Mijn laatste volledige dag hier en begin steeds meer te balen dat ik weer naar huis moet. Wil eigenlijk helemaal niet, maar heb weinig keus en zal dus wel moeten. Jammer, maar helaas... het is echt niet anders.
Alleen om het slapen kan ik nog blij zijn dat ik thuis kom. Slaap hier toch lang niet zo goed als thuis en wordt regelmatig in de nacht wakker. Dat is het nadeel van hier, maar verder is het hier altijd lekker vertoeven.
Was gisteren middag verbaasd, maar gisteren avond helemaal. Het Internet café waar ik altijd zit, zit naast een bank, die weer op de hoek zit. Gisteren toen ik naar hier gelopen kwam, kwam ik langs die bank en op de hoek van de bank lag een vrouw op straat te slapen. Was rond een uurtje of 13:00uur 's middags. Ze had een aantal grote zakken vol met wat ook, op en naast elkaar gezet en lag daar gewoon op te slapen. Niemand die daar ook iets aan doet. Kom ik 's avonds rond 23:00 langs gelopen ligt ze er nog! Ha ha ha... was echt helemaal verbaasd. Enige dat veranderd was, was dat ze nu een dekentje overzich heen gedaan had.
Het gaat nog steeds niet goed met het Internet hier. Met mijn mobiel gaat het al veel beter. Heb door de dag heel vaak een netwerk. Het valt nog wel vaak weg, maar toch. Ben inmiddels wel goed bereikbaar, vergeleken met de afgelopen dagen.
Niet alleen met de Internet en telefoon verkeer gaat het mis hier. Werd gisteren ochtend wakker en ik had geen tv meer. Geen tv, geen stroom voor het televisie kastje en de koelkast was ook uit. De rest werkte in mijn kamer, maar dat niet. Een bepaalde groep niet. Heb er 's morgens 10 minuten over gedaan bij de receptie, om men duidelijk te maken dat het niet goed is.
Kom 's middags terug in het hotel en zie dat alles inderdaad weer werkt. Heel fijn, want het is toch wel lekker om 's avonds nog even tv te kunnen kijken voor ik ga slapen. Heb wel tijdschriften mee genomen om te lezen, maar kom daar eigenlijk niet echt aan toe. Heb de eerste dagen wel gelezen, maar sinds ik weet dat David Letterman op tv is, kijk ik alleen nog maar daar naar.
Als ik later die avond thuis kom, rond een uurtje of half twaalf is het weer gedaan hoor... zet de tv aan en de kastje voor de kanalen, maar niets. Ze gaan wel aan, maar het kastje blijkt niet goed te zijn. E19 staat er in het scherm, maar Chinese tekens erachter. Geen idee wat er aan de hand is, maar weet wel dat ik weer geen tv heb. Hup... naar beneden. Weer tien minuten bezig geweest. Was iemand aan het inchecken en die sprak aardig Engels. Heb hem gezegd dat het kastje een melding geeft en het dus niet doet. Men zal iemand sturen. Ik ga weer naar buiten... het leven is hier 's avonds laat veel te mooi om te missen.
Zit later aan de bar en ontmoet daar een Duitser. Ontmoet is niet helemaal het goede woord eigenlijk. Zit al langer aan de bar en Taiwan Peter komt er bij. Is rond half een 's nachts en het leven gaat gewoon door. Geniet nog het meest van het leven 's avonds op straat. Fantastisch! Maar goed, later komt die Duitser aan de bar zitten aan de overkant. Hij heeft een Chinese dame bij zich, dus weet wel hoe laat het is. Taiwan Peter schijnt hem een beetje te kennen en roept hem later bij ons te komen zitten. Praat dus even met de Duitser die vandaag weer weg gaat. Beetje een aparte man, moet ik zeggen. Wel aardig, maar krijg niet echt hoogte van hem. Hij heeft hier zes weken gewerkt voor zijn baas. Iedere avond zou hij op de straat gezeten hebben, maar heb hem niet eerder gezien. Na een uurtje of zo gepraat te hebben ga ik terug naar het hotel. Ben moe en het is tijd om te slapen. De man was blij dat hij me had leren kennen, etc., etc... Was wel grappig. Vond zelf alleen 1 ontmoeting wel genoeg. Hij is niet echt iemand waar ik normaal mee zou praten.
