar in mijn gebrekkige Chinees dat ze "even moet wachten". Kom wel drinken als ik terug kom.
Door naar de kartbaan. Daar ben ik tenslotte voor omgekleed en ik loop rustig verder. Als ik bovenaan de trappen sta, om de kelder in te lopen stijgt de spanning. Zal hij er zijn of niet? Ben zo benieuwd. Hij (Wen) moet weten dat ik vandaag kom, want ik heb het hem nog gemaild.
In de kelder aan gekomen kijk ik naar de kartbaan. Zie iemand zitten waarvan ik denk dat het Wen is. Weet het niet zeker want hij zit ver weg en kan het niet zo heel goed zien, maar als ik die persoon zie kijken en vervolgens uitgebreid zie zwaaien, weet ik het zeker. Ik krijg een enorme lach om mijn gezicht. Ben zo blij dat hij er is. Ik leg mijn helm snel op de tafel en loop door naar buiten (de kantine uit) naar de baan. Wen laat de baan en de karters voor wat het is en lacht en komt naar me toen. We geven elkaar eerst een hand en omhelzen elkaar. "My good friend". Hij is ook blij dat ik er weer ben. Twee vingers en zijn woorden "1 year"... betekent dat hij me voor de tweede keer dit jaar zit. Oftewel dat ik voor de tweede keer dit jaar terug gekomen ben. Moet hem mee komen naar de kalender die om het hoekje van een ronde pilaar hangt. Hij wijst de datum van gisteren (18-december) aan.... vragende of ik dan terug ben gekomen. Ja, ben op die dag terug gekomen en hij lacht. "Tell me"... en hij maakt met zijn vingers het typ gebaar. Ja, ik heb het je verteld in de e-mail, zeg ik in het Engels. Als hij het woord E-mail hoort, weet hij genoeg.
Even samen gekeken naar en ik zeg dat ik naar binnen ga. "Going to buy tickets" zeg ik en hij moet lachen. Kom natuurlijk niet alleen om te kletsen. Mijn shirtje voor het karten is aleen te mooi. Wen voelt aan het shirt en kijkt naar de blauw bedrukte strepen van mijn nep Diesel shirt. Moet van hem een soort van body warmer aan. En nee, ik mag hem niet normaal aan met de knopen van voren! Nee, hij moet achterste voren aan hij knoopt hem van achteren dicht. Zo wordt het niet vies. Ha ha ha... wat een vent. Wen zorgt goed voor me.
Karten op zich ging goed. Maar schrok wel in het begin van hoe hobbelig de baan is. Na maanden karten bij Coronel in Enschede op een mooie vlakke baan kom je hier toch echt in een totaal andere wereld terecht. Hobbel na hobbel en stuiter na stuiter. Kan me niet herinneren dat het de vorige keer ook zo hobbelig was. Maar goed... ik tuf lekker mijn rondjes en maak een paar keer een spin. De limiet is moeilijk te vinden en de kart glijd bij het aanremmen van achter wat vaak weg. Niet te min is Wen tevreden als ik terug kom. 53... dat is goed, want daar moest je vroeger veel moeite voor doen om daar aan te komen. 52 is mogelijk zegt hij met zijn hand gebaren. Hmmm... zit er niet in zeg ik. Leg uit wat er mis gaat. Desondanks klaag ik niet. Een andere baan mederwerker, wie ik van de vorige keer nog ken, reed een paar ronden voor me en kon hem goed bijhouden. Niets slecht dus. En een 53 en veel 54 zijn goed genoeg voor race.
Tweede poging 20 min rijden krijg ik een andere kart. Deze kart heeft duidelijk meer vermogen, alleen zijn de banden iets te hard. Voelde het zelf al, maar later bleek dat ook. Lekker trappen met het ding. Gelukkig werken de remmen ook wat beter. Ging goed... zo goed dat ik op een gegeven moment te hard ging en een klap in de banden maak (maak je geen zorgen moeder, ik heb niets. :-) ). Mensen in de kantine die bij het raam zitten te kijken kijk naar me. Voel het gewoon... zie ze niet, maar voel dat hun ogen achter mij op me gericht zijn. Als ik uit de banden gehaald ben ga ik verder. Heb nog een heat over, maar Wen haalt me naar binnen. De kart is niet goed zegt hij, omdat ik een klap gemaakt heb. Ik zeg hem dat de kart beter is dan de andere kart en hij kijkt me verbaasd aan. Hij gebaard naar mijn ribben of ik daar last van heb. Zeg hem nee, nergens last van. Komt denk ik door de nieuwe stoeltjes die ze nu hebben. Die zitten veel strakker en met de body beschermer/warmer aan zit je helemaal vast. Dat was vroeger wel anders. Toen geleed je in de stoeltjes van de ene naar de andere kant. Dan komt de banden spanning meter erbij... Ja hoor... banden zijn te hard en er wordt lucht uit gehaald. Nu mag ik weer rijden van Wen en prompt rij ik alleen nog maar 54 en een aantal 53 ronden. Ik ben tevreden.
