Vanmorgen hebben we Queenstown verlaten en zijn weer iets verder afgezakt naar het zuiden. We zitten momenteel in Te Anau om precies te zijn. Vanmorgen was de rit goed te doen. Met een goed paar uren waren we bij ons huidige hotel en hadden we deels ingechecked. De kamer was nog niet klaar, dus hebben we de koffers achter gelaten en zijn op eigen houtje verder gegaan.
Op de planning stond de Milford Sounds. Vanuit het hotel zijn we hier gelijk door naar toe gereden. Morgen zij we tenslotte nog een dag hier en wilden we naar de Doubtful Sounds gaan.
De rit naar de Milford Sounds is een rit van ongeveer twee uur. Ietsje meer, omdat we ook nog een stop gemaakt hebben om zo nu en dan foto's te schieten van de omgeving. Het is tenslotte hier zo mooi. Helaas is dat alleen wel eens lastig om vast te leggen. Sommige dingen moet je gewoon met eigen ogen zien.
De uitzichten bijvoorbeeld zijn zo ontzettend mooi! Vooral als je door groene gebergtes rijdt en je tegen besneeuwde bergtoppen aan kijkt. Geweldig! Het is echt genieten geblazen voor ons hier.
Eindbestemming was dus vandaag de Milford Sounds. Een fjorden landschap is het. Vanaf de kant kijk je dan over het meer naar de bergen aan de andere kant. Het is net als op de heenweg naar het zuider eiland op het moment dat je tussen de eilanden door vaart. Erg mooi gezicht.
Op weg terug naar het hotel hebben we enkele tussenstops gemaakt om foto's te schieten en om even de omgeving een beetje beter te bekijken. Net zoals vele andere toeristenbussen dat doen.
Met bosjes kom je ze tegen. Eenzaam ben je hier dus niet op de weg, in tegenstelling tot wat men hier in het begin riep over het zuider eiland.
De eerste tussenstop was bij, hoe kan het ook anders, een waterval. The Chasm waterval. Een erg mooie waterval ook al was hij wat lastig te bekijken. De brug liep net een beetje over het mooiste put heen. Maar de rotsen er naast waren zeker zo mooi. Heel apart. Ze waren helemaal glad met allemaal kuilen er in, om het maar zo te omschrijven. Het waren net allemaal van die kleine pooltjes. Vanaf de brug keek je dan op de waterval neer. Ook wel leuk om het eens vanuit een andere hoek te bekijken.
De eerst daarop volgende stop was ergens halverwege. Op de heen weg waren we al langs een sneeuw gebied gekomen. Er stonden zelfs nog borden van lawine gevaar en dat je niet mocht uitstappen. Natuurlijk! Wij zijn niet bang voor een beetje sneeuw en zijn op de heenweg al even uitgestapt. Niet onopgemerkt overigens, want een bus met toeristen begon gelijk te toeteren en wijzen naar het waarschuwingsbord. Ha ha.
Maar goed, op de terug weg zijn we ver na de tunnel die door de berg loopt en niet verlicht is, gestopt. Dit was wel een veilig gebied waar de sneeuw nog meters hoog lag. Zo sta je dan nog in de zon aan het meer en bij een mooie waterval en zo zit je een tiental kilometers verderop met je billetjes in de meters hoge sneeuw.
Nadat we de tunnel weer veilig door gekomen waren, zijn we naar Mirror lake gereden. Dit meer ligt op de route en zijn daarom even vlug uitgestapt. Het meer dankt de naam aan het feit dat het net een spiegel lijkt als het windstil is. Dit is met name 's morgens vroeg en 's middags aan het einde van de middag als de wind is gaan liggen. Wij waren wat te vroeg, maar konden wel goed zien hoe helder het water was. Dat is overigens overal zo.
Tweede stop was bij een soort van parkeerplaats. Hier hadden we op de heenweg al gestaan toen er plots een Kea aan gevlogen kwam. Dit is een wilde papegaai die hier leeft en met uitsterven wordt bedreigd. Heb met de spiegelreflex camera hele mooie close up foto's gemaakt van hoe hij vlak voor mij langs liep en hoe hij op het dak van onze auto zat om voor eten te schooien. Erg stoer beest. Helaas was ik vergeten met de iPhone een foto te maken. Zou dus betekent hebben dat ik het hier niet kon plaatsen. Alle foto's hier bij de verhalen zijn tenslotte van de iPhone af. Maar goed, op de terug weg hebben we nog even een extra stop gemaakt in de hoop de papegaai nog weer een keer te zien. En ja hoor, hij zat er al weer. En kwam weer schooien voor eten. :-) Nu was het gelijk een stuk rustiger. Op de heenweg stopte namelijk ook nog een bus met toeristen en waren wij met onze auto en papegaai de attractie langs de kant van de weg. Nu waren we even met een ander stel samen en later alleen zodat ik mooi even een foto kon maken.