Kom ik terug in het hotel... is mijn tv nog steeds niet klaar. Ding staat aan met nog altijd dezelfde melding in het beeld. Ben ook nog geen vijf minuten binnen of de bel gaat. Er staat iemand voor de deur en als ik naar de deur loopt, doet een meisje al open. Ze werkt hier in het hotel. Ze schrikt zich werkelijk te pletter! Ha ha ha... had wel geroepen, maar ze had het kennelijk niet gehoord en was dus helemaal ondersteboven dat er nog iemand op de kamer was. Lachen. Zeker als ik haar later zit te plagen dat ze geschrokken was. Lol.
Uiteindelijk komen ze met drie man sterk kijken naar mijn tv. Om half twee in de nacht! Ha ha ha... Twee dames en later een monteur. Uiteindelijk wordt er een kastje van de andere kamer af gehaald en krijg ik een andere. Die werkt. Maar wat het probleem nu is, weten ze nog niet.
Ben gisteren ook voor het eerste door een buitenlander op straat aangesproken voor hulp. Dat gebeurt hier eigenlijk echt nooit! De meeste buitenlanders doen hier of je niet bestaat en willen alleen zijn hier. Ze doen net alsof ze je niet zien. Beetje vreemd, maar herken het nog van drie jaar terug. Toen was dat ook al zo erg.
Gisteren middag, toen ik naar de massage salon liep, werd ik aangesproken. De dame zocht sigaretten filters, om zelf sigaretten te maken. Ik zeg haar dat er genoeg tabakswinkels zijn. De winkels had ze zelf wel gevonden, maar kon niet vinden wat ze nodig had. Overal in China kon ze vinden wat ze zocht, behalve hier in Zhu Hai.
Was gisteren overigens heel even weer het middelpunt van de belangstelling. Was nog niet binnen bij de massage salon of iedereen zat me aan te kijken. Je komt dan een grote ruimte binnen, waar iedereen in comfortabele stoelen (stuk of veertig) zit, en waar je een voet massage krijgt. Alle stoelen hebben een eigen tv scherm waar je naar kunt kijken. Maar als ik naar mijn kamer gebracht wordt, zie ik dat niemand naar de tv kijkt, maar dat alle ogen op mijn gericht zijn. Ik ben ook zooo bijzonder... Lol.
Heb gisteren al het eerste afscheid gehad. Een jongen uit Taiwan die ik van de kartbaan ken, ging gisteren terug naar Taiwan voor twee weken. Als ik zeg dat ik hem dan niet meer zie, vraagt hij gelijk wanneer ik weer terug kom. Kan hem geen antwoord geven helaas, al zou ik best wel willen. Mag gelijk van hem de hele avond op zijn wedstrijd kart rijden. Na handen schudden gaan we ieders ons weg. Hij gaat terug en ik blijf nog even... Vind afscheid nemen helemaal niet leuk. Bah!
Op de kartbaan loopt ook een kleine knul rond. Jong is denk ik een jaar of zeven en is het zoontje van de baas van de disco boven de kartbaan. Hij is er bijna dagelijks en wil altijd samen met mij karten. Nu heeft hij eergisteren een eigen kart gekregen, om mee te scheuren. Ding is ergens op de kop getikt, maar hij is er blij mee en moet zo om hem lachen. Eergisteren was hij al druk aan het gebaren naar Wen dat Wen het ding in orde moest maken. Gisteren was het ding klaar en zat het kleine jong de hele tijd te gebaren. Hij had gezien dat ik andere karts getest heb en moest nu ook die van hem even testen of hij wel goed was. Ha ha ha... wat een jong. Jammer genoeg was hij er al niet meer toen ik het ding testte, maar zal hem vanavond wel zeggen dat het ding goed is, ook al heeft het ding geen motor vermogen en stuurt hij naar rechts zwaarder dan links.
Moet ook zo lachen als ik het ventje zie scheuren met een kart. Hij heeft een kussen in zijn rug, omdat hij anders niet bij de pedalen komt. De handen hangen onderaan het stuur en kan net met zijn kop boven het stuur uit komen. Hij racet echt iedereen voorbij die er voor het plezier voorbij komt en scheurt ook als een idioot de baan over. Over het rechte stuk waar het hobbelig is stuitert hij met kart en al de baan over. Mooi joh... en gewoon gas blijven geven. Wat een jong. Prachtig.
