Gisteren was ik wat later met mijn verhaal. Net zoals vandaag en dat weet kennelijk niet iedereen te waarderen merk ik al. Krijg al mail over het feit dat mijn verhaal te laat is en dat er op gewacht wordt. Ben blij dat de verhalen zo goed over komen. Erg fijn.
Waar zal ik eens beginnen. Heb mijn telefoon naast me liggen en kijk naar de punten die ik opgeschreven heb. Zie het punt "ongeduldig met betalen"... Hmmm ja, dat is ook nog zoiets. Men is hier ontzettend ongeduldig. Dat heb ik vroeger wel eens mee gemaakt toen ik met Chinees Nieuwjaar naar Xi'an ging met de trein. 26 uur treinen geloof ik dat het was. Bij het instappen ontstonden soms vechtpartijen om wie er het eerste er in kon. Niet te geloven.
Gisteren stond ik ook zo bij de bus en probeert men al voor te kruipen om er in te komen. Maak me een beetje breed met mij smalle lichaampje en stap in. Heb niet even zo snel 3 Yuan in de hand en moet dus in de portemonnee bezig. Zie gelijk al weer handen naast mijn naar de betaal machine gaan om er geld in te drukken. Niet wachten op de beurt, maar gelijk toeslaan. :-) Echt Chinees. Niet dat het veel uit haalde want ze konden verder toch niet de bus inlopen, maar toch. Altijd haast.
Ha ha ha... oooh ja. Zie mijn volgende punt. Moet nog lachen als ik er aan denk. Pfff... Weet niet precies wanneer het was. Geloof dat het de dag was dat ik op zoek ging naar het circuit. Nee, weet het zeker dat het die dag was. Toen ik terug kwam van het circuit nam ik de halte waar ik vroeger ook altijd uitstapte als ik terug ging naar mijn appartement. Loop door de straat waar ik ook met mijn eerste Canadese collega Ryan mijn haar heb laten wassen en zie een pizza tent. Hey... dat is wel handig dacht ik nog. Een pizza is altijd wel lekker. Ken wel een andere pizza tent, met de naam Pizza Hut (Amerikaans geloof ik), maar die is verweg en moet daarvoor met de bus. Deze is maar vijf minuten lopen van mijn hotel vandaan.
Goed, gisteren toen ik weer terug kwam van het circuit ben ik uiteindelijk naar de pizza tent gegaan. Er zijn twee ingangen en ik neem de ingang van waar de deuren open staan. Oeps... sta blijkbaar in de keuken als ik de dame achter de balie verbaasd zie kijken. Ze roept iemand voor me en twee jochies van een jaar of dertien komen er aan. Krijg een folder voor geschoteld. Tot mijn opluchting staan er plaatjes in van hoe de pizza's eruit zien. Er staan ook Engels namen bij, maar die zeggen me niets. Kijk even naar de folder en vooral de plaatjes en zie een lekkere pizza me veel kaas en vlees. Hmmm... daar heb ik wel zin in. Wijs die pizza aan en men gaat aan de slag. Ik mag in eet gedeelte wachten. Loop naar buiten en via de dichte deuren weer naar binnen.
20 minuten heeft het geduurd denk ik en mijn pizza is klaar. Reken af en krijg gelijk een pasje mee, met een klantnummer. Althans, ik vermoed dat het een klantnummer is. Weet het niet. Ze zeggen wel wat, maar weet niet waar ze het nu over hebben. Ik zeg maar ok. Hmmm lekker pizza en ik ga terug naar het hotel. Kan niet wachten... In het hotel aangekomen zet ik mijn bad aan. Maak wat koffie (shit, net - 18:00 - vergeten koffie te halen in de supermarkt. Hmmm.) ga op bed liggen en zet de tv aan. Pizza... here I come... Trek de doos los en dan... Ananas??? Gadver ik houd niet van ananas en mijn hele pizza ik besmeurd met blokken ananas. Nee... ik baal als een stekker. Dit kan toch niet waar zijn? Kijk snel in de folder die ze erbij gedaan hebben. Als ik goed kijk naar de plaatjes, zie ik dat het plaatje dat ze bij mijn pizza geplaatst hebben ook ergens anders in de folder gebruikt hebben. Het is dus niet een afbeelding van de pizza zelf, maar meer voor de opvulling van de folder. Ha ha ha... heb ik dat weer. Geweldig! Zit ik dan met een pizza vol ananas.