Wen vraagt of ik mee doe aan de race. Hij wijst 29 december aan de op kalender en maakt race gebaren. Ik pak portomonee en haal mijn betalingsbewijs er uit. Grote ogen kijken me aan! Ben je nu al inschreven lees ik uit zijn ogen? Ik lach en Wen schiet ook in de lag. Hij knikt. Ik ben ingeschreven voor de race voor 29 december en hoe...
Tussen mij eerste 20 min rijden en de tweede 20 min zit ik in de kantine wat te drinken. Kijk naar een score bord en zie allemaal Chinese namen. Staat slecht een andere naam tussen. Bij de maand maart staat de naam Pater. Denk bij mijn eigen, het zal wel. Zal men bedoelen dat ik dat ben? Snap er niets van. Vermoed dat ik dat ben, maar weet het niet zeker. Op de andere helft van het bord staan alleen maar Chinese namen. Dat zullen wel de wedstrijd karters zijn dan met de uitslagen van hen.
Ik ga zitten aan de bar en de dame achter de bar wijst naar dat score bord. Vervolgens naar de trofee die achter haar staat. Ik zeg ja, in het Chinees. Dan wijst ze naar de monitor. Staat een tekst in het Chinees en ik kan alleen de getallen 29 en 12 lezen. Aaah de race. Ja, daar wil ik aan mee doen! :-) Vraag hoeveel het kost en een ander meisje die er werkt, zeg 100 Yuan. Ongeveer 10 Euro en ik schrijf me in. Niet veel later krijg ik bevestigd wat ik al vermoedde. De dame achter de bar schrijf mij naam op een papiertje om zeker te zijn. Wat lees ik "Pater". Ja, dat staat op het bord en ik zeg dat het niet goed is. Neem haar pen een kras de A door en maak er een E van. Zeg mijn naam Peter. Ze kijkt naar het kampioenschapsbord en ze schiet in de lach. Ze zegt wat in het Chinees tegen de andere twee medewerkers en die beginnen ook te lachen. Ja... overduidelijk mijn naam verkeerd geschreven en sta dus al het hele jaar verkeerd op het bord. Grappig. Zal proberen vanavond een foto te maken, als ze het intussen niet verandert hebben.
Gisteren na het karten uiteindelijk niet meer aan de bar gezeten bij het meisje dat ik nog kende. Zag haar niet meer en wist niet achter welke bar ze werkte. Dan maar niet. Ben door gelopen naar het hotel en na een douche in bed gaan liggen. Even wat Engelse kanalen zoeken. De afstandsbediening van mijn tv is kapot. Kan alleen de tv aan en uit zetten, maar verder niet. Maar daar komt dat de Chinese gedachte om de hoek. Als de afstandsbediening kapot is, vervangen we die niet, nee... kan krijg je een extra kastje met een nieuwe afstandbediening waarmee je zekers kan verwisselen. Heb nu dus een extra kastje boven op de tv waarmee ik de zekers kan zoeken. Lijkt wel een soort van decoder. 61 zenders heb ik er op en 3 Engelse kunnen ontdekken. Ole ole. :-s World is zo'n zender. De ander is CCTV 9 en die ander weet ik zo niet meer. World komt geloof ik uit Hong Kong. CCTV 9 is van de overheid met nieuws in het Engels. World had opeens CSI New York er op en dacht dat ga ik mooi kijken. Vijf minuten hield ik het vol en ben toen gaan slapen. Had toen ook al ruim 29 uur achter de rug. Lekker slapen op mijn betonnen matras. Draaide me te hard om en wilde lekker weg zakken in het matras... maar oei... dat was even pijnlijk. Snoeihard is het ding. Echt Chinees en dat was ik even vergeten.