Na het bezoek aan de papegaai zijn we nog een keer gestopt bij een one lane bridge. Achter deze brug zat nog een mooie waterval (Falls Creek) en daar hebben we nog even snel een foto van gemaakt, terwijl het verkeer achter je langs over de brug rijd op een centimer of 30.
Daarna was het aan één stuk door terug naar Te Anau. Bij het hotel aangekomen konden we onze spullen weer mee nemen en naar onze kamer gaan. Duurde niet lang of we gingen weer naar buiten om in het informatie centrum folders te zoeken voor de Doubtful Sounds. Helaas kwamen we er op dat moment pas achter dat deze zo ver weg liggen, dat de excursies die gedaan worden meestal met één overnachting komen. Niet handig dus en daar was het informatieboek van de trip die we maken ook niet duidelijk over. Verder is hier niet zoveel te doen en aangezien we er vanuit gingen daar morgen naartoe te gaan, zijn we vanmiddag al extra door gereden naar de Milford sounds. Beetje jammer dus. Daarom vanavond maar besloten om morgen nog een keer naar de Milford sounds te rijden en om daar een boottocht te maken. Die boot hadden we vanmiddag zien varen, maar waren we niet mee mee gegaan. Dat gaan we dus morgen vroeg doen. Halverwege de middag komen we dan weer terug in het hotel en kunnen dan nog even lekker het centrum in, zoals vanavond.
Hebben vanavond heerlijk zitten eten bij de Olive Tree. Een klein café/restaurantje dat een beetje verscholen ligt tussen de winkels, maar waar je heerlijk buiten in het zonnetje kunt zitten. Daar hebben we heerlijk zitten eten en drinken met z'n twee. Lekker.
Met de foto's gaat het goed. Teller staat op 841 stuks, al blijf ik er bij zeggen dat ze nog uitgezocht moeten worden. Weten ook niet of alles wel gelukt is. Afwachten dus.
Op de planning stond de Milford Sounds. Vanuit het hotel zijn we hier gelijk door naar toe gereden. Morgen zij we tenslotte nog een dag hier en wilden we naar de Doubtful Sounds gaan.
De rit naar de Milford Sounds is een rit van ongeveer twee uur. Ietsje meer, omdat we ook nog een stop gemaakt hebben om zo nu en dan foto's te schieten van de omgeving. Het is tenslotte hier zo mooi. Helaas is dat alleen wel eens lastig om vast te leggen. Sommige dingen moet je gewoon met eigen ogen zien.
De uitzichten bijvoorbeeld zijn zo ontzettend mooi! Vooral als je door groene gebergtes rijdt en je tegen besneeuwde bergtoppen aan kijkt. Geweldig! Het is echt genieten geblazen voor ons hier.
Eindbestemming was dus vandaag de Milford Sounds. Een fjorden landschap is het. Vanaf de kant kijk je dan over het meer naar de bergen aan de andere kant. Het is net als op de heenweg naar het zuider eiland op het moment dat je tussen de eilanden door vaart. Erg mooi gezicht.
Op weg terug naar het hotel hebben we enkele tussenstops gemaakt om foto's te schieten en om even de omgeving een beetje beter te bekijken. Net zoals vele andere toeristenbussen dat doen.
Met bosjes kom je ze tegen. Eenzaam ben je hier dus niet op de weg, in tegenstelling tot wat men hier in het begin riep over het zuider eiland.
De eerste tussenstop was bij, hoe kan het ook anders, een waterval. The Chasm waterval. Een erg mooie waterval ook al was hij wat lastig te bekijken. De brug liep net een beetje over het mooiste put heen. Maar de rotsen er naast waren zeker zo mooi. Heel apart. Ze waren helemaal glad met allemaal kuilen er in, om het maar zo te omschrijven. Het waren net allemaal van die kleine pooltjes. Vanaf de brug keek je dan op de waterval neer. Ook wel leuk om het eens vanuit een andere hoek te bekijken.
