Fijne Kerst allemaal...
De eerste SMS berichten met "Ho! Ho! Ho! Merry Christmas..." waren al vroeg binnen vandaag, naast de overige SMS berichten en ecards die mij er aan moeten herinneren dat het vandaag toch echt Kerst is. En dat terwijl ik juist daarom naar hier gekomen ben, omdat ik geen zin had om Kerst alleen (in de zin van zonder partner) door te brengen. Hoe dan ook... kom er niet onderuit en wordt door iedereen er aan herinnert dat het vandaag Kerst is.
Hier merk je er niet zo heel veel van moet ik zeggen (hoorde overigens wel even Wham met Last Christmas bij een winkel). Je ziet hier her en der wel wat versieringen, maar ook niet echt veel meer dan dat. Men wil wel aan Kerst doen en doet het voor hun gevoel ook, maar het is gewoon niet zoals elders. Had het vandaag nog met Taiwanse Peter er over. Kerst is hier heel anders. Voelt totaal niet als Kerst en men heeft ook volgens mij niet echt het idee wat Kerst nu echt inhoud. Ze roepen tenslotte al dagen lang Merry Christmas en vragen iedere keer of het al echt Kerst is. Zegt dus al genoeg.
Met mijn keel gaat het inmiddels al weer een stuk beter. Af en toe voel ik het nog heel iets, maar voor de rest is het helemaal weg en gaat het weer de goede kant op. Dank voor alle smsjes en e-cards die ik gekregen heb. Heel erg leuk!
Della, een Chinese vriendin die ik een half jaar geleden hier leerde kennen, wilde al medicijnen komen brengen. Net toen het al wat beter ging. Dat was dus ook weer niet nodig, maar wel handig voor het geval dat het nog eens nodig mag zijn.
Overigens over Della gesproken. Ze belde me vanmorgen om 8:30 al uit bed, in het hotel, om mij een fijne Kerst te wensen. Pfff... wel een vroeg begin van de dag op zo'n manier, maar toch wel leuk dat ze daar aan gedacht had. Ze komt misschien vrijdag samen met haar man nog naar de kartbaan voor de race. Ze was zelf ook ziek en moest dus nog even kijken of ze komt. Wat betreft de kartbaan... daar ben ik nooit alleen. Ken inmiddels nu al weer zoveel mensen daar dat ik iedere avond wel wat te praten heb en mensen me vragen om met ze te racen voor het plezier.
Goed even terug naar gisteren middag dan. Ben gisteren terug gegaan naar het race circuit. Ongeveer 45 min met de bus. Was zaterdag er al geweest en had de kartbaan er ontdekt en moest toch een keer buiten gekart hebben natuurlijk. Was er gisteren behoorlijk druk, dus dat was wel gezellig. Raakte met iemand aan de praat. De man sprak een beetje Engels en was volgens zeggen een testrijder voor wagen op het circuit. Grappig.
Karten dan. Had de keuze uit twee soorten karts... 90cc en 100cc. De 10cc meer is gelijk ook twee keer zo duur (omgerekend 10 euro voor 1 heat - aardig aan de prijs voor hier), dus dat maar niet gedaan. Achteraf spijt, want die dingen liepen wel heel hard. Dat moet dus nog een keer gedaan worden voor ik weg ga. Misschien a.s. zaterdag wel als ik vrijdag a.s. de race overleefd heb. De karts waren nou niet allemaal super, moet ik zeggen. Maar dat zijn de meeste huur karts hier niet. Ha ha ha... wat dat betreft kijk ik er ook niet raar van op en zeker niet als er een gat in de kuipstoel zit en/of er zelfs rommel in ligt waar je lekker op mag zitten.