Vanmiddag om 14:00 werd ik wakker gebeld! Heb al die tijd geslapen. Wel een paar keer wakker geworden, maar zo moe dat ik weer door ging met slapen. Het was Lana. Het meisje van de bar dat me een half jaar geleden aangesproken had en waar ik destijds veel bij aan de bar gezeten heb. Zij heeft toen met veel dingen geholpen, zoals eten bestellen, teksten vertalen voor Wen, stomerij aanwijzen en veters kopen die destijds geknapt waren. Had haar gisteren al laten weten dat ik in Hong Kong was en dat ik spoedig in China zou zijn. Altijd handig als iemand kan helpen.
Had haar gisteren avond al geprobeerd te bellen, maar dat lukte niet. Geen idee waarom. Kreeg alleen maar te horen dat het nummer niet in gebruik was. Was blij dat ze vanmiddag mij belde. Kon haar hulp wel even gebruiken. Goed... besloten om even af te spreken. Ze was vandaag vrij en kon naar deze kant van de stad komen. Ze is verhuisd naar een ander deel van de stad. Daar waar ik met de boot aan kom. Daar woont ze nu ergens in de buurt. In die wijk. Ze heeft een nieuwe baan daar.
Uiteindelijk is ze naar mijn hotel gekomen. Ik was net klaar met douchen en had me net aan gekleed toen ze al voor de deur stond. Jeetje... dat was wel erg snel en had er niet op gerekend dat ze er zo snel zou zijn. Uiteindelijk zijn we samen even wat gaan eten en heb ik gelijk van haar Engels gebruik gemaakt. Heb haar een paar gerechten op papier laten zetten, dat ik de vorige keer gegeten had. Kan ik nu mooi gebruiken om mijn eten te bestellen. Kan wel een gerecht zeggen in het Chinees, maar de andere gerechten niet. De vertalingen in het Chinees zijn echt veel te lastig voor mij. Heb nu een briefje in mijn portomonee dat ik kan laten zien en waarop ik kan aangeven wat ik wil eten. Toch handig. :-)
China is mooi... maar heeft ook mindere kanten, zoals ik wel eens vaker geschreven heb. Telkens als ik denk alles gezien te hebben, kom ik weer iets anders tegen. Zo ook vandaag. Liep naar het restaurant... en mijn eetlust zou onderweg zo goed als vergaan zijn als ik terug denk aan wat ik zeg. Daar waar vroeger altijd een meisje op de straat op haar knieen zat te bedelen en wie mij altijd vriendelijk goede dag zei, zat nu een man. De man zat niet op die specifieke plek, maar aan de overkant op de stoep. Hij zat wat voorover gebogen met zijn hoofd en had oude kleren aan. Een deel van zijn lichaam was blood om te laten zien wat hij had. Gadver... als ik er nog aan denk. Zijn rechter arm en een deel van zijn rechter borst was helemaal aangetast. Het zag er uit als brandwonden, maar weet niet of dat wel zo was. Het was helemaal ingevroten en al helemaal groen uitgeslagen. Echt vies om te zien en toch kijk je er naar... het is iets dat je ziet en wat je toch om een reden wilt opslaan in je geheugen. Heb daar echt wel moeite mee. Wil graag wat doen voor zo'n persoon, maar alleen al in de buurt komen zal al voor mij te gevaarlijk zijn. Zou zo een ziekte kunnen oplopen. Denk dan nog niet eens aan wat hij wel niet op heeft gelopen met die grote wond. Vlug doorlopen en niet te veel kijken. Dat doen de anderen ook niet hier. Ze negeren hem allemaal. En toch... toch zou ik hem wel geld willen geven. Maar als ik dat doe, komen de drie andere bedelaars die in de buurt zitten, gelijk achter me aan. Dat gaat dus ook niet werken. Lastig...
Zo... het is inmiddels al weer 18:00 uur hier en ik ga zo weer in de benen. Moet nog even naar de supermarkt om wat drinken te halen en wat Yoghurt in te slaan. Heb ik wat voor in het hotel. Ben ik ook gelijk af van het irritante geluid van mijn computer. Zette mijn computer straks aan en na een paar minuten hoor ik een raar geluid. Kijk om me heen want ik dacht dat het ergens anders vandaan kwam. Niet dus... mijn computer maakt om de 3 seconden een vreemd geluid alsof er een koeler vast zit. Heel irritant. Van alle computers in dit grote Internet cafe pak ik net de verkeerde.
