Voor het gemak begin ik even met het WK. Niet dat ik er om sta te springen, maar de prestatie van Duitsland is niet slecht. Ze hebben Argentinië naar huis geschoten en hoe! Heel het Duitstalige deel van het eiland was gisteren in de bar aan het kijken. Zelfs Duitsers die geen voetbalfan zijn, hebben gekeken. Er is hier een Duits stel dat ook met de excursie mee was eergisteren. Sindsdien begroeten we elkaar bij het eten en vanavond hebben we op ons beste Duits even een praatje gemaakt. Zij zijn net als wij hier voor het eerst.
Het WK kwam in dit geval goed uit om het gesprek te openen, door de prestatie van Duitsland aan te halen. Ze waren verrast dat we dat gezien hadden. Heb al gezegd dat als het een finale Nederland - Duitsland wordt, ik persoonlijk vind dat Duitsland ons moeten laten winnen, omdat wij nog nooit wereldkampioen geweest zijnen hun al drie keer. Daar konden ze wel om lachen. Zij konden daar alleen geen invloed op uitoefenen kregen we te horen. Grappig.
Onze dag begon overigens erg vroeg vandaag. Normaal slapen we iedere dag uit, maar vandaag werden we om 8:15 bij de receptie verwacht. We gingen vanmorgen namelijk op excursie naar Malé. Aangezien we nog even wilden ontbijten, zijn we extra vroeg op gestaan.
Dit vaartocht van ons eiland naar Malé ging weer per speedboot zoals op de heenweg andersom ook al het geval was. In de hoofdstad van 1 bij 1 km werden we opgewacht door enkele gidsen en werden we in kleine groepjes mee genomen. De groepen worden gesplits op basis van taal. Wij gaan met de Engelse groep mee en anderen met een Duitse of Russische.
De rondleiding door de stad zou al met al ongeveer drie uur moeten duren. Voel goede moet gingen we op weg. We begonnen vrij snel met de oudste moskee van 400 jaar oud. Mochten niet naar binnen, omdat we geen moslims zijn. Buiten mochten we wel foto's maken van de moskee die uit koraal gemaakt is. Het schijnt zelfs zo dat deze moskee op de wereld erfgoedlijst staat. Vanuit de moskee liepen we langs het huis van de minister of zoiets. Weet het eerlijk gezegd niet meer precies.
Na wat verder lopen kwamen we uit bij de grootste moskee in Malé. Daar mochten we wel naar binnen. Niet in de gebedszaal zelf, maar in een speciaal deel voor toeristen. Schoenen/slippers moesten wel uit en buiten blijven. :-) Het andere stelletje dat bij ons was moest extra kleding dragen om het bovenlijf en de knieën te bedekken. Anders mochten ze niet naar binnen.
Na het bezoek aan de moskee gingen we in we sneltrein vaart naar en door dee fruit en vismarkt. Helaas hebben we daar niet veel tijd door kunnen brengen en lanf kijken. Er stond namelijk wat belangrijkers op het programma. Shopping! Oftewel souvenirs! Daar zaten we al helemaal niet op te wachten. Van de ene naar de andere winkel. We hadden al iets voor onszelf gebald tijdens de eerste excursie en hadden geen behoefte om ons te laten belazeren met prijzen. De gids had al snel door dat wij niets gingen kopen en richtte zich dan ook al snel op het andere koppel. Niet veel later kwam de vraag of wij wel of niet wilden verder winkelen. Toen het antwoord nee was, was het snel gedaan. De gids had er genoeg van en stuurde ons alleen de stad in, zodat hij het andere stelletje kon helpen. Overduidelijk gepikeerd. Daar stonden we dan na een uur. Moeten we ons maar zien te vermaken voor de eerst komende twee uur in de hitte en een stad(je) waar we niets kennen!
Werkelijk verschrikkelijk die excursie. Het doel van onze gids was overduidelijk heel anders dan dat van ons. Overigens moet er wel bij gezegd worden dat de andere stellen wel betere gidsen hadden. Die namen wel echt de tijd. Het verschilt dus enorm per gids. Wij vonden het in ieder geval niet wat. Waar voor ons geld hebben we in ieder geval niet gehad. Echt een domper.
Wij hebben ons maar wat vermaakt met een uurtje door de stad rond slenteren en een uur wachten op de boot. Er zat niets anders op.
Tijdens het rond slenteren door de stad had ik één open wifi netwerk gevonden. Het signaal was helaas te zwak, waardoor het versturen van het eerste verhaaltje niet wilde lukken. Sterker nog, er gaat dan blijkbaar iets niet goed met de applicatie, waardoor ik het verhaal kwijt geraakt ben. Zin om weer een samenvatting te typen van een verhaal heb ik momenteel niet. Maar wie weet dat ik er later nog eens over schrijf. Kort komt het er op neer dat ik het verhaal van onze aankomst dus mis.
We waren blij dat we uiteindelijk weer op de boot richting ons resort zaten. Dit was niet de excursie waar wij op gehoopt hadden. Apart is het wel dat je iedereen in Malé op een brommer rond zag rijden. Verder heeft bijna iedereen daar een iPhone. Niet te geloven. Wat ik dan niet snap is hoe men dat voor elkaar krijgt, gezien ze vijf keer per dag naar de moskee moeten om te bidden en men er nou ook niet gigantisch hard werkt door de hitte. Blijf het knap vinden. Blijkbaar kun je ook gele verdienen zonder veel stress en druk. Kunnen we in Nederland nog wat van leren. :-)
Bij aankomst op ons resort zijn we gelijk gaan eten en veel wezen drinken. Het was zo ontzettend warm in Malé, dat we daar wel aan toe waren. De rest van de middag hebben we lekker aan het strand gelegen en gesnorkeld. De tijd vliegt werkelijk voorbij. Nog maar twee volle dagen en dan komen we weer naar huis. Bah, heb helemaal geen zin en wil nog wel even langer blijven. Het is hier echt heerlijk.
