Vanmiddag in de file van de A30 naar de A12. Het is een tweebaans strook die overgaat in één en dus moet er aan het einde van de linker baan geritst worden. Reed al lange tijd zachtjes op de linker baan met mijn knipperlicht uit en bij het einde aan gekomen wilde ik invoegen. Een normaal mens zou gewoon een gaatje laten vallen zodat je er tussen kunt. Zeker als je al lange tijd in het zicht van iemand rechts achter je rijdt.
Maar nee, de mokkel die ik vandaag aantrof met haar kleine doosje dacht daar heel anders over. Sterker nog, zij vond mij ongetwijfeld asociaal, want ze begon luid te toeteren, omdat ik er nu toch echt tussen wilde. Daar had ze kennelijk niet zo'n trek in. Toen ik maar zo goed als stil ben gaan staan kwam ze voorbij met haar raampje open. Schreeuwend, wegwerp gebarend en wel. Vervolgens steekt dat vieze lelijke oude wijf ook nog een middelvinger naar me op! Tja, dat laat niet op me zitten, want mijn middelvinger is tenslotte veel mooier! Ik heb er geen rimpels op zitten en groet haar vriendelijk, als fatsoenlijk burger, dan natuurlijk netjes terug door mijn middelvinger naar haar op te steken.
Als ik dan achter haar aansluit en het busje dat nog voor mij zat, zich voor die van haar drukt wordt ik nogmaals begroet. Ik heb sjans, geloof ik, want ze zwaaide weer met die ene vinger. Ik blijf natuurlijk netjes en beleefd, al was ik flink opgefokt, en begroet haar nogmaals beleefd, netjes en fatsoenlijk terug met mijn middelste vinger.
Toen ik de A12 op reed en haar weer inhaalde schreeuwde ze nog weer het één en ander naar me. Geen idee wat ze zij. Het enige dat ik mij op dat moment kon bedenken is dat haar man afgelopen nacht ongetwijfeld geen tijd voor haar gehad heeft. En ik kan hem geen ongelijk geven. Wat een kutwijf!
Maar nee, de mokkel die ik vandaag aantrof met haar kleine doosje dacht daar heel anders over. Sterker nog, zij vond mij ongetwijfeld asociaal, want ze begon luid te toeteren, omdat ik er nu toch echt tussen wilde. Daar had ze kennelijk niet zo'n trek in. Toen ik maar zo goed als stil ben gaan staan kwam ze voorbij met haar raampje open. Schreeuwend, wegwerp gebarend en wel. Vervolgens steekt dat vieze lelijke oude wijf ook nog een middelvinger naar me op! Tja, dat laat niet op me zitten, want mijn middelvinger is tenslotte veel mooier! Ik heb er geen rimpels op zitten en groet haar vriendelijk, als fatsoenlijk burger, dan natuurlijk netjes terug door mijn middelvinger naar haar op te steken.
Als ik dan achter haar aansluit en het busje dat nog voor mij zat, zich voor die van haar drukt wordt ik nogmaals begroet. Ik heb sjans, geloof ik, want ze zwaaide weer met die ene vinger. Ik blijf natuurlijk netjes en beleefd, al was ik flink opgefokt, en begroet haar nogmaals beleefd, netjes en fatsoenlijk terug met mijn middelste vinger.
Toen ik de A12 op reed en haar weer inhaalde schreeuwde ze nog weer het één en ander naar me. Geen idee wat ze zij. Het enige dat ik mij op dat moment kon bedenken is dat haar man afgelopen nacht ongetwijfeld geen tijd voor haar gehad heeft. En ik kan hem geen ongelijk geven. Wat een kutwijf!