Gisteren was het zover. Het personeelsfeestje met de club hier.
De dag begon met het ophalen van collega's en toen naar Kamerik in de buurt van Utrecht. Daar zou het allemaal gebeuren. Een heel programma stond voor de kantoor mensen.
Eerste onderdeel... 4 km met de step op pad. Tjonge jonge... dat heb ik geweten. Na 1 km was er een groep er al vandoor en een groep bungelde achteraan. Een collega en ik zaten er tussen. We zaten er helemaal doorheen en moeten nog meer dan de helft. Uiteindelijk hebben we een flink stuk kunnen afsnijden. Halverwege de rit even gestopt om bij te tanken, maar dat had ik beter niet kunnen doen. De inspanning was zo heftig geweest dat ik bijna stond te braken. Kon het nog maar net binnen houden. Een flink confrontatie met mijn conditie.
Na de middag pauze even met de club zitten schilderen. Per groep moest er een schilderij gemaakt worden dat te maken had met het bedrijf en iets zij over het bedrijf.
Na het schilderen en een korte pauze, zijn we het weiland in gegaan en bezig geweest met battles. Drie teams, weilanden en vieze sloten. Met teams over bruggen, touwbruggen, etc. Ontzettend gelachen en ontzettend vies geworden. Zelf ben ik gelukkig niet in de sloot beland, maar een enkeling wel en die konden het natuurlijk niet laten op het moment dat iemand halverwege een sloot of brug was, een bommetje te maken. Lol. Zat zo samen met Laura op een balk naar de overkant, toen Wouter een bommetje maakte. Had geluk dat ik vlak achter Laura zat en dat zij veel opving, maar ik kwam er niet geheel droog vanaf. Van boven tot onder de modder en soppend in mijn schoenen keerde ik weer terug.
De dag erna... veel spierpijn en een gekneusde, opgezwollen en rode rechter duim. Vooral het laatste is erg lastig, maar de moeite meer dan waard geweest.
De dag begon met het ophalen van collega's en toen naar Kamerik in de buurt van Utrecht. Daar zou het allemaal gebeuren. Een heel programma stond voor de kantoor mensen.
Eerste onderdeel... 4 km met de step op pad. Tjonge jonge... dat heb ik geweten. Na 1 km was er een groep er al vandoor en een groep bungelde achteraan. Een collega en ik zaten er tussen. We zaten er helemaal doorheen en moeten nog meer dan de helft. Uiteindelijk hebben we een flink stuk kunnen afsnijden. Halverwege de rit even gestopt om bij te tanken, maar dat had ik beter niet kunnen doen. De inspanning was zo heftig geweest dat ik bijna stond te braken. Kon het nog maar net binnen houden. Een flink confrontatie met mijn conditie.
Na de middag pauze even met de club zitten schilderen. Per groep moest er een schilderij gemaakt worden dat te maken had met het bedrijf en iets zij over het bedrijf.
Na het schilderen en een korte pauze, zijn we het weiland in gegaan en bezig geweest met battles. Drie teams, weilanden en vieze sloten. Met teams over bruggen, touwbruggen, etc. Ontzettend gelachen en ontzettend vies geworden. Zelf ben ik gelukkig niet in de sloot beland, maar een enkeling wel en die konden het natuurlijk niet laten op het moment dat iemand halverwege een sloot of brug was, een bommetje te maken. Lol. Zat zo samen met Laura op een balk naar de overkant, toen Wouter een bommetje maakte. Had geluk dat ik vlak achter Laura zat en dat zij veel opving, maar ik kwam er niet geheel droog vanaf. Van boven tot onder de modder en soppend in mijn schoenen keerde ik weer terug.
De dag erna... veel spierpijn en een gekneusde, opgezwollen en rode rechter duim. Vooral het laatste is erg lastig, maar de moeite meer dan waard geweest.