Het WK kwam in dit geval goed uit om het gesprek te openen, door de prestatie van Duitsland aan te halen. Ze waren verrast dat we dat gezien hadden. Heb al gezegd dat als het een finale Nederland - Duitsland wordt, ik persoonlijk vind dat Duitsland ons moeten laten winnen, omdat wij nog nooit wereldkampioen geweest zijnen hun al drie keer. Daar konden ze wel om lachen. Zij konden daar alleen geen invloed op uitoefenen kregen we te horen. Grappig.
Onze dag begon overigens erg vroeg vandaag. Normaal slapen we iedere dag uit, maar vandaag werden we om 8:15 bij de receptie verwacht. We gingen vanmorgen namelijk op excursie naar Malé. Aangezien we nog even wilden ontbijten, zijn we extra vroeg op gestaan.
Dit vaartocht van ons eiland naar Malé ging weer per speedboot zoals op de heenweg andersom ook al het geval was. In de hoofdstad van 1 bij 1 km werden we opgewacht door enkele gidsen en werden we in kleine groepjes mee genomen. De groepen worden gesplits op basis van taal. Wij gaan met de Engelse groep mee en anderen met een Duitse of Russische.
De rondleiding door de stad zou al met al ongeveer drie uur moeten duren. Voel goede moet gingen we op weg. We begonnen vrij snel met de oudste moskee van 400 jaar oud. Mochten niet naar binnen, omdat we geen moslims zijn. Buiten mochten we wel foto's maken van de moskee die uit koraal gemaakt is. Het schijnt zelfs zo dat deze moskee op de wereld erfgoedlijst staat. Vanuit de moskee liepen we langs het huis van de minister of zoiets. Weet het eerlijk gezegd niet meer precies.
Na wat verder lopen kwamen we uit bij de grootste moskee in Malé. Daar mochten we wel naar binnen. Niet in de gebedszaal zelf, maar in een speciaal deel voor toeristen. Schoenen/slippers moesten wel uit en buiten blijven. :-) Het andere stelletje dat bij ons was moest extra kleding dragen om het bovenlijf en de knieën te bedekken. Anders mochten ze niet naar binnen.
Na het bezoek aan de moskee gingen we in we sneltrein vaart naar en door dee fruit en vismarkt. Helaas hebben we daar niet veel tijd door kunnen brengen en lanf kijken. Er stond namelijk wat belangrijkers op het programma. Shopping! Oftewel souvenirs! Daar zaten we al helemaal niet op te wachten. Van de ene naar de andere winkel. We hadden al iets voor onszelf gebald tijdens de eerste excursie en hadden geen behoefte om ons te laten belazeren met prijzen. De gids had al snel door dat wij niets gingen kopen en richtte zich dan ook al snel op het andere koppel. Niet veel later kwam de vraag of wij wel of niet wilden verder winkelen. Toen het antwoord nee was, was het snel gedaan. De gids had er genoeg van en stuurde ons alleen de stad in, zodat hij het andere stelletje kon helpen. Overduidelijk gepikeerd. Daar stonden we dan na een uur. Moeten we ons maar zien te vermaken voor de eerst komende twee uur in de hitte en een stad(je) waar we niets kennen!
Werkelijk verschrikkelijk die excursie. Het doel van onze gids was overduidelijk heel anders dan dat van ons. Overigens moet er wel bij gezegd worden dat de andere stellen wel betere gidsen hadden. Die namen wel echt de tijd. Het verschilt dus enorm per gids. Wij vonden het in ieder geval niet wat. Waar voor ons geld hebben we in ieder geval niet gehad. Echt een domper.
Wij hebben ons maar wat vermaakt met een uurtje door de stad rond slenteren en een uur wachten op de boot. Er zat niets anders op.
Tijdens het rond slenteren door de stad had ik één open wifi netwerk gevonden. Het signaal was helaas te zwak, waardoor het versturen van het eerste verhaaltje niet wilde lukken. Sterker nog, er gaat dan blijkbaar iets niet goed met de applicatie, waardoor ik het verhaal kwijt geraakt ben. Zin om weer een samenvatting te typen van een verhaal heb ik momenteel niet. Maar wie weet dat ik er later nog eens over schrijf. Kort komt het er op neer dat ik het verhaal van onze aankomst dus mis.
We waren blij dat we uiteindelijk weer op de boot richting ons resort zaten. Dit was niet de excursie waar wij op gehoopt hadden. Apart is het wel dat je iedereen in Malé op een brommer rond zag rijden. Verder heeft bijna iedereen daar een iPhone. Niet te geloven. Wat ik dan niet snap is hoe men dat voor elkaar krijgt, gezien ze vijf keer per dag naar de moskee moeten om te bidden en men er nou ook niet gigantisch hard werkt door de hitte. Blijf het knap vinden. Blijkbaar kun je ook gele verdienen zonder veel stress en druk. Kunnen we in Nederland nog wat van leren. :-)
Bij aankomst op ons resort zijn we gelijk gaan eten en veel wezen drinken. Het was zo ontzettend warm in Malé, dat we daar wel aan toe waren. De rest van de middag hebben we lekker aan het strand gelegen en gesnorkeld. De tijd vliegt werkelijk voorbij. Nog maar twee volle dagen en dan komen we weer naar huis. Bah, heb helemaal geen zin en wil nog wel even langer blijven. Het is hier echt heerlijk.