Karten zelf dan... geeft best wel een kick om met zo'n ding op een buiten baan te rijden. Erg leuk om met anderen op die manier te racen en vooral als je sneller bent. Over het lange rechte stuk helemaal in elkaar kruipen en je hoofd naar beneden om maar zo hard mogelijk te gaan en zo min mogelijk wint te vangen. Pfff... dat heb ik gemerkt! Ha ha ha... ging in mijn vierde en laatste heat zo hard dat de remmen het niet aan konden aan het einde van de baan. Schoof met de kart en al de bocht uit door het zand en gras. Echt off-road.
Karts zijn hier heel gammel. Neem de volgeende keer een foto toestel mee, en maak nog wel een keer foto's van de baan en de karts. Dat de karts niet helemaal geweldig waren, merkte ik wel tijdens het karten. Sommige karts wilden niet sturen en gaan met volle snelheid rechtdoor en anderen spinnen. Maar kart 222 was wel ok. Althans in de zin van snelheid en sturen. Maar remmen... dat viel niet altijd mee. Toen ik met deze kart van de baan schoof door het zand, met een lekkere stofwolk achter me gebeurde het. Zag, nadat ik mijn koers door het zand en gras uitgestippeld had (in een flits van een seconde), twee bouten en een moer aan me voorbij vliegen voor mijn vizier langs. Geweldig! Wist niet wat me overkwam. Alles rammelde plotseling en weet niet of dat nu onderdelen waren van mijn kart of dat ze er al lagen. Maar grappig was het wel om te zien. Net als in een film.
Alles gaat op zo'n moment zo ontzettend snel en ook het feit dat ik twijfelde of ik door moest rijden in deze kart. In een flits van een seconde maak je een keus. Ik sprong letter met nog redelijke snelheid van het gras op de baan en kwam met vier wielen los. Ha ha ha... Slingerde zelf even met de kart om te voelen of het goed zat. Wilde toch door gaan en zo doende weer het gas er vol op. Gelukkig zijn de uitloopstroken hier ruim zodat er weinig kan gebeuren.
Twee ronden later kom ik weer met volle snelheid het rechte stuk af... Ik rem net iets te laat en schiet weer van de baan en dan begint de kart heel veel toeren te maken. Het ding staat voluit staat te draaien en ik kom tot stilstand in het gras. Het is afgelopen met het ding. De tweede klap van de baan af is het ding fataal geworden en daar sta ik dan. Zet de kart uit, stap uit en kijk naar de achterkant. Zouden de bouten van twee ronden eerder er mee te maken gehad hebben? Weet het niet, maar feit is dat de ketting er afgeschoten is en ik niet verder kan. Jammer... maar de tijd is toch net voorbij. Later word ik terug geduwd door een monteur naar de pits. Mijn laatste halve ronde... geduwd.
Als ik terug kom in de pits kijk ik ook eens goed naar mijn helm. De hele helm en mijn shirt zat onder de olie en benzine! Wit was nu zwart en grijs. Niet normaal meer. Dat heb je tijdens het karten niet in de gaten en zie je pas als je terug komt. Rook de benzine wel, maar dat kwam volgens mij doordat de benzine tanks bij dit soort wedstrijd karts tussen je benen onder het stuur geplaatst zijn. Kennelijk lekte mijn tank of kwam er rommel van een andere kart af. Het mag hoe dan ook de pret niet drukken en maakt het er niet minder leuk om. Heb ontzettend veel lol gehad en ga het echt nog weer een keer doen. En ja... mijn helm is al weer schoon. Kan dat niet laten zitten natuurlijk en heb men al weer gepoetst. Bling, bling...
Dat hier alles gewoon kan, bewees wel de man met wie ik gisteren bij het circuit aan de praat raakte. Die testcoureur. Liep terug naar de hoofdingang om een wandeling van een kwartier te maken naar de bus. De toegangsweg naar het circuit is namelijk zo lang. Overigens wordt dat stuk openbare weg ook vaak gebruikt als test circuit. Veel personen auto's, met dikke spoilers, uitlaten, etc. scheuren er af en aan op dat rechte stuk. Kan allemaal.