De eerst daarop volgende stop was ergens halverwege. Op de heen weg waren we al langs een sneeuw gebied gekomen. Er stonden zelfs nog borden van lawine gevaar en dat je niet mocht uitstappen. Natuurlijk! Wij zijn niet bang voor een beetje sneeuw en zijn op de heenweg al even uitgestapt. Niet onopgemerkt overigens, want een bus met toeristen begon gelijk te toeteren en wijzen naar het waarschuwingsbord. Ha ha.
Maar goed, op de terug weg zijn we ver na de tunnel die door de berg loopt en niet verlicht is, gestopt. Dit was wel een veilig gebied waar de sneeuw nog meters hoog lag. Zo sta je dan nog in de zon aan het meer en bij een mooie waterval en zo zit je een tiental kilometers verderop met je billetjes in de meters hoge sneeuw.
Nadat we de tunnel weer veilig door gekomen waren, zijn we naar Mirror lake gereden. Dit meer ligt op de route en zijn daarom even vlug uitgestapt. Het meer dankt de naam aan het feit dat het net een spiegel lijkt als het windstil is. Dit is met name 's morgens vroeg en 's middags aan het einde van de middag als de wind is gaan liggen. Wij waren wat te vroeg, maar konden wel goed zien hoe helder het water was. Dat is overigens overal zo.
Tweede stop was bij een soort van parkeerplaats. Hier hadden we op de heenweg al gestaan toen er plots een Kea aan gevlogen kwam. Dit is een wilde papegaai die hier leeft en met uitsterven wordt bedreigd. Heb met de spiegelreflex camera hele mooie close up foto's gemaakt van hoe hij vlak voor mij langs liep en hoe hij op het dak van onze auto zat om voor eten te schooien. Erg stoer beest. Helaas was ik vergeten met de iPhone een foto te maken. Zou dus betekent hebben dat ik het hier niet kon plaatsen. Alle foto's hier bij de verhalen zijn tenslotte van de iPhone af. Maar goed, op de terug weg hebben we nog even een extra stop gemaakt in de hoop de papegaai nog weer een keer te zien. En ja hoor, hij zat er al weer. En kwam weer schooien voor eten. :-) Nu was het gelijk een stuk rustiger. Op de heenweg stopte namelijk ook nog een bus met toeristen en waren wij met onze auto en papegaai de attractie langs de kant van de weg. Nu waren we even met een ander stel samen en later alleen zodat ik mooi even een foto kon maken.
Na het bezoek aan de papegaai zijn we nog een keer gestopt bij een one lane bridge. Achter deze brug zat nog een mooie waterval (Falls Creek) en daar hebben we nog even snel een foto van gemaakt, terwijl het verkeer achter je langs over de brug rijd op een centimer of 30.
Daarna was het aan één stuk door terug naar Te Anau. Bij het hotel aangekomen konden we onze spullen weer mee nemen en naar onze kamer gaan. Duurde niet lang of we gingen weer naar buiten om in het informatie centrum folders te zoeken voor de Doubtful Sounds. Helaas kwamen we er op dat moment pas achter dat deze zo ver weg liggen, dat de excursies die gedaan worden meestal met één overnachting komen. Niet handig dus en daar was het informatieboek van de trip die we maken ook niet duidelijk over. Verder is hier niet zoveel te doen en aangezien we er vanuit gingen daar morgen naartoe te gaan, zijn we vanmiddag al extra door gereden naar de Milford sounds. Beetje jammer dus. Daarom vanavond maar besloten om morgen nog een keer naar de Milford sounds te rijden en om daar een boottocht te maken. Die boot hadden we vanmiddag zien varen, maar waren we niet mee mee gegaan. Dat gaan we dus morgen vroeg doen. Halverwege de middag komen we dan weer terug in het hotel en kunnen dan nog even lekker het centrum in, zoals vanavond.
Hebben vanavond heerlijk zitten eten bij de Olive Tree. Een klein café/restaurantje dat een beetje verscholen ligt tussen de winkels, maar waar je heerlijk buiten in het zonnetje kunt zitten. Daar hebben we heerlijk zitten eten en drinken met z'n twee. Lekker.
Met de foto's gaat het goed. Teller staat op 841 stuks, al blijf ik er bij zeggen dat ze nog uitgezocht moeten worden. Weten ook niet of alles wel gelukt is. Afwachten dus.