Zo... het laatste ritje Oostenrijk zit er op. Heb eindelijk op mijn manier afscheid kunnen nemen van mijn tante. Afgelopen donderdag aan het einde van de ochtend vertrokken en vanmiddag thuis gekomen.
Gisteren is me iets gebeurt dat me nog nooit gebeurd is. Werd door de Duitse politie staande gehouden en van de weg af gehaald. :-)
Reed rustig met een gangetje van 140/150 terug naar Nederland toen ik de polizei achter me de autobahn op zag komen. Niets aan de hand, totdat ze begonnen te drukken. Ik ga netjes aan de kant en kijk bij ze naar binnen als ze voorbij komen. De man op de passagiersstoel kijkt terug en trekt een bedenkelijk gezicht. Een jonge vent alleen onderweg in een zwarte Mercedes, zonnebril op met donkere glazen en dan ook nog eens uit drugs land Nederland, kan niet goed zijn moet hij gedacht hebben.
De politie bleef op de linker baan en ik bleef er lekker achter hangen... het overige verkeer reed niet door en wij wel. Een paar kilometer verder gaan de lichten aan. “Stop”, “Volgen”... “Follow”. Ben helemaal verbaasd en kan niet geloven dat het om mij gaat en rijd stug achter ze aan en door, totdat er een armpje uit het raam komt dat het gebaar maakt dat ik naar de kant moet.
Daar ga je dan... achter de politie aan terwijl andere Nederlanders je voorbij komen rijden en verbaasd zitten te kijken. Had ze net allemaal ingehaald en die zullen wel gedacht hebben “boontje komt om zijn loontje”.
Auto aan de kant op een parkeerplaats. Een hele kleine vast langs de autobahn zodat iedereen me kan zien. :-) Vind het stiekem best wel stoer eigenlijk. Lol. Met twee man sterk komen ze uit de auto. Een man en een vrouw. Ik doe dan pas mijn zonnebril af en doe mijn raam open. Eerste vraag is... ”Kunnen sie lesen?” Als ik met ja beantwoord en probeer uit te leggen waarom ik niet volgde, beginnen ze gelijk tegen te sputteren. Papieren van de auto en mijn rijbewijs moeten ze hebben. Hij kijkt in de papieren en zij staat er bij. Als er gevraagd word waar ik vandaan kom, probeer ik in het Duits duidelijk te maken dat ik uit Oostenrijk kom vanwege een overleden familielid. Geen idee op dat moment hoe ik het moet zeggen en vraag of ik het in het Engels mag uitleggen. Als ik dat gedaan heb, hoor ik hem tegen zijn collega zeggen dat hij het nu nog niet weet. “pfffff” denk ik dan. Later vraagt de dame of ik drugs bij me heb. Natuurlijk heb ik dat niet en zeg ik ook tegen haar dat ik niets bij me heb.
Even later loopt hij met de papieren naar de auto en zij begint achter in de politie wagen te rommelen. Heb op dat moment nog steeds geen idee waarom ik nu echt aan de kant sta. Niemand zegt me wat. Even later komt de vrouwelijke agente terug met een flesje water en watjes. Of ik drugs gebruikt heb. Ik? Ik zeg tegen haar dat ik niets gebruik, dat ik niet rook en drink. Ze lacht en gelooft me volgens mij niet. Ik moet mijn hand uit het raam steken, want die heeft ze nodig. Met vijf watten stokjes neemt ze monsters van mijn linker hand. Als ze klaar is gaat ze terug naar de polizei wagen en hij komt uit de auto. Ik moet nu uitstappen...
Ik stap uit en met een boze stem krijg ik te horen dat ik de kofferbak los moet maken. :-s Ik maak de kofferbak open en de Polizei begint in mijn kofferbak rond te neuzen. Matten gaan omhoog en zelfs met een zaklamp gaan ze de donkerste kiertjes langs. Ik sta achter hem en moet stiekem een beetje lachen. Vind het maar raar, maar ook wel stoer. De polizei die mijn wagen doorzoekt.
Als de vrouwelijke agente klaar is begint hij op de achterbank. Hij aan de bijrijders kant en zij aan de bestuurders kant. Zelfs mijn sporttas met kleding en vuil ondergoed en was bovenop wordt nog nagekeken (zal hij vast leuk gevonden hebben). De jas die ik voor voetbal gebruik komt er zelfs nog uit omdat hij iets gevoeld heeft in de zak. Ik maak de rits los en haal een pakje kauwgom eruit. :-) Weer niets.
Vervolgens gaan ze beidde naar voren en wordt de wagen van voren helemaal onderzocht. Dan gaan ze terug naar hun groen witte wagen en bekijken de monsters die eerder van mijn hand genomen zijn. Zij knikt naar hem en krijg te horen dat het goed is. Ik mag verder. Ze stappen in en rijden weg... En ik? Ik sta stom verbaasd te kijken en rijd even later weer de autobahn op en vervolg mijn weg.
