Gisteren was het een beetje de dag van hetzelfde. Hetzelfde als de dag er voor eigenlijk. Eerst weer naar de Milford sounds en later met uit eten. Hadden eergisteren zo lekker gegeten bij de Olive tree dat we er gisteren weer zij gaan eten. Hadden de stad afgelopen, maar niets leuks gevonden. Gezien het onze laatste dag daar was, zijn we er toch weer gaan eten. Hebben weer lekker buiten gezeten. Heerlijk.
Vandaag hadden we een rit van ongeveer vier uur rijden op het programma. Op papier was het althans vier uur. Geloof dat we lang niet zolang over gereden hebben, maar kan me natuurlijk vergissen. Hoe dan ook, de eindbestemming vandaag is Dunedin. Van de west kust zijn we naar de oost kust gereden.
Tijdens de reis naar hier zat ik te sms'en met Nederland. Dan is het best vreemd dat als je een sms ontvangt je vervolgens een paar honderd meter verder bent en dan geen bereik meer hebt. Dat is hier heel normaal. Als je dan vervolgens weer in de buurt van een plaatsje komt, heb je met een beetje geluk weer bereik. Best grappig.
Zoals gezegd zitten we vandaag in Dunedin. Bij aankomst hadden we echt even het gevoel van waarom zijn we hier. Op de route naar hier was weinig te doen. Normaal zijn er redelijk veel verwijzingen te vinden naar bijzondere plaatsen, maar dat is hier minder op het zuider eiland. Vervolgens komen we weer in een hele grote stad terecht.
Bij het inchecken zaten we al even door de folders te bladeren, maar zagen niet echt iets. Dat geen dat we gezien hadden was vandaag deels gesloten en hadden we dus niet veel aan. We voelden de bui dus al een beetje hangen. Toch niet weer een dag vervelen?
In eerste instantie zijn we naar het centrum gelopen om even bij de winkels te kijken. Zitten 10/15 min lopen van het centrum af, dus dat is goed te doen. Waren we er toch weer even uit konden we vast gaan kijken naar een restaurantje voor het avond eten. Na even een hapje gegeten te hebben bij de McDonalds zijn we weer langzaam terug gelopen naar het motel.
Een centrum is hier overigens anders dan in Nederland. Hier is het centrum gewoon de hoofdstraat door de stad met links en rechts van de hoofdstraat winkels en eventueel parkeerplaatsen. Erg Amerikaans dus.
Overigens doet de stad Dunedin erg Engels aan als je kijkt naar de huizen en dergelijke. Niet ook zo heel gek, als je je bedenkt dat hier vooral veel schotten wonen. Verklaard in ieder geval heel duidelijk waarom de architectuur zo Engels is hier. In andere plaatsen lijkt het allemaal meer Amerikaans.
Voor we vanmiddag even de stad in gegaan zijn, hebben we nog een excursie naar de pinguïns geboekt. We wisten dat ze hier zouden moeten zijn en dat we ze aan het einde van de middag eventueel zouden moeten kunnen zien. Ze
Komen aan het einde van de dag tenslotte weer aan land.
Nadat we uit de stad terug gekomen waren en even in onze kamer hadden zitten computeren en lezen, zijn we naar Otago Peninsula geweest. Een soort van schiereiland(je). De weg er naar toe was echt verschrikkelijk. Ok, verschrikkelijk misschien niet, maar vond het er niet prettig rijden. Hier rijd men links, hard en vaak zonder vangrails. Zo ook hier langs de bergen op en langs de zee. Links de zee en rechts de andere weghelft en rotsen. Tussen de auto en de zee zat maar een meter en soms nog minder. Niet zo heel erg, maar als er geen vangrails staat tussen jou en de zee is het wel even minder fijn! Één foutje en je rijdt zo de zee in. Nee, geen prettig idee. Vangrails plaatsen ze hier erg weinig. Ook in de bergen. Soms is dat best eng.
Maar goed, hier lig ik om 22:52 uur op bed mijn verhaaltje te typen, dus dat betekent dat we het vandaag ook weer overleefd hebben.
Zoals gezegd hadden we een excursie bij de pinguïns. Na een korte inleiding zijn we naar de baai gebracht. Na wat zeehonden bekeken en gefotografeerd te hebben, zijn we verder gelopen naar de pinguïns. Daar kwamen we tenslotte voor. Net toen we verder liepen werd er één gespot die terug naar zijn broed locatie liep. Zitten in het broed seizoen en dan zijn ze afwisselend in de zee om te eten en komen ze 's avonds aan land. Echt super leuk om zo'n beest dan de heuvel op te zien komen naar zijn schuilplaats. Met de zoomlens heb ik een paar mooie foto's kunnen maken. Later zagen we vanuit een speciale bunker nog een vrouwtje die aan het broeden was. Hadden net geluk dat ze stond en dat je haar ei heel iets kon zien. Normaal staan ze maar één keer per uur op, om het ei om te rollen zodat ze de andere kant kunnen opwarmen. Mooi geluk gehad dus.
Helaas geen foto's met de iPhone gemaakt. Was te druk met de fotocamera.
