Dag twee in Te Anau. Vandaag zijn we opnieuw naar de Milford Sounds geweest. Het was niet, anders, omdat we vandaag niet naar de Doubtful Sounds kunnen. Deze zijn simpelweg te ver weg en dat wisten we niet. Jammer. Na het avond eten van gisteren hebben we daarom maar een boottripje geboekt in de Milford Sounds. Een vaarrit. Van bijna twee uur.
Zo gezegd, zo gedaan. Vanmorgen op tijd op gestaan, omdat we ongeveer twee uur moesten rijden naar onze eindbestemming. Op de heenweg hebben we geen stops gemaakt, omdat we op tijd wilden zijn en de boot om 11:00 uur zou vertrekken. Uiteindelijk waren we rond 10:10 op onze eindbestemming en hebben we nog eerst koffie en thee gedronken.
De koffie en thee hebben we in een soort van restaurant gedronken. Hier zijn we gisteren ook al wat iets gaan drinken. Verder is er eigenlijk ook verder niet veel. Veel keus is er dus niet. Desondanks hadden we toch geluk. We hadden koffie en thee in een kop besteld i.p.v. in een mok. Kennelijk hadden ze niet goed op zitten letten en kregen we beidde een mok. Toen ze er achter kwamen dat ik een mok koffie had en ze een kopje wilde brengen was het te laat. Volgens Saskia, wie uitzicht had op de serveersters, zagen ze me op dat moment net aan de koffie lurken. Tja, jammer dan hoor! Dan moet je maar opletten.
Na de koffie en thee zijn we naar de boot gelopen. Bij de balie kwamen we er achter dat we uiteindelijk $ 4 te veel betaald hebben voor de reis. Er was gisteren al een beetje een misverstand om de prijzen. Dat moesten we maar door geven aan het hotel. De excursie wordt utiendelijk op onze kamer geboekt en betalen het op het moment van uitchecken.
Nadat we de boarding passen binnen hadden, zijn we naar buiten gelopen om te wachten. Zou nog 10 minuten duren voor we aan boord zouden mogen gaan. Staan we daar te wachten, worden we gelijk belaagd door een stel zandvliegjes. Kleine zwarte rot vliegjes die ook nog eens bijten en dat lekker gaat jeuken! Bah. Ben snel weer naar binnen gegaan om daar even vanaf te zijn. Twee minuten voor boarden zij we weer naar buiten gegaan.
De vaart met de boot was erg mooi. Nu vaarden we dicht langs de hoge bergen (1300m) en ziet het er gelijk allemaal een stuk anders uit. Ook de waterval die we gisteren op een afstandje hadden bekeken konden we nu van dichtbij bekijken.
Maar dat was nog niet alles. Vlak bij het eindpunt voor je de open zee bereikt zagen we twee kleine pinguïns op de rotsen staan. Zo verschrikkelijk leuk om die beesten zo in het wild te zien. Gelukkig konden we de camera snel van de zoomlens voorzien en heb ik twee foto's van ze kunnen maken, voor ze de rotsen naar beneden geklouterd waren en in de zee verdwenen. Nu nog even duimen dat ze er op de computer ook nog goed uit zien. Dat is nog even afwachten.
Even later begon er iemand te roepen. Whale, whale! Zei nog tegen Saskia, dat is een stuk houd dat daar drijft, maar ik had het mis. Door de lens op behoorlijke afstand leek het echt hout, maar het bleken twee walvissen te zijn die daar rond dobberben. Helemaal uit het water kwamen ze niet. Je zag telkens alleen een klein deel en als ze even water spoten. Natuurlijk weer volop foto's schieten natuurlijk. Het is dat we het weten, anders zou je het niet goed zien. Waren overigens wel twee kleine walvissen, gezien we er met twee boten naast lagen en de afstand niet super groot was. Desondanks maakt dat er niet minder bijzonder op. Het blijft mooi.