Gisteren na het schrijven van mijn verhaal van de dag, liep ik naar buiten richting de kartbaan. Loop de trap af naar beneden en loop van de stoep af de straat op om over te steken. Opeens hoor ik iemand roepen... "Happy New Year". Ik ben net even druk met mijn mobiel en als het tot me door dringt kijk ik op. Een brommer taxi heeft me gezien en begint dus maar gewoon, terwijl hij half achterste voren op zijn brommer zit, maar wat te roepen naar mij. Dit zijn zulke leuke dingen als je hier bent. Ziet er altijd weer heel komisch uit als iemand achterste voren op zijn brommer of fiets zit.
Hoe kan het ook anders... maar ben gisteren weer wezen trainen voor de kartwedstrijd. Het is zo lekker goedkoop hier, dat ik het dan ook vaak kan doen. Wen had me maandag nog gezegd dat ik niet moest komen op zaterdag en zondag (vandaag). Het zou dan afgeladen vol zitten met mensen. Nou moet ik zeggen dat ik wel merk dat het een stuk drukker is dan 3 jaar geleden. Er is echt veel veranderd in die tijd zeg. Toen zat ik voornamelijk alleen op de baan, maar tegenwoordig ben ik daar nooit alleen en raak zo ook steeds vaker met mensen aan de praat.
Gisteren was er een vriend van Wen bij de kartbaan. Een Taiwanse jongen die ook een eigen race kart heeft hier. Pfff... vraag me af waar ze het allemaal van doen, maar goed. Raken aan de praat. Taiwanesen kunnen toch wel goed Engels over het algemeen. Hij ook. Beetje praten en doen leert me al snel dat ook Taiwanesen hier komen voor de goedkope arbeidskrachten. Vreemd. Een land dat door China als afvallige provincie gezien wordt, komt hier voor de goedkope krachten. Hij werkte hier voor zijn bedrijf uit Taiwan en kwam op de kartbaan voor vermaak. 8000 Yuan (rond de 800 Euro) had hij voor zijn kart (2e hands) betaalt. Valt me nog mee, al is het nog best aardig wat geld. Duurt niet lang of de gastvrijheid van de mensen hier wordt weer duidelijk. Ken hem amper 20 minuten en hij biedt zijn kart al mij aan, om mee te rijden. Heb bijna de hele avond op aandringen van hemzelf in zijn racekart rond gescheurd. Er was namelijk ook nog een andere race karter en die had iemand nodig om mee te rijden. Hij had zelf weinig zin en vroeg aan mij of ik met hem wilde rijden. Daar zeg ik geen nee tegen natuurlijk. De kick is veel te groot daarvoor.
Moet zeggen dat ik soms echt sta te kijken van de gastvrijheid hier. Men is soms zo makkelijk. Dit soort dingen zul je in Nederland niet snel aantreffen.
Nog twee kleine dingen... voor ik er weer mee stop en wat eten ga bestellen in de straat waar de kakkerlakken soms over de straat lopen en de vloer zo glad en vet is als spek. Ha ha ha...
Koffie... daar had ik het net heel snel even over. Ben vergeten koffie te halen vanmiddag en ben ook weer vergeten een lepel te kopen. Probleem is dat ik in mijn hotelkamer geen lepel heb. Heb er al dagen lang geen en moet toch mijn koffie roeren. Op dat soort momenten ben je vaak wat creatiever en verzin je wel wat. Ben er achter dat de achterkant van een pen goed werkt als lepel! Ha ha ha... Roer mijn koffie nu dus al dagen lang door met de achterkant van een pen. Zie je het al voor je?
Heb weer zoveel te schrijven, maar bewaar weer wat dingen. Heb nog een verhaal over mijn bad in het hotel en het karten bij het ZIC - race circuit van vanmiddag. Dat komt morgen wel. Wil nog even snel terug naar gisteren avond. Was klaar met karten en liep terug naar het hotel... hoor ik opeens "No no limiiiiit...."! Ben helemaal verbaasd en begin te lachen. Een kleding zaak, 200 meter bij de kartbaan vandaan, draaide snoeihard 2 Unlimited de straat in! Jeetje... Dat is pas echt oude muziek en dat draait men hier gewoon nog.