Maar om even terug te gaan naar de testrijder... Ik kwam dus bij de hoofdingang aan hij stond daar. Weet niet wat hij aan het doen was, maar hij wilde me een lift geven naar de bus. Goed... loop met hem naar zijn auto. Een goud kleurige Volkswagen Jetta. Van de buitenkant niet de mooiste wagen en her en der verrotte plekken. Ramen zijn achter geblindeerd en hij heeft voorin gordijntjes tegen de zon. Lach joh. Trek de deur lus... en dan... vette bling bling bekleding! De auto mag van buiten er wel niet uit zien, maar van binnen heeft meneer wel strakke lederen bekleding! Helemaal zwart uitgevoerd en op het zitvlak een rode stuk als een race streep! Volgens mij had er nog nooit iemand op gezeten wat het zag er veel te strak uit. Ha ha ha... moest inwendig zo lachen. De buitenkant doet er niet toe, als het van binnen maar mooi is.
Meneer had echt schik in de auto. "Go back Gongbei by bus" riep hij half zingend een paar keer terwijl hij zat te wijzen naar een groepje mensen dat met afstandbestuurbare sport vliegtuigjes in de weer waren. Ik moet lachen en hij heeft schik.
Vlak bij de bus aan gekomen denk ik dat hij wel stopt. Nee, hij gaat gewoon door en draait niet de hoofdstraat op, nee... natuurlijk niet! Hij rijd gewoon met auto en al het fietspad op richting de bushalte! Ha ha ha... tja.. zit er naast en eigenlijk kijk ik er ook weer niet raar van op. Twee fietsers die komen aanfietsen moeten gewoon wachten en kunnen niet verder. Bij de bushalte zelf na een moeilijke kronkel stopt hij en kan ik uitstappen. Bedank hem en hij wil er niets van weten. Was een kleine moeite voor hem. Ik wacht op de bus en kijk naar hem... en hoe hij zijn weg achterwaarts terug probeert te hervatten over het fietspad. Hij doet er drie keer zo lang over om er weer uit te komen dan er in. Wat een vent. Leuk en ook echt Chinees.
Het is weer veel karten vandaag. Het is ook iets dat ik natuurlijk hier iedere avond doe om te trainen voor vrijdag al blijft het een gok... je weet niet of je een goede kart geloot krijgt. Is dat niet het geval kun je de race al op je buik schrijven. Vraag me overigens af wie er nog meer gaan racen, want alle mensen die ik vraag die er komen en met wie ik praat, doen niet mee. Heb echt geen idee tegen wie ik straks dus rijd.
Gisteren heb ik 's avonds overigens flink moeten lachen... Was aan het rijden op de baan en was gevraagd door een Chinees mee te doen. Ik doe mee en zijn vriendin deed ook mee. Althans denk dat het zijn vriendin was. Het meisje is echt klein. Als ik op baan achter haar zit, lach ik me rot. Kan echt niet ophouden met lachen. Zie eerst een kussen in de stoel zitten met daar bovenop een helm. Geen lichaam niets. Alleen een stoel, kussen en een helm die daar bovenuit steekt. Als het gas geeft valt de helm naar achteren. Gaat ze naar links val haar helm naar rechts en gaat ze naar rechts val haar helm naar links. Ze heeft totaal geen weerstand in haar nek en haar hoofd rolt en wiebelt alle kanten op. Was zo ontzettend komisch om te zien. Kan het wel beschrijven, maar je moet zoiets uiteindelijk met eigen ogen gezien hebben. Ik heb een ronde lang achter haar gezeten en me kapot lachen. Heerlijk.
Oooh ja... zit net in mijn mobiel te kijken naar de notities en zie dat ik weer wat vergeten ben, terwijl ik aangestaart wordt door een Chinees die schuin tegen over me gaat zitten achter de computer. Staar maar even terug zodat hij weet hoe het voelt... dan houden ze snel op.