Op de weg terug naar de haven kwamen we, alsof we nog niet genoeg gezien hadden, ook nog eens dolfijnen tegen die aan het zwemmen waren. Vlak langs de boot! We stonden boven op het dek en dankzij het heldere water kan ik een dolfijn in het water fotograferen. Super mooi! Op een gegeven moment had ik de dolfijn mooi in het vizier voor hij naar boven kwam. Wilde hem net vast leggen, toen een overenthousiaste medereiziger zover over boord ging hangen dat haar arm er precies voor hing en ik niet meer kon afdrukken. Héél erg jammer, maar gelukkig hebben we twee goede foto's.
Later zagen we nog twee dolfijnen zwemmen. Dit keer op een iets grotere afstand en die kwamen bijna niet boven. Die heb ik dan ook niet kunnen vastleggen. Goh, wat een bijzondere vaartocht was dat. Is natuurlijk wel erg uniek dat je zowel pinguïns, walvissen en dolfijnen ziet in een vaartocht van net geen twee uur.
Na de vaart met de boot zijn we terug naar de auto gelopen en weer richting Te Anau gegaan. Hier blijven we tenslotte nog een nachtje en gaan dan weer verder.
Op de heenweg hadden we al eens borden gezien van Lower Hollyford. Het waren verkeersborden die verwijzen naar een dorp of plaats. Hadden voor vanmiddag toch niets gepland staan en zijn dus daar even naar toe gereden. Tjonge. Zeven kilometer lang over een zandweg rijden met een enorme stofwolk achter je aan (Saskia reed flink door) kwamen we aan in Lower Hollyford. Vol verbazing zaten we te kijken. Een paar kleine houten huisjes met een paar schuurtjes of iets dergelijks. Meer was er niet! Echt in de middle of nowhere. Er was echt niets. Heel apart. In het midden stond nog wel een zelf gemaakte bewegwijzer en dat was het dan. Zij gelijk weer omgedraaid en terug gereden.
En toen waren we weer terug in het hotel. Gelijk aan de balie verteld van de bedragen en dat het duurdere tarief pas per 1 november in gaat. Morgen dus. Dat zouden ze dan nog even aanpassen voor ons. En uiteindelijk zitten we dan op onze hotel kamer en hebben we niets te doen. Ja, beetje computeren op de Nintendo DS en ik mijn verhaal voor vandaag schrijven. Voor zover.
Uit pure verveling zijn we uiteindelijk nog even naar buiten gegaan. Was net pas rond 16:00 en hebben nog even te gaan vandaag. Eerst even naar de supermarkt gelopen. Dacht namelijk dat de supermarkt vandaag eerder dicht zou gaan, maar dat was niet het geval. Hij gaat alleen iets later open op de zaterdag en zondag. Ja, ook op zondag. De winkels zijn hier namelijk 7 dagen in de week open! Dit was een maatregel van de overheid in de hoop de economie meer te stimuleren en om meer banen te creeeren. Het heeft naar horen zeggen niet geholpen en de maatregel is ook niet meer terug gedraaid. Maar goed, reden dat we naar de supermarkt moeten is om nieuwe broodjes te halen. Hadden gisteren verse broodjes gehaald. Dat dachten we althans. Vanmorgen bleek de schimmel er al op te staan. :-) Bah!
Uiteindelijk hebben we de broodjes nog niet gehaald, omdat de supermarkt dus langer open bleek te zijn. Zijn daarom wat rond gelopen, langs de mini golf. Dacht dat het wel leuk zou zijn, maar het was echt mini. Alle banen erg dicht op elkaar gepropt. Daar hadden we geen zin in. Zijn uiteindelijk even aan het meer gaan zitten. Een frisse neus halen. Lake Te Anau. Na even wat gezeten en gezien te hebben hoe een watervliegtuig is opgestegen zij we weer door gelopen. Even nog langs een souvenier winkeltje en weer terug naar het hotel.
Er is hier echt niets, maar dan ook niets te doen! Niet gedacht dat ik het volgende nog op de vakantie zou schrijven: ik verveel me een beetje! Niet te geloven, maar waar.