Zo... dat is het weer voor vandaag. Morgen meer over karten, vliegende bouten, en een auto op het fietspad.
Waar zal ik eens beginnen. Heb mijn telefoon naast me liggen en kijk naar de punten die ik opgeschreven heb. Zie het punt "ongeduldig met betalen"... Hmmm ja, dat is ook nog zoiets. Men is hier ontzettend ongeduldig. Dat heb ik vroeger wel eens mee gemaakt toen ik met Chinees Nieuwjaar naar Xi'an ging met de trein. 26 uur treinen geloof ik dat het was. Bij het instappen ontstonden soms vechtpartijen om wie er het eerste er in kon. Niet te geloven.
Gisteren stond ik ook zo bij de bus en probeert men al voor te kruipen om er in te komen. Maak me een beetje breed met mij smalle lichaampje en stap in. Heb niet even zo snel 3 Yuan in de hand en moet dus in de portemonnee bezig. Zie gelijk al weer handen naast mijn naar de betaal machine gaan om er geld in te drukken. Niet wachten op de beurt, maar gelijk toeslaan. :-) Echt Chinees. Niet dat het veel uit haalde want ze konden verder toch niet de bus inlopen, maar toch. Altijd haast.
Ha ha ha... oooh ja. Zie mijn volgende punt. Moet nog lachen als ik er aan denk. Pfff... Weet niet precies wanneer het was. Geloof dat het de dag was dat ik op zoek ging naar het circuit. Nee, weet het zeker dat het die dag was. Toen ik terug kwam van het circuit nam ik de halte waar ik vroeger ook altijd uitstapte als ik terug ging naar mijn appartement. Loop door de straat waar ik ook met mijn eerste Canadese collega Ryan mijn haar heb laten wassen en zie een pizza tent. Hey... dat is wel handig dacht ik nog. Een pizza is altijd wel lekker. Ken wel een andere pizza tent, met de naam Pizza Hut (Amerikaans geloof ik), maar die is verweg en moet daarvoor met de bus. Deze is maar vijf minuten lopen van mijn hotel vandaan.
Goed, gisteren toen ik weer terug kwam van het circuit ben ik uiteindelijk naar de pizza tent gegaan. Er zijn twee ingangen en ik neem de ingang van waar de deuren open staan. Oeps... sta blijkbaar in de keuken als ik de dame achter de balie verbaasd zie kijken. Ze roept iemand voor me en twee jochies van een jaar of dertien komen er aan. Krijg een folder voor geschoteld. Tot mijn opluchting staan er plaatjes in van hoe de pizza's eruit zien. Er staan ook Engels namen bij, maar die zeggen me niets. Kijk even naar de folder en vooral de plaatjes en zie een lekkere pizza me veel kaas en vlees. Hmmm... daar heb ik wel zin in. Wijs die pizza aan en men gaat aan de slag. Ik mag in eet gedeelte wachten. Loop naar buiten en via de dichte deuren weer naar binnen.
20 minuten heeft het geduurd denk ik en mijn pizza is klaar. Reken af en krijg gelijk een pasje mee, met een klantnummer. Althans, ik vermoed dat het een klantnummer is. Weet het niet. Ze zeggen wel wat, maar weet niet waar ze het nu over hebben. Ik zeg maar ok. Hmmm lekker pizza en ik ga terug naar het hotel. Kan niet wachten... In het hotel aangekomen zet ik mijn bad aan. Maak wat koffie (shit, net - 18:00 - vergeten koffie te halen in de supermarkt. Hmmm.) ga op bed liggen en zet de tv aan. Pizza... here I come... Trek de doos los en dan... Ananas??? Gadver ik houd niet van ananas en mijn hele pizza ik besmeurd met blokken ananas. Nee... ik baal als een stekker. Dit kan toch niet waar zijn? Kijk snel in de folder die ze erbij gedaan hebben. Als ik goed kijk naar de plaatjes, zie ik dat het plaatje dat ze bij mijn pizza geplaatst hebben ook ergens anders in de folder gebruikt hebben. Het is dus niet een afbeelding van de pizza zelf, maar meer voor de opvulling van de folder. Ha ha ha... heb ik dat weer. Geweldig! Zit ik dan met een pizza vol ananas.