Alleen om het slapen kan ik nog blij zijn dat ik thuis kom. Slaap hier toch lang niet zo goed als thuis en wordt regelmatig in de nacht wakker. Dat is het nadeel van hier, maar verder is het hier altijd lekker vertoeven.
Was gisteren middag verbaasd, maar gisteren avond helemaal. Het Internet café waar ik altijd zit, zit naast een bank, die weer op de hoek zit. Gisteren toen ik naar hier gelopen kwam, kwam ik langs die bank en op de hoek van de bank lag een vrouw op straat te slapen. Was rond een uurtje of 13:00uur 's middags. Ze had een aantal grote zakken vol met wat ook, op en naast elkaar gezet en lag daar gewoon op te slapen. Niemand die daar ook iets aan doet. Kom ik 's avonds rond 23:00 langs gelopen ligt ze er nog! Ha ha ha... was echt helemaal verbaasd. Enige dat veranderd was, was dat ze nu een dekentje overzich heen gedaan had.
Het gaat nog steeds niet goed met het Internet hier. Met mijn mobiel gaat het al veel beter. Heb door de dag heel vaak een netwerk. Het valt nog wel vaak weg, maar toch. Ben inmiddels wel goed bereikbaar, vergeleken met de afgelopen dagen.
Niet alleen met de Internet en telefoon verkeer gaat het mis hier. Werd gisteren ochtend wakker en ik had geen tv meer. Geen tv, geen stroom voor het televisie kastje en de koelkast was ook uit. De rest werkte in mijn kamer, maar dat niet. Een bepaalde groep niet. Heb er 's morgens 10 minuten over gedaan bij de receptie, om men duidelijk te maken dat het niet goed is.
Kom 's middags terug in het hotel en zie dat alles inderdaad weer werkt. Heel fijn, want het is toch wel lekker om 's avonds nog even tv te kunnen kijken voor ik ga slapen. Heb wel tijdschriften mee genomen om te lezen, maar kom daar eigenlijk niet echt aan toe. Heb de eerste dagen wel gelezen, maar sinds ik weet dat David Letterman op tv is, kijk ik alleen nog maar daar naar.
Als ik later die avond thuis kom, rond een uurtje of half twaalf is het weer gedaan hoor... zet de tv aan en de kastje voor de kanalen, maar niets. Ze gaan wel aan, maar het kastje blijkt niet goed te zijn. E19 staat er in het scherm, maar Chinese tekens erachter. Geen idee wat er aan de hand is, maar weet wel dat ik weer geen tv heb. Hup... naar beneden. Weer tien minuten bezig geweest. Was iemand aan het inchecken en die sprak aardig Engels. Heb hem gezegd dat het kastje een melding geeft en het dus niet doet. Men zal iemand sturen. Ik ga weer naar buiten... het leven is hier 's avonds laat veel te mooi om te missen.
Zit later aan de bar en ontmoet daar een Duitser. Ontmoet is niet helemaal het goede woord eigenlijk. Zit al langer aan de bar en Taiwan Peter komt er bij. Is rond half een 's nachts en het leven gaat gewoon door. Geniet nog het meest van het leven 's avonds op straat. Fantastisch! Maar goed, later komt die Duitser aan de bar zitten aan de overkant. Hij heeft een Chinese dame bij zich, dus weet wel hoe laat het is. Taiwan Peter schijnt hem een beetje te kennen en roept hem later bij ons te komen zitten. Praat dus even met de Duitser die vandaag weer weg gaat. Beetje een aparte man, moet ik zeggen. Wel aardig, maar krijg niet echt hoogte van hem. Hij heeft hier zes weken gewerkt voor zijn baas. Iedere avond zou hij op de straat gezeten hebben, maar heb hem niet eerder gezien. Na een uurtje of zo gepraat te hebben ga ik terug naar het hotel. Ben moe en het is tijd om te slapen. De man was blij dat hij me had leren kennen, etc., etc... Was wel grappig. Vond zelf alleen 1 ontmoeting wel genoeg. Hij is niet echt iemand waar ik normaal mee zou praten.