Euhm... ja wat wilde ik nou schrijven. Oh ja. Ben helemaal afgeleid door dat gestaar van net. Gisteren ben ik dus eten gaan halen waar ik 3 jaar geleden mijn eten altijd kocht en waar ik het een half jaar geleden ook nog regelmatig kocht. Het is zo'n steegje dat echt lekker vies is. Ze staan er met karren in het steegje met eten op de kar open en bloot dat daar ter plekke klaar gemaakt wordt. Kakkerlakker lopen er soms over het gitszwarte beton en alles, alles is vies en bedekt onder een laag smeer. Vanuit mijn hotel kamer kan ik naar beneden op die straat kijken op de winkel waar ik altijd kwam. Vond het gisteren toen ik eerst al even gekeken had, al verdacht rustig van 7 hoog af. Vond het vreemd dat het zo rustig was.
Als ik later uit het hotel naar het straatje ga, wat achter het hotel ligt, raak ik diep teleurgesteld. Kan het bijna niet geloven maar de mensen van de winkel zijn er niet meer! Ben drie jaar weg geweest en ze zijn er. Kom vervolgens een half jaar later terug en ze zijn weg. De winkel zelf bestaat nog wel, maar daar is het ook mee gezegd. Het ziet er allemaal nog hetzelfde uit, maar het voelt anders. Zal nooit vergeten dat de eerste keer dat ik daar naar binnen liep ik vrijwel direct en bijna onderuit ging, omdat de vloeg zo ontzettend glad was van het vet. Echt het kernmerk van dat winkeltje en hoe vies het er wel niet was... maar ook wel weer waar het lekkerste eten klaar gemaakt werd. Liep nu naar binnen en niet alleen de vorige mensen werken er niet meer... zelfs de vloer is stroef! Aaaah nee! Het is er helemaal niet glad meer! Kan het echt niet geloven en ben echt enorm teleurgesteld. Mijn winkeltje is nu echt mijn winkeltje niet meer... en zal het voortaan moeten doen met mijn herinneringen.
De eerste SMS berichten met "Ho! Ho! Ho! Merry Christmas..." waren al vroeg binnen vandaag, naast de overige SMS berichten en ecards die mij er aan moeten herinneren dat het vandaag toch echt Kerst is. En dat terwijl ik juist daarom naar hier gekomen ben, omdat ik geen zin had om Kerst alleen (in de zin van zonder partner) door te brengen. Hoe dan ook... kom er niet onderuit en wordt door iedereen er aan herinnert dat het vandaag Kerst is.
Hier merk je er niet zo heel veel van moet ik zeggen (hoorde overigens wel even Wham met Last Christmas bij een winkel). Je ziet hier her en der wel wat versieringen, maar ook niet echt veel meer dan dat. Men wil wel aan Kerst doen en doet het voor hun gevoel ook, maar het is gewoon niet zoals elders. Had het vandaag nog met Taiwanse Peter er over. Kerst is hier heel anders. Voelt totaal niet als Kerst en men heeft ook volgens mij niet echt het idee wat Kerst nu echt inhoud. Ze roepen tenslotte al dagen lang Merry Christmas en vragen iedere keer of het al echt Kerst is. Zegt dus al genoeg.
Met mijn keel gaat het inmiddels al weer een stuk beter. Af en toe voel ik het nog heel iets, maar voor de rest is het helemaal weg en gaat het weer de goede kant op. Dank voor alle smsjes en e-cards die ik gekregen heb. Heel erg leuk!
Della, een Chinese vriendin die ik een half jaar geleden hier leerde kennen, wilde al medicijnen komen brengen. Net toen het al wat beter ging. Dat was dus ook weer niet nodig, maar wel handig voor het geval dat het nog eens nodig mag zijn.
