Mijn laatste uurtjes hier zijn in gegaan en heb nog even tijd om een verhaaltje te doen, voor ik naar buiten ga om nog een laatste keer te genieten van alles hier, voor ik weer moet gaan.
Moet het altijd nog hebben over het bad in mijn hotel. Heb in mijn kamer een bad, wat natuurlijk niet zo heel bijzonder is, maar mijn bad heeft natuurlijk weer wat. Niet een, niet twee... maar drie dingen. Drie eigenschappen die ik nog nergens anders tegen gekomen ben dan hier.
De eerste eigenschap is ongetwijfeld het geen dat de leukste beelden opgeleverd had, had je het kunnen zien. Mijn bad is namelijk klein. Veel te klein voor een Europeaan. Zelfs nog wel te klein voor een Chinees. Had de eerste keer dat ik bad ging er niet zo op gelet en het bad gewoon aan gezet. Toen het vol was en ik er in wilde zitten, kwam ik er achter dat ik ook niet verder kwam dan zitten. Lol. Met opgetrokken benen zat ik in bad en kon ik niets. Het bad was zelfs zo klein, dat het gelijk begon te overstromen. Als ik met mijn boven lichaam in bad wilde, moest ik met mijn benen om hoog tegen de muur in bad liggen. Anders past het niet. Ha ha ha... Als ik mijn benen wilde wassen moest ik op de hurken in bad zitten. Anders kreeg ik ze er niet in, wat de benen strekken lukt niet.
Tweede eigenschap is dat mijn bad lekt... Dat is ook weer zoiets dat je hier weer kunt mee maken en mij in ieder geval al niet meer verbaasd. Was ook tijdens mijn eerste keer badderen dat ik er achter kwam dat ik na een kwartier minder water had. Ha ha ha... zit je dan in bad. Wist niet precies waar het lek zat, maar na een paar dagen ben ik er achter gekomen dat de stop niet goed is en die het water door laat. Lol. Zat dus nu altijd in bad, met de kraan open. Het geen dat wegliep werd dat gecompenseerd door de openstaande kraan. Ha ha ha.
Laatste eigenschap van het bad is dat de kraan tegenover gesteld is. Kwam daar achter toen ik de eerste dag hier wilde douchen. Lekker de kraan open zetten en douchen... Niet dus. Draai de kraan naar warm, maar krijg alleen maar steenkoud water. Snapte er niets van en baalde al als een stekker. Na wat prutsen draai ik de kraan naar koud en krijg prompt warm water! Ha ha ha. Mooi joh! De kraan van de wastafel is wel gewoon normaal, maar alleen de kraan van het bad klopt niet. Vermoed dat ze het ding verkeerd aangesloten hebben, want ik weet dat de tegels naast het bad eerst anders waren. Denk dat er dus iets geweest is en de boel daardoor niet goed gegaan is. Kan me ook niet herinneren dat het de vorige keer ook zo was.
Dit zijn echt zulke grappige dingen van hier... vind het fantastisch en alleen om dat soort dingen ben ik al graag hier.
Kom ik gisteren begin van de middag uit het Internet café en loop ik naar de bar voor een cappuccino, zie ik die Duitser van de avond er voor er weer zitten. Dat terwijl hij nog wel weg had moeten zijn. Ha ha ha... "So etwas bleudes is mich passiert"... zegt hij en we raken verder aan de praat. Het meisje van de avond er voor had hem beroofd, lol. Waarom verbaasd me dat nou niet? Ze hadden ruzie gekregen over het geld dat ze van hem zou moeten krijgen en terwijl hij even naar de badkamer gegaan was, had ze zijn fotocamera met zes weken aan foto's mee genomen. Hij had ook nog eens de lader van zijn telefoon en de simkaart van zijn Duitse mobiele telefoon er in zitten en was dus het zaakje kwijt. Uiteindelijk heeft hij haar opgebeld en is ze de boel alsnog komen terug brengen, maar was hij dus wel vertraagd! Pfff... Uiteindelijk is hij later die avond alsnog vetrokken.
Moest gisteren weer erg lachen om Taiwan Peter. Het is en blijft een leuke vent waar ik goed mee kan praten. Toen ik gisteren aan de bar zat had ik mijn kartbroek (voor hier) aan en die is dus kapot. Als ik zit steekt mijn linker knie er deels uit en het is nog maar een kwestie van tijd voor de rechter er ook door komt. Maar o, wat zit die broek lekker. Maar goed... zit aan de bar en Peter zit naast me. Hij zit wat aan de franjes van mijn broek en voelt er aan. Vervolgens vraagt of de broek nieuw is of niet. Ik schiet in de lach en als ik zeg dat de broek oud is en alleen voor het karten is kijkt hij ongelooflijk me verbaasd aan. Hij vind de gaten en de franjes namelijk erg mooi. "I like it, it's very beautiful!" Hier heeft men echt een hele andere gedachte over mode.