Nou ja... zul je net zien. Schrijf ik over het irritante geluid en stopt het er opeens mee. Had ik dus eerder moeten doen. Ha ha ha...
Ok. Op weg naar de supermarkt en vanavond naar de kartbaan. :-) Kan ik Wen weer horen klagen dat ik te dik ben. Schiet me nu net te binnen. Gisteren nadat we elkaar omhelst hadden begon hij al weer te blazen en te zuchten dat ik de dik was. Zijn hoofd schudde een aantal keer en zei "You running!". Ja ja ja... ik moet van hem gaan hardlopen om af te vallen! Ha ha ha... gelukkig heb ik mijn spullen bij me om te gaan hardlopen. Moet alleen nog een lange broek kopen. Voor een korte broek is het 's avonds net iets te koud. Kan dus misschien eerdaags nog een leuk verhaal opleveren...
Ga nog even terug naar de dag van gisteren. Was gisteren, net zoals vandaag overigens, vroeg in het Internet cafe. In die zin van vroeg dat de avond nog niet begonnen is. Het is momenteel bijna 17:00 en dus is de dag hier nog lang niet ten einde.
Gisteren avond na het mailen en schrijven, naar huis en mijn dagboek, ben ik terug gegaan naar het hotel. Al ruim 24 uur niet geslapen en toch niet naar bed gaan. Kon het niet over mijn hart verkrijgen om niet naar de kartbaan te gaan en een bezoekje te plegen aan mijn goede niet Engels sprekende vriend en (kart) leraar Wen. Heb een oude spijkerbroek aan gedaan en een truitje dat ik onlangs in Turkije, toen we met het bedrijf daar op vakantie waren, gekocht had voor het karten. Vlug naar de kartbaan. Moe was ik wel, maar dat mocht op dat moment de pret niet drukken. Moest en zou gaan.
Onderweg door de drukke (hoeren) straat. Het is echt niet normaal meer en er lijken wel steeds meer dames rond te lopen hier die zichzelf aan de man willen brengen. Moet zeggen dat de straat behoorlijk veranderd is. Er zijn nu nog meer barretjes. Waren er eerst aan de linker kant van de straat barretjes te vinden, zijn ze er nu ook aan de rechterkant van de straat, voor een deel. Allemaal voor de winkels, zodat je de winkels niet eens meer ziet. Moet je in Nederland eens proberen.
Terwijl ik richting de kartbaan loop, zie ik een bekend gezicht. Een meisje dat voorheen in het barretje werkte, naast de bar waar ik altijd zat (op de hoek). Ze zit nu in een andere bar. Zij was het meisje aan wie ik de vorige keer 's avonds mijn trui uitgeleend had, omdat ze het zo koud had. (Vervolgens was ik de trui dagen lang kwijt. Ha ha ha...) Natuurlijk zwaaide ze en moest ik bij haar aan de bar komen. Maar toen ik het gebaar maakte van sturen wist ze dat ik naar de kartbaan zou gaan. Zeg tegen haar in mijn gebrekkige Chinees dat ze "even moet wachten". Kom wel drinken als ik terug kom.
Door naar de kartbaan. Daar ben ik tenslotte voor omgekleed en ik loop rustig verder. Als ik bovenaan de trappen sta, om de kelder in te lopen stijgt de spanning. Zal hij er zijn of niet? Ben zo benieuwd. Hij (Wen) moet weten dat ik vandaag kom, want ik heb het hem nog gemaild.