Overigens over Della gesproken. Ze belde me vanmorgen om 8:30 al uit bed, in het hotel, om mij een fijne Kerst te wensen. Pfff... wel een vroeg begin van de dag op zo'n manier, maar toch wel leuk dat ze daar aan gedacht had. Ze komt misschien vrijdag samen met haar man nog naar de kartbaan voor de race. Ze was zelf ook ziek en moest dus nog even kijken of ze komt. Wat betreft de kartbaan... daar ben ik nooit alleen. Ken inmiddels nu al weer zoveel mensen daar dat ik iedere avond wel wat te praten heb en mensen me vragen om met ze te racen voor het plezier.
Goed even terug naar gisteren middag dan. Ben gisteren terug gegaan naar het race circuit. Ongeveer 45 min met de bus. Was zaterdag er al geweest en had de kartbaan er ontdekt en moest toch een keer buiten gekart hebben natuurlijk. Was er gisteren behoorlijk druk, dus dat was wel gezellig. Raakte met iemand aan de praat. De man sprak een beetje Engels en was volgens zeggen een testrijder voor wagen op het circuit. Grappig.
Karten dan. Had de keuze uit twee soorten karts... 90cc en 100cc. De 10cc meer is gelijk ook twee keer zo duur (omgerekend 10 euro voor 1 heat - aardig aan de prijs voor hier), dus dat maar niet gedaan. Achteraf spijt, want die dingen liepen wel heel hard. Dat moet dus nog een keer gedaan worden voor ik weg ga. Misschien a.s. zaterdag wel als ik vrijdag a.s. de race overleefd heb. De karts waren nou niet allemaal super, moet ik zeggen. Maar dat zijn de meeste huur karts hier niet. Ha ha ha... wat dat betreft kijk ik er ook niet raar van op en zeker niet als er een gat in de kuipstoel zit en/of er zelfs rommel in ligt waar je lekker op mag zitten.
Karten zelf dan... geeft best wel een kick om met zo'n ding op een buiten baan te rijden. Erg leuk om met anderen op die manier te racen en vooral als je sneller bent. Over het lange rechte stuk helemaal in elkaar kruipen en je hoofd naar beneden om maar zo hard mogelijk te gaan en zo min mogelijk wint te vangen. Pfff... dat heb ik gemerkt! Ha ha ha... ging in mijn vierde en laatste heat zo hard dat de remmen het niet aan konden aan het einde van de baan. Schoof met de kart en al de bocht uit door het zand en gras. Echt off-road.
Karts zijn hier heel gammel. Neem de volgeende keer een foto toestel mee, en maak nog wel een keer foto's van de baan en de karts. Dat de karts niet helemaal geweldig waren, merkte ik wel tijdens het karten. Sommige karts wilden niet sturen en gaan met volle snelheid rechtdoor en anderen spinnen. Maar kart 222 was wel ok. Althans in de zin van snelheid en sturen. Maar remmen... dat viel niet altijd mee. Toen ik met deze kart van de baan schoof door het zand, met een lekkere stofwolk achter me gebeurde het. Zag, nadat ik mijn koers door het zand en gras uitgestippeld had (in een flits van een seconde), twee bouten en een moer aan me voorbij vliegen voor mijn vizier langs. Geweldig! Wist niet wat me overkwam. Alles rammelde plotseling en weet niet of dat nu onderdelen waren van mijn kart of dat ze er al lagen. Maar grappig was het wel om te zien. Net als in een film.
Alles gaat op zo'n moment zo ontzettend snel en ook het feit dat ik twijfelde of ik door moest rijden in deze kart. In een flits van een seconde maak je een keus. Ik sprong letter met nog redelijke snelheid van het gras op de baan en kwam met vier wielen los. Ha ha ha... Slingerde zelf even met de kart om te voelen of het goed zat. Wilde toch door gaan en zo doende weer het gas er vol op. Gelukkig zijn de uitloopstroken hier ruim zodat er weinig kan gebeuren.