Kom ik terug in het hotel... is mijn tv nog steeds niet klaar. Ding staat aan met nog altijd dezelfde melding in het beeld. Ben ook nog geen vijf minuten binnen of de bel gaat. Er staat iemand voor de deur en als ik naar de deur loopt, doet een meisje al open. Ze werkt hier in het hotel. Ze schrikt zich werkelijk te pletter! Ha ha ha... had wel geroepen, maar ze had het kennelijk niet gehoord en was dus helemaal ondersteboven dat er nog iemand op de kamer was. Lachen. Zeker als ik haar later zit te plagen dat ze geschrokken was. Lol.
Uiteindelijk komen ze met drie man sterk kijken naar mijn tv. Om half twee in de nacht! Ha ha ha... Twee dames en later een monteur. Uiteindelijk wordt er een kastje van de andere kamer af gehaald en krijg ik een andere. Die werkt. Maar wat het probleem nu is, weten ze nog niet.
Ben gisteren ook voor het eerste door een buitenlander op straat aangesproken voor hulp. Dat gebeurt hier eigenlijk echt nooit! De meeste buitenlanders doen hier of je niet bestaat en willen alleen zijn hier. Ze doen net alsof ze je niet zien. Beetje vreemd, maar herken het nog van drie jaar terug. Toen was dat ook al zo erg.
Gisteren middag, toen ik naar de massage salon liep, werd ik aangesproken. De dame zocht sigaretten filters, om zelf sigaretten te maken. Ik zeg haar dat er genoeg tabakswinkels zijn. De winkels had ze zelf wel gevonden, maar kon niet vinden wat ze nodig had. Overal in China kon ze vinden wat ze zocht, behalve hier in Zhu Hai.
Was gisteren overigens heel even weer het middelpunt van de belangstelling. Was nog niet binnen bij de massage salon of iedereen zat me aan te kijken. Je komt dan een grote ruimte binnen, waar iedereen in comfortabele stoelen (stuk of veertig) zit, en waar je een voet massage krijgt. Alle stoelen hebben een eigen tv scherm waar je naar kunt kijken. Maar als ik naar mijn kamer gebracht wordt, zie ik dat niemand naar de tv kijkt, maar dat alle ogen op mijn gericht zijn. Ik ben ook zooo bijzonder... Lol.
Heb gisteren al het eerste afscheid gehad. Een jongen uit Taiwan die ik van de kartbaan ken, ging gisteren terug naar Taiwan voor twee weken. Als ik zeg dat ik hem dan niet meer zie, vraagt hij gelijk wanneer ik weer terug kom. Kan hem geen antwoord geven helaas, al zou ik best wel willen. Mag gelijk van hem de hele avond op zijn wedstrijd kart rijden. Na handen schudden gaan we ieders ons weg. Hij gaat terug en ik blijf nog even... Vind afscheid nemen helemaal niet leuk. Bah!
Op de kartbaan loopt ook een kleine knul rond. Jong is denk ik een jaar of zeven en is het zoontje van de baas van de disco boven de kartbaan. Hij is er bijna dagelijks en wil altijd samen met mij karten. Nu heeft hij eergisteren een eigen kart gekregen, om mee te scheuren. Ding is ergens op de kop getikt, maar hij is er blij mee en moet zo om hem lachen. Eergisteren was hij al druk aan het gebaren naar Wen dat Wen het ding in orde moest maken. Gisteren was het ding klaar en zat het kleine jong de hele tijd te gebaren. Hij had gezien dat ik andere karts getest heb en moest nu ook die van hem even testen of hij wel goed was. Ha ha ha... wat een jong. Jammer genoeg was hij er al niet meer toen ik het ding testte, maar zal hem vanavond wel zeggen dat het ding goed is, ook al heeft het ding geen motor vermogen en stuurt hij naar rechts zwaarder dan links.
Moet ook zo lachen als ik het ventje zie scheuren met een kart. Hij heeft een kussen in zijn rug, omdat hij anders niet bij de pedalen komt. De handen hangen onderaan het stuur en kan net met zijn kop boven het stuur uit komen. Hij racet echt iedereen voorbij die er voor het plezier voorbij komt en scheurt ook als een idioot de baan over. Over het rechte stuk waar het hobbelig is stuitert hij met kart en al de baan over. Mooi joh... en gewoon gas blijven geven. Wat een jong. Prachtig.