Gisteren weer afscheid moeten nemen en vind het nu een dag later nog steeds lastig.
Ben gisteren nog een keer gaan karten. Had nog drie tickets over van de dag ervoor, omdat ik ze toen niet gebruikt had. Heb toen in wedstrijd karts gezeten en hoef dan niet te betalen voor de ritjes. De eigenaars doen dat door een lidmaatschap dat ze hebben op de baan.
Heb zitten karten met een jongen van de baan, maar mijn gedachten waren er eigenlijk totaal niet naar. Het was stil en veel minder druk op en naast de baan en de sfeer was er niet naar. Wen en ik wisten dat we elkaar die avond voor het laatst zouden zien. Een paar dagen geleden maakte hij er nog een grapje over, maar gisteren was hij toch wel erg stilletjes. Net als ik... want ook ik vond en vind het nog steeds maar niets. Haat het om afscheid te nemen, zeker als ik zie dat mijn goede vriend het lastig heeft.
Na mijn derde heat loop ik even de kantine in en ga naar de wc. Nog even snel voor ik weg ga. Als ik later naar buiten loop weet Wen al hoe laat het is. Geven elkaar een hand en omhelzen elkaar nog een keer... Het is echt weer gedaan voor deze keer. Wen is stil en zegt niet veel. Zeg nog dat we e-mailen, maar meer dan een knik komt er niet uit hem. Geef de andere jongen, waar ik die avond mee gekart heb, en steeds meer contact mee heb, nog een hand en loop naar de kantine. Wen maakt een huil gebaar en ik word stil. Voel me beroerd... Zwaai nog een keer en ga de kantine in. Pak mijn helm in en geef de dame achter de balie en hand. Met gebaren maak ik duidelijk dat ik naar huis ga.
Loop richting de uitgang en zwaai nog naar Wen en die andere jongen. Die andere jongen zwaait terug, maar Wen niet. Hij zit voorovergebogen op een stel banden en kijkt naar de grond. Bij de deur draai ik me om en kijk ik nog keer. Zwaai nog een laatste keer, maar Wen ziet het nog steeds niet. Loop naar buiten en als ik de trappen op loop, krijg ik tranen in mijn ogen. Houd het even niet meer droog...
Waarom moet ik nou weer naar huis? Waarom kan ik toch niet gewoon lekker hier blijven?
Moet het altijd nog hebben over het bad in mijn hotel. Heb in mijn kamer een bad, wat natuurlijk niet zo heel bijzonder is, maar mijn bad heeft natuurlijk weer wat. Niet een, niet twee... maar drie dingen. Drie eigenschappen die ik nog nergens anders tegen gekomen ben dan hier.
De eerste eigenschap is ongetwijfeld het geen dat de leukste beelden opgeleverd had, had je het kunnen zien. Mijn bad is namelijk klein. Veel te klein voor een Europeaan. Zelfs nog wel te klein voor een Chinees. Had de eerste keer dat ik bad ging er niet zo op gelet en het bad gewoon aan gezet. Toen het vol was en ik er in wilde zitten, kwam ik er achter dat ik ook niet verder kwam dan zitten. Lol. Met opgetrokken benen zat ik in bad en kon ik niets. Het bad was zelfs zo klein, dat het gelijk begon te overstromen. Als ik met mijn boven lichaam in bad wilde, moest ik met mijn benen om hoog tegen de muur in bad liggen. Anders past het niet. Ha ha ha... Als ik mijn benen wilde wassen moest ik op de hurken in bad zitten. Anders kreeg ik ze er niet in, wat de benen strekken lukt niet.
Tweede eigenschap is dat mijn bad lekt... Dat is ook weer zoiets dat je hier weer kunt mee maken en mij in ieder geval al niet meer verbaasd. Was ook tijdens mijn eerste keer badderen dat ik er achter kwam dat ik na een kwartier minder water had. Ha ha ha... zit je dan in bad. Wist niet precies waar het lek zat, maar na een paar dagen ben ik er achter gekomen dat de stop niet goed is en die het water door laat. Lol. Zat dus nu altijd in bad, met de kraan open. Het geen dat wegliep werd dat gecompenseerd door de openstaande kraan. Ha ha ha.