Twee ronden later kom ik weer met volle snelheid het rechte stuk af... Ik rem net iets te laat en schiet weer van de baan en dan begint de kart heel veel toeren te maken. Het ding staat voluit staat te draaien en ik kom tot stilstand in het gras. Het is afgelopen met het ding. De tweede klap van de baan af is het ding fataal geworden en daar sta ik dan. Zet de kart uit, stap uit en kijk naar de achterkant. Zouden de bouten van twee ronden eerder er mee te maken gehad hebben? Weet het niet, maar feit is dat de ketting er afgeschoten is en ik niet verder kan. Jammer... maar de tijd is toch net voorbij. Later word ik terug geduwd door een monteur naar de pits. Mijn laatste halve ronde... geduwd.
Als ik terug kom in de pits kijk ik ook eens goed naar mijn helm. De hele helm en mijn shirt zat onder de olie en benzine! Wit was nu zwart en grijs. Niet normaal meer. Dat heb je tijdens het karten niet in de gaten en zie je pas als je terug komt. Rook de benzine wel, maar dat kwam volgens mij doordat de benzine tanks bij dit soort wedstrijd karts tussen je benen onder het stuur geplaatst zijn. Kennelijk lekte mijn tank of kwam er rommel van een andere kart af. Het mag hoe dan ook de pret niet drukken en maakt het er niet minder leuk om. Heb ontzettend veel lol gehad en ga het echt nog weer een keer doen. En ja... mijn helm is al weer schoon. Kan dat niet laten zitten natuurlijk en heb men al weer gepoetst. Bling, bling...
Dat hier alles gewoon kan, bewees wel de man met wie ik gisteren bij het circuit aan de praat raakte. Die testcoureur. Liep terug naar de hoofdingang om een wandeling van een kwartier te maken naar de bus. De toegangsweg naar het circuit is namelijk zo lang. Overigens wordt dat stuk openbare weg ook vaak gebruikt als test circuit. Veel personen auto's, met dikke spoilers, uitlaten, etc. scheuren er af en aan op dat rechte stuk. Kan allemaal.
Maar om even terug te gaan naar de testrijder... Ik kwam dus bij de hoofdingang aan hij stond daar. Weet niet wat hij aan het doen was, maar hij wilde me een lift geven naar de bus. Goed... loop met hem naar zijn auto. Een goud kleurige Volkswagen Jetta. Van de buitenkant niet de mooiste wagen en her en der verrotte plekken. Ramen zijn achter geblindeerd en hij heeft voorin gordijntjes tegen de zon. Lach joh. Trek de deur lus... en dan... vette bling bling bekleding! De auto mag van buiten er wel niet uit zien, maar van binnen heeft meneer wel strakke lederen bekleding! Helemaal zwart uitgevoerd en op het zitvlak een rode stuk als een race streep! Volgens mij had er nog nooit iemand op gezeten wat het zag er veel te strak uit. Ha ha ha... moest inwendig zo lachen. De buitenkant doet er niet toe, als het van binnen maar mooi is.
Meneer had echt schik in de auto. "Go back Gongbei by bus" riep hij half zingend een paar keer terwijl hij zat te wijzen naar een groepje mensen dat met afstandbestuurbare sport vliegtuigjes in de weer waren. Ik moet lachen en hij heeft schik.
Vlak bij de bus aan gekomen denk ik dat hij wel stopt. Nee, hij gaat gewoon door en draait niet de hoofdstraat op, nee... natuurlijk niet! Hij rijd gewoon met auto en al het fietspad op richting de bushalte! Ha ha ha... tja.. zit er naast en eigenlijk kijk ik er ook weer niet raar van op. Twee fietsers die komen aanfietsen moeten gewoon wachten en kunnen niet verder. Bij de bushalte zelf na een moeilijke kronkel stopt hij en kan ik uitstappen. Bedank hem en hij wil er niets van weten. Was een kleine moeite voor hem. Ik wacht op de bus en kijk naar hem... en hoe hij zijn weg achterwaarts terug probeert te hervatten over het fietspad. Hij doet er drie keer zo lang over om er weer uit te komen dan er in. Wat een vent. Leuk en ook echt Chinees.