In de kelder aan gekomen kijk ik naar de kartbaan. Zie iemand zitten waarvan ik denk dat het Wen is. Weet het niet zeker want hij zit ver weg en kan het niet zo heel goed zien, maar als ik die persoon zie kijken en vervolgens uitgebreid zie zwaaien, weet ik het zeker. Ik krijg een enorme lach om mijn gezicht. Ben zo blij dat hij er is. Ik leg mijn helm snel op de tafel en loop door naar buiten (de kantine uit) naar de baan. Wen laat de baan en de karters voor wat het is en lacht en komt naar me toen. We geven elkaar eerst een hand en omhelzen elkaar. "My good friend". Hij is ook blij dat ik er weer ben. Twee vingers en zijn woorden "1 year"... betekent dat hij me voor de tweede keer dit jaar zit. Oftewel dat ik voor de tweede keer dit jaar terug gekomen ben. Moet hem mee komen naar de kalender die om het hoekje van een ronde pilaar hangt. Hij wijst de datum van gisteren (18-december) aan.... vragende of ik dan terug ben gekomen. Ja, ben op die dag terug gekomen en hij lacht. "Tell me"... en hij maakt met zijn vingers het typ gebaar. Ja, ik heb het je verteld in de e-mail, zeg ik in het Engels. Als hij het woord E-mail hoort, weet hij genoeg.
Even samen gekeken naar en ik zeg dat ik naar binnen ga. "Going to buy tickets" zeg ik en hij moet lachen. Kom natuurlijk niet alleen om te kletsen. Mijn shirtje voor het karten is aleen te mooi. Wen voelt aan het shirt en kijkt naar de blauw bedrukte strepen van mijn nep Diesel shirt. Moet van hem een soort van body warmer aan. En nee, ik mag hem niet normaal aan met de knopen van voren! Nee, hij moet achterste voren aan hij knoopt hem van achteren dicht. Zo wordt het niet vies. Ha ha ha... wat een vent. Wen zorgt goed voor me.
Karten op zich ging goed. Maar schrok wel in het begin van hoe hobbelig de baan is. Na maanden karten bij Coronel in Enschede op een mooie vlakke baan kom je hier toch echt in een totaal andere wereld terecht. Hobbel na hobbel en stuiter na stuiter. Kan me niet herinneren dat het de vorige keer ook zo hobbelig was. Maar goed... ik tuf lekker mijn rondjes en maak een paar keer een spin. De limiet is moeilijk te vinden en de kart glijd bij het aanremmen van achter wat vaak weg. Niet te min is Wen tevreden als ik terug kom. 53... dat is goed, want daar moest je vroeger veel moeite voor doen om daar aan te komen. 52 is mogelijk zegt hij met zijn hand gebaren. Hmmm... zit er niet in zeg ik. Leg uit wat er mis gaat. Desondanks klaag ik niet. Een andere baan mederwerker, wie ik van de vorige keer nog ken, reed een paar ronden voor me en kon hem goed bijhouden. Niets slecht dus. En een 53 en veel 54 zijn goed genoeg voor race.
Tweede poging 20 min rijden krijg ik een andere kart. Deze kart heeft duidelijk meer vermogen, alleen zijn de banden iets te hard. Voelde het zelf al, maar later bleek dat ook. Lekker trappen met het ding. Gelukkig werken de remmen ook wat beter. Ging goed... zo goed dat ik op een gegeven moment te hard ging en een klap in de banden maak (maak je geen zorgen moeder, ik heb niets. :-) ). Mensen in de kantine die bij het raam zitten te kijken kijk naar me. Voel het gewoon... zie ze niet, maar voel dat hun ogen achter mij op me gericht zijn. Als ik uit de banden gehaald ben ga ik verder. Heb nog een heat over, maar Wen haalt me naar binnen. De kart is niet goed zegt hij, omdat ik een klap gemaakt heb. Ik zeg hem dat de kart beter is dan de andere kart en hij kijkt me verbaasd aan. Hij gebaard naar mijn ribben of ik daar last van heb. Zeg hem nee, nergens last van. Komt denk ik door de nieuwe stoeltjes die ze nu hebben. Die zitten veel strakker en met de body beschermer/warmer aan zit je helemaal vast. Dat was vroeger wel anders. Toen geleed je in de stoeltjes van de ene naar de andere kant. Dan komt de banden spanning meter erbij... Ja hoor... banden zijn te hard en er wordt lucht uit gehaald. Nu mag ik weer rijden van Wen en prompt rij ik alleen nog maar 54 en een aantal 53 ronden. Ik ben tevreden.
Wen vraagt of ik mee doe aan de race. Hij wijst 29 december aan de op kalender en maakt race gebaren. Ik pak portomonee en haal mijn betalingsbewijs er uit. Grote ogen kijken me aan! Ben je nu al inschreven lees ik uit zijn ogen? Ik lach en Wen schiet ook in de lag. Hij knikt. Ik ben ingeschreven voor de race voor 29 december en hoe...