Het is nu 17:50 en kunnen zo mooi gaan eten. Nu alleen nog bedenken wat en waar. :-)
Zo gezegd, zo gedaan. Vanmorgen op tijd op gestaan, omdat we ongeveer twee uur moesten rijden naar onze eindbestemming. Op de heenweg hebben we geen stops gemaakt, omdat we op tijd wilden zijn en de boot om 11:00 uur zou vertrekken. Uiteindelijk waren we rond 10:10 op onze eindbestemming en hebben we nog eerst koffie en thee gedronken.
De koffie en thee hebben we in een soort van restaurant gedronken. Hier zijn we gisteren ook al wat iets gaan drinken. Verder is er eigenlijk ook verder niet veel. Veel keus is er dus niet. Desondanks hadden we toch geluk. We hadden koffie en thee in een kop besteld i.p.v. in een mok. Kennelijk hadden ze niet goed op zitten letten en kregen we beidde een mok. Toen ze er achter kwamen dat ik een mok koffie had en ze een kopje wilde brengen was het te laat. Volgens Saskia, wie uitzicht had op de serveersters, zagen ze me op dat moment net aan de koffie lurken. Tja, jammer dan hoor! Dan moet je maar opletten.
Na de koffie en thee zijn we naar de boot gelopen. Bij de balie kwamen we er achter dat we uiteindelijk $ 4 te veel betaald hebben voor de reis. Er was gisteren al een beetje een misverstand om de prijzen. Dat moesten we maar door geven aan het hotel. De excursie wordt utiendelijk op onze kamer geboekt en betalen het op het moment van uitchecken.
Nadat we de boarding passen binnen hadden, zijn we naar buiten gelopen om te wachten. Zou nog 10 minuten duren voor we aan boord zouden mogen gaan. Staan we daar te wachten, worden we gelijk belaagd door een stel zandvliegjes. Kleine zwarte rot vliegjes die ook nog eens bijten en dat lekker gaat jeuken! Bah. Ben snel weer naar binnen gegaan om daar even vanaf te zijn. Twee minuten voor boarden zij we weer naar buiten gegaan.
De vaart met de boot was erg mooi. Nu vaarden we dicht langs de hoge bergen (1300m) en ziet het er gelijk allemaal een stuk anders uit. Ook de waterval die we gisteren op een afstandje hadden bekeken konden we nu van dichtbij bekijken.
Maar dat was nog niet alles. Vlak bij het eindpunt voor je de open zee bereikt zagen we twee kleine pinguïns op de rotsen staan. Zo verschrikkelijk leuk om die beesten zo in het wild te zien. Gelukkig konden we de camera snel van de zoomlens voorzien en heb ik twee foto's van ze kunnen maken, voor ze de rotsen naar beneden geklouterd waren en in de zee verdwenen. Nu nog even duimen dat ze er op de computer ook nog goed uit zien. Dat is nog even afwachten.
Even later begon er iemand te roepen. Whale, whale! Zei nog tegen Saskia, dat is een stuk houd dat daar drijft, maar ik had het mis. Door de lens op behoorlijke afstand leek het echt hout, maar het bleken twee walvissen te zijn die daar rond dobberben. Helemaal uit het water kwamen ze niet. Je zag telkens alleen een klein deel en als ze even water spoten. Natuurlijk weer volop foto's schieten natuurlijk. Het is dat we het weten, anders zou je het niet goed zien. Waren overigens wel twee kleine walvissen, gezien we er met twee boten naast lagen en de afstand niet super groot was. Desondanks maakt dat er niet minder bijzonder op. Het blijft mooi.