Het is weer veel karten vandaag. Het is ook iets dat ik natuurlijk hier iedere avond doe om te trainen voor vrijdag al blijft het een gok... je weet niet of je een goede kart geloot krijgt. Is dat niet het geval kun je de race al op je buik schrijven. Vraag me overigens af wie er nog meer gaan racen, want alle mensen die ik vraag die er komen en met wie ik praat, doen niet mee. Heb echt geen idee tegen wie ik straks dus rijd.
Gisteren heb ik 's avonds overigens flink moeten lachen... Was aan het rijden op de baan en was gevraagd door een Chinees mee te doen. Ik doe mee en zijn vriendin deed ook mee. Althans denk dat het zijn vriendin was. Het meisje is echt klein. Als ik op baan achter haar zit, lach ik me rot. Kan echt niet ophouden met lachen. Zie eerst een kussen in de stoel zitten met daar bovenop een helm. Geen lichaam niets. Alleen een stoel, kussen en een helm die daar bovenuit steekt. Als het gas geeft valt de helm naar achteren. Gaat ze naar links val haar helm naar rechts en gaat ze naar rechts val haar helm naar links. Ze heeft totaal geen weerstand in haar nek en haar hoofd rolt en wiebelt alle kanten op. Was zo ontzettend komisch om te zien. Kan het wel beschrijven, maar je moet zoiets uiteindelijk met eigen ogen gezien hebben. Ik heb een ronde lang achter haar gezeten en me kapot lachen. Heerlijk.
Oooh ja... zit net in mijn mobiel te kijken naar de notities en zie dat ik weer wat vergeten ben, terwijl ik aangestaart wordt door een Chinees die schuin tegen over me gaat zitten achter de computer. Staar maar even terug zodat hij weet hoe het voelt... dan houden ze snel op.
Euhm... ja wat wilde ik nou schrijven. Oh ja. Ben helemaal afgeleid door dat gestaar van net. Gisteren ben ik dus eten gaan halen waar ik 3 jaar geleden mijn eten altijd kocht en waar ik het een half jaar geleden ook nog regelmatig kocht. Het is zo'n steegje dat echt lekker vies is. Ze staan er met karren in het steegje met eten op de kar open en bloot dat daar ter plekke klaar gemaakt wordt. Kakkerlakker lopen er soms over het gitszwarte beton en alles, alles is vies en bedekt onder een laag smeer. Vanuit mijn hotel kamer kan ik naar beneden op die straat kijken op de winkel waar ik altijd kwam. Vond het gisteren toen ik eerst al even gekeken had, al verdacht rustig van 7 hoog af. Vond het vreemd dat het zo rustig was.
Als ik later uit het hotel naar het straatje ga, wat achter het hotel ligt, raak ik diep teleurgesteld. Kan het bijna niet geloven maar de mensen van de winkel zijn er niet meer! Ben drie jaar weg geweest en ze zijn er. Kom vervolgens een half jaar later terug en ze zijn weg. De winkel zelf bestaat nog wel, maar daar is het ook mee gezegd. Het ziet er allemaal nog hetzelfde uit, maar het voelt anders. Zal nooit vergeten dat de eerste keer dat ik daar naar binnen liep ik vrijwel direct en bijna onderuit ging, omdat de vloeg zo ontzettend glad was van het vet. Echt het kernmerk van dat winkeltje en hoe vies het er wel niet was... maar ook wel weer waar het lekkerste eten klaar gemaakt werd. Liep nu naar binnen en niet alleen de vorige mensen werken er niet meer... zelfs de vloer is stroef! Aaaah nee! Het is er helemaal niet glad meer! Kan het echt niet geloven en ben echt enorm teleurgesteld. Mijn winkeltje is nu echt mijn winkeltje niet meer... en zal het voortaan moeten doen met mijn herinneringen.