Gisteren is me iets gebeurt dat me nog nooit gebeurd is. Werd door de Duitse politie staande gehouden en van de weg af gehaald. :-)
Reed rustig met een gangetje van 140/150 terug naar Nederland toen ik de polizei achter me de autobahn op zag komen. Niets aan de hand, totdat ze begonnen te drukken. Ik ga netjes aan de kant en kijk bij ze naar binnen als ze voorbij komen. De man op de passagiersstoel kijkt terug en trekt een bedenkelijk gezicht. Een jonge vent alleen onderweg in een zwarte Mercedes, zonnebril op met donkere glazen en dan ook nog eens uit drugs land Nederland, kan niet goed zijn moet hij gedacht hebben.
De politie bleef op de linker baan en ik bleef er lekker achter hangen... het overige verkeer reed niet door en wij wel. Een paar kilometer verder gaan de lichten aan. “Stop”, “Volgen”... “Follow”. Ben helemaal verbaasd en kan niet geloven dat het om mij gaat en rijd stug achter ze aan en door, totdat er een armpje uit het raam komt dat het gebaar maakt dat ik naar de kant moet.
Daar ga je dan... achter de politie aan terwijl andere Nederlanders je voorbij komen rijden en verbaasd zitten te kijken. Had ze net allemaal ingehaald en die zullen wel gedacht hebben “boontje komt om zijn loontje”.
Auto aan de kant op een parkeerplaats. Een hele kleine vast langs de autobahn zodat iedereen me kan zien. :-) Vind het stiekem best wel stoer eigenlijk. Lol. Met twee man sterk komen ze uit de auto. Een man en een vrouw. Ik doe dan pas mijn zonnebril af en doe mijn raam open. Eerste vraag is... ”Kunnen sie lesen?” Als ik met ja beantwoord en probeer uit te leggen waarom ik niet volgde, beginnen ze gelijk tegen te sputteren. Papieren van de auto en mijn rijbewijs moeten ze hebben. Hij kijkt in de papieren en zij staat er bij. Als er gevraagd word waar ik vandaan kom, probeer ik in het Duits duidelijk te maken dat ik uit Oostenrijk kom vanwege een overleden familielid. Geen idee op dat moment hoe ik het moet zeggen en vraag of ik het in het Engels mag uitleggen. Als ik dat gedaan heb, hoor ik hem tegen zijn collega zeggen dat hij het nu nog niet weet. “pfffff” denk ik dan. Later vraagt de dame of ik drugs bij me heb. Natuurlijk heb ik dat niet en zeg ik ook tegen haar dat ik niets bij me heb.
Even later loopt hij met de papieren naar de auto en zij begint achter in de politie wagen te rommelen. Heb op dat moment nog steeds geen idee waarom ik nu echt aan de kant sta. Niemand zegt me wat. Even later komt de vrouwelijke agente terug met een flesje water en watjes. Of ik drugs gebruikt heb. Ik? Ik zeg tegen haar dat ik niets gebruik, dat ik niet rook en drink. Ze lacht en gelooft me volgens mij niet. Ik moet mijn hand uit het raam steken, want die heeft ze nodig. Met vijf watten stokjes neemt ze monsters van mijn linker hand. Als ze klaar is gaat ze terug naar de polizei wagen en hij komt uit de auto. Ik moet nu uitstappen...
Ik stap uit en met een boze stem krijg ik te horen dat ik de kofferbak los moet maken. :-s Ik maak de kofferbak open en de Polizei begint in mijn kofferbak rond te neuzen. Matten gaan omhoog en zelfs met een zaklamp gaan ze de donkerste kiertjes langs. Ik sta achter hem en moet stiekem een beetje lachen. Vind het maar raar, maar ook wel stoer. De polizei die mijn wagen doorzoekt.
Als de vrouwelijke agente klaar is begint hij op de achterbank. Hij aan de bijrijders kant en zij aan de bestuurders kant. Zelfs mijn sporttas met kleding en vuil ondergoed en was bovenop wordt nog nagekeken (zal hij vast leuk gevonden hebben). De jas die ik voor voetbal gebruik komt er zelfs nog uit omdat hij iets gevoeld heeft in de zak. Ik maak de rits los en haal een pakje kauwgom eruit. :-) Weer niets.
Vervolgens gaan ze beidde naar voren en wordt de wagen van voren helemaal onderzocht. Dan gaan ze terug naar hun groen witte wagen en bekijken de monsters die eerder van mijn hand genomen zijn. Zij knikt naar hem en krijg te horen dat het goed is. Ik mag verder. Ze stappen in en rijden weg... En ik? Ik sta stom verbaasd te kijken en rijd even later weer de autobahn op en vervolg mijn weg.