Na de pinguïns zin we nog even vlug boodschappen gaan doen, om vervolgens terug te keren in het motel. Hebben uiteindelijk ook hier gegeten, omdat we geen zin meer hadden om de stad in te lopen.
Vandaag hadden we een rit van ongeveer vier uur rijden op het programma. Op papier was het althans vier uur. Geloof dat we lang niet zolang over gereden hebben, maar kan me natuurlijk vergissen. Hoe dan ook, de eindbestemming vandaag is Dunedin. Van de west kust zijn we naar de oost kust gereden.
Tijdens de reis naar hier zat ik te sms'en met Nederland. Dan is het best vreemd dat als je een sms ontvangt je vervolgens een paar honderd meter verder bent en dan geen bereik meer hebt. Dat is hier heel normaal. Als je dan vervolgens weer in de buurt van een plaatsje komt, heb je met een beetje geluk weer bereik. Best grappig.
Zoals gezegd zitten we vandaag in Dunedin. Bij aankomst hadden we echt even het gevoel van waarom zijn we hier. Op de route naar hier was weinig te doen. Normaal zijn er redelijk veel verwijzingen te vinden naar bijzondere plaatsen, maar dat is hier minder op het zuider eiland. Vervolgens komen we weer in een hele grote stad terecht.
Bij het inchecken zaten we al even door de folders te bladeren, maar zagen niet echt iets. Dat geen dat we gezien hadden was vandaag deels gesloten en hadden we dus niet veel aan. We voelden de bui dus al een beetje hangen. Toch niet weer een dag vervelen?
In eerste instantie zijn we naar het centrum gelopen om even bij de winkels te kijken. Zitten 10/15 min lopen van het centrum af, dus dat is goed te doen. Waren we er toch weer even uit konden we vast gaan kijken naar een restaurantje voor het avond eten. Na even een hapje gegeten te hebben bij de McDonalds zijn we weer langzaam terug gelopen naar het motel.
Een centrum is hier overigens anders dan in Nederland. Hier is het centrum gewoon de hoofdstraat door de stad met links en rechts van de hoofdstraat winkels en eventueel parkeerplaatsen. Erg Amerikaans dus.
Overigens doet de stad Dunedin erg Engels aan als je kijkt naar de huizen en dergelijke. Niet ook zo heel gek, als je je bedenkt dat hier vooral veel schotten wonen. Verklaard in ieder geval heel duidelijk waarom de architectuur zo Engels is hier. In andere plaatsen lijkt het allemaal meer Amerikaans.
Voor we vanmiddag even de stad in gegaan zijn, hebben we nog een excursie naar de pinguïns geboekt. We wisten dat ze hier zouden moeten zijn en dat we ze aan het einde van de middag eventueel zouden moeten kunnen zien. Ze
Komen aan het einde van de dag tenslotte weer aan land.
Nadat we uit de stad terug gekomen waren en even in onze kamer hadden zitten computeren en lezen, zijn we naar Otago Peninsula geweest. Een soort van schiereiland(je). De weg er naar toe was echt verschrikkelijk. Ok, verschrikkelijk misschien niet, maar vond het er niet prettig rijden. Hier rijd men links, hard en vaak zonder vangrails. Zo ook hier langs de bergen op en langs de zee. Links de zee en rechts de andere weghelft en rotsen. Tussen de auto en de zee zat maar een meter en soms nog minder. Niet zo heel erg, maar als er geen vangrails staat tussen jou en de zee is het wel even minder fijn! Één foutje en je rijdt zo de zee in. Nee, geen prettig idee. Vangrails plaatsen ze hier erg weinig. Ook in de bergen. Soms is dat best eng.
Maar goed, hier lig ik om 22:52 uur op bed mijn verhaaltje te typen, dus dat betekent dat we het vandaag ook weer overleefd hebben.
Zoals gezegd hadden we een excursie bij de pinguïns. Na een korte inleiding zijn we naar de baai gebracht. Na wat zeehonden bekeken en gefotografeerd te hebben, zijn we verder gelopen naar de pinguïns. Daar kwamen we tenslotte voor. Net toen we verder liepen werd er één gespot die terug naar zijn broed locatie liep. Zitten in het broed seizoen en dan zijn ze afwisselend in de zee om te eten en komen ze 's avonds aan land. Echt super leuk om zo'n beest dan de heuvel op te zien komen naar zijn schuilplaats. Met de zoomlens heb ik een paar mooie foto's kunnen maken. Later zagen we vanuit een speciale bunker nog een vrouwtje die aan het broeden was. Hadden net geluk dat ze stond en dat je haar ei heel iets kon zien. Normaal staan ze maar één keer per uur op, om het ei om te rollen zodat ze de andere kant kunnen opwarmen. Mooi geluk gehad dus.
Helaas geen foto's met de iPhone gemaakt. Was te druk met de fotocamera.
Na de pinguïns zin we nog even vlug boodschappen gaan doen, om vervolgens terug te keren in het motel. Hebben uiteindelijk ook hier gegeten, omdat we geen zin meer hadden om de stad in te lopen.