Gisteren na het schrijven van mijn verhaal van de dag, liep ik naar buiten richting de kartbaan. Loop de trap af naar beneden en loop van de stoep af de straat op om over te steken. Opeens hoor ik iemand roepen... "Happy New Year". Ik ben net even druk met mijn mobiel en als het tot me door dringt kijk ik op. Een brommer taxi heeft me gezien en begint dus maar gewoon, terwijl hij half achterste voren op zijn brommer zit, maar wat te roepen naar mij. Dit zijn zulke leuke dingen als je hier bent. Ziet er altijd weer heel komisch uit als iemand achterste voren op zijn brommer of fiets zit.
Hoe kan het ook anders... maar ben gisteren weer wezen trainen voor de kartwedstrijd. Het is zo lekker goedkoop hier, dat ik het dan ook vaak kan doen. Wen had me maandag nog gezegd dat ik niet moest komen op zaterdag en zondag (vandaag). Het zou dan afgeladen vol zitten met mensen. Nou moet ik zeggen dat ik wel merk dat het een stuk drukker is dan 3 jaar geleden. Er is echt veel veranderd in die tijd zeg. Toen zat ik voornamelijk alleen op de baan, maar tegenwoordig ben ik daar nooit alleen en raak zo ook steeds vaker met mensen aan de praat.
Gisteren was er een vriend van Wen bij de kartbaan. Een Taiwanse jongen die ook een eigen race kart heeft hier. Pfff... vraag me af waar ze het allemaal van doen, maar goed. Raken aan de praat. Taiwanesen kunnen toch wel goed Engels over het algemeen. Hij ook. Beetje praten en doen leert me al snel dat ook Taiwanesen hier komen voor de goedkope arbeidskrachten. Vreemd. Een land dat door China als afvallige provincie gezien wordt, komt hier voor de goedkope krachten. Hij werkte hier voor zijn bedrijf uit Taiwan en kwam op de kartbaan voor vermaak. 8000 Yuan (rond de 800 Euro) had hij voor zijn kart (2e hands) betaalt. Valt me nog mee, al is het nog best aardig wat geld. Duurt niet lang of de gastvrijheid van de mensen hier wordt weer duidelijk. Ken hem amper 20 minuten en hij biedt zijn kart al mij aan, om mee te rijden. Heb bijna de hele avond op aandringen van hemzelf in zijn racekart rond gescheurd. Er was namelijk ook nog een andere race karter en die had iemand nodig om mee te rijden. Hij had zelf weinig zin en vroeg aan mij of ik met hem wilde rijden. Daar zeg ik geen nee tegen natuurlijk. De kick is veel te groot daarvoor.
Moet zeggen dat ik soms echt sta te kijken van de gastvrijheid hier. Men is soms zo makkelijk. Dit soort dingen zul je in Nederland niet snel aantreffen.
Nog twee kleine dingen... voor ik er weer mee stop en wat eten ga bestellen in de straat waar de kakkerlakken soms over de straat lopen en de vloer zo glad en vet is als spek. Ha ha ha...
Koffie... daar had ik het net heel snel even over. Ben vergeten koffie te halen vanmiddag en ben ook weer vergeten een lepel te kopen. Probleem is dat ik in mijn hotelkamer geen lepel heb. Heb er al dagen lang geen en moet toch mijn koffie roeren. Op dat soort momenten ben je vaak wat creatiever en verzin je wel wat. Ben er achter dat de achterkant van een pen goed werkt als lepel! Ha ha ha... Roer mijn koffie nu dus al dagen lang door met de achterkant van een pen. Zie je het al voor je?
Heb weer zoveel te schrijven, maar bewaar weer wat dingen. Heb nog een verhaal over mijn bad in het hotel en het karten bij het ZIC - race circuit van vanmiddag. Dat komt morgen wel. Wil nog even snel terug naar gisteren avond. Was klaar met karten en liep terug naar het hotel... hoor ik opeens "No no limiiiiit...."! Ben helemaal verbaasd en begin te lachen. Een kleding zaak, 200 meter bij de kartbaan vandaan, draaide snoeihard 2 Unlimited de straat in! Jeetje... Dat is pas echt oude muziek en dat draait men hier gewoon nog.
Zo... dat is het weer voor vandaag. Morgen meer over karten, vliegende bouten, en een auto op het fietspad.