Laatste eigenschap van het bad is dat de kraan tegenover gesteld is. Kwam daar achter toen ik de eerste dag hier wilde douchen. Lekker de kraan open zetten en douchen... Niet dus. Draai de kraan naar warm, maar krijg alleen maar steenkoud water. Snapte er niets van en baalde al als een stekker. Na wat prutsen draai ik de kraan naar koud en krijg prompt warm water! Ha ha ha. Mooi joh! De kraan van de wastafel is wel gewoon normaal, maar alleen de kraan van het bad klopt niet. Vermoed dat ze het ding verkeerd aangesloten hebben, want ik weet dat de tegels naast het bad eerst anders waren. Denk dat er dus iets geweest is en de boel daardoor niet goed gegaan is. Kan me ook niet herinneren dat het de vorige keer ook zo was.
Dit zijn echt zulke grappige dingen van hier... vind het fantastisch en alleen om dat soort dingen ben ik al graag hier.
Kom ik gisteren begin van de middag uit het Internet café en loop ik naar de bar voor een cappuccino, zie ik die Duitser van de avond er voor er weer zitten. Dat terwijl hij nog wel weg had moeten zijn. Ha ha ha... "So etwas bleudes is mich passiert"... zegt hij en we raken verder aan de praat. Het meisje van de avond er voor had hem beroofd, lol. Waarom verbaasd me dat nou niet? Ze hadden ruzie gekregen over het geld dat ze van hem zou moeten krijgen en terwijl hij even naar de badkamer gegaan was, had ze zijn fotocamera met zes weken aan foto's mee genomen. Hij had ook nog eens de lader van zijn telefoon en de simkaart van zijn Duitse mobiele telefoon er in zitten en was dus het zaakje kwijt. Uiteindelijk heeft hij haar opgebeld en is ze de boel alsnog komen terug brengen, maar was hij dus wel vertraagd! Pfff... Uiteindelijk is hij later die avond alsnog vetrokken.
Moest gisteren weer erg lachen om Taiwan Peter. Het is en blijft een leuke vent waar ik goed mee kan praten. Toen ik gisteren aan de bar zat had ik mijn kartbroek (voor hier) aan en die is dus kapot. Als ik zit steekt mijn linker knie er deels uit en het is nog maar een kwestie van tijd voor de rechter er ook door komt. Maar o, wat zit die broek lekker. Maar goed... zit aan de bar en Peter zit naast me. Hij zit wat aan de franjes van mijn broek en voelt er aan. Vervolgens vraagt of de broek nieuw is of niet. Ik schiet in de lach en als ik zeg dat de broek oud is en alleen voor het karten is kijkt hij ongelooflijk me verbaasd aan. Hij vind de gaten en de franjes namelijk erg mooi. "I like it, it's very beautiful!" Hier heeft men echt een hele andere gedachte over mode.
Gisteren weer afscheid moeten nemen en vind het nu een dag later nog steeds lastig.
Ben gisteren nog een keer gaan karten. Had nog drie tickets over van de dag ervoor, omdat ik ze toen niet gebruikt had. Heb toen in wedstrijd karts gezeten en hoef dan niet te betalen voor de ritjes. De eigenaars doen dat door een lidmaatschap dat ze hebben op de baan.
Heb zitten karten met een jongen van de baan, maar mijn gedachten waren er eigenlijk totaal niet naar. Het was stil en veel minder druk op en naast de baan en de sfeer was er niet naar. Wen en ik wisten dat we elkaar die avond voor het laatst zouden zien. Een paar dagen geleden maakte hij er nog een grapje over, maar gisteren was hij toch wel erg stilletjes. Net als ik... want ook ik vond en vind het nog steeds maar niets. Haat het om afscheid te nemen, zeker als ik zie dat mijn goede vriend het lastig heeft.
Na mijn derde heat loop ik even de kantine in en ga naar de wc. Nog even snel voor ik weg ga. Als ik later naar buiten loop weet Wen al hoe laat het is. Geven elkaar een hand en omhelzen elkaar nog een keer... Het is echt weer gedaan voor deze keer. Wen is stil en zegt niet veel. Zeg nog dat we e-mailen, maar meer dan een knik komt er niet uit hem. Geef de andere jongen, waar ik die avond mee gekart heb, en steeds meer contact mee heb, nog een hand en loop naar de kantine. Wen maakt een huil gebaar en ik word stil. Voel me beroerd... Zwaai nog een keer en ga de kantine in. Pak mijn helm in en geef de dame achter de balie en hand. Met gebaren maak ik duidelijk dat ik naar huis ga.
Loop richting de uitgang en zwaai nog naar Wen en die andere jongen. Die andere jongen zwaait terug, maar Wen niet. Hij zit voorovergebogen op een stel banden en kijkt naar de grond. Bij de deur draai ik me om en kijk ik nog keer. Zwaai nog een laatste keer, maar Wen ziet het nog steeds niet. Loop naar buiten en als ik de trappen op loop, krijg ik tranen in mijn ogen. Houd het even niet meer droog...
Waarom moet ik nou weer naar huis? Waarom kan ik toch niet gewoon lekker hier blijven?