Tussen mij eerste 20 min rijden en de tweede 20 min zit ik in de kantine wat te drinken. Kijk naar een score bord en zie allemaal Chinese namen. Staat slecht een andere naam tussen. Bij de maand maart staat de naam Pater. Denk bij mijn eigen, het zal wel. Zal men bedoelen dat ik dat ben? Snap er niets van. Vermoed dat ik dat ben, maar weet het niet zeker. Op de andere helft van het bord staan alleen maar Chinese namen. Dat zullen wel de wedstrijd karters zijn dan met de uitslagen van hen.
Ik ga zitten aan de bar en de dame achter de bar wijst naar dat score bord. Vervolgens naar de trofee die achter haar staat. Ik zeg ja, in het Chinees. Dan wijst ze naar de monitor. Staat een tekst in het Chinees en ik kan alleen de getallen 29 en 12 lezen. Aaah de race. Ja, daar wil ik aan mee doen! :-) Vraag hoeveel het kost en een ander meisje die er werkt, zeg 100 Yuan. Ongeveer 10 Euro en ik schrijf me in. Niet veel later krijg ik bevestigd wat ik al vermoedde. De dame achter de bar schrijf mij naam op een papiertje om zeker te zijn. Wat lees ik "Pater". Ja, dat staat op het bord en ik zeg dat het niet goed is. Neem haar pen een kras de A door en maak er een E van. Zeg mijn naam Peter. Ze kijkt naar het kampioenschapsbord en ze schiet in de lach. Ze zegt wat in het Chinees tegen de andere twee medewerkers en die beginnen ook te lachen. Ja... overduidelijk mijn naam verkeerd geschreven en sta dus al het hele jaar verkeerd op het bord. Grappig. Zal proberen vanavond een foto te maken, als ze het intussen niet verandert hebben.
Gisteren na het karten uiteindelijk niet meer aan de bar gezeten bij het meisje dat ik nog kende. Zag haar niet meer en wist niet achter welke bar ze werkte. Dan maar niet. Ben door gelopen naar het hotel en na een douche in bed gaan liggen. Even wat Engelse kanalen zoeken. De afstandsbediening van mijn tv is kapot. Kan alleen de tv aan en uit zetten, maar verder niet. Maar daar komt dat de Chinese gedachte om de hoek. Als de afstandsbediening kapot is, vervangen we die niet, nee... kan krijg je een extra kastje met een nieuwe afstandbediening waarmee je zekers kan verwisselen. Heb nu dus een extra kastje boven op de tv waarmee ik de zekers kan zoeken. Lijkt wel een soort van decoder. 61 zenders heb ik er op en 3 Engelse kunnen ontdekken. Ole ole. :-s World is zo'n zender. De ander is CCTV 9 en die ander weet ik zo niet meer. World komt geloof ik uit Hong Kong. CCTV 9 is van de overheid met nieuws in het Engels. World had opeens CSI New York er op en dacht dat ga ik mooi kijken. Vijf minuten hield ik het vol en ben toen gaan slapen. Had toen ook al ruim 29 uur achter de rug. Lekker slapen op mijn betonnen matras. Draaide me te hard om en wilde lekker weg zakken in het matras... maar oei... dat was even pijnlijk. Snoeihard is het ding. Echt Chinees en dat was ik even vergeten.
Vanmiddag om 14:00 werd ik wakker gebeld! Heb al die tijd geslapen. Wel een paar keer wakker geworden, maar zo moe dat ik weer door ging met slapen. Het was Lana. Het meisje van de bar dat me een half jaar geleden aangesproken had en waar ik destijds veel bij aan de bar gezeten heb. Zij heeft toen met veel dingen geholpen, zoals eten bestellen, teksten vertalen voor Wen, stomerij aanwijzen en veters kopen die destijds geknapt waren. Had haar gisteren al laten weten dat ik in Hong Kong was en dat ik spoedig in China zou zijn. Altijd handig als iemand kan helpen.
Had haar gisteren avond al geprobeerd te bellen, maar dat lukte niet. Geen idee waarom. Kreeg alleen maar te horen dat het nummer niet in gebruik was. Was blij dat ze vanmiddag mij belde. Kon haar hulp wel even gebruiken. Goed... besloten om even af te spreken. Ze was vandaag vrij en kon naar deze kant van de stad komen. Ze is verhuisd naar een ander deel van de stad. Daar waar ik met de boot aan kom. Daar woont ze nu ergens in de buurt. In die wijk. Ze heeft een nieuwe baan daar.