Op de weg terug naar de haven kwamen we, alsof we nog niet genoeg gezien hadden, ook nog eens dolfijnen tegen die aan het zwemmen waren. Vlak langs de boot! We stonden boven op het dek en dankzij het heldere water kan ik een dolfijn in het water fotograferen. Super mooi! Op een gegeven moment had ik de dolfijn mooi in het vizier voor hij naar boven kwam. Wilde hem net vast leggen, toen een overenthousiaste medereiziger zover over boord ging hangen dat haar arm er precies voor hing en ik niet meer kon afdrukken. Héél erg jammer, maar gelukkig hebben we twee goede foto's.
Later zagen we nog twee dolfijnen zwemmen. Dit keer op een iets grotere afstand en die kwamen bijna niet boven. Die heb ik dan ook niet kunnen vastleggen. Goh, wat een bijzondere vaartocht was dat. Is natuurlijk wel erg uniek dat je zowel pinguïns, walvissen en dolfijnen ziet in een vaartocht van net geen twee uur.
Na de vaart met de boot zijn we terug naar de auto gelopen en weer richting Te Anau gegaan. Hier blijven we tenslotte nog een nachtje en gaan dan weer verder.
Op de heenweg hadden we al eens borden gezien van Lower Hollyford. Het waren verkeersborden die verwijzen naar een dorp of plaats. Hadden voor vanmiddag toch niets gepland staan en zijn dus daar even naar toe gereden. Tjonge. Zeven kilometer lang over een zandweg rijden met een enorme stofwolk achter je aan (Saskia reed flink door) kwamen we aan in Lower Hollyford. Vol verbazing zaten we te kijken. Een paar kleine houten huisjes met een paar schuurtjes of iets dergelijks. Meer was er niet! Echt in de middle of nowhere. Er was echt niets. Heel apart. In het midden stond nog wel een zelf gemaakte bewegwijzer en dat was het dan. Zij gelijk weer omgedraaid en terug gereden.
En toen waren we weer terug in het hotel. Gelijk aan de balie verteld van de bedragen en dat het duurdere tarief pas per 1 november in gaat. Morgen dus. Dat zouden ze dan nog even aanpassen voor ons. En uiteindelijk zitten we dan op onze hotel kamer en hebben we niets te doen. Ja, beetje computeren op de Nintendo DS en ik mijn verhaal voor vandaag schrijven. Voor zover.
Uit pure verveling zijn we uiteindelijk nog even naar buiten gegaan. Was net pas rond 16:00 en hebben nog even te gaan vandaag. Eerst even naar de supermarkt gelopen. Dacht namelijk dat de supermarkt vandaag eerder dicht zou gaan, maar dat was niet het geval. Hij gaat alleen iets later open op de zaterdag en zondag. Ja, ook op zondag. De winkels zijn hier namelijk 7 dagen in de week open! Dit was een maatregel van de overheid in de hoop de economie meer te stimuleren en om meer banen te creeeren. Het heeft naar horen zeggen niet geholpen en de maatregel is ook niet meer terug gedraaid. Maar goed, reden dat we naar de supermarkt moeten is om nieuwe broodjes te halen. Hadden gisteren verse broodjes gehaald. Dat dachten we althans. Vanmorgen bleek de schimmel er al op te staan. :-) Bah!
Uiteindelijk hebben we de broodjes nog niet gehaald, omdat de supermarkt dus langer open bleek te zijn. Zijn daarom wat rond gelopen, langs de mini golf. Dacht dat het wel leuk zou zijn, maar het was echt mini. Alle banen erg dicht op elkaar gepropt. Daar hadden we geen zin in. Zijn uiteindelijk even aan het meer gaan zitten. Een frisse neus halen. Lake Te Anau. Na even wat gezeten en gezien te hebben hoe een watervliegtuig is opgestegen zij we weer door gelopen. Even nog langs een souvenier winkeltje en weer terug naar het hotel.
Er is hier echt niets, maar dan ook niets te doen! Niet gedacht dat ik het volgende nog op de vakantie zou schrijven: ik verveel me een beetje! Niet te geloven, maar waar.
Het is nu 17:50 en kunnen zo mooi gaan eten. Nu alleen nog bedenken wat en waar. :-)