Uiteindelijk is ze naar mijn hotel gekomen. Ik was net klaar met douchen en had me net aan gekleed toen ze al voor de deur stond. Jeetje... dat was wel erg snel en had er niet op gerekend dat ze er zo snel zou zijn. Uiteindelijk zijn we samen even wat gaan eten en heb ik gelijk van haar Engels gebruik gemaakt. Heb haar een paar gerechten op papier laten zetten, dat ik de vorige keer gegeten had. Kan ik nu mooi gebruiken om mijn eten te bestellen. Kan wel een gerecht zeggen in het Chinees, maar de andere gerechten niet. De vertalingen in het Chinees zijn echt veel te lastig voor mij. Heb nu een briefje in mijn portomonee dat ik kan laten zien en waarop ik kan aangeven wat ik wil eten. Toch handig. :-)
China is mooi... maar heeft ook mindere kanten, zoals ik wel eens vaker geschreven heb. Telkens als ik denk alles gezien te hebben, kom ik weer iets anders tegen. Zo ook vandaag. Liep naar het restaurant... en mijn eetlust zou onderweg zo goed als vergaan zijn als ik terug denk aan wat ik zeg. Daar waar vroeger altijd een meisje op de straat op haar knieen zat te bedelen en wie mij altijd vriendelijk goede dag zei, zat nu een man. De man zat niet op die specifieke plek, maar aan de overkant op de stoep. Hij zat wat voorover gebogen met zijn hoofd en had oude kleren aan. Een deel van zijn lichaam was blood om te laten zien wat hij had. Gadver... als ik er nog aan denk. Zijn rechter arm en een deel van zijn rechter borst was helemaal aangetast. Het zag er uit als brandwonden, maar weet niet of dat wel zo was. Het was helemaal ingevroten en al helemaal groen uitgeslagen. Echt vies om te zien en toch kijk je er naar... het is iets dat je ziet en wat je toch om een reden wilt opslaan in je geheugen. Heb daar echt wel moeite mee. Wil graag wat doen voor zo'n persoon, maar alleen al in de buurt komen zal al voor mij te gevaarlijk zijn. Zou zo een ziekte kunnen oplopen. Denk dan nog niet eens aan wat hij wel niet op heeft gelopen met die grote wond. Vlug doorlopen en niet te veel kijken. Dat doen de anderen ook niet hier. Ze negeren hem allemaal. En toch... toch zou ik hem wel geld willen geven. Maar als ik dat doe, komen de drie andere bedelaars die in de buurt zitten, gelijk achter me aan. Dat gaat dus ook niet werken. Lastig...
Zo... het is inmiddels al weer 18:00 uur hier en ik ga zo weer in de benen. Moet nog even naar de supermarkt om wat drinken te halen en wat Yoghurt in te slaan. Heb ik wat voor in het hotel. Ben ik ook gelijk af van het irritante geluid van mijn computer. Zette mijn computer straks aan en na een paar minuten hoor ik een raar geluid. Kijk om me heen want ik dacht dat het ergens anders vandaan kwam. Niet dus... mijn computer maakt om de 3 seconden een vreemd geluid alsof er een koeler vast zit. Heel irritant. Van alle computers in dit grote Internet cafe pak ik net de verkeerde.
Nou ja... zul je net zien. Schrijf ik over het irritante geluid en stopt het er opeens mee. Had ik dus eerder moeten doen. Ha ha ha...
Ok. Op weg naar de supermarkt en vanavond naar de kartbaan. :-) Kan ik Wen weer horen klagen dat ik te dik ben. Schiet me nu net te binnen. Gisteren nadat we elkaar omhelst hadden begon hij al weer te blazen en te zuchten dat ik de dik was. Zijn hoofd schudde een aantal keer en zei "You running!". Ja ja ja... ik moet van hem gaan hardlopen om af te vallen! Ha ha ha... gelukkig heb ik mijn spullen bij me om te gaan hardlopen. Moet alleen nog een lange broek kopen. Voor een korte broek is het 's avonds net iets te koud. Kan dus misschien eerdaags nog een leuk verhaal opleveren...